Γαριδομακαρονάδα για την Λίτσα

Ήταν η δημόσια ανάρτηση, ενός άγνωστου σε μένα προσώπου, την οποία κοινοποίησε «φίλη» -φιλελές μέχρι τα μπούνια- που με έκανε να κάτσω και να στρωθώ για να προτείνω στην Λίτσα, πώς να φτιάξει με δικά της υλικά γαριδομακαρονάδα.

Και να μη χρειάζεται να σπαταλήσει τέσσερα μεροκάματά της για να την απολαύσει σε beach bar της Μυκόνου- όπως γράφει η ανάρτηση- εν μέσω κορωνοϊού.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ανθρώπου που σκαρφίστηκε το παραδειγματικό story, η «Λίτσα» -που το ημερομίσθιο της είναι 25 €- πήγε στην Μύκονο για να φάει μακαρονάδα των εκατό ευρώ, και να διασκεδάσει σε beach party κολλημένη σε άλλους πεντακόσιους.

Έγινε άθελά της ασυμπτωματικός φορέας και μετέδωσε τον ιό σε άλλους στην δουλειά της.

Επειδή υπάρχουν -κατά τον γραφιά- πολλές Λίτσες, η πολιτεία αναγκάστηκε να επιβάλει lockdown και σαν επακόλουθο του lockdown επιχειρήσεις έκλεισαν επ’ αόριστον.

Αποτέλεσμα των αλυσιδωτών αυτών συνεπειών ήταν να κλείσει μεταξύ άλλων και η επιχείρηση της «Λίτσας», η «Λίτσα» να χάσει τα 25 € και στο φινάλε το άμυαλο κορίτσι να διαμαρτύρεται για το ανάλγητο κράτος.

Επειδή σοβαροί άνθρωποι είναι δυνατόν να αναρωτηθούν, αν υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν τέτοιες βλακείες και βλάκες που αναπαράγουν ένα γελοίο κείμενο, θα πειστείτε ότι υπάρχουν, εάν διαβάσετε το ίδιο το κείμενο.

Βέβαια, για να πούμε και του βλάκα -που πιστεύει τέτοιες ιστορίες- το δίκιο, παρόμοια λογική χαρακτηρίζει και τις κυβερνητικές ανακοινώσεις ή τις αναρτήσεις φανατικών βουλευτών, και για το μπάχαλο με τα κρούσματα ρίχνουν την ευθύνη αποκλειστικά στους νέους.

Για να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή διάστασή τους, δεν είναι κατ’ ανάγκη μειωμένης πνευματικής στάθμης ο συντάκτης μιας καλά δομημένης γραμματικά και χωρίς ορθογραφικά λάθη ανάρτησης, εφόσον σκοπός του είναι η πυροδότηση του κοινωνικού αυτοματισμού.

Ιστορίες, σαν αυτήν της «Λίτσας», φτιάχνονται συνήθως από παρακυβερνητικά πρόσωπα, επιστήμονες της λαϊκής προπαγάνδας.

Η ταξική διαφοροποίηση στην ευθύνη μετάδοσης του ιού και τις συνεπαγόμενες άμεσα οικονομικές επιπτώσεις επιτυγχάνεται με την χρήση του ονόματος «Λίτσα», την ιδιότητα της χαμηλόμισθης υπαλλήλου και την επιθυμία της διείσδυσης ενός λαϊκού κοριτσιού στο άβατο της διασκέδασης μιας ανώτερης οικονομικής τάξης.

Το κορίτσι που τόλμησε να πάει στη Μύκονο, δεν είναι καμία Μυρτώ ή Ιόλη, high flyer σε πολυεθνική, απόφοιτος του Cambridge ή κάποια influencer.

Είναι μια άμυαλη υπάλληλος των 25 €, που δουλεύει δεκάωρο όρθια σε κάποιο Jumbo η super market, και, αντί να πάει στο Αλεποχώρι, επέλεξε το νησί που προορίζεται για Άραβες, celebrities της Trash TV και βίζιτες πολυτελείας.

