Ο Πούτιν έγινε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Όσοι έβλεπαν με ελπίδα την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, καταλάβαιναν πως κάποια στιγμή η Ευρωπαϊκή Ένωση θα έπρεπε να αποκτήσει έναν Πρόεδρο.

Πριν από δώδεκα χρόνια, συζητούσαμε για αυτό το θέμα με μια Γερμανίδα φίλη μου, στο μπαλκόνι του σπιτιού της σε ένα νησί του Αιγαίου.

Της έλεγα πως η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να έχει έναν Πρόεδρο, κοινή εξωτερική πολιτική, κοινούς νόμους, κοινό στρατό, μικρότερες ανισότητες ανάμεσα στις χώρες, μια κοινή γλώσσα -που θα διδάσκεται σε όλα τα σχολεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράλληλα με την γλώσσα της κάθε χώρας- και μια κοινή ευρωπαϊκή ταυτότητα.

Η φίλη μου συμφώνησε και μου είπε ότι όλα αυτά θα γίνουν και πως δεν πρέπει να βιάζομαι.

Καλά, εγώ δεν βιάζομαι και δεν τραβάω κανένα ζόρι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά πριν από μερικές εβδομάδες που μιλήσαμε και ήταν πολύ ανήσυχη -με τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις συνέπειές του-, της θύμισα αυτή μας τη συζήτηση και επισήμανα πως, στα δώδεκα χρόνια που πέρασαν, δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν απέκτησε Πρόεδρο και κάθε χώρα κοιτάει τα συμφέροντά της, ξεχνώντας πως οι ευρωπαϊκές χώρες είναι μικρές στον νέο πολυπολικό κόσμο, ενώ ακόμα και η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μικρός παίκτης σε αυτό τον νέο κόσμο.

Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία -που πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί αναφέρουν ως παράδειγμα- είχε Καίσαρα, δεν είχε επιτρόπους σε γραφεία.

Η φύση απεχθάνεται το κενό -σύμφωνα με τον Αριστοτέλη- και μάλλον το ίδιο συμβαίνει με την πολιτική.

Αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν κατάφερε να αποκτήσει Πρόεδρο, τώρα Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Ο Πούτιν, παίζοντας με το φυσικό αέριο και τα ρούβλια, έχει την δυνατότητα να ελέγχει την αξία του ευρώ και τις οικονομίες των ευρωπαϊκών χωρών.

Τι κατάντια για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους θιασώτες του ευρώ. Κατάντια.

Από το ευρώ στα ρούβλια. Είναι σαν ανέκδοτο. Από την ευρωζώνη, στη ρουβλοζώνη.

Και ο Πούτιν Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάτι ήξερε ο Ντε Γκωλ, που οραματιζόταν μια Ευρωπαϊκή Κοινότητα μέχρι τα Ουράλια.

(Είναι δράμα αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία και δεν ξέρω γιατί λέγονται τόσα ψέματα. Όχι, η Ουκρανία δεν θριαμβεύει και δεν θα νικήσει. Η Ρωσία συντρίβει τον ουκρανικό στρατό και χιλιάδες νεαροί Ουκρανοί στρατιώτες πεθαίνουν άδικα σε έναν χαμένο πόλεμο, που γίνεται πια χωρίς λόγο. Είναι κρίμα αυτό που συμβαίνει. Είναι μακελειό. Όπως ξέρουμε από την Ιστορία -αλλά και από τις ζωές μας-, είναι απαραίτητος ο συμβιβασμός, γιατί, όταν δεν υπάρχει καμία διάθεση για συμβιβασμό, το μεγάλο κακό θα γίνει. Και το κακό γίνεται, ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες ψάχνουν να βρουν ρούβλια, για να μην μείνουν χωρίς ενέργεια. Ναι, και η Γερμανία που ταπείνωσε την Ελλάδα και τους Έλληνες. Και ενώ οι βεβαιότητες συντρίβονται μπροστά στα μάτια μας, κάποιοι επιμένουν. Περαστικά. Βάστα Πούτιν! Ο Σόιμπλε είμαι. Που βαστούσε, όταν η Γερμανία ξέσκιζε την Ελλάδα και οι Έλληνες οπαδοί του ήταν πολύ ενθουσιασμένοι. Η Ιστορία είναι bitch.)

(Δεν έχω καμία συμπάθεια στον Μακρόν αλλά αυτή τη στιγμή είναι ο πιο αξιόπιστος πολιτικός στην Ευρώπη, και ο μόνος που μοιάζει να κατανοεί την κρισιμότητα της κατάστασης. Κατάντια για την Ευρώπη αλλά έτσι είναι. Ας δώσουν οι Ευρωπαίοι πολιτικοί στον Εμανουέλ Μακρόν την εξουσιοδότηση να διαπραγματευτεί με τον Πούτιν για να υπάρξει κάποια συμφωνία και να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Το μέλλον της Ευρώπης δεν είναι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, είναι η ειρήνη και η ευημερία.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.