Episodios nacionales (Η Μαρία με τα νέα της Βαρκελώνης και της Ισπανίας)

Aγαπητέ Πιτσιρίκο γειά σου
Γεια και σε όλη την πιτσιρικογειτονιά
Έχω χάσει λίγο τον ειρμό των γεγονότων και δεν έχω προλάβει να διαβάσω λεπτομέρειες αλλά, αν κατάλαβα καλά, από τα γραφόμενα στο μπλοκ, οι Τούρκοι ποδοπάτησαν ιερό ελληνικό έδαφος;

Ούτως ή άλλως, πάλι με χρόνια και καιρούς, πάλι δικά τους θα ‘ναι.

Δεν ξέρω γιατί δεν το παίρνουμε απόφαση να τα μοιράσουμε να ξεμπερδεύουμε; Φαντάζομαι ότι ακόμα δεν θα έχουν βρει το τρόπο να μας χρυσώσουν το χάπι για να μην το καταλάβουμε μπας και ξεσηκωθεί ο λαός πάρει τα λάβαρα και πάει να πολεμήσει τον οχτρό.

Ο Ηλίας, που μόλις τον άκουσα, το εξήγησε πιο επιστημονικά.

Επαθα σοκ με την είδηση για το θέμα του Βασίλη Δημάκη από τα podcasts και έψαξα την είδηση.

Απίστευτο. Δεν βρίσκω λόγια.

Αισθάνομαι λύπη και ανημπόρια.

Ίσως άλλο ένα θέμα για να μας κρατούν απασχολημένους, για να μπορούν να κάνουν τις μπίζνες τους ανενόχλητοι;

Αίσχος.

Αυτές τις μέρες μου έρχονται πολλές θύμησες με όλη αυτή τη διαφορετική από αυτή που ξέραμε κανονικότατα.

Θυμήθηκα μια καθηγήτρια στο πανεπιστήμιο που μας έλεγε ότι αν ποτέ ασχοληθείτε με επαγγέλματα που αφορούν την ανθρώπινη συμπεριφορά και την ψυχολογία, ποτέ δεν θα πλήξετε.

Έχω μια παράξενη αίσθηση όταν περπατάω στο δρόμο και βλέπω όλους αυτούς τους ανθρώπους μεταμφιεσμένους με μάσκες, γάντια, προστατευτικά πλαστικά με τα μπουκαλάκια απολυμαντικών στο χέρι.

Μοιάζουν ξωτικά και με φοβίζει λίγο όλο το σκηνικό.

Πήγα στην τράπεζα, έχουν βάλει χωρίσματα πλεξιγκλάς, η υπάλληλος με μάσκα, εγώ με μάσκα, φωνάζαμε σαν να ήμασταν σε ντισκοτέκ για να ακουστούμε και δεν καταλαβαινόμασταν.

Τραγικά σκηνικά.

Στο σούπερ μάρκετ συνάντησα εχτές το μεσημέρι τη φίλη μου τη Nati, αγκαλιαστήκαμε γιατί δεν είχαμε ιδωθεί, και η ταμίας κόντεψε να λιποθυμήσει και φώναζε “εγώ δεν είδα τίποτα”.

Το κάναμε τόσο αυθόρμητα που ούτε καν σκεφτήκαμε τον ιό.

Θεέ μου, πόσος φόβος!

Και εχτές το απόγευμα ο τοπικός Τσιοδρας (Fernando Simón) ανακοίνωσε ότι, με το νέο σύστημα μέτρησης, ο αριθμός των θυμάτων μειώνεται κατά 2.000.

Λυπάμαι, δεν ξέρω ποιο είναι το καινούργιο σύστημα δεν προλαβαίνω να το διαβάσω.

Δεν είμαι πολύ καλή στα νούμερα και δεν μου αρέσουν και βλέποντας ότι από 1η Ιουλίου θα έρχονται τουρίστες και χωρίς καραντίνα είναι λογικό οι θάνατοι να μειώνονται.

Είναι κακό για τον τουρισμό.

Εχτές Δευτέρα μπήκαμε στη φάση 1 στη Βαρκελώνη!

