Ισλανδία, το σύγχρονο γαλατικό χωριό με τα κρυστάλλινα νερά

Θριαμβευτική ήταν, Πιτσιρίκο, η επανεκλογή του απερχόμενου προέδρου της Ισλανδίας Gudni Johannesson με ποσοστό 92,2%, όπως αναφέρει η Le Monde, επισημαίνοντας και ότι το ηφαιστειογενές νησί των 365 χιλιάδων κατοίκων επέλεξε με αυτόν τον τρόπο να συνεχίσει στον δρόμο που ακολουθεί 12 χρόνια μετά τη χρεοκοπία των τραπεζών του και εν όψει της νέας οικονομικής κρίσης.

O πολιτικός του αντίπαλος Gudmundur Franklin Jonsson έλαβε 7,8% και, αφού αναγνώρισε την ήττα του, ευχήθηκε τα καλύτερα στον Gudni και την οικογένειά του.

“Νιώθω τιμή, αλλά και ευθύνη” δήλωσε o επανεκλεγείς πρόεδρος και υποσχέθηκε να συνεχίσει να ασκεί τα καθήκοντά του με τον ίδιο τρόπο που το έκανε τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια.

Η συμμετοχή ήταν, εξάλλου, μικρότερη (66,9%) σε σύγκριση με τις εκλογές του 2016 (75,7%), όταν ο Johannesson εκλέχθηκε για πρώτη φορά πρόεδρος, αλλά και σε σχέση και με το 2012 (69,3%).

Συνολικά, ψήφισαν 168.821 Ισλανδοί, ενώ οι δημοσκοπήσεις είχαν προβλέψει σωστά ότι ο Johannesson θα επικρατήσει με ένα ποσοστό μεταξύ 90% και 94%, το δεύτερο μεγαλύτερο που έχει συγκεντρώσει ποτέ ένας πρόεδρος στη νησιωτική χώρα.

Πάντως, ο πρόεδρος στην Ισλανδία έχει περισσότερο εθιμοτυπικό ρόλο και η μοναδική εξουσία του είναι να μπλοκάρει κάποιον νόμο, θέτοντάς τον σε δημοψήφισμα.

Κάτι που είχε κάνει δύο φορές μετά την οικονομική κρίση του 2008, ο τότε συντηρητικός πρόεδρος Olafur Grimsson, προκηρύσσοντας δύο δημοψηφίσματα το 2010 και το 2011 για μία συμφωνία αποζημίωσης των ξένων πελατών που είχαν πληγεί από τη χρεοκοπία της τράπεζας Icesave.

Μετά τη Σερβία και λίγο πριν την Πολωνία και τη Γαλλία, η Ισλανδία έγινε η δεύτερη χώρα στην οποία πραγματοποιήθηκαν εκλογές εν μέσω της επιδημίας του κορωνοϊού.

Βέβαια, αν και για τις εκλογές τηρήθηκε η απόσταση των δύο μέτρων και υπήρχαν απολυμαντικά τζελ στα εκλογικά κέντρα, ο κορωνοϊός ουσιαστικά δεν υπάρχει εδώ και βδομάδες στην Ισλανδία.

Ο Johannesson, καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο, που δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα, είναι ο πιο νέος πρόεδρος της Ισλανδίας από το 1944 και σε αντίθεση με τον προκάτοχό του, επέμεινε στον δρόμο της συναίνεσης κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του.

Αντίθετα, ο μοναδικός πολιτικός του αντίπαλος, ο 56χρονος Johnson, πρώην χρηματιστής στη Wall Street και ιδιοκτήτης ξενοδοχείου στη Δανία, μπήκε στην πολιτική το 2010 με το κόμμα της λαϊκής δεξιάς Haegri graenir και με σύνθημά του να κάνει πιο ενεργό τον ρόλο του προέδρου, χρησιμοποιώντας περισσότερο τα δημοψηφίσματα για να μπλοκάρει νόμους της αριστερής οικολόγου πρωθυπουργού Katrin Jacobsdottir.

Σε κάθε περίπτωση, ο θεσμός του προέδρου μπορεί να μην παίζει μεγάλο ρόλο στη λήψη αποφάσεων στην Ισλανδία, αλλά έχει μία ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ισότητας των δύο φύλων.

