Κερδάμε κορίτσια
Γεια σου πιτσιρίκο, γειά σας όμορφη παρέα του blog!
Ζούμε σε μια παράξενη εποχή, την ίδια στιγμή που διαβάζω κάτι και σκέπτομαι ότι δεν υπάρχει ελπίδα και πώς θα τη βγάλω σε ένα κόσμο γεμάτο ηλίθιους, την επόμενη στιγμή κάτι συμβαίνει και αισθάνομαι σαν να ενώνομαι με αρτηρίες σε ένα τεράστιο δίκτυο από χιλιάδες καλούς ανθρώπους έτοιμους να ξεχυθούνε στον πιο σπουδαίο αγώνα χωρίς να φοβούνται τίποτα.
Ευτυχώς, για τα νεύρα μου, γρήγορα συνειδητοποιώ ότι δεν συμβαίνει τίποτα από τα δύο.
Όλο αυτό είναι ένα κατασκεύασμα που έχει προέλθει από τη μορφή που έχει πάρει η επικοινωνία από την ανακάλυψη του διαδικτύου και μετά. Παλιά για να γίνει μια κοινωνική αλλαγή έπρεπε να μαζευτούν δύο να τα πουν σε έναν τρίτο να τον πείσουν, να ξημερώσει η επόμενη μέρα, να φωνάξουν κι άλλους και να περάσουν μήνες μέχρι να λέγονται ομάδα. Σε μια βιβλιοθήκη κάποιος να βρει ένα βιβλίο να του ανοίξει τα μάτια και ύστερα κι άλλος κι άλλος, ώσπου να γίνουν πολλοί, τόσοι ώστε να μπορέσουν με κάποιο τρόπο να προκαλέσουν μια αλλαγή.
Σήμερα μπορώ να χρησιμοποιήσω το λογαριασμό μου στο facebook και να γράψω για ένα έγκλημα που μου συνέβη ή νομίζω ότι μου συνέβη και την επόμενη ώρα να έχει προκληθεί μια αλυσίδα αντιδράσεων κυριολεκτικά ανεξέλεγκτων.
Κάπως έτσι κυλάνε τον τελευταίο καιρό οι ειδήσεις για το ελληνικό #metoo, άγνωστο ποιες ιστορίες είναι αληθινές άγνωστο ποιες ιστορίες λέγονται για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα. Δεν θα το μάθουμε ποτέ, τις προθέσεις τις πραγματικές όσων κάνουν μια πράξη που διαταράσσει την κανονικότητα τους πότε δεν τις μαθαίνουμε. Ξέρουμε αν ο Τσε Γκεβάρα είχε μικρό πουλί και το έριξε στην επανάσταση; Όχι δεν το ξέρουμε. Δεν μας ενδιαφέρει κιόλας πλέον.
Στα επίκαιρα, ακόμα μια είδηση για ένα αδιάφορο τύπο ξεπετάχτηκε προχθές. Ότι δηλαδή έκανε revenge pοrn και το ανέβασε στο κανάλι με τσόντες που οι Έλληνες βλέπουν μανιακά – το λένε οι έρευνες – και μέσα σε αυτούς το βλέπω και εγώ, κι ο άντρας μου μαζί και όλοι οι φίλοι μας και άμα ζούσε και ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου και αυτός θα το ‘βλεπε.
Γιατί βλέπουμε πoρνό; Μεγάλη ιστορία, γιατί οι ζωές μας είναι ανέραστες. Οι πoυτάνες μόλις πριν κάποια χρόνια σταμάτησαν να είναι μια κανονικότητα και λέγονται πια αυτό που είναι, μαστροπεία και εμπόριο ανθρώπων. Άλλαξαν όνομα αλλά υπάρχουν ακόμα, ας ελπίσουμε όχι για πολύ. Έτσι μια μέρα θα γίνει και με τις τσόντες, δεν θα λέγονται πια τσόντες και αισθησιακές ταινίες αλλά κάτι άλλο, αυτό που είναι, έκθεση επί πληρωμή της προσωπικής στιγμής στην καλύτερη, εκβιασμός, εμπόριο λευκής σαρκός και άλλα πολλά. Θα την προλάβουμε αυτή τη μέρα είναι κοντά.
Ποιος ήταν αυτός ο τύπος που λένε οι ειδήσεις; Ο γαμάτος του σχολείου, τον θυμάμαι σαν και χθες. Έλεγε κάφρικα αστεία, ενοχλητικά σαν να μας γαργαλούσαν με το ζόρι, με γλοιώδεις ατάκες που μόνο χιούμορ δεν ήταν. Αλλά γελούσαμε, όσο αντέχαμε, και μετά γυρίζαμε σπίτι μας και αναρωτιόμασταν αν μας λέει καλά το εφηβικό μας ένστικτο ότι αυτός και η παρέα του είναι εντελώς ηλίθιοι.
