Καπιταλισμός και φασισμός

Αγαπητέ πιτσιρίκο, καλησπέρα.
Ο καπιταλισμός δεν είναι ένα σύστημα που ήρθε αυθαίρετα. Είναι η εξέλιξη του συστήματος της φεουδαρχίας. Ή, ορθότερα, η κληρονομιά του. Είναι η εισαγωγή σε ένα σύστημα που θα οδηγήσει σε όλο και περισσότερους ανταγωνισμούς και ανάμεσα στους ηγεμόνες των κρατών, αλλά και ανάμεσα σε αυτούς που απαρτίζουν τα κράτη.

Πέρα από το οικονομικό σκέλος -όπου είναι γνωστό και περιττό να το αναφέρω- υπάρχει και το κοινωνικό σκέλος του.

Αυτό της καλλιέργειας των ιδεοληψιών και του φανατισμού που οδηγεί στον φασισμό.

Και από εκεί η στροφή στην εξόντωση του οτιδήποτε διαφορετικού.

Ο φασισμός και ο καπιταλισμός είναι δυο έννοιες που συμπλέουν.

Το κύριο κοινό αυτών των δυο αλληλένδετων εννοιών είναι το εξής: η παρακμή των προηγούμενων πεπραγμένων.

Ο καπιταλισμός δημιουργήθηκε στην Ολλανδία ως κέντρο άμυνας απέναντι στην Επιθετικογενη Ισπανία, η οποία -μετά την οικονομική κρίση του 1557- κατέλαβε το λιμάνι της Αμβέρσας.

Τότε, η μετεγκατάσταση του Ολλανδικού Βασίλείου βορειότερα σήμανε την αρχή του καπιταλισμού. Αυτές οι δυο έννοιες λοιπόν είναι η ταύτιση της παρακμής.

Στην μια περίπτωση, η παρακμή της Ιταλίας -μετά την Αναγέννηση- και από την άλλη, η παρακμή που επήλθε στην παγκόσμια κοινωνία μετά τις χρηματιστηριακές κρίσεις του 1873 και του 1929.

Αυτό θα γράψει η Ιστορία. Όχι ότι η Ιταλία του 15ου αιώνα δεν είχε καπιταλιστικά ιδεώδη.

Το κυριότερο χαρακτηριστικό, όμως, του φασισμού και του καπιταλισμού είναι το εξής: Αναπτύσσονται πάντοτε και χτίζονται με τα τούβλα της παρακμής.

Είτε αυτά είναι της παρηκμασμένης Ιταλίας -η οποία ήταν μέχρι και τον 16ο αιώνα μια από τις ισχυρότερες χώρες- είτε αυτά της Ευρώπης του Μεσοπολέμου μετά το κραχ του 1929, αλλά και το κραχ του 1873 που οδήγησε στην περαιτέρω διεύρυνση της αποικιοκρατίας και του ανταγωνισμού, με φόντο τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο.

Εκεί που συναντήθηκαν ο Ιμπεριαλισμός, ο Εθνικισμός και ο μιλιταρισμός και κατέληξαν στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο.

Στην τότε Ευρώπη του “σοσιαλιστή” και πολιτικά διωκόμενου Μουσολίνι, ο οποίος, ως αρχισυντάκτης στο Αβάντι, είχε φυλακιστεί το 1911 γιατί κάλυψε και κατέκρινε μέσω της στήλης του την κατάκτηση της Αιγύπτου από την Ιταλία.

Οι μεγάλες κρίσεις οδηγούν πάντοτε το τέρας του φασισμού.Και η συνέχεια είναι η ακόλουθη:

Υψωμένα λάβαρα, ξύλινος λόγος, λαϊκισμός και δημαγωγία.

Τελικά, όμως, αυτοί που υπόσχονταν τον μεγάλο παράδεισο -και αυτοί ήταν οι ηγέτες- οδηγήθηκαν με πραγματική ακρίβεια στην κόλαση.

Είτε σε αυτή του θανάτου είτε της απαξίωσης από την ανθρώπινη ιστορία του σκεπτόμενου ανθρώπου.

Η Ευρώπη που οραματιζόταν ο Μόσλεϊ, ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι δεν ήταν παρά από μια Ευρώπη που δήθεν ξεκινούσε από το σοσιαλιστικό όνειρο και την οικονομική ανάπτυξη μέσω του κρατικού παρεμβατισμού, και θα τελείωνε με τους μαζικούς θανάτους -σε φούρνους- των Εβραίων.

Η μεταστροφή και η ευκαιρία για αυταρχική εξουσία.

Ο φασισμός, όπως έλεγε και ο Ραφαηλίδης, είναι η πιο ακραία μορφή του καπιταλιστικού συστήματος.

Και η πιο απάνθρωπη θα προσέθετα. Η καλύτερη μετάβαση προς τον νεοφιλελευθερισμό.

