Ελαφριά να είναι η καραντίνα που θα μας σκεπάσει

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Για πάμε και στα δικά σας.
Ο Βασίλης Ραφαηλίδης έγραψε κάποτε την «Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους».

Πολλοί δεν κατάλαβαν ότι δεν κατέγραψε μόνο την ιστορία, αλλά ουσιαστικά ανέδειξε πως θα είναι η Ελλάδα τα επόμενα δεκάδες χρόνια, αν φυσικά δεν αποφάσιζε -ή δεν αποφασίσει και ποτέ- να αλλάξει πορεία πλεύσης.

Ο τίτλος του βιβλίου πάντως είναι όλα τα λεφτά.

Και όταν λέω λεφτά, δεν εννοώ ούτε τα 30 εγγυημένα μύρια που θα πάρουν οι ιδιωτικές κλινικές, ούτε τα 11 μύρια στους διαφημιστές, ούτε τα 11 μύρια για την… μειωμένη κίνηση σε διαχειριστή αυτοκινητοδρόμου -ενώ για την μειωμένη κίνηση στα μαγαζιά τους οι κυρ Παντελήδες θα πάρουν τα τρία του ευρωκορονοϊού- δεν εννοώ ούτε καν τα 21 μύρια που χαρίζουν για άλλη μια φορά στους καναλάρχες, που δοκιμάζονται αυτές τις μέρες απ’ την επιμονή των Ελλήνων να μην μένουν μέσα για να δουν τηλεορασίτσα -fake news, αλλά ποιος μετράει τώρα τα ψέματα στην Ελλάδα, μάλλον τις αλήθειες είναι πολύ ευκολότερο, 2-3 να ‘ναι;

Και θα έπρεπε να το είχαν υποψιαστεί οι Έλληνες -μαλλιάσανε πολλές γλώσσες- πως χωρίς Δικαιοσύνη, όλα αυτά τα καθάρματα θα ήταν εντέλει οι μόνοι που θα δουν την περιβόητη ανάπτυξη, ακόμα και αν αυτή τελικά δεν έρθει (λες και παίζεται ακόμα με όλο τον πλανήτη να κάνει βουτιά).

Αυτά τα μύρια, ούτως ή άλλως, συνέχιζαν και έπεφταν όλα τα χρόνια στρέιτ θρου. Σαν τη μπόχα. Άλλαξε κάτι τώρα τελευταία;

Αυτό που είναι ακόμα πιο κωμικοτραγικό στην όλη ιστορία, είναι ότι με τον κορονοϊό και την οικονομική κρίση που άρχισε ήδη να τεντώνεται και να κάνει τις πρωινές της ασκησούλες, λίγο πριν σκάσει στα αδειανά κεφάλια μας, η καταστροφή δεν θα αφορά μόνο τους Έλληνες.

Τώρα θα μάθουμε και όσοι πιστέψαμε στην σωτηρία μας -χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάναμε λάθος επιλογή- τον λόγο για τον οποίο κανείς δεν είναι πραγματικά ασφαλής, όπου και να… αυτοεξοριστεί.

Γιατί όταν πέφτουν γύρω σου κορμιά, θέμα χρόνου είναι να πέσει ο κλήρος και σε σένα.

Δεν φταίνε, πάντως, τόσο οι προσωπικές επιλογές, όσο το γεγονός ότι αυτές δεν είχαν καμία σημασία στα παγκόσμια δρώμενα.

Δηλαδή, όλα αυτά που μας συμβαίνουν ήταν δεδομένα και αν δεν ήταν ο ιός, οι καπιταλιστές θα έβρισκαν κάτι άλλο για να δικαιολογήσουν την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων και την επιστροφή της μεσαίας τάξης στη δικαιωματική της θέση.

Βλέπετε, το 2008 το σύστημα μπήκε σε περίοδο κρίσης.

Αυτά έχουν γραφτεί εδώ και 200 χρόνια, άπειρες φορές, άλλο που λίγοι τα διαβάζουν. Δεν ήταν προβλέψεις, ανόητοι, ήταν προειδοποιήσεις.

Γιατί όταν ο καπιταλισμός μπαίνει σε κρίση, πάντα προετοιμάζεται σκληρά για την επόμενη.

