Αυτοπραγμάτωση, πώς;

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Είναι μεσημέρι στην Αθήνα αλλά έχει βοριαδάκι. Έτσι, έχω ανοίξει τα τζάμια, με τα παντζούρια κλειστά και απολαμβάνω το podcast σου με τον Κώστα από το Άμστερνταμ.

Πίνω τον καφέ μου μαζί σας και σχεδόν συγκινούμαι, όταν διαπιστώνω ότι υπάρχουν άνθρωποι, έστω και λίγοι σ’ αυτόν τον μπερδεμένο και μεταλλαγμένο κόσμο που μιλάνε για τα αυτονόητα.

Η εργασία δεν έχει κανένα πραγματικό νόημα, η αυτοπραγμάτωση μέσω της εργασίας που μας δίδασκαν στα σχολεία με την γνωστή πυραμίδα με τις ανάγκες του ανθρώπου είναι ο μύθος των μύθων! Πόσα ακόμη δεινά θα ζήσει η ανθρωπότητα για να το καταλάβει;

Πιτσιρίκο, είναι Ιούλιος και είμαι ακόμη στην Αθήνα (όχι για πολύ), κάνω λοιπόν σούμα με τα χρήματα που έχω στους τρεις πλέον λογαριασμούς τραπέζης (οι προτιμήσεις των εκάστοτε εργοδοτών βλέπεις): 18 ευρώ στην πρώτη, 5,50 ευρώ στην δεύτερη και 8,80 στην τρίτη και ένα μπόνους 98 ευρώ στο paypal που όμως δεν μπορώ να εξαργυρώσω γιατί δεν τους έχω στείλει ακόμη δείγμα dna για να αποδείξω ότι είμαι εγώ.

Πιτσιρίκο, έχω πρόταση για δουλειά, 8ωρο σπαστό, 5ήμερο και κοντά στο σπίτι.

Ιδανικό, θα σκεφτούν πολλοί. Εγώ πρόλαβα όμως να παραιτηθώ από την ίδια δουλεια (βάλτε τον τόνο όπου θέλετε) που έκανα για ένα χρόνο, ακριβώς πριν ξεκινήσω τα αντικαταθλιπτικά.

Βλέπεις, το σύμπαν με έκανε να αγαπάω την τέχνη, να ζω με αυτή και γι’ αυτή.

Επίσης, αυτό το σύμπαν με έφερε κοντά με τον έρωτα της ζωής μου που έχει κι αυτός τον ίδιο κάλο.

Για εμάς λοιπόν, λίγο πριν τα τριάντα, είναι μονόδρομος: Άφραγκοι αλλά ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ.

Και που δοκίμασα να δουλέψω τι κατάλαβα; Ό,τι έπαιρνα τα επέστρεφα πίσω. Ευτυχώς δεν έχασα πολύ χρόνο.

Είμαστε δυο αγαπημένοι τεμπέληδες λοιπόν που αρνούμαστε να πουλήσουμε την ψυχή μας. Στο κάτω κάτω, οι καταδίκες είναι για όσους τις δέχονται. Όσο μπορούμε δεν θα σκύψουμε το κεφάλι και θα μείνουμε μακριά από ψυχοφάρμακα.

Αφού μας πέταξαν σε αυτόν το χωροχρόνο θα ζήσουμε, σε μια παραλία, σε ένα βουνό με έλατα και πλατάνια, έχοντας φίλους καλούς, με μουσικές και με αγάπη.
Κρατηθείτε ενωμένοι.

Την ευγνωμοσύνη μου για το blog,
Να περνάς πάντα καλά!

Σεμίνα

(Αγαπητή Σεμίνα, η αυτοπραγμάτωση είναι για αυτούς που δεν θέλουν να ζήσουν, δεν θέλουν να ερωτευτούν. Το τραγούδι λέει “στου Θωμά το μαγαζί θα φτιαχτούμε ΌΛΟΙ ΜΑΖΊ”. Σεμίνα, πρέπει να διεκδικήσουμε το Βασικό Εισόδημα για όλους. Η εποχή της εργασίας, όπως την ξέραμε, έχει τελειώσει. Στο καλό να πάει. Θα τα πούμε στην παραλία. Καλοκαίρι, η χρυσή εποχή των φτωχών, όπως έγραψε ο Βάρναλης. Και η ζωή είναι τώρα. Όποιος δεν το έχει αντιληφθεί ακόμα, έχει μεγάλο πρόβλημα. Σε ευχαριστώ. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.