Βγήκαν τα τραπεζάκια έξω με απόσταση 2 μέτρων το πρωί. Όσο περνούσε η μέρα, σπρώξε από δω, σπρώξε από εκεί, τις καρέκλες με τα πηγαινέλα εξαλείφτηκαν οι αποστάσεις.

Τα μαγαζιά στο κέντρο άρχισαν να ανεβάζουν ρολά.

Μερικά ήταν ανοιχτά και την Κυριακή αλλά μόνο ένα μικρό μέρος.

Τις Κυριακές του Μαΐου είναι ανοιχτά τα μαγαζιά γιατί είναι η εποχή που έρχονται τα κρουαζιερόπλοια.

Επέτρεψαν να έρθει ένα κρουαζιερόπλοιο αυτό το μήνα αλλά βρέθηκε κρούσμα ιού και το έχουν σε καραντίνα.

Πάει και ο μήνας Μάιος.

Εγώ, πάντως, εχτές πήγα να προσκυνήσω στo Zarα.

Χωρις ουρές, χωρίς άνδρες να περιμένουν υπομονετικά απέξω, και χωρίς Γιαπωνέζες να ψωνίζουν ότι πιο εξτρίμ έχει το Zara.

Πάντα μου αρέσει να βλέπω τι ψωνίζουν οι Γιαπωνέζες.

Έχουν ένα τρόπο πολύ διαφορετικό να συνδυάζουν και να φοράνε τα ρούχα.

Κοροϊδεύαμε τους Γιαπωνέζους που κυκλοφορούσαν με μάσκα και τώρα ήρθε και σε εμάς ή “μόδα”.

Είναι όλα τόσο άνοστα.

Τι είναι μια πόλη χωρίς ανθρώπους χωρίς φωνές;

Μας φίμωσαν κυριολεκτικά.

Τι είμαστε χωρίς το στόμα, τα χείλη, τη φωνή, το Λόγο;

Μας σπίτωσαν και μας φίμωσαν.

Ο Λόγος θα ανήκει πια μόνο στις ελίτ.

Δεν νομίζω να γυρίσουμε στα προηγούμενα καταναλωτικά επίπεδα ειδικά στα θέματα της μόδας.

Ήδη, μετά την κρίση, μετά βίας υπήρχε κάποια κατανάλωση, κυρίως με τον τουρισμό και μόνιμες προσφορές και εκπτώσεις.

Η αλήθεια είναι πως έχω περιέργεια κι εγώ να δω πως θα εξελιχθούν τα πράγματα.

Ένα άλλο θέμα είναι το βασικό εισόδημα.

Η κυβέρνηση θα εξετάσει πολύ σχολαστικά αν πληρούν τις προϋποθέσεις τα περίπου 1 εκατομμύριο άτομα που έχουν ζητήσει το βασικό εισόδημα.

Εδώ που έχουμε φτάσει, είναι καλύτερα κάτι από το τίποτα γιατί θα υπάρξει πολύ φτώχεια και το ξέρουν.

Τώρα βιάζονται να μειώσουν και τη διάρκεια των φάσεων γιατί δεν τους βγαίνει ο λογαριασμός για να ξεκλειδωθεί η χώρα την 1η Ιουλίου.

Οι φάσεις είναι 4 από 14 ημέρες κάθε μία.

Η Βαρκελώνη μόλις άρχισε την 1η.

Κάντε λογαριασμό.

Τώρα τα θύματα θα μειώνονται μέρα με τη μέρα.

Θεός φυλάξει να ζωντανέψουν οι νεκροί.

Και να η Δευτέρα Παρουσία.

Η σχέση Κράτους-Εκκλησίας στην Ελλάδα δεν είναι χειρότερη από αυτήν της Ισπανίας.

Πάντως, μετά από τόσα χρόνια εδώ, έχω εκτιμήσει την ορθοδοξία.

Είναι πολύ πιο δημοκρατική από τον καθολικισμό.

Και μιλάω για τη θρησκεία και όχι για τους παπάδες.

Εγώ πιστεύω αλλά τους κρατάω σε απόσταση ασφαλείας.

Μου αρέσει η λειτουργία η ορθόδοξη, όπως μια άρια που σε ανεβάζει συναισθηματικά.

