Δυο κείμενα από την Χαλκιδική – Πριν και μετά

dig

Γειά σου αγαπητέ Πιτσιρίκο!
Σου γράφω από μέρη εξωτικά όπου βρίσκομαι εδώ και λίγες μέρες με την οικογένεια μου και τα περνάμε όμορφα.

Ευτυχώς που ήρθαν έτσι τα πράγματα και το αποτέλεσμα της Κυριακής με βρήκε εδώ και όχι σπίτι μου.

Έχουν ειπωθεί όλα και από σένα αλλά και από την όμορφη παρέα του μπλογκ.

Δεν μου έκανε έκπληξη που βγήκε ο Κούλης, ούτε πέφτω από τα σύννεφα για την συνέχεια που μας περιμένει.

Απλά, δεν μπορώ να χωνέψω το πώς οι Έλληνες ξέχασαν ποιος τους έφερε μέχρι εδώ και -το πιο σημαντικό- πώς μπόρεσαν να ξεχάσουν αυτά τα δέκα χρόνια τι περάσαμε.

Ένα είναι το συμπέρασμα.

Δεν πέρασαν δύσκολα, δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα απολύτως γιατί και χρήματα έχουν αλλά και μεγάλα συμφέροντα.

Οπότε γιατί να στεναχωριομαστε;

Εύχομαι πραγματικά να τους πηδήξει όλους. Συνταξιούχους, επιχειρηματίες και εργαζόμενους, κυρίως αυτούς.

Κι αυτό διότι δεν πάνε αυτές οι δυο κατηγορίες μαζί. Δεν μπορείς να είσαι εργαζόμενος και βιοπαλαιστής και να μου θέλεις δεξιά.

Τουλάχιστον εγώ έτσι τα ξέρω.

Το μόνο που με στενοχωρεί και που δεν μπορώ να ξεπεράσω, πιτσιρίκο μου, είναι οι απώλειες που είχαμε αυτά τα δέκα χρόνια.

Τους ανθρώπους τους έντιμους και τους ευαίσθητους που βρέθηκαν σε αδιέξοδο και έδωσαν τέλος στη ζωή τους.

Τους ανθρώπους που λόγω φτώχειας και ανεργίας δεν είχαν γιατρό και φάρμακα στην ώρα τους.

Συγγνώμη αν το βαρυνα το κλίμα με όλα όσα γράφω αλλά αυτά σκεφτόμουν και έτσι νιώθω.

Και χαίρομαι που υπάρχεις και που υπάρχουν όλοι αυτοί οι όμορφοι άνθρωποι στο μπλογκ και νιώθουμε ότι δεν είμαστε τελείως μόνοι ανάμεσα τους.

Τα φιλιά μου

Με αγάπη

Μαρίνα

Υ.Γ Εύχομαι να φύγεις γρήγορα για μέρη εξωτικά με την παρέα σου, πολλές βουτιές και πολλά παγωτά!

Καλημέρα. Έγραψα και εγώ ενα κείμενο απο την εξωτική Χαλκιδική και δυο ώρες μετά καταστράφηκαν και τα 3 πόδια της. Μεγάλες καταστροφές. Αυτα που είδα χθες δεν τα εχω ξαναδεί ποτέ. Κανονικός τυφώνας. Ευτυχώς, ήμασταν σπίτι. Σηκωσε το ηλιακό μας, τα τζαμια, την σκεπή απο την αποθήκη και άλλα πολλά. Αν ησουν έξω, κινδύνευες.Και τώρα που σου γράφω, πάλι ξεκίνησε. Έξι νεκροί και 60 τραυματίες. Νομίζω οτι παραπάνω θα είναι οι νεκροί, δυστυχώς. Πάμε σπίτι μας και βλέπουμε. Φιλιά.

(Αγαπητή Μαρίνα, δεν ανέβασα χτες το βράδυ το κείμενό σου γιατί έπρεπε κάτι να κάνω. Και μετά ήρθε η καταστροφή στη Χαλκιδική και το νέο σημείωμά σου. Μαρίνα, όλα καλά θα πάνε. Θα περάσει κι αυτό. Άνθρωποι είμαστε, δεν είμαστε θεοί. Να είστε όλοι καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.