Τι έγινε μετά αυτός ο τύπος; Αρχικά, πρόεδρος του δεκαπενταμελούς. Μετά ασφαλιστής, μηχανικός, δημοσιοσχετίστας και μετά κάπως έβγαζε τόσα που, όταν τον πετύχαινες τυχαία, μετά βίας σε χαιρετούσε.
Κι όλα αυτά με τα ψέματα! Μπρίκια δηλαδή κολλούσε που λένε και στο χωριό μου. Κάθε χρόνο με άλλη γκόμενα, με κάποια στον ενδιάμεσο και πατέρας, εξαφανισμένος ήδη από το μαιευτήριο γιατί είναι πολύ «ωραίος τύπος» για να αντέξει τις υποχρεώσεις. Η παρέα του, όμως, σταθερή, η ίδια από το σχολείο. Οι κουλ που ύστερα γίναν φασέοι ύστερα γιάπηδες…πάντα υπάρχει μια λέξη στην αργκό να εκφράσει αυτήν την τελειότητα.
Και το αστείο ποιο είναι; Αυτοί οι τύποι δεν είχαν θηλυκή εκδοχή. Όχι γιατί οι γυναίκες είμαστε όλες τρυφερές και υπέροχες. Απλά, κανείς δεν γελούσε τόσο όταν λέγαμε ανέκδοτα.
Η είδηση ότι κάποια γυναίκα κατήγγειλε έναν (όχι τον συγκεκριμένο, έναν «τέτοιον» γενικώς) τύπο για εκδικητική δημοσίευση προσωπικών τους στιγμών δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Έχω πλέον πνιγεί στην πληροφορία; Μου είναι αδιάφορο; Δεν την ξέρω την κοπέλα; Πάντως, ήταν ακόμα μια από τις ειδήσεις της ημέρας που θα περνούσε στο ντούκου.
Σήμερα όμως διάβασα έναν τίτλο που μου κίνησε όντως το ενδιαφέρον: «Ήξεραν όλοι (ενν. η παρέα του) ότι παρενοχλούσε», δήλωσε συνεργάτιδα της εκπομπής.
Αυτό ναι. Αυτό έχει ψωμί, έχει νόημα.
Αυτό που λέει αυτή η κοπέλα, έχει την αλήθεια που έλειπε από την ιστορία. Ότι όλοι ήξεραν, όλοι ξέρουμε.
Μα αυτός ο τύπος είναι ίδιος από το γυμνάσιο, δεν μπορεί να μην τον ξέρουμε! Όλοι έχουμε αλλάξει κάπως, αυτός όχι. Μα για αυτό ακριβώς τον κάνουν τόσοι πολλοί παρέα. Γιατί λέει πετυχημένα αστεία, που οι υπόλοιποι ντρέπονται να πουν. Και τα λέει τόσο πετυχημένα γιατί τα κάνει κιόλας. Ενώ εμείς απλά τα βλέπουμε. Όπως ακούμε τα ανέκδοτα. Είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα, απλά το ένα γίνεται ιδιωτικά και το άλλο δημόσια. Και τα πληρώνουμε και τα δύο. Και αυτός κατάφερε να πληρώνεται κιόλας. Εμείς τον πληρώνουμε, για να μας διασκεδάζει. Και όταν κλείνουμε την τηλεόραση, αναρωτιόμαστε περίπου το ίδιο πράγμα: «Μήπως είναι εντελώς ηλίθιοι;»
Αλλά, επιτέλους, αυτή η γυναίκα, και χαίρομαι που είναι γυναίκα, αθόρυβα αλλά όχι ανώνυμα, είπε μια αλήθεια. Και μέσα από τη δική της αλήθεια είπε την αλήθεια για όλες και όλους μας. Ότι ξέραμε.
Δήμητρα
Υ.Γ. Πιτσιρίκο, δεν πρόλαβα να κάνω μπάνιο, παρότι πήγα θάλασσα και ήταν φανταστική.
(Φίλη Δήμητρα, θα κερδάγαμε αν αυτοί οι τύποι δεν έφταναν 60 χρονών για να αποκαλυφθεί πόσο καθάρματα είναι. Θα κερδάγαμε αν είχαμε μια κάπως πιο πνευματική πρόταση απέναντι σε όλο αυτό το σκουπιδαριό. Γιατί εγώ βλέπω σήμερα να βρίζουν το κάθαρμα όλοι αυτοί που τον αποθέωναν για χρόνια και γελούσαν με τις αηδίες του. Επίσης, καλό θα ήταν να προσέχουμε, γυναίκες και άνδρες, ποιους αγκαλιάζουμε σε αυτή τη ζωή. Γιατί το ποιους αγκαλιάζουμε, λέει περισσότερα για εμάς παρά για τους άλλους. Ειδικά, όταν τους αγκαλιάζουμε για χρόνια. Να είσαι καλά, Δήμητρα. Θα κάνω εγώ μπάνιο στην θάλασσα, και για εσένα. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.