Η τρομοκρατία με τον κορωνοϊό οδήγησε σε δραματική μείωση γεννήσεων και γάμων

Πιτσιρίκο, η πανδημία και κυρίως η τρομοκρατία που συνοδεύει τις περισσότερες ειδήσεις σχετικά με τον κορωνοϊκό οδήγησε σε μείωση των γεννήσεων κατά 11,4% και των γάμων κατά 36,9% στην Ιαπωνία από τον Απρίλιο ως τον Ιούλιο σε σχέση με το ίδιο διάστημα το 2019, όπως μεταδίδει το Reuters.

Kαι με την Ιαπωνία να έχει ήδη δημογραφικό πρόβλημα και τον πιο γηρασμένο πληθυσμό στον κόσμο, οι ειδικοί προβλέπουν ότι οι άνθρωποι άνω των 65 ετών θα αποτελούν το 35% του πληθυσμού της ως το 2050.

Η πανδημία -στην πραγματικότητα ο μεσαιωνικός τρόπος αντιμετώπισής της- έχει επιδεινώσει μία ήδη υπάρχουσα καθοδική τάση στις γεννήσεις, που ο πρώην πρωθυπουργός Shinzo Abe είχε χαρακτηρίσει “εθνική κρίση”, καθώς και το 2019 είχαν έρθει στον κόσμο 865 χιλιάδες μωρά στην Ιαπωνία, λιγότερα κατά 5,8% σε σχέση με το προηγούμενο έτος.

Ο Οργανισμός Παιδιατρικής της Ιαπωνίας προειδοποίησε ότι αυτό μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες σε πολλούς τομείς.

Ήδη, το ΔΝΤ προβλέπει ανάπτυξη 2,3% για το 2021 στην Ιαπωνία, έναντι 5,2% κατά μέσο όρο στον υπόλοιπο κόσμο.

Αλλά και Ιάπωνες αναλυτές εκτιμούν ότι η οικονομία της νησιωτικής χώρας δεν θα φτάσει στα επίπεδα προ πανδημίας πριν το 2024.

Προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την κρίση, οι φορείς χάραξης πολιτικής, καλύπτουν τα έξοδα εγκυμοσύνης μέσω κρατικής ασφάλισης και διπλασιάζουν τη χρηματοδοτική βοήθεια προς νιόπαντρους σε 600 χιλιάδες γεν (5.726 δολ.).

Αν η υπογεννητικότητα συνεχίσει να επιδεινώνεται, το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης δεν θα είναι πλέον βιώσιμο στην Ιαπωνία, που θα μπει σε μία κρίση, η οποία θα απειλήσει ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της ως έθνος.

Και πώς να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά οι άνθρωποι, Πιτσιρίκο, όταν “ειδικοί” συστήνουν στους γονείς να μην αγκαλιάζουν τα παιδιά τους;

Γιατί τα έχουμε ακούσει και αυτά στο καθημερινό μπαράζ “ενημέρωσης” για τον κορωνοϊό.

Δυστυχώς, οι συνέπειες αυτής της καθημερινής πλύσης εγκεφάλου που μας γίνεται θα είναι δραματικές.

Όπως δραματικές θα είναι και οι ψυχολογικές, κοινωνικές, οικονομικές συνέπειες των lockdown, που όχι μόνο δεν θα λύσουν το πρόβλημα -αφού κάθε φορά το μεταθέτουν για μετά και ύστερα επανέρχεται- αλλά θα καταστρέψουν και την υγεία.

Από τη μία καταστροφή στην άλλη πάμε γενικότερα. Εδώ πήγε και έπεσε εμπορικό πλοίο πάνω σε πολεμικό και το έκοψε σχεδόν στα δύο.

Ευτυχώς, δεν είχαμε καμία απώλεια ζωής.

Το πολεμικό ήταν το Ν/ΘΗ Καλλιστώ από τον στόλο των ναρκαλιευτικών, που υπηρέτησα κι εγώ.

Ήμουν στο ναρκαλιευτικό Ν/Α Αλκυών (υπήρχαν και τα Αηδών, Κίχλη, Κίσσα, Αύρα, Αίγλη, Θάλεια, Πλειάς κ.λ.π.), ενώ το Καλλιστώ ήταν μαζί με τα Ευνίκη, Ευρώπη και Καλυψώ τα ναρκοθηρευτικά, τα οποία έχουν ένα πιο σύγχρονο σύστημα ανέλκυσης και συλλογής των ναρκών από τα ναρκαλιευτικά, που ήταν πολύ παλιά πλοία.

Ακόμα πιο παλιά ήταν τα ναρκοθετικά, τα Ν/Θ Άκτιον και Αμβρακία, που έβαζαν τις (εκπαιδευτικές) νάρκες στις ασκήσεις και τα ναρκαλιευτικά και τα ναρκοθηρευτικά προσπαθούσαν να τις μαζέψουν.