Η μοίρα της «Λίτσας» δεν πρέπει να της επιφυλάξει το δικαίωμα να γευτεί -έστω και μια φορά στη ζωή της- γαριδομακαρονάδα.

Η «Λίτσα» δεν δικαιούται να ξοδέψει, από τα λεφτά που έχει βγάλει, εκατό ευρώ για μια μακαρονάδα, έστω για να κάνει μια φορά στη ζωή της το κομμάτι της, όπως δικαιούται κατ’ εξακολούθηση ένας καταχραστής, ένας απατεώνας ή ένας σεσημασμένος φοροφυγάς.

Η προπαγάνδα, λοιπόν, φέρνει καλύτερα αποτελέσματα σε μια χειραγωγημένη από τα ΜΜΕ μάζα, εάν υπάρχουν στοιχεία λαϊκισμού και εκφέρεται με απλές και σύντομες προτάσεις.

Η «Λίτσα» –που με 25 € την ημέρα είναι αδύνατον να πλησιάσει beach bar της Μυκόνου-είναι το κορίτσι της διπλανής μας πόρτας και πρέπει να στοχοποιηθεί στους νοικοκυραίους.

Η «Λίτσα» είναι το κυβερνητικό υποκείμενο της έλλειψης ατομικής ευθύνης.

Ο φασίστας στο μυαλό άνθρωπος εξοργίζεται περισσότερο εάν διαβάζει ιστορίες για νέους που τολμούν -έστω και κατά τη φαντασία ενός κυβερνητικού troll – να ξεφύγουν από την μιζέρια που ζουν οι ίδιοι.

Πες-πες, δεν είναι δύσκολο να πιστέψει ότι για την ανεργία, που θα κτυπήσει σύντομα την πόρτα του, θα φταίει η «Λίτσα».

Όπως έφταιγαν παλιότερα οι Αλβανοί, οι Πακιστανοί και οι μετανάστες.

Τον νοικοκυραίο, τον ακροδεξιό ή τον φιλελέ -τα ίδια αντανακλαστικά κοινωνικού αυτοματισμού κουβαλούν και οι τρείς αυτές ράτσες- στους οποίους απευθύνεται αυτός που έκανε την ανάρτηση, δεν τον ενδιαφέρουν τα πάρτι με την είσοδο των χιλίων ευρώ και την ελεύθερη διακίνηση κόκας.

Ο εγκέφαλος ανεγκέφαλου ανθρώπου αδυνατεί να συσχετίσει την κρατική ευθύνη της ανοχής ή και της ενθάρρυνσης παράνομων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων -όπως αυτό της εκμίσθωσης ιδιωτικών κατοικιών για υπεράριθμες συγκεντρώσεις διασκέδασης- αδιαφορεί για την χρήση ναρκωτικών -εφόσον δεν αφορούν τα παιδιά του- και αγνοεί ότι η έλλειψη υποδομών δημόσιας υγείας για την αντιμετώπιση της αύξησης των κρουσμάτων είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την κατάρρευση της οικονομίας σε εποχές πανδημίας.

Σε όλα αυτά τα φασιστοειδή, τους αρέσει να παίρνουν μάτι -μέσα από sites που πλασάρουν πουτάvες πολυτελείας- μοντέλες ή τηλεπαρουσιάστριες στις ξαπλώστρες της Ψαρρού, αλλά θα ζοχαδιαστεί αν μάθει ότι το κορίτσι του από κάτω ορόφου της πολυκατοικίας του πήγε στην Μύκονο.

Πουταvάκι θα την ανεβάσει, πουταvάκι θα την κατεβάσει.

Το κορίτσι αυτό θα ανέβει στην υπόληψή του, αν είναι καμία αδίσταχτη ή καπάτσα και κάνει καριέρα στην τηλεόραση η το modeling, παντρευτεί κανένα λεφτά και μετακομίσει σε ακριβό προάστιο.

