Ποια Παλαιστίνη;
Φίλε Πιτσιρίκο,
έλεος πια με τον πόλεμο των χάσταγκς που ξεκινάνε με λέξεις όπως “save”, “free”, “stop”, “solidarity”. Μην χύνετε άλλο διαδικτυακό μελάνι, αρκετός ηρωισμός, φτάνει.
Το Παλαιστινιακό βρίσκεται στην τελευταία φάση της λύσης του. Πρακτικά έχει λυθεί.
Μιλάνε όλοι οι αγαθών προθέσεων αλληλέγγυοι για «λύση δυο κρατών», επικαλούμενοι ψηφίσματα του ΟΗΕ, λες και βρισκόμαστε στη δεκαετία του ’70.
Έχετε δει τον χάρτη των παλαιστινιακών εδαφών σήμερα;
Η Παλαιστίνη τον τελευταίο μισό αιώνα «λιώνει» με τον ρυθμό των πάγων της Αρκτικής.
Με όλους τους εποικισμούς και τους εκτοπισμούς πληθυσμών, τα «παλαιστινιακά εδάφη» είναι ένα μωσαϊκό από απομονωμένους και όλο συρρικνούμενους παλαιστινιακούς θύλακες.
Για ποια Παλαιστίνη μιλάμε; Η ιδέα του παλαιστινιακού κράτους έχει de facto τελειώσει. Δεν υπάρχει έδαφος (κυριολεκτικά) πια για παλαιστινιακό κράτος!
Όλοι οι πραγματικοί προοδευτικοί και ριζοσπάστες που νιώθουν κάτι για το παλαιστινιακό slow-motion ολοκαύτωμα, ας αλλάξουμε λογική και ας απαγκιστρωθούμε τόσο από εντελώς μη-ρεαλιστικές «εθνικές» λύσεις όσο και από ένα διαρκές μοιρολόι που απλά εκτονώνει με πανό και συγκεντρώσεις κάθε φορά την αντίδρασή μας στα εγκλήματα του ισραηλινού στρατού.
Μαζί με ανθρώπους που έχουν ήδη μιλήσει για το ζήτημα όπως ο φιλόσοφος Σλάβοϊ Ζίζεκ αλλά και ο ισραηλινός σκηνοθέτης Ούντι Αλόνι, οφείλουμε να φέρουμε στο επίκεντρο της διεθνούς προοδευτικής σκέψης την ιδέα πλέον του ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΥ πολυεθνικού και πολυπολιτισμικού ΑΡΑΒΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ στη θέση της κατάστασης που υπάρχει σήμερα στην περιοχή.
Να μιλήσουμε επιτέλους με την εμπειρία του νικηφόρου αγώνα κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, όπου η λύση δεν ήταν να προκύψει ένα κράτος απογόνων των λευκών εποίκων και ένα δεύτερο γηγενών Αφρικανών· αυτό, άλλωστε, θα το επιθυμούσε πολύ και το απαρτχάιντ. Να θυμηθούμε πως η λύτρωση εκεί ήρθε μετά από τεράστιες θυσίες και αίμα, όταν ο αγώνας έγινε ταξικός, ενάντια σε ένα σύστημα εξουσίας και όχι σε ένα χρώμα δέρματος.
Οι Παλαιστίνιοι και οι σημερινοί Ισραηλινοί ζουν και αναπνέουν σε μια κοινή γη. Αυτό δεν είναι ούτε υπό συζήτηση, ούτε υπό διαπραγμάτευση από κανέναν.
Ο αγώνας των Παλαιστινίων είναι ένας αγώνας καταπιεσμένων ενάντια σε μια όλο και πιο ακροδεξιά συνταγματική στρατοκρατία, η οποία μπορεί να ανατραπεί μόνο όταν Άραβες και Ισραηλινοί εμπεδώσουν πως είναι από κοινού θύματά της.
Πως η ζωή του κάθε ισραηλινού κινδυνεύει από την παγιωμένη στρατηγική αυτών που με εθνικιστικά κρεσέντα πασπαλισμένα με θρησκευτικό φανατισμό του λένε ότι τον προστατεύουν. Πως σε έναν ματωμένο φαύλο κύκλο, η κάθε παλαιστινιακή ρουκέτα εξωθείται από το ισραηλινό κατεστημένο για να δικαιολογεί και να διαιωνίζει την ύπαρξή του.
Αν υπάρχει μια ιδέα που ανησυχεί το ακροδεξιό ισραηλινό κατεστημένο, είναι αυτή, γιατί εκεί βρίσκεται η αχίλλειος πτέρνα του: Στον έναν κοινό λαό που ζει στην ίδια γη.
Ας διαβάσουμε με προσοχή τα λόγια του Νετανιάχου:
Δεν υπάρχει ρεαλιστική εναλλακτική. Το να συνεχίσουμε να δηλώνουμε αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό αγώνα για ανεξάρτητο κράτος όσο η κατάσταση παραμένει αυτή που είναι, μεταφράζεται στην πράξη να περιμένουμε μέχρι να σκοτωθεί ή να εκτοπιστεί και ο τελευταίος Παλαιστίνιος, σε έναν μάταιο αγώνα ενός ξυπόλυτου Δαβίδ χωρίς σφεντόνα ενάντια σε έναν στρατιωτικό-τεχνολογικό Γολιάθ.
Ας μην γελιόμαστε, παρόλο τον ηρωισμό και την αντοχή του παλαιστινιακού Δαβίδ, το ισραηλινό κατεστημένο έχει όλον τον χρόνο με το μέρος του και μπορεί με άνεση να περιμένει και πενήντα και εκατό χρόνια μέχρι να ολοκληρωθεί το σχέδιό του, η δική του τελική λύση.
Ενιαίο αραβοϊσραηλινό κράτος πριν σκοτωθεί ή εκτοπιστεί και ο τελευταίος Παλαιστίνιος, πριν η δημοκρατία στο Ισραήλ αντικατασταθεί ολοκληρωτικά και αμετάκλητα από μια πιο ηλιόλουστη εκδοχή του 1984.
Να είσαι πάντα καλά,
Δ.
(Αγαπητέ φίλε, τα προβλήματα λύνονται όταν το επιθυμούν οι άνθρωποι. Το Μεσανατολικό θα λυθεί, όταν οι άνθρωποι θα το θελήσουν. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.