Τα κράτη μπορούν και χωρίς πολίτες, όπως και ο πλανήτης μπορεί χωρίς ανθρώπους

Γεια σου, φίλε μου Πιτσιρίκο,
Αύριο ξεκινάει το συνέδριο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή, το λεγόμενο COP26, ως συνέχεια των υπολοίπων 25 αποτυχημένων ως τώρα συναντήσεων, μεταξύ τους και η περίφημη συνάντηση στο Παρίσι το 2015, που ήταν το COP21 αν θυμάμαι καλά.

Πιτσιρίκο, η κλιματική κρίση μας αφορά όλους.

Όλους, εκτός από τους Έλληνες φυσικά, που δεν τους ακουμπάει τίποτα, γιατί τους προστατεύει η Παναγίτσα.

Πιτσιρίκο, η φύση δεν συγκινείται από υποσχέσεις και εμπνευσμένους πολιτικούς λόγους. Η φύση δεν έχει κόμματα, ούτε ψηφοφόρους, ούτε δημοσιογράφους. Δεν την ενδιαφέρει αν είσαι καπιταλιστής ή κομμουνιστής, αριστερός ή δεξιός, μαύρος ή λευκός, αν είσαι Γάλλος, Πακιστανός, αν έκανες την προσευχή σου, και αν ήσουν καλό παιδί και διάβασες όλα σου τα μαθήματα.

Αδιαφορεί πλήρως αν είσαι γκέι ή στρέιτ, αν νήστευσες ή αν βούρτσισες τα δόντια σου το βράδυ πριν πέσεις για ύπνο. Η φύση δεν ενδιαφέρεται αν το καλαμάκι σου είναι από πλαστικό ή από μπαμπού, αν η κάμερα του κινητού σου έχει 100 μεγαπίξελ, ή αν το τελευταίο σχόλιό σου στο Facebook πήρε 100.000 like και καρδούλες, αν είσαι παραγωγικός στην δουλειά σου, αν πεινάς, ή αν είσαι χορτάτος.

Η φύση δεν κάνει διακρίσεις, γιατί η φύση είναι παγερά αδιάφορη. Δεν την ενδιαφέρει αν ο πλανήτης κατοικείται από ανθρώπους ή όχι.

Άλλωστε, αυτός ο πλανήτης υπάρχει εδώ και 4 δισεκατομμύρια χρόνια, ενώ ο homo sapiens υπάρχει μόλις τα τελευταία 200 με 300.000 χρόνια.

Για να το κάνουμε ποσοστιαίο, και να κατανοηθεί καλύτερα, σε σχέση με την ηλικία του πλανήτη, η ανθρωπότητα υπάρχει κατά το 0.0075% της ηλικίας του πλανήτη.

Ο πλανήτης δεν απειλήθηκε ποτέ από τον άνθρωπο. Ούτε σήμερα απειλείται. Η ανθρωπότητα απειλείται από τον άνθρωπο.

Ούτε καν από τον άνθρωπο, για να λέμε του στραβού το δίκιο, από την αχόρταγη απληστία των πλούσιων απειλείται.

Ο πλανήτης θα μας καταπιεί και θα φτύσει το κουκούτσι, και θα είναι απλά Τρίτη.

Παραφράζοντας τον Άρη, τα κράτη μπορούν και χωρίς πολίτες, όπως και ο πλανήτης μπορεί χωρίς ανθρώπους.

Για να καταλάβουμε τι σημαίνει 1.5 με 2 βαθμοί μέση αύξηση της θερμοκρασίας, απλά σκεφτείτε ότι μόλις 5 βαθμοί Κελσίου μας χωρίζουν από την προηγούμενη εποχή των παγετώνων, όπου το 32% της Γης ήταν καλυμμένο από πάγο.

Η ανθρωπότητα στάθηκε πολύ τυχερή. Τα τελευταία 10 με 15.000 χρόνια, όπου το κλίμα του πλανήτη άλλαξε σε ιδανικές συνθήκες για τον άνθρωπο, ούτε πολύ κρύο, ούτε πολύ ζέστη.

Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους, αυτή ακριβώς η προηγούμενη, από φυσικές διεργασίες, κλιματική αλλαγή, ήταν που δημιούργησε τις κατάλληλες κλιματικές συνθήκες που επέτρεψαν στον άνθρωπο να καλλιεργήσει φαγητό.