12 χρόνια οι πλούσιοι δεν έκλεισαν μάτι. Εμείς, μάλλον, κοιμηθήκαμε. 12 χρόνια απεργάζονταν μέρα-νύχτα χιλιάδες πλάνα. Εμείς δεν είχαμε ούτε Plan B -και όχι δεν το πάω εκεί που νομίζετε. 12 χρόνια περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία. Και εμείς νομίζαμε ότι είχαμε χιλιάδες. End of story.

Βέβαια, όταν έγραφα πριν λίγα χρόνια πως το παραμύθι έφτασε στο τέλος του, μάλλον δεν περίμενα ότι θα ξεκινούσε νέο παραμύθι, εκείνο της εξόδου από την κρίση, ουσιαστικά αναβάλλοντας απλά για λίγους μήνες το μεγάλο φινάλε.

Έγραψα τότε πως ήλπιζα να μας έκαναν πολύ αδίστακτους τα τελευταία χρόνια, αφού θα βασιλέψει η απελπισία και η απόγνωση, το δόγμα «ο θάνατος σου, η ζωή μου».

Η ιδιωτεία, άλλωστε, δεν είναι σύμπτωμα του σημερινού τρόπου ζωής. Η ιδιωτεία είναι ο σημερινός τρόπος ζωής.

Και όποιος πιστεύει ότι στα δύσκολα οι ιδιώτες και οι idiots γίνονται αλληλέγγυοι, ας ετοιμάζεται καλύτερα για το μεγάλο ταξίδι.

Μπορεί τίποτα να μην είναι γραμμένο στη ζωή, αλλά κάποια πράγματα είναι παραπάνω από σιγουράκια.

Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη.

Χρειάζονται συνήθως χρόνια. Ας πούμε 12 χρόνια.

Τι έκαναν οι άνθρωποι τα τελευταία χρόνια; Έφτιαχναν τείχη και φράχτες αντί για σχολεία και νοσοκομεία. Τους έσωσαν;

Βλέποντας τι κάναμε και τι αποκομίσαμε τα τελευταία αυτά χρόνια -τα πνευματικά μας εφόδια, δηλαδή- δεν είναι πολύ δύσκολο να εκτιμήσεις τι θα συμβεί στη συνέχεια.

Άσε που, αν τυχόν/τελικά υπάρξει κάτι, αυτό θα αργήσει πολύ.

Ουσιαστικά, εν μέσω γενικευμένης απάθειας, δεν αρκούν λίγες μέρες …προβληματισμού, οπότε τους χαρίσαμε και τα επόμενα 12 χρόνια.

Και αν τα προηγούμενα χρόνια μας φάνηκαν δύσκολα, πού να τα δούμε αυτά τα επόμενα.

Δεν ξέρω πόσες φορές το είπαμε ότι η Ιστορία δεν χαρίζεται ποτέ στους υποτακτικούς.

Ε, δεν θα μας χαριστεί.

