Πότε είναι καλύτερα να κάτσεις εκεί που είσαι και να μην γίνεις μετανάστης
Γεια σου Πιτσιρίκο.
Καθώς ο κόσμος παλεύει με όλο του το είναι και με νύχια και με δόντια να εισέλθει σε ένα νέο μεσαίωνα, μου ήρθαν διάφορες σκέψεις και αναμνήσεις.
Σαν μετανάστης που είμαι τα τελευταία χρόνια, έχω κάνει ορισμένες παρατηρήσεις.
Μετανάστης. και γίνεσαι και γεννιέσαι. Επίσης, μετανάστης γίνεσαι με την θέλησή σου ή χωρίς.
Όπως και να έχει, όμως, όταν γίνεται κάποιος μετανάστης οφείλει να κάνει κάποια πολύ βασικά πράγματα.
Οι μετανάστες έχουν δικαιώματα, αλλά έχουν και πολύ σημαντικές υποχρεώσεις.
Μην πάει στο μυαλό σας στους πρόσφυγες που ζουν σαν σκουπίδια στις χωματερές που τους έχουν πετάξει στην Ελλάδα. Μιλάω για άλλου είδους μετανάστευση.
Ξεχνάμε οι περισσότεροι πως, όταν γινόμαστε μετανάστες, τότε ουσιαστικά γινόμαστε αποδεκτοί από μια κοινωνία με την δική της κουλτούρα.
Δεν καταλαβαίνω αυτούς που πάνε σε μια άλλη κοινωνία και προσπαθούν με το ζόρι να επιβάλουν την κουλτούρα τους, ενώ ταυτόχρονα απαρνιούνται να ενσωματωθούν στην κουλτούρα της κοινωνίας που τους φιλοξενεί.
Αυτά τα πράγματα είναι τόσο βασικά, που όποιος δεν τα καταλαβαίνει θα πρέπει να φεύγει.
Όπως, για παράδειγμα, έφυγα και εγώ από την Ελλάδα, γιατί δεν συμφωνώ με την ελληνική κουλτούρα που θέλουν να έχουν και την προστατεύουν με πάθος. Δεν έχω δικαίωμα σαν μειονότητα να επιβάλλω την δική μου κουλτούρα σε εκατομμύρια ανθρώπους που θέλουν άλλο πράγμα από εμένα.
Αυτό το πράγμα το συναντώ συνεχώς και εδώ. Κυρίως, από Έλληνες και Τούρκους που ζουν στην Γερμανία. Αλλά και από άλλες φυλές, κυρίως από την Ανατολή, για κάποιο λόγο.
Υπάρχουν Τούρκοι, Έλληνες και άλλοι που ζουν στην Γερμανία για δεκαετίες και δεν ξέρουν καν να μιλήσουν Γερμανικά.
Πάνε και κλείνονται στα τοπικά τους γκέτο και ζουν όλη τους τη ζωή εκεί. Μάλιστα, προσπαθούν να αντιγράψουν ακριβώς την κουλτούρα τους και να την επιβάλλουν σε αυτά γκέτο.
Πριν από λίγο καιρό -προ κορονοϊού- μου περιέγραψε μια φίλη ένα περιστατικό ενός ανατολίτη γιατρού ο οποίος δουλεύει χρόνια στο γερμανικό σύστημα υγείας και έδωσε τις εξετάσεις για την γερμανική υπηκοότητα.
Όταν παρουσιάστηκε λοιπόν στην επιτροπή, αρνήθηκε την χειραψία σε μία γυναίκα της επιτροπής, με το πρόσχημα ότι δεν του το επιτρέπει η θρησκεία του.
Όπως καταλαβαίνεις, έφαγε άκυρο για την υπηκοότητα και έτσι ξεκίνησε ένα αγώνα κατά της απόφασης, όπου έφαγε πάλι άκυρο.
Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, απαιτεί να ζήσει και να γίνει υπήκοος μιας κοινωνίας στην οποία η γυναίκα έχει τα ίδια δικαιώματα με αυτόν, αλλά ο ίδιος θέλει μόνο τα οφέλη του διαβατηρίου χωρίς να αποδέχεται την ισότητα των φύλων. Πόσο μάλλον το τρίτο φύλο.
Τέτοια παραδείγματα υπάρχουν πολλά και τα βλέπει κανείς καθημερινά.
Αυτό, όμως, είναι παράλογο.
Είναι παράλογο για οποιονδήποτε να απαιτεί να γίνεται αποδεκτός όπως είναι, αλλά να μην αποδέχεται τους άλλους γύρω του, οι οποίοι τον κάνουν δεκτό.
Γενικά, έχει χαθεί λίγο η μπάλα, με τα “δικαιώματα” και, αν κάποιος πει τα αυτονόητα, γίνεται αμέσως στόχος.
Κάθε χώρα -καλώς ή κακώς- έχει νόμους, κανόνες και δική της κουλτούρα. Αυτά είναι πάνω από τις προσωπικές πεποιθήσεις και προτιμήσεις του καθενός.