Ένα επεισόδιο:

Στην Πέμπτη Δημοτικού είχα έναν συμμαθητή, από τους πολύ αγαπητούς μου, που ήταν παπαδάκι.

Ζωγράφιζε γυμvές γυναικείες σιλουέτες με όλες τις λεπτομέρειες!!!

Τον ρώτησα πώς ήταν δυνατόν να ζωγράφιζε γυμvές κι από τη άλλη να είναι παπαδάκι.

Μου απάντησε ότι και τα δύο ήταν η ζωή του!

Αργότερα, στο γυμνάσιο πια, με το τέλος της δικτατορίας, άρχισαν οι αντιδράσεις εναντίον των παπάδων, της εκκλησίας, τα σκασιαρχεία από τον εκκλησιασμό κλπ.

Αυτός συνέχιζε να είναι παπαδάκι με περισσότερη κλίση στην εκκλησιαστική ζωή.

Τον ξαναρώτησα πάλι για όλες αυτές τις αντιδράσεις συμμαθητών.

Και μου είπε “Μην είσαι χαζή σαν τους άλλους. Οι παπάδες είναι μια δουλειά. Η εκκλησία είναι ο οίκος του Θεού ή του κάθε Θεού που πιστεύει κάποιος. Ο οίκος του Θεού δεν ανήκει σε κανέναν παπά. Είναι ένα μέρος που ο καθένας μπορεί να πάει πιστεύει η όχι για να σκεφτεί ότι θέλει με την ησυχία μέχρι και το σeξ!!!”.

Το θυμάμαι σαν να είναι τώρα.

Πολύ προχωρημένο για την εποχή μας παιδί και πολύ παρεξηγημένο εννοείται.

Έχει κάνει μια καλή εργασία στον εκκλησιαστικό χώρο και ζει σε ένα μοναστήρι στην Ιερουσαλήμ.

Πάντως, δεν είμαι από αυτές που έχει βαρεθεί να τις βλέπει η Παναγία στην εκκλησία που έλεγε η μητέρα μου!

Αυτά τα του παρελθόντος.

Έχω μεγαλώσει στο Θριάσιο πεδίο, τόσο κοντά κι όμως τόσο μακριά από την Αθήνα.
(Βασίλη, ναι ξέρω για τα γκέτο του Θριάσιου)

Ας επανέλθουμε στα τωρινά.

Όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν δύο τρόποι να πεις ψέματα:

Να τα πεις εν ψυχρώ και direct και ο άλλος είναι η στατιστική.

Και τα έχουν περιγράψει τα άλλα παιδιά στο μπλοκ τέλεια.

Τα νούμερα της πανδημίας δεν βγαίνουν.

Είναι γεγονός ότι κάθε μέρα συνεχίζεται η τάση “οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι”.

Άλλη μια απάτη αυτή της μεσαίας τάξης.

Υπάρχει ένα είδος παιχνιδιού, δεν ξέρω πώς να το πω, το λένε cucaña.

Βασικά, είναι ένα στύλος από ξύλο και στη κορυφή βάζουν ένα jamon η κάτι επιθυμητό, τέλος πάντων. Τον στύλο από τη μέση και πάνω τον αλείφουν με λίπος. Λοιπόν, εσύ αρχίζεις και σκαρφαλώνεις και κι εκεί που πας να πιάσεις το λάφυρο κατά πουμ πάλι κάτω.

Κάπως έτσι και η μεσαία τάξη.

Μεταξύ του φόβου να μείνει στο κάτω (φτώχεια) και την ελπίδα να φτάσει στο πάνω (πλούσια), πουλάει τη ψυχή της στο διάβολο.

Και αυτό το εκμεταλλεύονται όλες οι κυβερνήσεις και οι ελίτ να σε έχουν δούλο για πάντα και να πληρώνεις, μπας και φτάσεις κι εσύ να φας με ασημένια μαχαιροπήρουνα.

Βέβαια, δεν είναι ακριβώς απάτη αλλά αυταπάτη.

Οπότε δεν νομίζω ότι κάτι θα αλλάξει.

Ο φόβος είναι κάτι πολύ δυνατό και ο ιός το απέδειξε.

Ο ιός είναι αναμφισβήτητο ότι υπάρχει και χάθηκαν χιλιάδες άνθρωποι.

