Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε

Γεια σου, φίλε μου Πιτσιρίκο! Από χθες μάθαμε ότι σταμάτησε ο εμβολιασμός που λίγες βδομάδας νωρίτερα είχε ξεκινήσει με ταρατατζούμ σε Ισπανία και Τσεχία.

Σε πολλές άλλες χώρες, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης, ο εμβολιασμός έχει ουσιαστικά βαλτώσει.

Αιτία είναι η έλλειψη εμβολίων.

Η παραγωγή, έγκριση και διάθεση στην αγορά των εμβολίων της Pfizer και της Moderna μπορεί να αποδειχθεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο του 21ου αιώνα.

Δεν πρόκειται σε αυτό το κείμενο να ασχοληθώ με το πόσο αποτελεσματικά είναι ή δεν είναι τα εμβόλια αυτά. Δεν είναι το πρόβλημα στο προϊόν αλλά σε αυτόν που το παράγει, δηλαδή στον καπιταλισμό. Και εξηγούμαι.

Ένα χρόνο πριν ξεκίνησε ο αγώνας για την παρασκευή και διάθεση του εμβολίου που θα σώσει την ανθρωπότητα από την πανδημία.

Μια πανδημία με συνολική θνητότητα κοντά στο 2% και πρακτικά μηδενική για τις ηλικίες κάτω των 40 ετών.

Ένας αγώνας δρόμου και γοήτρου μεταξύ κρατών, στον οποίο οι δυτικοί έδωσαν γη και ύδωρ σε κάποιες φαρμακευτικές πολυεθνικές εταιρίες, προκειμένου να τερματίσουν πρώτες.

Τα εμβόλια αναπτύχθηκαν σαν ιδιωτική περιουσία (πατέντα) με κρατικά -ως επί το πλείστον- κεφαλαία.

Σιγά το περίεργο θα πει κάποιος. Μέχρι εδώ εντάξει, συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια.

Τα περίεργα ξεκινούν με τις εκπτώσεις στις διαδικασίες έγκρισης. Ρυθμιστικοί οργανισμοί όπως ο EMEA και ο FDA -που χρόνια τώρα δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους και διυλίζουν τον κώνωπα (και καλά κάνουν!)- στις αιτήσεις και μελέτες έγκρισης που καταθέτονται για διαφορά φαρμακευτικά προϊόντα, στην περίπτωση των εμβολίων για την Covid-19 κατάπιαν γρήγορα και χαλαρά την κάμηλο, δίνοντας fast track εγκρίσεις -έστω και προσωρινές- σε φαρμακευτικά προϊόντα που απευθύνονταν σε υγιείς ανθρώπους και όχι σε ασθενείς που βρίσκονται σε άμεσα κίνδυνο.

Δικαιολογία για αυτή την άκρως περίεργη συμπεριφορά των ρυθμιστικών αρχών, η «πανούκλα του 21ου αιώνα με το 2% ποσοστό θνητότητας».

Στο σημείο αυτό που αρχίζω να φουντώνω, μπαίνει στο δωμάτιο σαν σίφουνας η κυρία Μπεμπέκα και μου ψιθυρίζει στο αυτί τα παρακάτω λόγια:

«Δώσε τόπο στην οργή, Αντωνάκη μου. Είναι η μέρα, τα λόγια του παπά, κλπ.».

Άντε λοιπόν, ας ξεπεράσουμε και την συμπεριφορά των ρυθμιστικών αρχών όσο αφορά την έγκριση φαρμακευτικών προϊόντων για υγιείς ανθρώπους! Για όλα τα υπόλοιπα όμως δεν είναι υπεύθυνοι ούτε η πανδημία, ουρά τα …λόγια του παπά! Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε!

Αφού λοιπόν πήραν τα χρήματα που ζητούσαν για την ανάπτυξη των εμβολίων και εξασφάλισαν την ατιμωρησία από πολίτες και κράτη, άρχισαν τους πλειστηριασμούς, εξασφαλίζοντας παραγγελίες εκατομμυρίων δόσεων από πολλές δυτικές χώρες, πετυχαίνοντας σε αρκετές περιπτώσεις την προπληρωμή των παραγγελιών πολύ πριν θέσουν τις μονάδες μαζικής παραγωγής των εμβολίων σε λειτουργία.

Καμία ρυθμιστική αρχή δεν εξέτασε σοβαρά τις παραγωγικές δυνατότητες των εμπλεκόμενων με τα μοντέρνα εμβόλια πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιριών.

Είτε έκαναν τα στραβά μάτια, είτε απέτυχαν παταγωδώς στην αποστολή τους.

Σε κάθε περίπτωση, οι κυβερνήσεις των lockdown και τα παπαγαλάκια τους είχαν προλάβει να εκτεθούν ανεπανόρθωτα, τάζοντας στο πόπολο εμβολιασμούς τους οποίους αδυνατούσαν να πραγματοποιήσουν καθώς έλλειπε το … stuff.

Κάποιοι κλαψομούνηδες στην ΕΕ -πχ Ιταλία- έχουν αρχίσει τις απειλές. Φυσικά, οι απειλές τους είναι κούφιες σαν τις κλανιές τους.

Τίποτα δεν πρόκειται να κάνουν. Καμία ουσιαστική αντίδραση δεν πρόκειται να υπάρξει. Όχι, γιατί δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Δεν θέλουν.

Θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να παρέμβουν στα ζητήματα της πατέντας για το εμβόλιο, ή να επιβάλλουν πρόστιμα για τις καθυστερήσεις στις παραδόσεις των εμβολίων.

Όλα αυτά σε θεωρητικό μόνο επίπεδο, αφού δεν ξέρουμε τι ακριβώς έχουν υπογράψει οι κυβερνήσεις κάτω από το τραπέζι.

