Ο μπάτσος της Βαλκανικής οδού
Γεια σου, φίλε μου Πιτσιρίκο. Βρέθηκα που λες για λίγες μέρες στην Ελλάδα με αφορμή το καρναβάλι της Πάτρας -και σχεδίαζα να βρισκόμαστε στο καρναβάλι- πριν επιστρέψω πίσω στην Ελβετία. Με πρόλαβε όμως ο … αγαπημένος μου Κικίλιας.
Η χώρα της υστερίας και της μπατσοκρατίας! Τα τέσσερα κρούσματα ήταν αρκετά για να πετάξουν στα σκουπίδια τις προετοιμασίες τόσων ανθρώπων για τόσους πολλούς μήνες.
Για να είμαστε όμως και δίκαιοι, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι η υστερία δεν είναι ελληνικό αλλά παγκόσμιο φαινόμενο.
Ο υστερικός καπιταλισμός μοιάζει άλλωστε με την τύπισσα η τον τύπο που έχει καβαλήσει τα κάγκελα και απειλεί να πέσει από το μπαλκόνι, αν δεν του κάνεις τα χατίρια.
Ξέρεις ότι είναι χειριστικός και θρασύδειλος αφού έχει επαναλάβει την ίδια συμπεριφορά αρκετές φορές στο παρελθόν, όποτε δεν διστάζεις αυτήν την φορά να του φωνάξεις “πέσε”.
Έκπληκτος διαπιστώνεις ότι ο υστερικός έπεσε από το μπαλκόνι.
Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και με τον καπιταλισμό στις μέρες μας.
Κι αν κάποιος υπολογίσει το αριθμό των εκατομμυρίων που έχουν γίνει σκόνη σε ολόκληρο τον κόσμο μετά το ξέσπασμα του κορωνοϊού, κινδυνεύει να τρελαθεί.
Οι μεγαλύτερες απώλειες από το 2008!
Τελικά, αυτό μπορεί να μην είναι ένας ιός με κορώνα αλλά ένας μαύρος κύκνος όπως χαρακτηρίζουν τα τυχαία γεγονότα που πυροδοτούν δυσανάλογα μεγάλες και απρόβλεπτες αλλαγές.
Ένας μαύρος κύκνος για τις αγορές και τα χρηματιστήρια που αρχίζουν σιγά σιγά να ιδρώνουν, μπροστά στον φόβο μιας παγκόσμιας κατάρρευσης που θα μοιάζει με εκείνη του 2008.
Για την Ελλάδα οι επιπτώσεις από αυτήν την απρόβλεπτη ιστορία μπορεί να είναι τρομακτικές.
Από την εποχή της χρεοκοπίας μέχρι σήμερα, μόνο δύο πράγματα έχουν αλλάξει προς το καλύτερο, όλα τα άλλα παραμένουν τα ίδια ή έχουν χειροτερέψει.
Το ένα είναι η ραγδαία άνοδος του τουρισμού – που πέρσι αντιπροσώπευε κοντά στο 20% του ΑΕΠ- και το δεύτερο η μεγάλη μείωση του κόστους εξυπηρέτησης του δυσθεώρητου δημοσίου χρέους, εξαιτίας της γενικευμένης μείωσης των επιτοκίων δανεισμού.
Οι συνέπειες του κορωνοϊού στον τουρισμό θα είναι σίγουρα αρνητικές για το 2020, ενώ για τα επιτόκια των κρατικών ομολόγων οποιαδήποτε πρόβλεψη είναι την στιγμή αυτη αρκετά παρακινδυνευμένη.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι εξελίξεις στην Συρία δημιουργούν ακόμα σοβαρότερα προβλήματα στις ντόπιες ελίτ.
Η χιονοστιβάδα του προσφυγικού απειλεί να καταστρέψει την εξωτερική εικόνα της χώρας και να διαλύσει οριστικά την οποία εσωτερική κοινωνική συνοχή.
Επιπλέον, οι συγκρούσεις ανάμεσα στα στρατεύματα της Τουρκίας και τις υποστηριζόμενες από την ρωσική αεροπορία δυνάμεις του Άσαντ στην βορειοδυτική Συρία ενδέχεται να λειτουργήσουν καταλυτικά στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ουάσιγκτον.
Ο κίνδυνος να επαναληφθεί η γνωστή σε όλους μας παραβολή με τον άσωτο υιό είναι παραπάνω από υπαρκτός.
Το μοναδικό ερώτημα είναι το σε ποιο όνομα θα ακούει τελικά ο μόσχος ο σιτευτός, αν και δεν νομίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να φανταστούμε εις βάρος ποιών θα κερδίσει ο Ερντογάν σε μια τέτοια περίπτωση.