Η παρακμή των τέως πεπραγμένων οδηγεί στο τέρας του φασισμού και όλων των δυσχερειών που επιφέρει (ξενοφοβία, ρατσισμός, μισαλλοδοξία).

Αυτα τρέφονται από την λάσπη, την απαξίωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τις παρελάσεις.

Ειναι η κυριαρχία του χαρισματικού ηγέτη που έλεγε ο Βέμπερ. Του ηγεμόνα, όπως έγραφε και ο Μακιαβέλι στο βιβλίο του.

Εκείνου που, όμως, τελικά, την ύστατη στιγμή της πτώσης του, προσπαθεί να παρουσιάσει τον εαυτό του ως εξιλαστήριο θύμα που δήθεν θυσιάστηκε για τον λαό. Για να εμπνεύσει τους συνεχιστές του. Αυτό είναι το καλύτερο παραμύθι στον δρόμο προς τον Νεοφιλελευθερισμό.

Προβάλλουμε το επάγγελμα του πατριδολάγνου πολιτικού και (έχοντας σώας τας φρένας) εθνικόφρονα, που αποτυπώνει τον αγώνα για το μέγιστο δυνατό κέρδος. Είτε πολιτικό, είτε προφανώς και οικονομικό.

Υπάρχει και η άλλη πλευρά που είναι τελικά η ίδια.

Αυτή του μικρομεσαίου, σκληρά εργαζομένου, ο οποίος, όντας θρησκόληπτος και με αγάπη για το έθνος του, στο όνομα της απειλής της ήδη κατακερματισμενης περιουσίας του, σπεύδει υποκινούμενος με δόλο από τον ευπατρίδη πολιτικό να στρέψει το μίσος ενάντια στους αλλόθρησκους και αλλοεθνείς, και ονειρεύεται πολέμους και συγκρούσεις.

Μονο που ο πόλεμος καλλιεργεί το μίσος, και το μίσος δεν ξεχνιέται και δεν λησμονιέται ποτέ. Τονώνεται και οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερο μίσος, με τους θύτες να θυσιάζουν τα θύματα διχως διάκριση.

Το πρόβλημα δεν είναι όμως μονο ο Κάπηλος του έθνους. Ειναι ο μικρομεσαίος που προάγει ως εκπρόσωπό του αυτόν τον πατριδοκάπηλο με την ξύλινη γλώσσα.

Μην ξεχνάμε πως μετέπειτα φασιστές πρωτίστως κέρδισαν εκλογές.

Γιατί ο φασισμός πηγάζει από το αλλήλοχάιδεμα των αυτιών και την σπουδαιότητα της επιστροφής στην παράδοση.

Μόνο που τελικά είναι η μεγάλη μετάβαση προς το χειρότερο. Η ψεύτικη υπόσχεση του αγώνα ενάντια στα μεγαλύτερα κεφάλια, όταν ακόμα μεγαλύτερα από αυτά ελέγχουν τους φασίστες.

Για αυτό, άλλωστε, στην σημερινή εποχή πρέπει να τους παρακουλουθεί ο κόσμος ακόμα πιο ύποπτα, λόγω των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Όσο ο κόσμος συνεχίζει να μαστίζεται από την παγκόσμια κρίση του κορονοϊού αλλά και την οικονομική κρίση, πρέπει να είμαστε ακόμα πιο έτοιμοι για την νέα πραγματικότητα.

Γιατι τα κυρία χαρακτηριστικά αυτών των κρίσεων -όπως αποτυπώνεται και στα τελευταία λόγια της ταινίας το Μεγάλο Σορτάρισμα- είναι ότι πάλι θα την πληρώσουν οι μετανάστες και οι φτωχοί.

Μανώλης

(Αγαπητέ φίλε, όταν οι οικονομικές ελίτ τα βρίσκουν σκούρα ρίχνουν μια εκτροπή της αστικής δημοκρατίας στο φασισμό, για να …ισιώσουν οι πολίτες και οι καταστάσεις. Βέβαια, είναι τεράστια η ευθύνη των πολιτών που έχουν φτάσει στο σημείο να ψηφίζουν φασίστες και νεοναζί για να τους …σώσουν. Παντελής άγνοια της Ιστορίας. Και καμία επιθυμία να την μάθουν. Βέβαια, υπάρχει μια “γοητεία” στις απλοϊκές θεωρίες του φασισμού, που γοήτευσε -εκτός από τις μάζες- ακόμα και σπουδαίους ανθρώπους. Για παράδειγμα, ο Έζρα Πάουντ. Αν δεν έχετε δει την ταινία του Μπερτολούτσι “Ο Κομφορμιστής”, να την δείτε. Για να δείτε πώς ένας άνθρωπος γίνεται φασίστας. Ενώ μπορεί να γίνει και οτιδήποτε άλλο μοιάζει ισχυρό. Γι’ αυτό είμαστε πάντα απέναντι σε όλες τις εξουσίες. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.