Ξέρει αυτός που έκανε την ανάρτηση ότι η «Λίτσα» των 25 € με τον φίλο της, τον ψυκτικό από το Περιστέρι, δεν μπορεί να περάσει την πόρτα κανενός beach bar.

Οι μπράβοι- συνήθως λαϊκά παιδιά και αυτά, εκπαιδευμένα σε συνοικιακά γυμναστήρια – ξέρουν να ξεχωρίζουν αυτούς με τους οποίους έζησαν στις ίδιες γειτονιές. Κόβουν φάτσες και ντυσίματα και καταλαβαίνουν ότι πρόκειται για πλέμπα. Τους πετάνε έξω με το πού πλησιάζουν την είσοδο του μαγαζιού.

Μια εργαζόμενη κοπέλα -εάν δεν έχει την πουταvιά στο αίμα της- δεν έχει το τσαγανό να κολλητωθεί δίπλα σε κάποιο πλούσιο και να εισχωρήσει σε privé party.

Η «Λίτσα» που εργάζεται σε εργολαβικό τηλεφωνικό κέντρο, σε μικρομάγαζο ή σε λογιστήριο εταιρείας, δεν είναι καμία βίζιτα να την βγάζει στο τζάμπα.

Η «Λίτσα», αν πήγαινε στη Μύκονο, θα ήθελε σαράντα ευρώ για μια φτηνή ξαπλώστρα και είκοσι ευρώ για ένα mojito. Και αν την έβγαζε με 2 σουβλάκια, θα ήθελε άλλα δεκαπέντε ευρώ.

Ο συντάκτης γνωρίζει ότι η «Λίτσα» δεν μπορεί να πληρώσει αυτά τα χρήματα, αλλά ποσώς τον σκοτίζει αυτό. Εκείνο που θέλει να πετύχει είναι να στιγματίσει την Λίτσα σαν υπεύθυνη για αυτά που θα ακολουθήσουν στην μετακορωνοϊό εποχή.

Η «Λίτσα», λοιπόν, δεν είναι το κορίτσι της Μυκόνου.

Η «Λίτσα» θα πάει στη λαϊκή της Αλίμου και θα την βγάλει το βράδυ σε bar της Πετρούπολης με πέντε ευρώ.

H συνεχής, όμως, αναφορά του ονόματος της στην ανάρτηση, ένα μόνο σκοπό έχει.

Να καταφέρει, να πείσει τον φοβισμένο μικροαστό ότι η «Λίτσα» είναι η αιτία που οι επιχειρήσεις και τα μικρομάγαζα κλείνουν.

Το γεγονός ότι χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, πριν καν έρθει ο κορωνοϊός, έκλειναν γιατί οι τράπεζες σταμάτησαν την χρηματοδότησή τους ή οι εκάστοτε κυβερνήσεις θεωρούσαν σαν επενδύσεις την επέκταση των μεγάλων εμπορικών αλυσίδων ή την ανέγερση Mall μέσα στις πόλεις, ο συντάκτης της ανάρτησης προφανώς και το αποκρύπτει.

Για την «Λίτσα» λοιπόν, που δεν είναι πουτάvα πολυτελείας να την τραπεζώνουν άνθρωποι αμφίβολης ηθικής, και πιθανόν δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να φτιάξει μόνη της μια γαριδομακαρονάδα, είναι η συνταγή που δίνω.

Για να την απολαύσει αυτή και ο φίλος της.

Λοιπόν. Λίτσα, θα πας στο ψαρά της γειτονιάς σου -τα super market έχουν κατεψυγμένες εισαγωγής που είναι σαν άχυρο- και ζήτησε δέκα φρέσκες γαρίδες γάμπαρη.

Δεν θα δώσεις παραπάνω από πέντε ευρώ. Μη σε τρομάξει το μαύρο χρώμα τους.