Είναι δικαίωμα του καθενός να πιστεύει σε ό,τι Θεό του αρέσει, αλλά οι κανόνες της θρησκείας του δεν είναι πάνω από τους νόμους και την κουλτούρα του τόπου που τον φιλοξενεί.
Όταν πας σε ένα νέο τόπο, είναι σαν να υπογράφεις ένα άτυπο συμβόλαιο.
Είναι υποχρέωση μας -πιστεύω- να προσπαθούμε να ενσωματωθούμε στην κοινωνία που βρίσκουμε εκεί. Αν δεν μπορούμε, φεύγουμε. Δεν καθόμαστε να δημιουργήσουμε ένα γκέτο.
Κανένας δεν μας υποχρεώνει να αποδεχθούμε αυτά που δεν θέλουμε. Η Γη είναι τεράστια, σίγουρα υπάρχει ένα μέρος έτσι όπως το θέλουμε.
Γενικά, τα έχουμε δει όλα στραβά αυτό τον καιρό και έχουμε χάσει τις ισορροπίες. Αντί να βρίσκουμε το κέντρο βάρους και την ισορροπία, ταλαντευόμαστε στα άκρα. Ή όλα, ή τίποτα.
Η ζωή είναι τόσο απλή, αλλά προσπαθούμε να την κάνουμε όσο πιο πολύπλοκη γίνεται.
Σπαταλάμε απίστευτο χρόνο και ενέργεια για να κάνουμε την ζωή μας όσο πιο πολύπλοκη γίνεται, ενώ θα μπορούσαμε απλά να είμαστε λογικοί και να την απολαμβάνουμε.
Βρίσκουμε περισσότερη απόλαυση στο να επιβάλλουμε το δικό μας ή να εξοντώσουμε το διαφορετικό, παρά να ζήσουμε τη ζωή μας.
Φιλιά πολλά από το Βερολίνο
Δ.
Υ.Γ.1 Μετά από 3 βδομάδες τρομερό βήχα τα παιδιά και 2 εβδομάδες βήχα εμείς -και συνεχίζουμε- είμαι πλέον σίγουρος ότι έχουμε κολλήσει τον κορονοϊό. Μας έχει τεντώσει. Τα κρούσματα εδώ είναι πολύ περισσότερα απ’ όσα λένε. Για παράδειγμα, εμείς τόσες εβδομάδες με βήχα δεν έχουμε κάνει τεστ, γιατί δεν είχαμε πυρετό ή δεν καταλήξαμε στο νοσοκομείο. Παρ’ όλα αυτά, είμαστε στο επίκεντρο του κορονοϊού στο Βερολίνο και με τους παιδικούς σταθμούς ανοιχτούς. Οπότε, αν δεν κάνουν στον κόσμο τεστ, καταλαβαίνεις πόσες χιλιάδες παραπάνω είναι τα κρούσματα. Πιστεύω ότι θα φτάσουμε στην ανοσία της αγέλης στο Βερολίνο μέχρι το τέλος του ’21 (μίλησε τώρα ο ειδικός). Δυστυχώς, θα πρέπει να ακυρώσουμε και το ταξίδι που είχαμε προγραμματίσει τα Χριστούγεννα, γιατί όλη η Ευρώπη πάει στο διάολο και μάλλον το μόνο που θα κυκλοφορεί σε ένα μήνα από τώρα θα είναι οι μπάτσοι και τα ασθενοφόρα. Στην Ελλάδα θα κυκλοφορούν και οι δημοσιογράφοι, αφού είναι γνωστό ότι οι παπαγάλοι έχουν ανοσία. Επίσης, τι χειρότερη αρρώστια μπορεί να κολλήσει κανείς, αν είναι ήδη δημοσιογράφος στην Ελλάδα;
Υ.Γ.2 Πιτσιρίκο μου, πολύ μ’ αρέσει η Σοφία που απλά θα πει αυτό που θέλει και δεν έχει σημασία αν κατάλαβες ή όχι. Μ’ αρέσει, επίσης, που της έκανες δικό της Tag, γιατί είναι μια σταρ.
(Αγαπητέ φίλε, είναι οι θρησκείες που χωρίζουν τους ανθρώπους. Οι θρησκείες είναι δόγματα, προέρχονται από άλλες εποχές, είναι κατάλοιπα άλλων εποχών και καλό θα ήταν να τις ξεφορτωθούμε. “Imagine no religion” τραγούδησε ο Τζον Λένον. Η πίστη των ανθρώπων είναι προσωπική τους υπόθεση αλλά παύει να είναι προσωπική τους υπόθεση, αν θεωρούν, για παράδειγμα, πως οι γυναίκες είναι κατώτερες από τους άνδρες. Γενικά, οι θρησκείες γεμίζουν με σκατά τα μυαλά των ανθρώπων από τη μέρα που γεννιούνται και τους ταλαιπωρούν πολύ στη ζωή τους, ενώ τους κάνουν να ταλαιπωρούν και τους άλλους. Η Σοφία είναι υπέροχη. Έκανα δικό της tag, για να τα ακούμε παρέα μετά από μερικά χρόνια και να γελάμε. Να είστε όλοι καλά και περαστικά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.