Η τύχη μας αυτή τελείωσε. Την τελείωσε ο καπιταλισμός μέσα σε 200 χρόνια.

Τα πλούσια βιομηχανικά κράτη πετάνε 34 δισ. τόνους διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, κάθε χρόνο, το οποίο είναι 10 φορές περισσότερο από όσο μπορούσε να κάνει η ίδια η φύση, ακόμα και κατά την περίοδο των μαζικών εξαφανίσεων ειδών στο παρελθόν, από φυσικά φαινόμενα.

Η έκθεση του IPCC ήταν μεν ένα βαρύ ανάγνωσμα, αλλά ήταν πολύ ξεκάθαρη. Αν δεν αφήσουμε τα ορυκτά καύσιμα εκεί που είναι, θαμμένα στο υπέδαφος, δεν έχουμε καμία ελπίδα να σταματήσουμε τις καταστροφές.

Και μιλάμε για μεγέθη καταστροφών που δεν έχει ξαναβιώσει η ανθρωπότητα. Μιλάμε για ουσιαστική κατάρρευση της οργανωμένης ζωής όπως την ξέρουμε.

Όσοι νομίζουν ότι οι πυρκαγιές, οι ξηρασίες, οι πλημμύρες και οι καταιγίδες που βιώνουμε σήμερα, και οι οποίες παραλύουν τους κρατικούς μηχανισμούς ακόμα και των πιο πλούσιων χωρών, είναι καταστροφικές, ακόμα δεν είδανε τίποτα.

Αυτές που ζούμε σήμερα, πουλάκια μου, είναι οι καλές μέρες.

Βλέπεις, την ατμόσφαιρα δεν την ενδιαφέρουν οι συμβολικές κινήσεις των πολιτικών. Όπως τα 100 δισ. ταμείο που θα έφτιαχναν οι μεγαλύτεροι ρυπαντές του κόσμου για τις φτωχές πληγείσες χώρες, και έξι χρόνια μετά, δεν έχουν δώσει ούτε φράγκο.

Αυτή η παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, απαιτεί μια νέα πολιτική, η οποία δεν βρίσκεται καν στον ορίζοντα. Έχουμε κολλήσει στην λούπα του καπιταλισμού.

Φράγκα και δουλειά να έχουμε, και ας καεί το σύμπαν όλο.

Οι κυβερνήσεις εξακολουθούν να φοβούνται τα επιχειρηματικά λόμπι πολύ περισσότερο απ’ ότι φοβούνται τους πολίτες τους.

Αν μια κυβέρνηση δεν φοβάται την οργή των πολιτών, και έχει δημιουργήσει μεθόδους για την χειραγώγησή τους, τότε δεν έχει λόγο να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.

Τότε, φυσικά, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα η δημοκρατία, ή τέλος πάντων, αυτό το πράμα που έχουμε, αυτή η αντιπροσωπευτική κοινοβουλευτική ολιγαρχία.

Δεν έχει κανένα απολύτως νόημα οποιοδήποτε πολίτευμα εδώ που τα λέμε, όπως και να θες να το ονομάσεις.

Βουλευτάδες που επί χρόνια ψήφιζαν νόμους που έκαναν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους, καλούνται τώρα να κάνουν το αντίθετο. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα, ας μη κοροϊδευόμαστε.

Δεν χρειάζεται απλώς ένα νέο είδος πολιτικής, αλλά ένα νέο είδος ηθικής. Μια ηθική που να κλείσει το χάσμα μεταξύ του τι γνωρίζουμε, και του τι πράττουμε.

Στη φάση που βρισκόμαστε, αυτό που χρειάζεται να γίνει πρακτικά, είναι να μειώσουμε τον άνθρακα πέντε φορές γρηγορότερα, να αυξήσουμε τις δασικές εκτάσεις πέντε φορές ταχύτερα, να αυξήσουμε την ενέργεια από ΑΠΕ (ανανεώσιμες πηγές ενέργειας) έξι φορές γρηγορότερα, και την μετάβαση σε ηλεκτρικές μεταφορές 22 φορές γρηγορότερα.

Και μετά ξυπνήσαμε. Ναι, έτσι ακριβώς θα γίνει.