Για εμένα, το σενάριο αυτό είναι εξαιρετικά πιθανό· το μόνο που δεν γνωρίζω είναι το αν τα ανταλλάγματα θα περιοριστούν στην Κύπρο ή θα περιλαμβάνουν και την Ελλάδα.
Η Τουρκία αποδεικνύει στην Δύση πόσο σημαντική είναι για τους σχεδιασμούς της.
Η αλήθεια είναι ότι η Δύση θα προτιμούσε έναν διαφορετικό και πιο “έμπιστο” από τον Ερντογάν συνεργάτη· εξίσου αλήθεια είναι, όμως, ότι δεν θα διστάσει να διαπραγματευτεί μαζί του, προκειμένου να επανεντάξει την ισχυρή του χώρα στους Αμερικανο-ΝΑΤΟικούς σχεδιασμούς.
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, τα ανταλλάγματα που θα σπαιτήσουν οι Τούρκοι θα είναι σημαντικά.
Το καρναβάλι λοιπόν ακυρώθηκε αλλά σχεδόν γίνεται κανονικά.
Το ίδιο και οι ποδοσφαιρικοί αγώνες.
Την ίδια στιγμή τα super market αδειάζουν από κωλόχαρτα, κονσέρβες και μακαρόνια.
Οι μάσκες έχουν εξαντληθεί και η παρανοϊκή ηλιθιότητα πιάνει κόκκινο.
Οι Έλληνες γράφουν στα αρxίδια τους τις καρναβαλικές απαγορεύσεις κι εγώ αναρωτιέμαι για το τι θα γινόταν αν αντιδρούσαν με παρόμοιο τρόπο μετά την χρεοκοπία της χωρας.
Ίσως οι υπεύθυνοι για την χρεοκοπία να ήταν φυλακή. Ίσως να μην εξακολουθούσαν να βρισκονταν στα μέσα και στα έξω οι ίδιοι σιχαμένοι άνθρωποι, πολιτικοί, παπάδες, δημοσιογράφοι, βιζιτούδες και ολιγάρχες.
Ίσως το πολίτευμα της χώρας να μην ήταν ακόμα η Μαφιοκρατία.
Στην Βασιλεία, όπου βρίσκομαι τώρα, το ονομαστό τοπικό καρναβάλι, το Fasnacht, ακυρώθηκε κι αυτό.
Όμως τι σημασία έχουν όλα αυτά, όταν χιλιάδες άνθρωποι συνωστίζονται στα σύνορα δύο κρατών, ενός που τους χρησιμοποιεί σαν πολιτικό όπλο πίεσης και ενός άλλου που έχει μετατραπεί οικειοθελώς σε έναν αδίστακτο και συνάμα ανίκανο κρατος-ανθρωποφύλακας.
Η Ελλάδα είναι πια ο κακοπληρωμένους μπάτσος της ΕΕ στην λεγόμενη βαλκανική οδό.
Δεν υπάρχει καμία απολύτως λογική πίσω από αυτα που συμβαίνουν.
Χωρίς όμως να ακολουθήσεις τον κανόνα “follow the money” δεν βρίσκεις καμία άκρη σε αυτήν την τρέλα.
Μόνο αν εστιάσεις στους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη που ανέφερε στο κείμενό του ο Άρης αποκτουν “νόημα” οι πόλεμοι, η φτώχεια και οι προσφυγικές ροές.
Αν η Ελλάδα είχε κάποτε μια ψυχή -που πολύ αμφιβάλλω-, την έχει χάσει στα hot spots των νησιών του Αιγαίου και στο τείχος του Έβρου.
Κι όπως συμβαίνει εδώ και αιώνες, για μια φορά ακόμα οι χαρακτηρισμοί περισσεύουν.
Στην χώρα αυτή άλλωστε υπάρχουν μόνο φασίστες αλλά ποτέ δεν αναγνωρίζονται ούτε καταγγέλλονται οι φασιστικές συμπεριφορές από όπου κι αν προέρχονται.
Όλα γίνονται όμορφα. Όλα τελειώνουν όμορφα. Όλοι αθώοι. Και όλα θα πάνε καλά.
Φιλιά από την Εσπερία
Ηλίας
(Φίλε Ηλία, σιγά μην περιμένουμε το καρναβάλι της Πάτρας με τα κετελαπόνγκο για να διασκεδάσουμε. Η Ελλάδα είναι πια καρναβάλι όλο το χρόνο. Το τι γέλιο και τι χορό ρίχνουμε δεν περιγράφεται. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.