Πήγαινε σε ένα μικρό μπακάλικο, της γειτονιάς σου επίσης, και αγόρασε ένα πακέτο Linguini. Σε super market να πας μόνο εάν δεν το έχει το μαγαζί, αλλά, προς Θεού, πάρε το μακαρόνι αυτό μόνο και φύγε. Αν αρχίσεις και κοιτάς αριστερά και δεξιά στα ράφια, θα σου φύγουν τα 25 € χωρίς να το καταλάβεις,

Από τον μανάβη -επίσης της γειτονιάς σου- θα πάρεις λίγα ντοματίνια και φρέσκο μαϊντανό.

Σκόρδο πιστεύω να έχεις, γιατί, εάν δεν έχεις, συγγνώμη που στο λέω, δεν είσαι νοικοκυρά.

Τέλος, όσον αφορά τα υλικά, μη ξεχάσεις το ούζο.


.
Θα ακολουθήσεις τις οδηγίες που σου δίνω και θα αποφύγεις να τις τσεκάρεις με συνταγές που δίνουν οι τηλεμαγείρισες.

Αυτές -συγγνώμη για τις ακατάλληλες εκφράσεις που ακολουθούν- είναι καριόλες και όταν δίνουν συνταγή πάντα κρύβουν κάτι, ώστε το φαγητό να βγει μουvί, να μη τρώγεται, και οι νοικοκυρές που τις βλέπουν στα πρωινάδικα να τις θαυμάζουν για τις ικανότητές τους.

Ώρα, λοιπόν, να αρχίσουμε να προετοιμάζουμε την μακαρονάδα.

Για πέντε με έξι λεπτά, βράζεις τις γαρίδες με το κέλυφος, αφού πρώτα τις αλατίσεις.

Πρόσεξε τώρα! Οι τηλεμαγείρισες σου λένε να αφαιρέσεις το κέλυφος. Αν παρασυρθείς και το κάνεις, πήγαινε καλύτερα σε κινέζικο και πάρε μια μερίδα noodles. Είναι το ίδιο και το αυτό.

Συνεχίζουμε. Οι μαύρες γαρίδες, με το πού αρχίζουν και βράζουν αρχίζουν να αποκτούν ένα ζωηρό χρώμα. Τα αρώματα της γαρίδας και ιδιαίτερα του κελύφους διαχέονται μέσα στο νερό.

Με το πού βράσουν οι γαρίδες, τις στραγγίζεις, και, προς Θεού, μη ξεχαστείς και χύσεις τον νερό στο νεροχύτη.

Με το νερό αυτό θα βράσεις τα linguini, και είναι αυτό που θα δώσει άρωμα στη μακαρονάδα.

Στο διπλανό μάτι βάζεις στο τηγάνι μια κουταλιά λάδι, λίγο σκόρδο τριμμένο και τηγανίζεις τις ήδη βρασμένες γαρίδες ρίχνοντας κατά την διάρκεια του τηγανίσματος συνεχώς ούζο.

Μη σε τρομάξει το ούζο που θα ρουφάνε συνεχώς στο τηγάνισμα, γιατί το νερό του ούζου εξατμίζεται.

Τις αφήνεις στο τηγάνι -όχι παραπάνω από πέντε λεπτά- μέχρι να αποκτήσουν μια κρούστα τραγανή.

Οι γαρίδες τσιγαρίζονται και η συνδυασμένη μυρωδιά του ούζου και του σκόρδου που σε ζαλίζει, σε κάνει να θέλεις να τις φας όπως είναι, και να γλυτώσεις από τον υπόλοιπο μπελά.

Αν έχεις από πάνω σου, την ώρα που τηγανίζεις, κανέναν ασυγκράτητο τύπο που οι μυρωδιές του έχουν σπάσει την μύτη, είναι σίγουρο ότι θα αρπάξει κανά- δύο γαρίδες και θα τις φάει πριν αυτές στολίσουν την μακαρονάδα.

Καλού κακού, πάρε γαρίδες spare και δώσ’ του τις με το πού θα τηγανιστούν, για να μη σου σπάει τα αρxίδια όση ώρα ετοιμάζεις το μενού.