Κι αυτό, διότι στο νησί του Ατλαντικού είχε εκλεγεί γυναίκα αρχηγός κράτους από το 1980 και συγκεκριμένα η Vigdis Finnbogadottir, που είναι 90 χρονών σήμερα.

Η Ισλανδία είναι το γαλατικό χωριό της σύγχρονης εποχής.

Και το καλοκαίρι είναι ωραία και για μπάνιο με το Γκολφ Στριμ να περνάει από τα νερά της.

Αντίθετα, στην Ελλάδα είναι ωραία μόνο για μπάνιο, και τη Δευτέρα έκλεψαν την παράσταση το έτσι κι αλλιώς πάντα εντυπωσιακό αρσενικό γαϊτανούρι (συγγενικό είδος του γύλου) και δύο τσιπούρες με μία χειλού, ενώ πέρα από τους συνήθεις ύποπτους εμφανίστηκαν ζαργάνες και γόπες στην άκρη του γιαλού.


Σπάζοντας τη μονοτονία στην αποικία.

Μία αποικία χρέους και φόρων.

Όπως ο φόρος εισοδήματος που έχει συντελεστές 9% και 22% για εισοδήματα ως 10 χιλιάδες και ως 20 χιλιάδες αντίστοιχα και έκπτωση φόρου μόλις 777 ευρώ (810 αν έχεις ένα παιδί, 900 αν έχεις δύο, 1.150 αν έχεις τρία κ.λ.π.), η οποία μειώνεται κατά 20 ευρώ για κάθε χιλιάρικο μετά τις 12 χιλιάδες ευρώ.

Δηλαδή, για εισόδημα 15 χιλιάδες ευρώ, ο φόρος που αναλογεί είναι 10.000Χ9%= 900-777= 123 ευρώ και 5.000Χ22%=1.100-717= 383 ευρώ, δηλαδή, συνολικά 506 ευρώ, ποσό που μπορεί να μειωθεί κι άλλο, βέβαια, ανάλογα με την παρακράτηση φόρου.

Μετά τις 12 χιλιάδες ευρώ καταλογίζεται και εισφορά αλληλεγγύης, που για το παραπάνω παράδειγμα του εισοδήματος των 15 χιλιάδων ευρώ είναι 3.000Χ2,2%=66 ευρώ.

Πρόκειται για την έκτακτη εισφορά που λέγαμε παλιότερα, επειδή επρόκειτο να καταργηθεί.

Όμως, όχι μόνο παρέμεινε, αλλά αυξήθηκε και ο πρώτος και μικρότερος συντελεστής από 1% σε 2,2%.

Και τα τεκμήρια θα μειώνονταν, αλλά τελικά παρέμειναν αμετάβλητα.

Έλεγαν ότι θα μειωθούν κατά 50% με στόχο να καταργηθούν του χρόνου, αλλά ποιου χρόνου δεν μας είπαν.

Τεκμαρτό εισόδημα θεωρείται ό,τι έχεις -ακόμα και που υπάρχεις- και είναι 3.000 ευρώ για κάθε φυσικό πρόσωπο και 5.000 για παντρεμένα ζευγάρια.

Δηλαδή, επειδή είσαι άνθρωπος όχι απλά δεν παίρνεις βασικό εισόδημα, αλλά φορολογείσαι και για το ανύπαρκτο ουσιαστικά τεκμαρτό εισόδημα που είναι επίσης 1.200 ευρώ για αυτοκίνητο 1.000 κυβικών και το ποσό αυξάνεται κατά 600 ευρώ για κάθε 100 κυβικά επιπλέον, αλλά μειώνεται κατά 30% για αυτοκίνητα ηλικίας 5-10 ετών και κατά 50% για όσα είναι παλιότερα της δεκαετίας.

Δηλαδή, για αμάξι 1.400 κυβικών πενταετίας, το τεκμήριο είναι 3.600-1.080 (η μείωση 30%)= 2.520.

Για τα σπίτια, το τεκμαρτό εισόδημα ορίζεται στα 40 ευρώ το τετραγωνικό μέχρι τα 80τ.μ. και στα 65 ευρώ από τα 81 ως τα 120 τ.μ., δηλαδή, το τεκμήριο για ένα σπίτι 100 τετραγωνικών είναι 3.200+1.300= 4.500 ευρώ.

