Tα στρατεύματα των ΗΠΑ μπορεί να έχουν φύγει από το Αφγανιστάν ως το τέλος του 2020

Πιτσιρίκο, οι ειρηνευτικές συνομιλίες των Ταλιμπάν με τον αιώνιο εχθρό τους, τις ΗΠΑ, άρχισαν τον Σεπτέμβριο του 2018 και 11 μήνες μετά τον Αύγουστο του 2019 και οι δύο πλευρές κάνουν λόγο για τη σημαντική πρόοδο που έχει επιτευχθεί, όπως επισημαίνει η Le Monde.

Aυτό ήταν τουλάχιστον το κλίμα μετά την όγδοη συνάντησή τους στις 5 Αυγούστου και, σύμφωνα με πληροφορίες της Le Monde, η αισιοδοξία έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να γίνεται λόγος για καταρχήν συμφωνία για την αποχώρηση των αμερικάνικων στρατευμάτων από το Αφγανιστάν.

Διπλωματική πηγή ανέφερε ότι Αμερικανοί και Ταλιμπάν έχουν συμφωνήσει για την σταδιακή αποχώρηση του στρατού των ΗΠΑ μέχρι το τέλος του 2020.

Από τη στιγμή που υπάρχει κινητικότητα, ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Zalmay Khalilzad, που είναι και επιφορτισμένος με τη διεξαγωγή των διαπραγματεύσεων, ήταν την Πέμπτη 15/8 στο Όσλο για να χειριστεί μία σύνοδο για την ενδοαφγανική ειρήνη και το μέλλον της χώρας μετά από ένα κείμενο που θα υπογραφεί στην Ντόχα του Κατάρ.

Ακόμα τίποτα δεν έχει ξεκαθαρίσει, όμως, προκειμένου να υπάρξει και μία ανακοίνωση και τίποτα δεν έχει ρυθμιστεί.

Το μπρα ντε φερ ανάμεσα στους Αμερικάνους, τους Ταλιμπάν και την αφγανική κυβέρνηση του προέδρου Ashrag Ghani δεν έχει τελειώσει και κάθε πλευρά υπερασπίζεται τις δικές της θέσεις.

Δεν έχει βρεθεί λύση, άλλωστε, για το κύριο ζητούμενο, που είναι η παρουσία των αμερικανικών δυνάμεων στο αφγανικό έδαφος.

Η Ουάσινγκτον επιθυμεί να διατηρήσει και μετά το 2020 μία αντιτρομοκρατική δύναμη στο Αφγανιστάν.

Κάτι που οι Ταλιμπάν αρνούνται, με τη δικαιολογία ότι έχουν δεσμευτεί ότι δεν θα υπάρχει στο έδαφός τους καμία τρομοκρατική ομάδα.

Ο εκπρόσωπος τύπου των Ταλιμπάν Suhail Shaheen το επανέλαβε την Πέμπτη 15/8 στην Ντόχα, μιλώντας στο μικρόφωνο του BBC.

“Έχουμε δώσει όλες τις εγγυήσεις ότι κανένας δεν θα μπορεί να χρησιμοποιήσει το έδαφός μας για να πλήξει τα αμερικάνικα συμφέροντα, αυτά των συμμάχων τους και οποιουδήποτε άλλου κράτους.

Update έχουμε, όμως, από την Ισλανδία, όπου περίπου 100 άνθρωποι -ανάμεσά τους η πρωθυπουργός της χώρας Katrin Jacobsdottir και η πρώην επίτροπος του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα Mary Robinson- συγκεντρώθηκαν στους πρόποδες του ηφαιστείου για να πουν το τελευταίο αντίο στον αδικοχαμένο παγετώνα που συρρικνώθηκε δραματικά.

Αιωνία του η μνήμη.

Ο Guardian δημοσιεύει, μάλιστα, και φωτογραφίες με τον κόσμο γύρω από την αναμνηστική πλάκα που τοποθετήθηκε εκεί που ήταν κάποτε ο παγετώνας και η οποία έγραφε:

“Τα επόμενα 200 χρόνια όλοι οι παγετώνες μας θα έχουν την ίδια τύχη.
Το μνημείο συμβολίζει ότι γνωρίζουμε τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει”.

