Το τρίτο κύμα απειλεί ακόμα και τον τουρισμό και τις καλοκαιρινές διακοπές;


Άρχισαν τα όργανα, Πιτσιρίκο, καθώς πρόστιμο 5.000 στερλίνες θα πληρώνουν οι Βρετανοί που θα ταξιδέψουν για διακοπές στο εξωτερικό πριν τις 30 Ιουνίου, όπως αναφέρει το Skynews.

Αυτό θα προβλέπει τουλάχιστον νομοσχέδιο της βρετανικής κυβέρνησης που θα τεθεί σε ισχύ στις 29 Μαρτίου και εφόσον δεν καταργηθεί πριν τις 30 Ιουνίου.

Σύμφωνα με τον υπουργό Υγείας Μatt Hancock, η κατάσταση θα επανεξετάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα και μπορεί να επιτραπεί στους Βρετανούς να κάνουν διακοπές στο εξωτερικό από τις 17 Μάη, εφόσον η επιδημιολογική εικόνα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες βελτιωθεί.

Είναι η αύξηση των κρουσμάτων σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, λόγω των μεταλλάξεων του κορωνοϊού, που ώθησε τη βρετανική κυβέρνηση να φέρει προς ψήφιση το συγκεκριμένο νομοσχέδιο.

Πλέον, θα επιτρέπονται οι διαδηλώσεις, αλλά, για να ταξιδέψει κάποιος Βρετανός στο εξωτερικό, θα πρέπει να έχει σοβαρή δικαιολογία, δηλαδή, δουλειά, σπουδές, κάποια νομική υποχρέωση ή να ψηφίσει, να θέλει να επισκεφτεί κάποιον που πεθαίνει ή ένα μωρό που γεννήθηκε, να παρευρεθεί σε κηδεία ή γάμο, να πουλήσει ή να νοικιάσει κάποιο ακίνητο, αλλά και για ιατρικούς λόγους.

Σε διαφορετική περίπτωση, θα πληρώσει πρόστιμο 5.000 στερλίνες, ενώ προβλέπεται και πρόστιμο 200 στερλίνες για όσους δεν συμπληρώσουν τη σχετική φόρμα με τις παραπάνω αιτιολογίες.

Από τους προορισμούς του εξωτερικού εξαιρούνται τα νησιά της Μάγχης, το νησί Μαν και η Ιρλανδία, εκτός κι αν δεν είναι ο τελικός προορισμός.

Από τις 29 Μαρτίου θα αρχίσουν, πάντως, να χαλαρώνουν τα μέτρα στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς θα επιτρέπονται συναντήσεις μέχρι έξι ατόμων σε εξωτερικούς χώρους και μέχρι δύο σε εσωτερικούς, ενώ από τις 12 Απριλίου θα ανοίξουν τα μαγαζιά που δεν πωλούν είδη πρώτης ανάγκης, τα κομμωτήρια, η εστίαση και οι γάμοι θα γίνονται παρουσία 15 προσκεκλημένων.

Από τις 17 Μάη θα επιτρέπονται οι συναντήσεις ως και έξι ατόμων σε εσωτερικούς χώρους και ως και 30 σε εξωτερικούς.

Από τη στιγμή, ωστόσο, που δεν θα επιτρέπεται στους Βρετανούς να ταξιδέψουν στο εξωτερικό για διακοπές μέχρι τις 30 Ιούνη, είναι στον αέρα και το σχέδιο της ελληνικής κυβέρνησης που τους περίμενε από τις 14 Μάη.

Και το γεγονός ότι πάνε να ακυρώσουν και οι Γερμανοί αποτελεί μία ακόμα ένδειξη ότι η κατάσταση στον τουρισμό θα είναι χειρότερη από πέρσι, καθώς η Ευρώπη έχει “καταφέρει” να διαιωνίζει την πανδημία, που υποχωρεί σε όλες τις άλλες ηπείρους.

Σε απλή μετάφραση, η βρετανική κυβέρνηση είναι σαν να μας λέει “κύριοι, έχετε πάρα πολλά κρούσματα, οπότε δεν αφήνουμε τους πολίτες μας να κάνουν διακοπές στην Ελλάδα φέτος”.

Κάπως έτσι, το ενδεχόμενο να ανοίξει μαζικά ο τουρισμός από τον Μάιο, μάλλον απομακρύνεται. Πάμε για Ιούνιο-Ιούλιο και αν.

Τόσο το χειρότερο για μας, καθώς πιθανότατα θα μείνουμε ακόμα περισσότερο “φυλακισμένοι” στα σπίτια μας να κολλάμε ο ένας τον άλλον και να βλέπουμε από την τηλεόραση τις φιέστες του Μητσοτάκη, που μας έφερε τις μισές “γλάστρες” της Ευρώπης για να δουν από κοντά την παρέλαση δίπλα από τις 200 σημαίες και υπό το άγρυπνο βλέμμα 4-5 χιλιάδων αστυνομικών.