Ελαφριά να είναι η καραντίνα που θα μας σκεπάσει.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 «Σάμπως τι κατάλαβαν οι Ινδιάνοι που αντιστάθηκαν; Ένας-δυο έμειναν». Αυτό μου είπε κάποτε ένας σύντροφος. Μου έπεσε η μασέλα και δεν ασχολήθηκα να του απαντήσω. Μάλλον έπρεπε να υπογράψουν για να μην αποτελέσουν την μεγαλύτερη γενοκτονία της ανθρωπότητας (πάνω από 100 εκατομμύρια θανατώθηκαν). Να αποτελούν και εκείνοι το 5-10% του σημερινού πληθυσμού των ΗΠΑ, όπως οι μαύροι, να τους θυμόμαστε κιόλας οι υπόλοιποι. Αντί για μιας ώρας ελεύθερη ζωή, καλύτερα 200, 300 ή και 400 χρόνια σκλαβιά και φυλακή. Βέβαια, κανένας δεν μνημονεύει ότι ακόμα και εκείνοι οι λαοί που παραδόθηκαν, ουσιαστικά την ίδια τύχη βίωσαν, χαρακτηριστικότερο παράδειγμα από το Ολοκαύτωμα δεν βρίσκεις. Αν δεν αντιστεκόντουσαν κάποιοι στους Ναζί, οι Εβραίοι θα είχαν αποδημήσει εις Κύριον, παρότι εκείνοι παραδόθηκαν στωικά και δεν «προκαλούσαν». Να δω πόσους αιώνες θα του πάρει του ανθρώπου να καταλάβει ότι αυτοί που παραδόθηκαν τελικά χάθηκαν, απλά αυτό συνέβη αργά-αργά, και ότι αυτοί που αντιστάθηκαν και χάθηκαν, χάθηκαν απλά επειδή δεν νίκησαν, όχι επειδή αντιστάθηκαν. Τι λέω τώρα, τα δικά μου πάλι. Επ’ ευκαιρίας, 53 κράτη μέχρι αυτή την ώρα -ανάμεσα τους Γαλλία και Ιταλία, αλλά μαντέψτε ποια δεν το έχει κάνει ακόμη ζήτησαν από τον ΟΗΕ να υπάρξει παγκόσμια ανακωχή και να παύσουν οι 40 πόλεμοι -παρακαλώ- που διαδραματίζονται αυτό το διάστημα στον πλανήτη. 40 πόλεμοι και ο άλλος ο επαγγελματίας αθλητής σήκωνε το χέρι και φώναζε “World peace”. Μάλλον θα εισακούστηκε. Κάποιοι είναι παραπάνω από γελοίοι, κομπανιέρο. Είναι απλά επικίνδυνοι.

Υ.Γ.2 Για να μην υπάρξει παρανόηση σε όσα έγραψα στο προηγούμενο κείμενο. Από πολιτεία σε πολιτεία των ΗΠΑ, ακόμα και από κομητεία σε κομητεία, διαφέρουν οι οδηγίες και η συμπεριφορά των δυνάμεων ασφαλείας. Είναι ένα από τα κουλά των… Ηνωμένων Πολιτειών. Πάντως, ο κόσμος σχετικά κυκλοφορεί, έχοντας περιορίσει σημαντικά τον αριθμό των μετακινήσεων, ενώ οι άδειες πόλεις που μπορεί να βλέπετε στα δικά σας ΜΜΕ, είναι κυρίως επειδή έχει επικρατήσει ο φόβος και επειδή σε πολλά αστικά κέντρα έχουν κλείσει επιχειρήσεις, ευτυχώς όχι τα gun stores, ενώ μην κοιτάτε τόσο τους πεζούς· στις ΗΠΑ, μέχρι και στην τουαλέτα, οδηγώντας πάμε.
Και φυσικά συμβαίνουν ένα κάρο τραγελαφικά, όπως στο Las Vegas που πάνω από 5.500 άστεγοι παραμένουν άστεγοι, μάλιστα θα τους φιλοξενήσουν σε πάρκινγκ (η εικόνα) όπου σημειώθηκαν και τα …δωμάτια τους, παρότι υπάρχουν πάνω από 150.000 άδεια δωμάτια ξενοδοχείων και μοτέλ, αν και είναι λιγότερο υποκριτικό να τους αφήσεις στο δρόμο απ’ το να τους μαζέψεις και όταν τελειώσει η επιδημία να τους ξαναστείλεις έξω (να δω πόσες χιλιετίες θα της πάρει της ανθρωπότητας για να ορίσει ως ανθρώπινο και αναφαίρετο δικαίωμα την στέγαση), στο Pittsburgh κάποιος κατέγραψε σε βίντεο ουρές χιλιομέτρων (αυτοκίνητα) σε Food Bank (δεν έχετε κάτι αντίστοιχο, οπότε δεν ξέρω με τι να το παρομοιάσω, συσσίτιο ίσως είναι η σωστή λέξη), γίνονται τρακαρίσματα στο δρόμο και δεν βγαίνει κανένας να δει αν ζουν οι επιβάτες και πραγματικά δεν θέλω να γράψω άλλα. Σοσιαλισμό έχουμε, goddammit (sic)?