Στα ναρκοθετικά οι συνθήκες ήταν πολύ χειρότερες από τα ναρκαλιευτικά, ενώ τα καλύτερα πλοία της ΔΝΑΡ (Διοίκηση Ναρκοπολέμου) ήταν τα ναρκοθηρευτικά.

Τη δεκαετία του 2000 καταργήθηκαν σταδιακά οι στρατεύσιμοι -όσοι κάνουν θητεία και δεν είναι μόνιμοι- στο πολεμικό ναυτικό, αλλά επανήλθαν με τα μνημόνια, καθώς λόγω περικοπών δεν υπήρχαν αρκετοί αξιωματικοί και υπαξιωματικοί για να επανδρώσουν τα πλοία.

Ακόμα ένα πισωγύρισμα για τη χώρα μας.

Τουλάχιστον, στο ναυτικό είχα την πρώτη εμπειρία με το μπάνιο μετά τον Νοέμβριο, όταν ο μάγειρας και “πατέρας” μου (είναι αυτός που έχει καταταγεί έναν χρόνο πριν από σένα) βούτηξε ένα σούρουπο στη Σούδα.

Δεν τον μιμήθηκα, αλλά τότε μου μπήκε η ιδέα να μην σταματάω τα μπάνια με το που φθινοπώριαζε.

Στο ναύσταθμο της Σούδας στα Χανιά είχαμε πάει επίσης μία μικρή βαρκάδα με έναν ναύτη αρμενιστή (εγώ ήμουν τεχνίτης πυροβόλου τρομάρα μου, αλλά βασικά έκανα βαψίματα και ήμουν και στο οπλονομείο και το γραφείο κυβερνήτη, από τα οποία σταδιακά παραιτήθηκα, όμως, αφού ένιωθα άχρηστος), όταν μας είχαν αναθέσει να κατεβάσουμε ένα μίνι φουσκωτό στο νερό και να βάψουμε τις πλευρές του πλοίου.

Δεν περνούσαμε και άσχημα τώρα που το σκέφτομαι -με εξαίρεση έναν μικροτραυματισμό ενός κληρούχα μου (έτσι λέγεται αυτός που έχει καταταγεί τον ίδιο μήνα με σένα) σε μία ναρκαλιεία- παρά το γεγονός ότι τότε κλαιγόμουν συνέχεια στους δικούς μου και σε φίλους μου.

Μάλλον είχαν δίκιο οι μόνιμοι που μας έλεγαν “εδώ είναι καλά, έξω είναι ζούγκλα”.

Και η αλήθεια είναι ότι ήμασταν μία παρέα στρατεύσιμοι και μόνιμοι, ειδικά στα μικρά πλοία, ενώ συχνά μας χάριζαν και τα ποινολόγια, όπως είχε γίνει με μένα στη Ρόδο για να βγω βόλτα με τους υπόλοιπους.

Μια φορά στη Σύμη είχα βγει να αγοράσω γλυκά την 25η Μαρτίου για να κεράσω για τη γιορτή μου όλους στο πλοίο και ήθελα να δώσω ένα και σε μία κοπέλα που με χαιρετούσε κάθε φορά, αλλά τελικά της χαμογέλασα απλά από μακριά, επειδή είχα μερικές μέρες να κάνω μπάνιο καθαριότητας, καθώς συχνά μέναμε από νερό στο πλοίο και πλενόμασταν με εμφιαλωμένο, αλλά ούτε αυτό ήταν πάντα εφικτό.

Τότε όλα τα έβλεπα σχεδόν τραγικά, τώρα νομίζω ότι δεν ήταν και τόσο άσχημα, αλλά δεν ήταν, βέβαια, και ό,τι περιμένεις από τη ζωή.

“Έχω άλλα όνειρα” είπε πει ο μάγειρας, όταν τον προέτρεπαν να γίνει μόνιμος, αφού ήταν εξαιρετικός στη δουλειά του.

Εύχομαι να τα έκανε και πραγματικότητα. Χαθήκαμε με όλους, όταν μετά από μερικούς μήνες πήρα μετάθεση σε υπηρεσία ξηράς.

Πριν μερικά χρόνια είδα έναν στο καραβάκι από Πέραμα για Σαλαμίνα και μιλούσαμε σε όλη τη διαδρομή, όχι για τα παλιά, αλλά για όσα φαινόταν η κρίση που τότε ξεκινούσε, ότι θα φέρει σιγά, σιγά.

Τουλάχιστον, έχουμε ακόμα τη θάλασσα και είχα και μία φίλη παρέα την Τρίτη στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Ήταν και άλλες δύο κοπέλες που έκαναν ψαροντούφεκο στη μεγάλη αμμουδιά.

Ήταν και ένας ακόμα ψαροντουφεκάς, αλλά σπάνια βλέπεις γυναίκα να κάνει ψαροντούφεκο.