Είχαν δεν είχαν, την έκαναν αστυνομοκρατούμενη την Αθήνα για άλλη μία φορά. Για άλλη μία φορά που λείπουν από την Αθήνα τα παιδιά.

Αλλά εντάξει, έβαλαν από μία τεράστια σημαία στον Υμηττό, στη θάλασσα στα βραχάκια της Πειραϊκής και στο Π. Φάληρο στο Τροκαντερό.

Σημασία δεν έχει, όμως, πόσο μεγάλη είναι η σημαία, αλλά πόσο μεγάλος αυτός που την κρατάει. Και στην Ελλάδα δεν την κρατάει κανείς.

Όσοι νομίζουν ότι επειδή θα καλοκαιριάσει κάποια στιγμή, θα φτιάξουν τα πράγματα και ότι αυτή είναι μία προσωρινή κατάσταση, ξεχνούν το ουδέν μονιμότερο του προσωρινού.

Στην πραγματικότητα, αμφίβολο είναι αν θα φτιάξει και ο καιρός, αφού πια δεν έχουμε εναλλαγή εποχών, αλλά εναλλαγή ακραίων καιρικών φαινομένων.

Ξημερώματα 25ης Μαρτίου χιόνισε από την Κηφισιά και πάνω, τώρα το πρωί ο ουρανός έχει ανοίγματα, αλλά κάπως έτσι είχε ξημερώσει και η Τρίτη 23/3 και μετά μας πλάκωσε η μαύρη συννεφιά.

Έφτασα, να μακαρίζω την τύχη μου που την Τετάρτη 24/3 ξεπέρασε με το ζόρι η αισθητή θερμοκρασία τους 10 βαθμούς.

Αλλά και επειδή μου κάθισε ένα διάστημα με ήλιο στη δαντελένια ακρογιαλιά.


Πριν ο βορειοδυτικός άνεμος φέρει και πάλι σύννεφα πάνω από τα κρυστάλλινα νερά, όπου κολυμπούσαν σάλπες, καλόγριες, κακαρέλοι και σαργοί, αλλά τα “καλοκαιρινά” μελανούρια δεν ήταν πουθενά.

Γιατί δεν ήταν “καλοκαίρι”, όπως στις 24/3/2012 όταν άρχιζε το σερί.

Αυτή τη φορά έλειπαν από το Θυμάρι ο κόσμος, ο Λεό και καμιά δεκαριά βαθμοί.

Μόνο μία φίλη μου ήρθε όπως και τότε μαζί στην αγαπημένη, αλλά και πάντα ανεμοδαρμένη μας ακτή.

Μιας και ο λόγος, όμως, για ανέμους, μία ισχυρή ριπή έστριψε φορτηγό πλοίο 400 μέτρων μήκους και 59 πλάτους, με συνέπεια να φρακάρει η διώρυγα του Σουέζ – μέσω της οποίας διεξάγεται το 12% του παγκόσμιου εμπορίου – και να έχουμε μποτιλιάρισμα και στη θάλασσα, όπως μεταδίδει το BBC.

H Aίγυπτος άνοιξε το παλιό κανάλι για να γίνεται από εκεί η διέλευση των πλοίων.

Το ογκώδες πλοίο που κατευθυνόταν προς τη Μεσόγειο, γύρισε κάθετα στη διώρυγα – από αυτό γίνεται αντιληπτό πόσο ισχυροί ήταν οι άνεμοι – με συνέπεια να φρακάρει και να εκφράζονται φόβοι ότι μπορεί να μείνει εκεί για μέρες, κάτι που ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των τιμών του πετρελαίου κατά 4% (σαν να μην έφτανε που έχει ήδη πάει ξανά στα ύψη η βενζίνη).

Πλέον, 33 άλλα πλοία έχουν εγκλωβιστεί στη διώρυγα, που έχει χωρίσει στα δύο το φορτηγό των 400 μέτρων, με τα οκτώ ρυμουλκά που έχουν σπεύσει στο σημείο να μην μπορούν να το μετακινήσουν.

Παράλληλα, συνεργεία σκάβουν την άμμο του πυθμένα για να αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος η θάλασσα στο σημείο και να ξεκολλήσει το πλοίο.

Τουλάχιστον, όλα τα μέλη του πληρώματος είναι καλά, αλλά το περιστατικό κατέδειξε τι μπορεί να πάει στραβά με αυτά τα γιγάντια φορτηγά πλοία που διέρχονται καθημερινά από τα στενά του Σουέζ.

To 2017 ένα ιαπωνικό κοντέινερ είχε φράξει τη διώρυγα του Σουέζ, παρά τις εργασίες βυθοκόρησης και επέκτασης της με την κατασκευή ενός άλλου παράλληλου καναλιού 35 χιλιομέτρων, που είχε κατασκευάσει η Αίγυπτος το 2015.