Η αποτελεσματικότητα των εμβολίων είναι ακόμα ένα ζητούμενο αλλά το 95% των κλινικών μελετών φαίνεται πως είναι ένα ανέκδοτο.

Φιλιά από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ.1 Κακό χωριό τα λίγα σπίτια. Έτσι λένε. Κακοί άνθρωποι κι οι φθονεροί χωριάτες. Ακόμα και οι αυτοί που πήγαν στις μεγαλουπόλεις και εξελίχθηκαν σε ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών. Με την ευκαιρία, τα όσα ακούγονται τον τελευταίο καιρό στα πλαίσια του “only me”, θα πω κι εγώ τον πόνο μου. Θα θυμηθώ τον μακαρίτη τον δάσκαλό μου στο δημοτικό που μου χτύπαγε με την βέργα τα χέρια και μου ασκούσε ψυχολογική βία, όταν με έλεγε στούρνο τις φορές που δεν καταλάβαινα το μάθημα. Θα τον καταγγείλω τώρα 40 χρόνια μετά. Γιατί τώρα; Γιατί τώρα είναι η ώρα, τώρα που το κάνουν όλοι. Οι καταγγελίες σε βάρος του Κιμούλη αναφέρονται σε κάτι που μονάχα όσοι έχουν εμπειρία σε κάτι δημιουργικό μπορούν να καταλάβουν. Δεν μαθαίνεις από κάποιον που δεν οργίζεται, όταν κάνεις την μια μ@λακία πίσω από την άλλη. Δεν μαθαίνεις ποτέ από κάποιον που δεν σε πιέζει να φτάσεις στην τελειότητα, να γίνεις ή να δώσεις κάτι περισσότερο από εκείνο που μπορείς. Οι άνθρωποι νοιώθουν comfortable με όσους τους γράφουν στα αρxίδια τους. Αυτούς ψάχνουν κι αυτούς βρίσκουν. Διάβασα μια συνέντευξη του μεγάλου Μάνου Κατράκη για τους νέους ηθοποιους της γενιάς του. Ψαξτε την να την βρείτε. Το τραγικό και συνάμα γελοίο είναι οι αντιδράσεις των “προοδευτικών” δικαιωματιστών και μιμητών του Δημοκρατικού κόμματος στα United Stakes of America. Στα States η … πασιονάρα Πελόσι, στην Ελλάδα η ποπολάρα … Ακρίτα. Μετά τον … Σεφερλή, θα ισοπεδώσει και … τον Κιμούλη. Και θα εισπράξει ξανά το χειροκρότημα της υστερικής “αριστερής” αριστοκρατίας. Εκείνης που χρόνια κάθεται μπροστά στον καθρέφτη της κοινωνίας και ρωτά και ξαναρωτά: “Καθρέφτη καθρεφτάκι, ποια είναι η πιο όμορφη επαναστάτρια στην Ελλάδα;” Και απαντά η ίδια στον ευατό της ουρλιάζοντας δυνατά “only me”. Την απάντηση του καθρέφτη-κοινωνία δεν την ακούει γιατί δεν της αρέσει.

Υ.Γ.2 Καταπληκτική η ιδέα σου για τα podcast. Μόνο όμως τα σαββατοκύριακα. Τις καθημερινές ασκούν λεκτική και ψυχολογική βία εναντίον μου. Έτσι κερδίζω τα προς το ζην στην ακριβή Ελβετία. Αλλά δεν θα τους καταγγείλω για αυτό. Δεν είναι ούτε το me too ούτε το only me στην περίπτωση μου. Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε!

(Φίλε Ηλία, σκασίλα μας για τα εμβόλια. Μέχρι να βρουν αυτοί τα εμβόλια, η φύση θα έχει κάνει τη δουλειά της και θα έχει εξαφανίσει τον ιό ή θα τον έχει κάνει γατάκι. Ηλία, ο φθόνος είναι η κατάρα του Έλληνα. Βέβαια, οι περισσότεροι Έλληνες νομίζουν πως, αν εξαφανίσουν κάποιον ταλαντούχο, θα πάρουν και το ταλέντο του. Δεν πάει έτσι. Το έγκλημα του Κιμούλη είναι ότι είναι θεατρική ιδιοφυΐα. Είναι δύσκολο να είσαι ιδιοφυΐα στο χώρο σου γιατί αυτό έχει πολλή μοναξιά. Ηλία, τον έζησα τον άνθρωπο, δούλεψα μαζί του, έμαθα. Ο άνθρωπος είναι αλλού. Για πόσους ανθρώπους με έχεις ακούσει ή διαβάσει να το λέω αυτό; Ε, για να το λέω, κάτι σημαίνει. Όσο για την Ακρίτα, το πρόβλημα του θεάτρου είναι ότι γέμισε από περαστικούς, όπως η Ακρίτα. Θέατρο με τέτοια αγγούρια δεν γίνεται. Πάντως, η Ακρίτα πρέπει να είναι καψούρα με τον Κιμούλη. Κι επειδή μάλλον δεν θα μπορούσε να είναι με τον Κιμούλη, προσπάθησε και βρήκε έναν άνδρα που να τον λένε κι αυτόν Γιώργο και να του φέρνει κάπως. Στο πιο Φρανκενστάιν. Ηλία, δίνουμε ραντεβού για το Σάββατο, αν μπορείς. Εκπομπή Βασιλεία-Ζάκυνθος. Εσύ στα δάση, εγώ στην θάλασσα. Εσύ στα χιόνια, εγώ στον ήλιο. Ζηλεύω, ήδη, τους ακροατές που θα ακούσουν την εκπομπή. Στείλε μέιλ, να το κανονίσουμε. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.