Αλλά συμφωνώ με τον Βασίλη ότι πανδημία δεν μπορείς να τη χαρακτηρίσεις.

Γιατί, αν ήταν πανδημία με όλη τη σημασία της λέξεως και βλέποντας τα μέτρα που πήραν, μπορεί και να μην υπήρχαμε αυτή τη στιγμή.

Βλέπω λοιπόν κάποια απάτη και στους Κινέζους εμπιστοσύνη μηδέν.

Ελπίζω να μας έστειλαν τον ιό “μαϊμού” γιατί αν υπάρχει και original, καλύτερα να το ρίξουμε στα τσίπουρα όσο γίνεται νωρίτερα.

Ο Σάντσεθ έχει κρυφή ατζέντα για το πολιτικό μέλλον της Ισπανίας.

Έκανε μια συμμαχία με το Bildu από τη περιοχή των Βάσκων, που στην ουσία δεν την χρειαζόταν.

Αυτό έχει ταράξει λίγο τα ύδατα.

Αυτός ο άνθρωπος είχε μια μανία μανία μανία να γίνει πρωθυπουργός, κάτι ανάλογο με τον Μητσοτάκη.

Έχω την αίσθηση ότι έχει κάποιο σχέδιο και θέλει να το εκτελέσει με όποιο κόστος.

Γιατί οι κινήσεις που κάνει δεν έχουν κάποια λογική.

Δεν έχω προλάβει να διαβάσω τα σχόλια που έχουν γίνει σχετικά.

Όσο για τους Καταλανούς, εν μέσω πανδημίας, έφτιαξαν καινούργιο κόμμα που και αυτό είναι υπέρ της ανεξαρτησίας.

Είναι πιο πολλά τα κόμματα υπέρ της ανεξαρτησίας από τους ψηφοφόρους. Ήμαρτον πια.

Όσο για τον τοπικό άρχοντα, τον κηφήνα Torra, το μόνο που κάνει είναι να ζητάει τα λεφτά που χρωστάει η Μαδρίτη στη Καταλονία.

Όλοι χρωστάνε στους Καταλανούς.

Οι Καταλανοί πάντα θύματα. Βαρεθήκαμε.

Ο Danielle Gigliolli στο βιβλίο του Crítica de la víctima τα λέει όλα.

Η δήμαρχος της Βαρκελώνης όλο φτιάχνει ποδηλατοδρόμους.

Άσε που βγήκε μια είδηση ότι ξόδεψε τα μισά χρήματα που προορίζονταν για την κρίση σε διαφημιστικές καμπάνιες.

Τώρα που θα ξεκλειδωθούμε, θα βγουν πολλά στη φόρα.

Αχ τι έπαθα το Σάββατο.

Πήγα στο Hospitalet να ψωνίσω (Ορέστη, είμαστε γείτονες και δεν σε γνωρίζω).

Και στα παγκάκια είχαν βάλει αυτοκόλλητα στη στη μέση που έλεγαν να μη καθίσεις.

Μου φάνηκε περίεργο και δεν κατάλαβα γιατί είχαμε περάσει τη φάση του να μην κάθεσαι στο παγκάκι. Και ρώτησα.

Ήταν για να κάθεται ο καθένας σε μια άκρη!

Τι άλλο θα δούμε;

Πάντως, στην Καβάλα το έκαναν καλύτερα και το καταλάβαινες με τη πρώτη!

Λοιπόν αρκετά σας κούρασα.

Να γράφετε και να μιλάτε!

Έχετε όλοι και όλες πολύ ωραίες φωνές και γράφετε πολύ ωραία.

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, άνοιξε πανιά και στείλε μας αρμύρα.

Αγάπη για όλη τη γειτονιά

Μαρία

P.D.
Ένα σύντομο μάθημα ισπανικών
Το C ανάλογα με το φωνήεν προφέρεται με κ η με θ.