Υ.Γ.3 Μ’ αρέσουν κιόλας οι προβληματισμοί για τον Τουρισμό. Ποιον Τουρισμό; Τέλος ο Τουρισμός. Σε συνθήκες πανδημίας και παγκόσμιας κρίσης, καλύτερα να τον ξεχάσετε από τώρα. Τώρα, άμα σας πω ότι προειδοποιούσαν εκατοντάδες ότι δεν γίνεται ο Τουρισμός να αποτελέσει μακροχρόνια επένδυση και πολλοί απαντούσαν ότι ο αέρας, ο ήλιος και η θάλασσα δεν πάνε πουθενά -πάνε όμως οι τουρίστες- και πως τώρα θέλω να τους αγκαλιάσω όλους και να τους δώσω από ένα φιλάκι, θα γίνω μεταδοτικός, ε; Και κακός; Και πως με τον Τουρισμό να είναι περίπου το 25-30% του ΑΕΠ, απ’ αυτό και μόνο η δεύτερη χρεοκοπία θα κρατήσει μέχρι να σβήσει ο ήλιος, αφού κανένας δεν πρόκειται να επιδοτήσει μια τέτοια ζημιά, τότε σουβλίζει λιγουλάκι, ε; Ειλικρινά, πάντως, δεν χαίρομαι. Εκνευρίζομαι αφάνταστα επειδή ήταν όλα τόσο προβλέψιμα, που απορείς πραγματικά που κοιτάνε οι περισσότεροι. Θα έχει πάντως ενδιαφέρον να δει κανείς φέτος τα νερά του Ιονίου και του Αιγαίου. Τόσο καθαρά που θα ΄ναι -καλά, καθαρά τα θυμάμαι και πριν- δεν παίζει να τα έχει ξαναδεί κανείς. Μπορεί να δείτε και ψάρια που δεν ξέρατε ότι υπήρχαν. Βλέπετε, το καλό της καραντίνας δεν είναι μόνο ο περιορισμός του ιού. Είναι και ο περιορισμός των ανθρώπων που δεν άφηναν τη φύση στην ησυχία της.

Υ.Γ.4 Στο τελευταίο κείμενο έγραψες για τους νεκρούς στην Ελλάδα τον Μάρτιο. Το ίδιο κοιτούσαμε τις τελευταίες μέρες εδώ, αλλά το κάναμε για όλο τον κόσμο και ειλικρινά, αν έγραφα όλα όσα συζητούσαμε μεταξύ μας, πραγματικά θα έχανες όλη σου τη μέρα να ανεβάζεις κομπανιέρικα κείμενα. Εδώ ένα τη μέρα και σου καίω τα μισά λάδια. Τέλος πάντων, κάθε χρόνο στον πλανήτη Γη -δηλαδή Ελλάδα, ΗΠΑ, κάτι ξεχασμένες Αφρικές και κάμποσες χώρες που δεν μπορούμε καν να δείξουμε στο χάρτη- πεθαίνουν σχεδόν 60 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ γεννιούνται 150 εκατομμύρια. Δηλαδή ακόμα και αν ο κορονοϊός σκοτώσει περισσότερους από την ισπανική γρίπη, η ανθρωπότητα θα ανακτήσει σε λιγότερο από 2 χρόνια το «χαμένο» «έδαφος». Δεν λέμε ότι δεν αποτελεί πανανθρώπινο πρόβλημα, αλλά ο πανικός τι ακριβώς εξυπηρετεί; Ή τα καθημερινά διαγγέλματα; Πράξεις στο μιλητό δεν υπάρχουν. Όλη την ώρα μιλάνε νούμερα για νούμερα. Αφού μας αρέσουν τα νούμερα επιστρέφουμε στους 60 εκατομμύρια θανάτους. Απ’ αυτούς τους θανάτους, παγκοσμίως, σχεδόν 9 εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από λοιμώξεις και μεταδοτικές ασθένειες, ενώ 40 εκατομμύρια από αυτό-άνοσα νοσήματα (ανάμεσα τους: καρδιοπάθειες, καρκίνοι και ο διαβήτης που σκοτώνει 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους, «μόνο» 80.000 σκοτώνει κάθε χρόνο εδώ, με το πραγματικό νούμερο πιθανόν πολύ μεγαλύτερο, αλλά η γαμωινσουλίνη στις ΗΠΑ κοστίζει όσο ένα νεφρό), μάλιστα κάποια απ’ αυτά τα νοσήματα θα ταλαιπωρούν για δεκαετίες τους ανθρώπους, αφού τυχόν θεραπεία τους δεν συμφέρει τις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες ή τους κρατικούς προϋπολογισμούς. Μόνο η φυματίωση, ναι υπάρχει ακόμα, σκοτώνει σε ένα χρόνο πάνω από 1 εκατομμύριο ανθρώπους. Επίσης, περίπου 10 εκατομμύρια εξ’ αυτών των θανάτων έχουν να κάνουν με τον υποσιτισμό, αλλά η πείνα δεν απασχολεί τον πολιτισμένο κόσμο, οπότε συνεχίζουμε. Σαν να μην συμβαίνει τίποτα απ’ όλα αυτά. Τώρα πεθαίνουνε μόνο άνθρωποι από τον κορονοϊό. Οι άλλοι εκοιμήθηκαν. Και επειδή μπορεί και να ζαλιστήκατε, μόνο στην Ελλάδα 11.000-12.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από λοιμώξεις του αναπνευστικού και άλλες μεταδοτικές ασθένειες, όπως πχ η γρίπη. Κάπου 1.000 το μήνα. Και για χιλιοστή φορά δεν τα λέω αυτά για να υποβαθμίσω τον κορονοϊό, αλλά γιατί ο κορονοϊοπανικός άρχισε να γίνεται αηδία.