Στην χάλκινη πλάκα αναγράφεται και η μεγαλύτερη συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα – 415 μέρη CO2 ανά 1 εκατομμύριο μέρη ατμοσφαιρικού αέρα – που παρατηρήθηκε τον Μάιο του 2019.

Η 43χρονη πρωθυπουργός της Ισλανδίας ευχήθηκε από την πλευρά της “αυτή η τελετή να αποτελέσει έμπνευση όχι μόνο για εμάς, αλλά και για τον υπόλοιπο κόσμο, διότι αυτό που βλέπουμε είναι μόνο ένα από τα πολλά πρόσωπα της κλιματικής αλλαγής”.

Άλλοι παρευρισκόμενοι ανέφεραν ότι “την κλιματική αλλαγή δεν τη νιώθεις καθημερινά, διότι, αν και είναι γρήγορη στη γεωλογική κλίμακα, είναι αργή για τα ανθρώπινα δεδομένα, οπότε το να βλέπεις έναν παγετώνα να εξαφανίζεται είναι κάτι που μπορεί να αισθανθείς, να καταλάβεις και να δεις”.

Η πλάκα είναι το πρώτο μνημείο για έναν παγετώνα που χάθηκε εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής σε κάποιο μέρος του πλανήτη και τοποθετήθηκε για να επισημάνει ότι αυτό συνέβη εξαιτίας της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Η Ισλανδία χάνει περίπου 11 εκ. τόνους πάγου ετησίως και οι 400 παγετώνες της, που καλύπτουν το 11% της επιφάνειάς της μπορεί να έχουν λιώσει μέχρι το 2200.

Ο παγετώνας Okjokull κάλυπτε μία έκταση 16 τετρ. χιλ. το 1890 και συρρικνώθηκε στα 0,7 τετρ. χιλ. το 2012.

Το 2014 οι ειδικοί έπαψαν να τον αποκαλούν παγετώνα, διότι είχε πια μόνο “νεκρό” πάγο που δεν μπορούσε να μετακινηθεί.

Μπορούν, πάντως, και στην Ισλανδία να εφαρμόσουν αυτό που πρότεινε αναγνώστης καιρικού σάιτ, βγάζοντας κατσαρόλες, κουβάδες και μπουκάλια με πάγο στα μπαλκόνια και τις ταράτσες τους για να γυρίσει το κλίμα προς το ψυχρότερο.

Να περάσουμε, όμως, και σε μία θετική είδηση, καθώς από τις 18 Αυγούστου απαγορεύεται πλέον η πώληση άγριων ελεφάντων σε ζωολογικούς κήπους, μετά από μία απόφαση-ορόσημο, όπως τη χαρακτηρίζει η Le Monde.

Για ιστορική νίκη έκαναν λόγο, με τη σειρά τους, οι οικολόγοι.

Πάρα πολλές χώρες αποφάσισαν να περιορίσουν δραστικά τις πωλήσεις ελεφάντων, περιοριζόμενες σε εκείνες που θα διατηρούν τα ζώα στο φυσικό τους περιβάλλον.

Απαγόρευσαν, λοιπόν, την αιχμαλωσία ζώων για να σταλούν σε ζωολογικούς κήπους, πάρκα κλπ, μία πρακτική που θεωρείται βάναυση.

Η πρόταση που συγκέντρωσε 46 ψήφους υπέρ, 18 κατά, ενώ υπήρξαν και 19 αποχές, συγκέντρωσε τα απαιτούμενα 2/3, αλλά για την οριστική έγκρισή της θα πρέπει να συνέλθει στις 28 Αυγούστου η Ολομέλεια για τα Απειλούμενα Είδη.

“Αυτή η απόφαση θα σώσει πολλούς ελέφαντες που θα μείνουν με τις οικογένειές τους στη φύση, αντί να περάσουν τη ζωή τους φυλακισμένοι σε κάποιον ζωολογικό κήπο και σε άθλιες συνθήκες” ανέφερε η Iris Ho από τον Όμιλο για την Προστασία των Ζώων στην Ουάσινγκτον.

