The human cult-meter
Φίλε μου πιτσιρίκο γεια χαρά,
Κατ’ αρχάς, εύχομαι να είσαι καλά εσύ και όλοι οι αγαπημένοι σου.
Επίτρεψέ μου το βήμα για να εκφράσω κάποιες σκέψεις και εμπειρίες των τελευταίων ημερών.
Από πού να το πιάσω το νήμα λοιπόν;
Ένας ιός λοιπόν, σαν αυτούς που διαβάζαμε και βλέπαμε σε επιστημονικής φαντασίας σενάρια, να χτυπάει την πόρτα μας και να τρίζει συθέμελα ένα σύστημα και τον κόσμο ολόκληρο.
Η πρώτη αίσθηση φόβου και εγρήγορσης ήρθε πριν περίπου μια βδομάδα, όταν διάβαζα για το lock-down της Ιταλίας και σκεπτόμενος πως, αν η Ιταλία περνάει αυτό, σκέψου τι μπορεί να συμβεί εδώ πέρα.
Έπειτα άρχισε η βουτιά σ’ ένα σπιράλ πληροφοριών, άρθρων, απόψεων, εκτιμήσεων, μέσα και έξω από το διαδίκτυο.
Η δεύτερη, όταν καταπιάστηκα να κατανοήσω τις εκθετικές συναρτήσεις, μέσα απ’ αυτό το κατατοπιστικό βίντεο για την ταχύτητα και τον τρόπο εξάπλωσης του ιού.
Η τρίτη, ακούγοντας και διαβάζοντας διάφορους ειδικούς σε θέματα ιών και επιδημιών (βλέπε 1, 2) να έχουν προβλέψει εδώ και χρόνια την έξαρση του συγκεκριμένου, όπως και την ύπαρξη χιλιάδων άλλων ιών που απλά αγνοούμε πως συνυπάρχουμε μαζί τους μέσα στο οικοσύστημα.
Και εκεί ξέσπασαν τα ερωτήματα μέσα στο κεφάλι.
Είναι όλο αυτό απλά η πλήρης αδιαφορία της φύσης σε όλο της το μεγαλείο και εμείς για μια ακόμη φορά έρμαια της;
Είναι ένας παρατεταμένος πρόλογος μιας επικείμενης κατάρρευσης ενός συστήματος και (δυτικού) τρόπου ζωής ο οποίος παρασιτεί πάνω στον πλανήτη;
Η αγιάτρευτη ηλιθιότητα του ανθρώπινου είδους;
Όλα αυτά συνδυασμένα σ’ ένα εκρηκτικό κοκτέιλ;
Ξαφνικά ένιωσα σαν να ήμουν σε κάποιο deja vu, ή σαν σε όνειρο.
Σαν ξεχασμένος κομπάρσος σε κάποιο βιβλίο του Huxley, του Orwell ή του P. K Dick, όπου η πλοκή είναι τόσο ραγδαία και καταιγιστική που ξεκοκκαλίζεις το βιβλίο -ή την ταινία- σε χρόνο dt και μένεις να αναρωτιέσαι αν το διάβασες ή το έζησες πραγματικά όλο αυτό.
Είναι απίστευτο το πώς η πραγματικότητα ξεπερνά την φαντασία και πώς κάθε φορά μαθαίνεις για τα ποια είναι τα όρια του ανθρώπου, των πράξεων του, της σκέψης του και πόσο αδαείς, αμαθείς και βλάκες είμαστε απέναντι σε βασικά και ζωτικά ζητήματα.
Δεν θέλω να μακρηγορήσω και να σπεύσω σε πρόχειρα επιχειρήματα ή συμπεράσματα, μιας και φοβάμαι ότι έχουμε δρόμο αρκετό να διανύσουμε μέχρι όλο αυτό να έχει αίσια κατάληξη.
Ή μπορεί και να μην έχει.
Σίγουρα η ζωή θα προχωρήσει αλλά το τι θα ακολουθήσει έπειτα από όλο αυτό, πάλι με κάνει να γυρίζω σε σενάρια δυστοπικά τα οποία φαίνεται να έχουμε περισσότερη ευφυΐα να πραγματώνουμε, παρά δημόσια αγαθά για όλους, πρόνοια, λύσεις για τον πόλεμο, την φτώχεια, την πείνα, την μόλυνση τους περιβάλλοντος κ.ο.κ.
Μένω με μια παράφραση -από μνήμης και στο περίπου- του Galeano που αντηχεί μέσα μου αυτές τις μέρες:
“Αυτή η λύπη που, ενώ θες να πιστεύεις ότι θα νικήσουμε, ξέρεις βαθιά μέσα σου ότι έχουμε χάσει ήδη. ”
Και για να σε προλάβω, ξέρω ότι είχα ξαναγράψει κάτι σχετικό περί χαμένων ξανά εδώ στο blog.
Απλά όσο ήλιο, αέρα και θαλάσσιο ορίζοντα και να “ρουφάω”, μήνες τώρα πάνω στο λόφο, αντικριστά από τα λημέρια σου, όσους ωραίους ανθρώπους προσπαθώ να βοηθώ, να ακούω και να έχω γύρω μου, όσα βιβλία και μουσικές, σε όλα φαίνεται πως μας βρήκε το πλήρωμα του χρόνου για όλα τα λάθη μας, τα δικά μας και τον προηγούμενων γενιών.
Όλα τα λάθη συσσωρευμένα, του δίποδα πιθήκου που νομίζει ότι είναι θεός αλλά πάντα κάτι ανέλπιστο όπως αυτός ο ιός, του χαλάει τα σχέδια και τον ρίχνει στα γκρεμνά.
Μέχρι να σηκωθεί ξανά και να προχωρήσει.
Για να δούμε.
Με αγάπη και εκτίμηση όπως πάντα
Μένιος
Υ.Γ. Επειδή νομίζω πάλι το βάρυνα αρκετά, ορίστε και μερικές κουφές ατάκες και συμβάντα που άκουσα/είδα από περαστικούς και μη, το τελευταίο διάστημα:
“Μα εγώ ρε φίλε δεν καταλαβαίνω πως θα κλείσει τις παραλίες τώρα, δηλαδή θα κατεβάσει ΜΑΤ;”
Χθες 4 π.μ: Συνάθροιση καγκουραίων σε υπαίθριο parking για drift και τέρμα το ηχείο με άσχημο trap, μετά την απόφαση για γενική καραντίνα σε δημόσιους χώρους.
Σε random chat στο νετ : “Ελα μωρό μου να τη βρούμε, που θα βρεις 20χρονη τώρα, τι έτσι, τι αλλιώς, κορονοϊός λολ!”
“Θα τη γαζώσουμε εμείς Τάκη, έχουμε καβάντζα, ε!; ”
“Δεν κλείνουν οι λαϊκές, ρε παιδιά, πάτε με τα καλά σας;”
Και το καλτόμετρο αναμένεται να αυξηθεί εκθετικά..
Το νου σας/μας.
(Φίλε Μένιο, η Αθήνα αρχίζει να μοιάζει με ανθρώπινη πόλη. Εμένα μου φαίνονται όλα όμορφα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.