Υ.Γ.5 Και παρακαλώ σταματήστε να λέτε ότι μόνο οι δικοί σας γιατροί και νοσοκόμες έχουν ελλείψεις, λες και τα συστήματα υγείας σε όλο τον κόσμο είναι αγγελικά πλασμένα. Εξαντλημένο ιατρικό προσωπικό χωρίς γάντια σε πολλές περιπτώσεις, ελλείψεις σε οργανικές θέσεις, χειροποίητες μάσκες, ανύπαρκτο ιατρικό υλικό, γεμάτα νοσοκομεία, άνθρωποι που έχουν τραυματιστεί ή νοσήσει από κάτι άλλο να περιμένουν ώρες να τους δει γιατρός, άρρωστοι άνθρωποι να στοιβάζονται σε μικρούς χώρους αναμονής και η κυβέρνηση τα γράφει όλα αυτά στα κατάστιχά της. Μόλις σας περιέγραψα ένα αμερικάνικο νοσοκομείο. Τι; Τα ίδια συμβαίνουν και σε σας; Τα ίδια σκατά παντού και, αντί να μας ενώνουν τα κοινά προβλήματα, ο καθένας κοιτάει την πάρτη του και δεν βλέπει την παγκόσμια «λογική» που διαπερνάει τα πάντα. Και το έχετε καταλάβει, φαντάζομαι, ότι τα έξοδα για όλα αυτά τα τεστ, τις μάσκες κτλ θα τα πληρώσουμε πάλι εμείς, έτσι; Πανδημία, πανδημία αλλά και ο καπιταλισμός, καπιταλισμός. Μην νομίζετε, του χρόνου τέτοιο καιρό δεν θα τα θυμόμαστε όλα αυτά. Σταματάω, γιατί θα φτάσω σε 6ο υστερόγραφο. Τα λέμε σε μερικές μέρες (3-4 μην αγχώνεστε χαχα) και να προσέχετε ως τότε.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, παιδί μου, δεν έχω να σχολιάσω κάτι, είσαι σίφουνας. Αλλά θέλω να σου κάνω μια ερώτηση: Σε αυτόν τον κόσμο που περιέγραψες, δεν θεωρείς πως είναι σωστό να πάω εγώ στα ελληνικά νησιά -που θα είναι άδεια- και να κάνω τουλάχιστον 150 μπάνια; Ε; Σωστό δεν είναι; Άρη, σε βλέπω να συμφωνείς. Να γράφεις λοιπόν. Άρη, και να ξέρεις πως αυτό το καλοκαίρι που έρχεται, κάποιος θα βουτάει στα καταγάλανα και πεντακάθαρα νερά του Αιγαίου και θα φωνάζει “Άρηηηηηηηηηης!!!”. Γιατί εγώ αχάριστος δεν είμαι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.