Η πώληση ελεφάντων από τη δυτική, την κεντρική και την ανατολική Αφρική απαγορευόταν έτσι κι αλλιώς, επειδή θεωρούνται απειλούμενα είδη.

Αντίθετα, στη νότια Αφρική θεωρείται ότι δεν κινδυνεύουν τόσο. Έτσι, στη Ζιμπάμπουε έχουν αιχμαλωτιστεί πάνω από 100 νεαροί ελέφαντες από το 2012, προκειμένου να πουληθούν σε ζωολογικούς κήπους της Κίνας.

“Αυτή η προκαταρκτική απόφαση επιβεβαιώνει ότι οι ελέφαντες δεν ανήκουν στον κλάδο της αναψυχής” ανέφερε η Cassandra Koenen, υπεύθυνη της Παγκόσμιας Κοινότητας για την Προστασία των Άγριων Ζώων.

Αυτή η ψηφοφορία ήταν η πρώτη της Συνόδου του ΟΗΕ για τα Απειλούμενα Είδη, που άρχισε τις εργασίες της το Σάββατο 17/8 και θα τις ολοκληρώσει στις 28/8 στη Γενεύη.

Χιλιάδες απεσταλμένοι πήγαν στην πόλη της Ελβετίας από 180 χώρες, για να εξετάσουν συνολικά 56 προτάσεις για την προστασία των άγριων ζώων και φυτών.

Σε αυτή τη Σύνοδο που γίνεται για πάνω από 40 χρόνια, καθορίζονται οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου για πάνω από 35 χιλιάδες άγρια είδη και επιβάλλονται και κυρώσεις σε όσα κράτη δεν συμμορφώνονται.

Σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ που δημοσιεύτηκε τον Μάιο του 2019, πάνω από 1 εκ. είδη κινδυνεύουν με εξαφάνιση.

Tι τύχη μπορεί να έχουν, όμως, τα άγρια ζώα, όταν πολλές φορές άνθρωποι φέρονται άσχημα ακόμα και σε γάτες και σκυλιά.

Η αλήθεια είναι, όμως, ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων αγαπάει τα ζώα.

Όπως την Μπλόντι, που εικονίζεται στη φωτό.

Μπορεί μερικοί να γκρινιάζουν, επειδή έρχεται στην παραλία (λες και η θάλασσα τους ανήκει), αλλά οι περισσότεροι θα της πουν μία καλή κουβέντα και θα της δώσουν κι ένα χάδι.

Παρεμπιπτόντως, κάποιοι Θυμαριώτες δηλώνουν αποφασισμένοι να πάνε με μία σακούλα σκουπίδια ο καθένας και να τα αφήσουν έξω από την κοινότητα της Παλαιάς Φώκαιας.

Και τη Δευτέρα η κατάσταση ήταν απελπιστική πάνω από την αγαπημένη μου ακτή.

Αλλά και από τον γιαλό και τον βυθό μάζεψα τρεις σακούλες του σουπερμάρκετ σκουπίδια, αλλά και δύο αυτάκια, τα πανέμορφα αυτά κοχύλια, του πυθμένα τα στολίδια.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, θα είναι κρίμα να φύγουν οι Αμερικανοί από το Αφγανιστάν, γιατί θα μπορούσαν να γυριστούν ακόμα μερικές σειρές και ταινίες για το Netflix. Θα ήταν καλά να επέστρεφαν οι Σοβιετικοί στο Αφγανιστάν αλλά θα πρέπει να δημιουργηθεί πρώτα και πάλι η Σοβιετική Ένωση. Βέβαια, θα είναι ωραία να κυβερνήσουν οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, αφού δεν θα υπάρχει σχολείο ούτε για δείγμα και τα παιδιά θα παίζουν όλη μέρα με τις νάρκες και τα όπλα. Όσο για τις γυναίκες, θα είναι αόρατες. Όσο για τον παγετώνα της Ισλανδίας που συρρικνώθηκε, βλέπω να έχει ελέφαντες σε λίγα χρόνια η Ισλανδία. Και λιοντάρια. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.