Τελικά πόσες αλήθειες υπάρχουν;
Γεια σας πιτσιρίκια,
Λίγο η κλεισούρα, λίγο το έπος του Έβρου και τώρα του κορονοΐού, δεν θέλει και πολύ να μας στρίψει, και να πιστέψουμε για ακόμη μια φορά στην ανωτερότητα της φυλής μας, ότι επιτέλους ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και η Ελλάδα μας θα ανακτήσει την χαμένη της αίγλη δίνοντας το παράδειγμα σε διαγαλαξιακό επίπεδο.
Μέχρι που άκουσα πως ο ΕΟΤ θα στηρίζει την καμπάνια του στο γεγονός οτι η Ελλάδα ειναι μια ασφαλής επιλογή και έτσι οι τουρίστες δεν θα κινδυνεύουν να κολλήσουν.
Βέβαια, θα κινδυνεύουν οι ντόπιοι και γιαυτό πρέπει να μείνουν κλεισμένοι αλλα αυτά είναι λεπομέρειες.
Για άλλη μια φορά, η κυβέρνηση θα κάνει την κρίση ευκαρία και θα μεγαλουργήσει. Το γέλιο που εχουμε να ριξουμε στους επόμενους μήνες θα σημειώσει εκθετική αύξηση!
Βέβαια, το γέλιο δεν θα είναι τύπου Σεφερλή αλλά Βέγγου, και δεσμεύομαι σε επόμενο κείμενο (ή podcast) να σας εξηγήσω την διαφορά.
Στο θέμα μας τώρα.
Υπάχουν 3 αλήθειες: Η προσωπική αλήθεια, η πολιτική/κοινωνική/θρησκευτική αλήθεια και η αντικειμενική αληθεια.
Η αντικειμενική αλήθεια δεν ενδιαφέρεται καθόλου για τις άλλες δύο. Για την ακρίβεια, ούτε καν αισθάνεται την υποχρέωση να βγάζει νόημα στους περισσότερους. Απλά, υπάρχει και περιμένει να αποκαλυφθεί σε όποιον έιναι απαλλαγμένος από απολυτότητες. βεβαιότητες και λοιπές δεισιδαιμονίες.
Δείτε σαν παράδειγμα την σφαιρικότητα της Γής.
Για αιώνες ο κόσμος το είχε λυμένο πιστεύοντας πως η Γη είναι επίπεδη και στηρίζεται πάνω σε τρείς ελέφαντες οι οποίοι βρίσκονταν πάνω στην καμπούρα μιας χελώνας. Σήμερα μπορεί να γελάμε όπως θα γελάει η ανθρωπότητα (αν υπάρχει) σε 500 χρόνια απο τώρα κοιτώντας την εποχή μας και τις βεβαιότητες μας.
Όπως πάντα, η παραπάνω απάντηση δεν αρκούσε για κάποιους λίγους οι οποίοι αφού απαλλάχθηκαν από τις προσωπικές και τις θρησκευτικές τους βεβαιότητες ξεκίνησαν το ταξίδι της αναζήτησης της αντικειμενικής αλήθειας. Για την ιστορία αυτοί οι λίγοι που ξεκίνησαν αυτό το ταξίδι ήταν με σειρά εμφάνισης: Πυθαγόρας, Αριστοτέλης, Ερατοσθένης, Πτολεμαίος, Κοπέρνικος και ο Γαλλιλαίος.
Γιατί μας πήρε τόσο πολύ; Μήπως τελικά οι χαρισματικοί άνθρωποι είναι πολύ σπάνιοι; Ίσως.
Τελικά, όμως, δεν είναι θέμα απλά IQ αλλά περισσότερο θέλησης να συνειδητοποιήσουμε μια κατάσταση.
Το μυαλό μας δεν θέλει σε καμία περίπτωση να περιέλθει σε καταστάσεις “Γνωστικής Ασυμφωνίας”. Πρακτικά, του αρέσουν οι βεβαιότητες και οι απολυτότητες καθώς έτσι μπορεί να ασχοληθεί μόνο με την καθημερινή του επιβίωση και τίποτα παραπάνω.
Δείτε για παράδειγμα την εποχή μας και πιο συγκεκριμένα την καθημερινότητά μας.
Πόσες χελώνες με ελέφαντες καταπίνουμε αμάσητα;
Πόσοι μπαίνουν στην διαδικασία να ξεχωρίσουν την είδηση απο το σχόλιο;
Πόσοι προσπάθησαν να ερθουν σε σύγκρουση πρώτα με τις προσωπικές τους αλήθειες και μετά -αντιλαμβανόμενοι την ελαττωματικότητα της κατασκευής μας- να προσπαθησούν να γίνουν καλύτεροι;
Πάντα ήταν και θα είναι ελάχιστοι.
Αντί δραματικού επιλόγου, θα σας περιγράψω μια πολύ διασκεδαστική δραστηριοτητα.
Ο καυστικός και πάντα επίκαιρου George Carlin προσπαθησε να δώσει τρεις κατηγορίες ανθρώπων που μας ταλαιπωρούν καθημερινά:
Αφού το δείτε, προσπαθήστε να παρακολουθήσετε ενα απόσπασμα δελτίου ειδήσεων και να ανατρέξτε στις παραπάνω κατηγορίες.
Με πολύ σουρεαλισμό
Γιώργος
(Αγαπητέ Γιώργο, στην Ελλάδα κανείς δεν θέλει να μάθει την αλήθεια. Οι Έλληνες αγαπούν τα παραμύθια και το μελό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.