Σε συμβουλεύω, όμως, να μην παρασυρθείς από τον ενθουσιασμό του για αυτό που ετοιμάζεις και αρχίσεις να ενδίδεις στην ανεβασμένη λόγω θαλασσινών λίμπιντό του.

Στατιστικά, ενενήντα εννέα τοις εκατό των αντρών, όταν η γυναίκα μαγειρεύει κάτι εξαιρετικό, την αγκαλιάζουν από πίσω- σίγουρα τους έχει σηκωθεί κιόλας- και δεν το έχουν σε τίποτα να θέλουν να το κάνουν στον πάγκο της κουζίνας.

Εάν το κάνεις, Λίτσα, τα linguini θα γίνουν χυλός για στάρι και οι γαρίδες κάρβουνο.

Τέλος πάντων, τα linguini θα βράσουν στο ήδη γαριδόνερο για κανένα δεκάλεπτο και θα τα βγάλεις dento, δηλαδή σκληρά για να καταλαβαίνεις γεύση.

Εάν αφεθούν παραπάνω χρόνο, θα έχουν μεν γεύση γαρίδας, αλλά θα θυμίζουν μακαρονάδα γηροκομείου.

Ένα καλό test για να δεις πότε τα μακαρόνια πήρανε την σωστή βράση είναι να πάρεις με το πιρούνι ένα μακαρόνι και να το εκτοξεύσεις στα πλακάκια της κουζίνας. Εάν αυτά κολλήσουν τα μακαρόνια είναι έτοιμα, εάν πέφτουν τα μακαρόνια θέλουν ακόμη βράσιμο.

Ωραία! Έφτιαξες την μακαρονάδα, ετοίμασες τις γαρίδες, τι σου απομένει; Η κόκκινη σάλτσα.

Μια συνηθισμένη σάλτσα είναι, αλλά με φυσικό χυμό ντομάτας.

Την εμπλουτίζεις και με λίγα φρέσκα ντοματίνια.

Δεν χρειάζεται να πούμε ότι στη σάλτσα προσθέτεις αλάτι, ζάχαρη, πιπέρι, μαϊντανό και την αραιώνεις και αυτήν με λίγο ούζο.

Τα linguini είναι ήδη έτοιμα, η σάλτσα έτοιμη και οι γαρίδες περιμένουν.

Παίρνεις την σάλτσα και την ρίχνεις μέσα στα στραγγισμένα από νερό linguini, τα ανακατεύεις για να αποκτήσουν ένα ομοιόχρωμο κόκκινο χρώμα και τα σερβίρεις σε κάθε πιάτο.

Βάζεις από πάνω τις γαρίδες με το κέλυφος, φρέσκο μαϊντανό για διακόσμηση και έχεις έτοιμη την γαριδομακαρονάδα που είδες στην εισαγωγή.

Εάν δεν έχεις στρώσει τραπέζι από πριν -καλύτερα να το έχεις στρώσει για να μη τρέχεις τελευταία στιγμή-, πες στον δικό σου να βγάλει ποτήρια, μαχαιροπίρουνα και να ανοίξει το μπουκάλι με το παγωμένο λευκό κρασί.

Το τραπέζι δεν θέλει τίποτα άλλο. Ούτε σαλάτες, ούτε άλλες μ@λακίες. Η γαριδομακαρονάδα τρώγεται σκέτη.

Όταν την τρώτε, τα μεν μακαρόνια θα τα παίρνεις με πιρούνι, αλλά τις γαρίδες θα τις καθαρίζεις με το χέρι, ώστε να γλείφεις τα δάχτυλά σου και να λες πόσο τυχερή είναι αυτή που πρόλαβε και παντρεύτηκε έναν αριστερό bon viveur σαν τον Γ.Κ.

Τα κεφάλια της γαρίδας, ακόμη, θα τα ρουφάς, πράγμα που δεν μπορεί να κάνεις στη Μύκονο, γιατί θα σε πετάξουν έξω τα γκαρσόνια.

