Μερικές σκέψεις

Γεια σου Πιτσιρίκο.
Αναρωτιέμαι αν όλοι είναι εγκλωβισμένοι σε μια εκδοχή του εαυτού τους η οποία «κουβαλάει» περισσότερα «πρέπει» από «θέλω».

Ο φόβος, το άγχος, το συμφέρον, ο εγωισμός, η απαξίωση της αλήθειας, της εντιμότητας και της ειλικρίνειας έχουν ως αποτέλεσμα να κυκλοφορούμε όλοι μας με τα «προσωπεία» μας.

Ενώ μιλάμε μεταξύ μας δεν επικοινωνούμε ουσιαστικά, ενώ είμαστε σε ερωτικές σχέσεις δεν ερωτευόμαστε αυθεντικά, ενώ λέμε ότι νοιαζόμαστε με την πρώτη αναποδιά τείνουμε να εγκαταλείπουμε και να φεύγουμε.

Ενώ είμαστε σε παρέες, νιώθουμε πιο μόνοι από ποτέ…

Κάνοντας τον απολογισμό μου, ως άνθρωπος, στέκομαι μπροστά στον καθρέφτη μου και δεν μπορώ να βγάλω άκρη.

Δυσκολεύομαι να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα θα πάνε καλά.

Λαμβάνω καθημερινά τόσα αρνητικά ερεθίσματα που νιώθω ότι αλλάζω εξαιτίας τους.

Προσπαθώ να αντισταθώ, αλλά η διάβρωση είναι τόσο αργή και ύπουλη που δεν μπορώ εύκολα να την αναγνωρίσω.

Νιώθω –όσο κι αν δεν το θέλω- μια βαθιά απογοήτευση: αναρωτιέμαι τι πήγε τόσο λάθος στον πολιτισμό μας που στο όνομα της ειρήνης σκοτώνουμε, που στο όνομα της εκάστοτε θρησκείας καταδιώκουμε και αφανίζουμε, που στο όνομα της οικονομικής ανάπτυξης εξαθλιώνουμε όλο και περισσότερο τους οικονομικά αδύναμους.

Πόσα άλλα τέτοια παράδοξα συμβαίνουν στον κόσμο μας…

Πώς μπορείς να μείνεις ανεπηρέαστος από όλα αυτά και να εστιάσεις στη δική σου πορεία;

Πώς μπορείς να παρακάμψεις τον ευτελισμό της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας και να παραμείνεις ρομαντικός;

Δυσκολεύομαι να βρω απαντήσεις που θα κατευνάσουν τις σκέψεις μου και θα με καθησυχάσουν.

Το μόνο ίσως που με παρηγορεί είναι η διαπίστωση ότι παρόλο που σαν μονάδα δεν μπορώ να αλλάξω πολλά στον κόσμο μου, ωστόσο μπορώ να γίνω ο ίδιος ( και το προσπαθώ) – σαν άτομο – ο φορέας της αλλαγής που οραματίζομαι!

Τουλάχιστον, έτσι, μπορώ να κοιμάμαι λιγότερο «ένοχος» μπροστά σε ό,τι γύρω μου τρομαχτικά αλλάζει προς το χειρότερο…

Καλές Γιορτές

Βασίλης

(Αγαπητέ Βασίλη, αυτό που νιώθεις το νιώθουν εκατομμύρια άνθρωποι. Εγώ δεν έχω απαντήσεις σε όλα αυτά αλλά όταν πριν από μερικά χρόνια συνέβη κάτι φρικιαστικό -οι επιθέσεις στο Παρίσι- και πέρασα ένα βράδυ χωρίς να κοιμηθώ, ενώ έκανα και εμετό, παρακάλεσα έναν άλλο Βασίλη, τον εθνικό μας ψυχίατρο, να μας πει τι κάνουμε όταν συμβαίνουν άθλια πράγματα και εμείς νιώθουμε ανήμποροι να τα αλλάξουμε ή να τα σταματήσουμε. Και έτσι ο Βασίλης έγραψε την “Αποδοχή”. Εμένα με βοήθησε πολύ. Μακάρι να βοηθήσει κι εσένα. Να είσαι καλά. Καλές γιορτές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.