Το συγκεκριμένο περιστατικό μου θύμισε το Δ/Π (δεξαμενόπλοιο) Ναυκρατούσα από τη θητεία μου στο ναυτικό.

Ήταν το πιο ογκώδες πλοίο που διέθετε εκείνα τα χρόνια ο στόλος, αλλά είχε το πρόβλημα ότι δεν μπορούσε να πλεύσει πια.

Ούτε όταν το έβγαζαν από το ναύσταθμο 4-5 ρυμουλκά.

Μάλιστα, μία φορά είχε πάρει και φωτιά.

Λογικό, αφού είχε ναυπηγηθεί το 1945.

Παρ’ όλα αυτά, θεωρείτο και τσατσόπλοιο (ευνοϊκή μετάθεση, δηλαδή), ακριβώς επειδή δεν μπορούσε να κάνει ταξίδια και τελικά παρέμεινε στη Σαλαμίνα μέχρι τον παροπλισμό του.

Μάλλον ήταν δυσμενής, όμως, η μετάθεση στη Ναυκρατούσα, με βάση τα όσα μου είχαν πει οι κληρούχες μου που πήγαν εκεί.

Από τη στιγμή που πάτησαν την κλίμακα (η σκάλα για να ανέβεις στο πλοίο) καλοντυμένοι με τη σικάτη στολή του ναυτικού, δέχτηκαν μία βροχή από νερά, ντομάτες, κοτόπουλα, λάδια, ακόμα και κυτόνερα (απόβλητα από τα κύτη του πλοίου), με το καψόνι των παλιών στους νέους να συνεχίζεται για μέρες.

Αντίθετα, στο ναρκαλιευτικό που πήγα εγώ δεν είχαμε ούτε ένα τέτοιο περιστατικό.

Το μικρό πλοίο με τα λίγα άτομα είχε, βέβαια, το κακό ότι δεν γινόταν να “κρυφτείς” και σε έβρισκαν αμέσως οι μόνιμοι για αγγαρείες και δουλειές.

Αν σε έστελναν, όμως, για κάποια εξωτερική δουλειά στον ναύσταθμο, μπορούσες να περάσεις για καφέ από το “Αραξοβόλι”, ένα εντευκτήριο, που ήταν το κλασικό στέκι για όλους τους ναύτες, αλλά κυρίως για εκείνους από τις υπηρεσίες ξηράς.

Και τα ταξίδια, όμως, ωραία ήταν, στην Κρήτη, τον Βόλο, την Αλεξανδρούπολη, μία φορά είχαμε δει και κοπάδι από 1.000 περίπου δελφίνια ανοιχτά της Ρόδου και μόνο σε μία θαλασσοταραχή πηγαίνοντας για Σύμη, όταν είχαμε αναγκαστεί να δέσουμε στην Κίμωλο, είχαμε πραγματικά ταλαιπωρηθεί.

Κατεβήκαμε τότε με τον μάγειρα στο λιμάνι και νομίζαμε ότι κουνούσε και η στεριά.

Εγώ γκρίνιαζα συνέχεια και εκείνα τα χρόνια, αλλά είδαμε τόσες ακτές και ο ύπαρχος ήταν νέος και καλός και έσβηνε όλα τα ποινολόγια κάθε φορά που φτάναμε σε λιμάνια και νησιά.

Θα μπορούσαμε και να τραγουδάμε τα πιλάφια (έτσι λέγαμε τους μόνιμους) και οι μπαρμπα – ναύτες (έτσι μας έλεγαν οι πεζικάριοι) όλοι μαζί παρέα στο επίστεγο (το πίσω μέρος του πλοίου): “Γιαλό, γιαλό πηγαίναμε, κι όλο για σένα λέγαμε, γιαλό να πας, γιαλό να ‘ρθεις, τα λόγια μας να θυμηθείς”.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, έρθουν δεν έρθουν οι τουρίστες, εμείς θα κάνουμε τα μπάνια μας και το καλοκαίρι. Εσείς εκεί, εγώ στο νησί. Γιατί, όσο περνάει ο καιρός και βλέπω πώς εξελίσσεται η κατάσταση, κάτι μου λέει πως θα περάσω και το καλοκαίρι στη Ζάκυνθο. Η Ζάκυνθος έχει πολλές και υπέροχες παραλίες, ο καιρός είναι και σήμερα καλός -έχει λιακάδα και δεν κάνει το κρύο που κάνει στην Αθήνα-, ενώ την Δευτέρα επιστρέφουμε στους 20 βαθμούς. Όλα καλά λοιπόν. Όσο για την Ελλάδα, ας πρόσεχε που βασίστηκε τόσο πολύ στον τουρισμό, ένα προϊόν πολύ ευάλωτο. Αν δεν έρθουν οι τουρίστες, θα χαρούμε εμείς την όμορφη χώρα μας. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.