Ca (κa)
Ce (θε)
Ci (θί)
Co (κο)
Cu (κου)
Ñ (νια)

Ser / Estar ρήμα
Ser δείχνει μονιμότητα πχ soy Maria
Estar δείχνει κάτι προσωρινο πχ. estoy en casa
Ειναι μια διαφορά του “είμαι” που το κίνημα του Yπαρξισμου δεν βρήκε προσφορο έδαφος

P.D.2
Episodios nacionales
Tον τίτλο το, δανείστηκα από το έργο του Benito Pérez Galdós.
Ο σύζυγός μου άρχιζε να το διαβάζει στην αρχή της καραντίνας και μου λέει μερικές ιστορίες.
Αποτελείται από 46 ιστορικά μυθιστορήματα και είναι η ιστορία της Ισπανίας μεταξύ 1805 και 1880 περίπου.
Δεν έχω σκοπό να το διαβάσω σε αυτή τη ζωή.
Πάντως, δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει πολλά στη πολιτική ζωή όσον αφορά τα ρουσφέτια.

P.D.3
Αχ, τι μου θυμίσατε την πάντα αγαπημένη και επίκαιρη Simone de Beauvoir. Είναι, όμως, λυπηρό να γυρίζουμε πάντα τόσο πίσω ακόμη.
Πάντως, θα ήθελα πολύ να διαβάσω τα γράμματα που αντάλλαξε με τον Claude Lanzamann γιατί ήταν ο μόνος από τους εραστές της που συνέζησε.

P.D. 4
Το περασμένο Σάββατο διαδήλωσε το ακροδεξιό κόμμα Vox σε πολλές πόλεις της Ισπανίας και στη Βαρκελώνη επίσης.
Με βρήκε στο δρόμο με το αυτοκίνητο, και έφτασα σπίτι μέσω Ρώμης γιατί δεν το ήξερα.
Κατά τη γνώμη μου, σε περιόδους κρίσης, τα προς τα δεξιά κόμματα κερδίζουν έδαφος γιατί δεν έχουν κανένα κόμπλεξ για τα πιστεύω τους· έχουν αυτό που λένε internal and external coherence.
Τα προς τα αριστερά κόμματα μου θυμίζουν το παιχνίδι της cucaña.

P.D.5
Τα Σαββατοκύριακα κάναμε μια βόλτα στο Montjuic.
Προχτές περάσαμε μπροστά από το αρχαιολογικό μουσείο, όπου απέξω έχει δύο πινακίδες.
Η μία γράφει DEMOS και η άλλη KRATOS.

Ειρωνεία;
Δύο έννοιες που μόνο στα μουσεία θα υπάρχουν πια;

P.D.6
Kατι ακόμη.
Πολλοί Έλληνες που έρχονται στην Ισπανία, διαχρονικά, παραπονιούνται επειδή οι Ισπανοί δεν μιλάνε αγγλικά.
Είναι αλήθεια αλλά δεν σκέφτονται ότι πολλά βιβλία μεταφράζονται γιατί η αγορά της ισπανικής γλώσσας είναι πολύ μεγάλη.
Οι Κινέζοι, αμάν πια πάντα μου βγαίνουν μπροστά, σαν δεύτερη γλώσσα μαθαίνουν τα ισπανικά.
Η σκέψη τους είναι: ποια είναι η πιο ομιλούμενη γλώσσα στο κόσμο μετά από τη δική μας; Η Ισπανική και τέλος.

(Αγαπητή Μαρία, τα περιγράφεις πολύ ωραία. Και γραπτά, και προφορικά. Εγώ θα σου βάλω 10΄. Μαρία, προφανώς και υπάρχει ο κορωνοϊός αλλά σχεδόν όλοι έχουν αντιληφθεί πως αυτά που ακολούθησαν και τα μέτρα που πάρθηκαν δεν έχουν και πολύ μεγάλη …σχέση με τον κορωνοϊό. Δεν ξέρω τι ακριβώς θέλουν να πετύχουν αλλά μάλλον δεν το κατάφεραν. Έρχονται καυτοί και ενδιαφέροντες μήνες. Α, και τα ισπανικά είναι υπέροχη γλώσσα. Ειδικά, όπως τα μιλούν οι Λατινοαμερικάνοι. Περιέργως, χωρίς να έχω κάνει ούτε ένα μάθημα ισπανικών στη ζωή μου, μια χαρά μιλάω Ισπανικά με τους Ισπανούς και τους Λατινοαμερικάνους. Να είσαι καλά, Μαρία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.