Το πρόβλημα είναι ότι ο φόρος καταλογίζεται επί του τεκμαρτού εισοδήματος, εφόσον υπερβαίνει το πραγματικό εισόδημα και δεν ισχύει και η έκπτωση φόρου (770 ευρώ αφαιρούνται από τον φόρο που αναλογεί).

Στο παραπάνω παράδειγμα, το τεκμαρτό εισόδημα είναι 3.000+2.520+4.500= 10.020 ευρώ.

Αν το πραγματικό εισόδημα είναι 8.000 ευρώ, τότε για το επιπλέον ποσό των 2.020 ευρώ αναλογεί φόρος 2.020Χ22%= 444 ευρώ.

Για να τον αποφύγει ο υπόχρεος θα πρέπει να δηλώσει ανάλωση κεφαλαίου 2.020 ευρώ από προηγούμενα έτη (κωδ. 787).

Έτσι τεκμαρτό και πραγματικό εισόδημα θα είναι ίσα και ο φόρος θα καταλογιστεί στο δεύτερο επί των 8.000 φετινών ευρώ, αφού τα 2.020 είχαν φορολογηθεί τα προηγούμενα χρόνια, ενώ θα ισχύει και η έκπτωση φόρου (δηλαδή 8.000Χ9%=720-777=-57 ευρώ επιστροφή).

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να υπήρχαν, βέβαια, κεφάλαια από τα προηγούμενα έτη και αυτά μπορεί να ήταν ακόμα κι ένα επίδομα ανεργίας, μία οποιαδήποτε άλλη επιδότηση, ακόμα και κέρδη από τυχερά παιχνίδια ή αποταμιεύσεις από τη δουλειά κ.λ.π.

Παρεμπιπτόντως, μόνο το 13% των Βρετανών θέλει να επιστρέψει στον τρόπο εργασίας προ κορωνοϊού, με τους περισσότερους να μην θέλουν να περνούν πάνω από τρεις μέρες τη βδομάδα στο γραφείο, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιεύει ο Guardian.

Σε αυτή συμμετείχαν 1.500 εργαζόμενοι με το 48%, όσων δούλευαν σε γραφείο πριν την επιδημία, να δηλώνει τώρα ότι προτιμά την τηλεργασία.

“Αυτή μπορεί να είναι μία κομβική στιγμή και να καθορίσει πώς θα είναι οι δουλειές στο μέλλον” υποστηρίζει η Jennifer Liston – Smith από την εταιρία δημοσκοπήσεων Bright Horizon, που έκανε την έρευνα.

Η Liston – Smith θεωρεί, ωστόσο, ότι οι εταιρίες θα πρέπει να προσαρμοστούν με τέτοιο τρόπο, έτσι ώστε και οι δουλειές να είναι ευέλικτες και οι εργαζόμενοι απαραίτητοι.

Σχεδόν ένας στους τέσσερις πιστεύει ότι μία πιο ευέλικτη εργασιακή ζωή θα έχει θετικό αντίκτυπο τόσο στον ίδιο, όσο και στον εργοδότη του.

Ωστόσο, μόνο το 21% επιθυμεί να δουλεύει λιγότερες ώρες.

Πάνω από τους μισούς ισχυρίζονται, εξάλλου, ότι η ευελιξία στην εργασία τους θα αυξήσει την παραγωγικότητά τους (53%) και την αφοσίωσή τους (58%).

Επίσης, τέσσερις στους πέντε ανέφεραν ότι οι εργοδότες βλέπουν με καλό μάτι την προσπάθειά τους να ισορροπήσουν μεταξύ της εργασιακής και οικογενειακής ζωής.

“Τα ευρήματα της έρευνάς μας έδειξαν ότι οι περισσότεροι διευθυντές και επιχειρηματίες ήταν πρόθυμοι να βοηθήσουν τους εργαζόμενους να ισορροπήσουν μεταξύ των απαιτήσεων της οικογένειας και της δουλειάς κατά τη διάρκεια της καραντίνας” δήλωσε η Liston – Smith.

Παρόλα αυτά πολλοί γονείς τώρα αρχίζουν να αισθάνονται την πίεση του να δουλεύουν από το σπίτι, ενώ τα παιδιά τους παρακολουθούν επίσης από το σπίτι τα μαθήματα του σχολείου.