Ο καπιταλισμός ωθεί τον πλανήτη μακριά από τις ιδανικές κλιματικές συνθήκες που επέτρεψαν την ανάπτυξη του ανθρώπινου πολιτισμού. Τον οδηγεί στην κατάρρευσή του, με εμάς πάνω.

Οι πολιτικοί τσαρλατάνοι των κυβερνήσεων παγκοσμίως τα έχουν χαμένα, γιατί το πάρτι τελειώνει και το μπαλάκι είναι πλέον στο δικό τους τερέν.

Το πρόβλημα εδώ δεν είναι οι αρνητές, αλλά η καθυστέρηση.

Αν δεν κάνουν αυτά που πρέπει τώρα, δεν θα τα κάνουν ποτέ, γιατί μετά και να τα κάνουν, δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία.

Κάτι πάει πολύ στραβά με το κλίμα, νομίζω ότι όλοι το έχουμε πάρει λίγο χαμπάρι μέχρι τώρα.

Οι κλιματικοί επιστήμονες φωνάζουν εδώ και χρόνια ότι, αυτό είναι, δεν έχουμε άλλα περιθώρια καθυστέρησης. Ε, τώρα, στην παρούσα φάση, φτάσαμε σε αυτό ακριβώς το σημείο, το ως εδώ και μη παρέκει.

Η επιστημονική κοινότητα την έκανε τη δουλειά της. Η 6η έκθεση αξιολόγησης της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή, είναι η πιο ολοκληρωμένη κλιματική αξιολόγηση που είναι ανθρωπίνως δυνατή, επιστημονικά και τεχνολογικά.

Εκατοντάδες επιστήμονες, από δεκάδες χώρες, ανέλυσαν χιλιάδες επιστημονικές έρευνες, εργάστηκαν χιλιάδες απλήρωτες ώρες, ακόμα και εν μέσω λοκντάουν και πανδημίας κορονοϊού, γιατί γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό αυτή τη στιγμή, από την πρόληψη των καταστροφών που θα έρθουν.

Γνωρίζουν καλύτερα από όλους μας, ότι οι αποφάσεις που θα παρθούν σήμερα, θα έχουν σημαντικές και μόνιμες επιπτώσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας, γιατί στην ουσία έχουμε μέχρι το 2030, μόλις εννέα χρονάκια, για να μειώσουμε τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 45%, και μέχρι το 2050, για να τις μηδενίσουμε.

Αν δεν καταφέρουμε να πιάσουμε τους στόχους του 2030, είναι πρακτικά αδύνατο να πιάσουμε τους στόχους του 2050, και αν δεν πιάσουμε τους στόχους του 2050, είναι αδύνατο να διατηρήσουμε την μέση άνοδο της θερμοκρασίας κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου, κάτι που θα είναι καταστροφικό για την ανθρωπότητα όπως την γνωρίζουμε.

Για να καταλάβετε σε τι επίπεδο βρισκόμαστε, εν έτει 2021, παρά τις όσες προσπάθειες έχουν γίνει ως σήμερα, τα Ηνωμένα Έθνη μας ενημερώνουν ότι οδεύουμε σε αύξηση των εκπομπών ρύπων κατά 16% ως το 2030, αντί για την απαιτούμενη μείωση κατά 45%.

Αν αυτή η έκθεση, η πιο επιστημονικά εμπεριστατωμένη μελέτη που έχει δημοσιευτεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας, δεν καταφέρει να πείσει τους πολιτικούς τσαρλατάνους που έχουμε ανεβάσει στα έδρανα της εξουσίας, να δράσουν, τότε τίποτα δεν μπορεί να το κάνει, γιατί το μόνο σίγουρο είναι ότι εμείς οι υπόλοιποι δεν τα καταφέραμε και πολύ καλά.

Εξακολουθούμε να κυνηγάμε ακόμα like, δουλειές, περιουσίες, φράγκα, και να κουνάμε σημαιάκια.

Γι’ αυτό, βρείτε από μια γωνιά στα γρήγορα, γιατί ούτε εμείς έχουμε πολύ χρόνο.

Από την μέση του πουθενά, διασχίζοντας την Ελλάδα με το τρένο, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, δεν υπάρχει κλιματική αλλαγή, …ηθοποιός είναι. Τα λέμε. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.