Επιβεβαιώνεται και αυτό που έχεις γράψει, Πιτσιρίκο, ότι η γυναίκα δύσκολα και σπάνια θα σκοτώσει.

Τόσα χρόνια και σε τόσα μπάνια έχω δει μόνο άλλη μία με ψαροντούφεκο.

Τουλάχιστον αυτές οι δύο -η μία είχε το ψαροντούφεκο και η άλλη απλά κοίταζε με τη μάσκα- βγήκαν με άδεια χέρια.

Αλλά έτσι κι αλλιώς δεν είχε και τίποτα, πέρα από μελανουράκια και μικρές επίσης καλόγριες στα κρυστάλλινα νερά.

Ακόμα και ένας αστερίας που φωτογράφισα ήταν επίσης μια σταλιά και μετά τη φωτό τον άφησα ξανά στον βυθό, βγάζοντας μόνο μερικά πλαστικά στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Μετά έριξα και μία βουτιά με το κεφάλι από ένα βράχο σε βάθος λιγότερο του ενός μέτρου για να κάνω και λίγη φιγούρα σε καμιά δεκαριά λουόμενους που είχε στη μεγάλη αμμουδιά.

Άλλοι τόσοι ήταν στην παραλία με τις ομπρέλες και την αγαπημένη μου ακτή συνολικά.

Γενικά στα χρόνια της κρίσης έχουν αυξηθεί όσοι τραβάνε τα μπάνια όσο μπορούν πιο μακριά.

Ειδικά φέτος είναι ακόμα περισσότεροι αυτοί που θέλουν να συνεχίσουν και τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, ίσως και λόγω κορωνοϊού.

Γιατί η θάλασσα κάνει καλό στην υγεία και στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού.

Είναι μύθος, ωστόσο, ότι οι χειμερινοί κολυμβητές δεν αρρωσταίνουν ποτέ. Όλοι αρρωσταίνουν κάποτε.

Mιας και ο λόγος για αρρώστιες, βγήκε ο κ. Τσιόδρας να μας πει ουσιαστικά να κάνουμε το προσωπικό μας lockdown, για να μην επιβληθεί γενικό lockdown από την κυβέρνηση.

Αλλά αυτός είναι ο ρόλος του από την αρχή της πανδημίας, να κάνει τον κόσμο να αποδέχεται χωρίς πολλές αντιδράσεις τα αντισυνταγματικά μέτρα που παίρνουν και τα οποία θα καταστρέψουν και την υγεία, θα κάνουν πολύ κόσμο να νοσήσει από ψυχικές και μετά και σωματικές ασθένειες.

Μας είπε ότι δεν έχει πάει για καφέ ή φαγητό έξω από τον Φεβρουάριο, ότι δουλεύει 18 ώρες τη μέρα, πραγματικά δακρύσαμε.

Κι εκεί που δακρύσαμε πιο πολύ ήταν όταν, για να κάνει τους παραλληλισμούς του σήμερα με το χθες, έσπευσε ακόμα και τους ήρωες του 1940 να επικαλεστεί.

Παρεμπιπτόντως, Πιτσιρίκο, που ήσουν από τους λίγους που είχαν προβλέψει από τον Απρίλιο τι θα συμβεί με το άνοιγμα του τουρισμού -προσωπικά δεν πίστευα ότι θα έχουμε πρόβλημα λόγω της ζέστης του καλοκαιριού- έχουν αναρτήσει και μία τεράστια σημαία στον Υμηττό στο βουνό.

Φαίνεται από την παραλιακή, όπως φαίνεται και από τη θάλασσα η επίσης πολύ μεγάλη σημαία που καλύπτει το πολιτιστικό κέντρο στο Φάληρο.

Και μιας και ο λόγος για σημαίες, με παίρνει χθες τηλ. ο αδερφός μου και μου λέει “έχεις γίνει viral στο Facebook”.

“Έβαλαν καμιά φωτό με τη θαλάσσια χελώνα;” τον ρωτάω. “Όχι, έβαλε μία παλιά συμμαθήτριά σου μία από την παρέλαση και φαίνεσαι κι εσύ που ήσουν σημαιοφόρος στην έκτη δημοτικού”.

Οι σημαίες μας ψηλά, λοιπόν, όπως μας είπε και ο Νίκος Χαρδαλιάς και τρίτωσαν τα δάκρυα.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, αυτή η κλαψουμουνίαση του Τσιόδρα ήταν εμφανής από την πρώτη μέρα που ξεκίνησε την “ενημέρωση”. Αλλά έχουν πέραση οι κλαψομούνηδες στην Ελλάδα. Γενικά, στην Ελλάδα έχει πέραση το ψέμα και η κακομοιριά. Το θέμα είναι πως σήμερα έχει συννεφιά και ψιλόβροχο εδώ και δεν θα πάω για μπάνιο. Δεν πειράζει, φτιάχνει ο καιρός τις επόμενες μέρες. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.