Σαν tip της συνταγής το μόνο που έχω να προσθέσω είναι, ότι, εάν ο φίλος σου είναι γκουρμές-δεν το κόβω γιατί εσένα κορίτσι μου δεν σε έχω να βγαίνεις με κανένα λελέ-, στο νερό που βράζεις τις γαρίδες ρίξε και ορισμένα καραβιδοκέφαλα, που θα ζητήσεις από τον ψαρά.

Όταν την ετοιμάσετε, την φάτε και σας αρέσει, μην αρχίσετε να συζητάτε, ούτε για την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας, ούτε για το ενδεχόμενο να κλείσει η επιχείρησή σας και να μείνετε άνεργη.

Θα πέσετε σε κατάθλιψη και είναι κρίμα.

Σε πληροφορώ ότι ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας, ο άνθρωπος που μαζί με τον Σημίτη και τον Παπαντωνίου έπαιξαν το χρέος της χώρας σε swaps και έχασαν, ξεπούλησε μια υγιή τράπεζα -αφού επι διοικήσεως του έγινε προβληματική- και υπέγραψε τέλος μαζί με το Βενιζέλο το δεύτερο και πιο επαίσχυντο μνημόνιο, πρόβλεψε ότι η μείωση του ΑΕΠ από τις επιπτώσεις του κορωνοϊού δεν θα ξεπεράσει το 4%.

Με μια μείωση του ΑΕΠ μόνο κατά 4% -όπως προέβλεψε ο Στουρνάρας- θα είναι δύσκολο να κλείσει η επιχείρηση που εργάζεσαι, εκτός εάν ήτανε έτοιμη να κλείσει.

Το γεγονός ότι σε οποιαδήποτε ιδιωτική επιχείρηση στέλεχος του planning που πέφτει μόνιμα έξω στις προβλέψεις του θα έπαιρνε πόδι από τον πρώτο χρόνο, δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι ο Διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος είναι άλλος ένας άχρηστος της δεξιάς αριστείας.

Σημαίνει ότι είναι διοικητής μιας βαλκανικής κεντρικής τράπεζας που λέει αυτό που συμφέρει αυτούς που κάνουν κουμάντο στη χώρα.

Για να μην πολιτικοποιηθεί περισσότερο η συνταγή, θα κλείσουμε προτείνοντάς σου σαν επιδόρπιο μια καρυδόπιτα με παγωτό βανίλια.

Κανονικά, Λίτσα, θα έπρεπε να φτιάξεις λουκουμάδες με μέλι, αλλά είναι σίγουρο ότι θα βλαστημήσεις την ώρα και την στιγμή που έμπλεξες με την μαγειρική.

Δεν πειράζει. Για να χαλαρώσεις πρόσφερε για το τέλος σε σένα και τον φίλο σου μια παγωμένη sambuca.

Λίτσα, κλείνοντας θα πρέπει να σου υπενθυμίσουμε ότι, αφού ξεμπερδέψεις με όλα αυτά, να μην ξεχάσεις να συμμαζέψεις την κουζίνα που θα ‘χει γίνει μπoυρδέλο.

Αν είσαι παντρεμένη, θα την καθαρίσεις με την ησυχία σου, γιατί είναι σίγουρο ότι ο δικός σου θα πάει αμέσως για ύπνο.

Αυτά για την Λίτσα.

Για εσάς που διαβάσατε αυτή την ιστορία, και μια «Λίτσα», σαν αυτήν που αναφέρει στο post του ο εγκάθετος αυτός τύπος για να στιγματίσει τους χαμηλόμισθους νέους, δοκιμάστε να φτιάξετε γαριδομακαρονάδα.

Θα διαπιστώσετε ότι μπορεί και η εργατική τάξη να πάει στον Παράδεισο.

Γ.Κ.

(Αγαπητέ φίλε, είστε απίθανος. Εμένα δεν μου κάνει εντύπωση η προπαγάνδα και η ανοησία των ΜΜΕ αλλά το πόσοι τις καταναλώνουν ακόμα με μεγάλη ευχαρίστηση. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.