“Δεν τα καταφέρνουμε, κάνω τηλεδιασκέψεις, στέλνω e-mail και άλλη προετοιμασία για τη δουλειά και παράλληλα προσέχω και ένα παιδί τριών χρονών, αλλά δεν μπορώ να δώσω πουθενά το 100%” λέει μία μητέρα.

“Το απόλυτο άγχος, κάνουμε τα πάντα ανάμεσα στις τηλεδιασκέψεις, όταν δεν είμαι εγώ στο τηλέφωνο, φροντίζω τα παιδιά και όταν είμαι στη γραμμή, αναλαμβάνει ο άνδρας μου, ο οποίος φτιάχνει και το πρωινό, ενώ εγώ το μεσημεριανό και το βραδινό” εξηγεί μία άλλη μητέρα.

Και συνεχίζει: “Όταν βάλουμε τα παιδιά για ύπνο, καθαρίζουμε το σπίτι και την κουζίνα και μετά ξανά τηλεργασία μέχρι τα μεσάνυχτα, κοιμόμαστε μόνο πέντε ώρες και είμαστε εντελώς εξαντλημένοι”.

Το 51% των Βρετανών θεωρεί, εξάλλου, ότι η κυβέρνηση κάνει κακή δουλειά όσον αφορά την αντιμετώπιση του κορωνοϊού, ενώ το 44% λέει ότι τα έχει πάει καλά, σύμφωνα με μία άλλη δημοσκόπηση της YouGov που δημοσιεύει το Skynews.

H διαφορά των 7 μονάδων, ωστόσο, είναι σαφώς μικρότερη από εκείνη των 18 πριν δύο εβδομάδες.

Ωστόσο, η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του Boris Johnson έχει κλονιστεί πολύ σε σχέση με τον Μάρτιο του 2020, όταν απολάμβανε ένα θεόρατο 70% στήριξης από τους πολίτες.

Ακόμα και ένα 24% όσων ψήφισαν τους Συντηρητικούς στις εκλογές του Δεκεμβρίου 2019 θεωρούν ότι η κυβέρνηση του Johnson κάνει κακή δουλειά όσον αφορά την αντιμετώπιση του κορωνοϊού.

Πάντως, το 65% στηρίζει την κυβέρνηση για τις προσπάθειες που έκανε για να προασπίσει τις θέσεις εργασίας, ενώ 54% είναι το αντίστοιχο ποσοστό για την ενίσχυση της οικονομίας.

Όμως, μόνο ένα 30% δηλώνει ότι η κυβέρνηση του Boris Johnson έκανε καλή δουλειά όσον αφορά την ελαχιστοποίηση των θανάτων από την Covid 19.

Xαμηλά είναι και τα ποσοστά έγκρισης του τρόπου που η κυβέρνηση διένειμε προστατευτικό εξοπλισμό σε όσους ήταν στην πρώτη γραμμή της αντιμετώπισης του κορωνοϊού (28%), αλλά και σχετικά με τα τεστ και την ιχνηλάτηση των κρουσμάτων (23%).

Στον αντίποδα, ο νέος ηγέτης των Εργατικών Keir Starmer απολαμβάνει αρκετά μεγάλης στήριξης, καθώς το 42% πιστεύει ότι έκανε καλή δουλειά με τον κορωνοϊό, το 22% λέει το αντίθετο και ένα 36% δεν παίρνει θέση.

Η απόφασή του να μην εξαπολύσει ολομέτωπη επίθεση στην κυβέρνηση χαιρετίστηκε επίσης από την κοινή γνώμη.

Συγκεκριμένα, το 5% ανέφερε ότι ο ηγέτης των Εργατικών ήταν πολύ υποστηρικτικός προς την κυβέρνηση, το 19% πιστεύει το αντίθετο, το 44% κρίνει σωστή την προσέγγισή του να στηρίξει την κυβέρνηση και ένα 32% δεν παίρνει και πάλι θέση.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, η στάση των Ισλανδών, μετά την χρεοκοπία των τραπεζών -σχεδόν την ίδια εποχή με την χρεοκοπία της Ελλάδας-, με έκανε να αντιληφθώ πεντακάθαρα το πόσο προβληματική είναι η ελληνική κοινωνία. Είχε γράψει ένα πολύ ωραίο κείμενο ο Άρης: “Δώσε πόνο Ισλανδία και ας μην νιώθουμε”. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.