Ο στρατός της νίκης (Απόσπασμα από το ημερολόγιο ενός αριστερού μικροαστού)

Πέμπτη 19 Μαΐου. Ο Ολυμπιακός παίζει στο Βελιγράδι για το Final four της Euroleague. Σαν γαύρο Πειραιώτη -μεγαλωμένο σε γειτονιά που αντάρτες και ταγματασφαλίτες είχαν πλακωθεί πολλές φορές στο μακρινό κατοχικό παρελθόν, με τους αντάρτες να καταλήγουν στο απόσπασμα και τους ταγματασφαλίτες σε δημόσιες θέσεις- με εντυπωσιάζει η συντεταγμένη πορεία των οπαδών της ομάδας μου με συνθήματα για την νίκη. Δυστυχώς χάσαμε στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Ο Θεός της πορτοκαλί μπάλας έκανε το χατίρι του μισθοφόρου Σέρβου, που έπαιζε για λογαριασμό των Τούρκων.

Απαρηγόρητοι οι επαγγελματίες παίκτες με τα συμβόλαια των εκατομμυρίων, απαρηγόρητοι και οι άνεργοι οπαδοί η τα παιδιά που δουλεύουν δεκάωρα με πεντακόσια ευρώ τον μήνα.

Για την απόδοση ορισμένων παικτών, οι εφημερίδες κάτι είχαν να γράψουν.

Στον προπονητή Μπαρτζώκα, που κατεβάζει χριστοπαναγίες έτσι και παίκτης του χάσει lay-up, στο γιο του κουμουνιστή Ανδρέα Μπαρτζώκα που απόδρασε με τους υπόλοιπους εικοσιεπτά από τη φυλακή των Βούρλων -ειρήσθω εν παρόδω ο Γιώργος Μπαρτζώκας, προς τιμή του, υπέγραψε με μετρημένους στα δάχτυλα αθλητές (Παππάς, Χατζίδης, κ.α.) το κείμενο διαμαρτυρίας για την Ηριάννα και τον Περικλή- έκαναν κριτική, γιατί στα τελευταία είκοσι κρίσιμα δευτερόλεπτα επέλεξε να παίξει άμυνα και να μην κάνει φάουλ.

Για τους δώδεκα χιλιάδες, όμως, Ολυμπιακούς που βρέθηκαν στο Βελιγράδι οι οπαδικές εφημερίδες μόνο διθυράμβους είχαν να γράψουν.

Μίλησαν για την κόκκινη θάλασσα, που κατέκλυσε μια ξένη πόλη, και για λαό που αψήφησε αποστάσεις, έξοδα και χαμένα μεροκάματα, προκειμένου να βρεθεί δίπλα στην αγαπημένη του ομάδα.

Το ξέρω, αυτή είναι η απτόητη μάζα των οπαδών.

Αυτοί που μεταφέρουν λάβαρα, πανό και σημαίες για τον μεγάλο αγώνα.

Τους έχω δει -έχω βρεθεί και εγώ δίπλα τους- να περπατάνε σαν στρατιώτες έτοιμοι για την μεγάλη μάχη.

Και δεν θα διστάσουν να τη δώσουν, εάν προκληθούν από τον αντίπαλο.

Θα δώσουν μάχη, μπορεί και να τραυματισθούν, για ένα παιγνίδι.

Όχι, μόνο, για αυτό που παίζεται πίσω από τις πλάτες τους αλλά και για αυτό που παίζεται μπροστά στα μάτια τους και δεν το βλέπουν.

Θα φωνάξουν για ένα άδικο σφύριγμα του διαιτητή η μια αντιαθλητική ενέργεια ενός παίκτη της ξένης ομάδας.

Και εάν κάποιος από τις αρχές, αστυνόμους ή δικαστές τολμήσει να πειράξει τον πρόεδρο μιας ομάδας, ε τότε θα γίνει πραγματική μάχη.

Μάχη για να μην μπει ο Πρόεδρος στη φυλακή.

Και ας είναι, αυτός ο Πρόεδρος, ένας νονός, ένας μαφιόζος, ένας λαθρέμπορος ή κάποιος καταχραστής δημοσίου χρήματος.

Θα πολεμήσουν για το άδικο που θα πλήξει την ομάδα τους.

Όχι, για τα υποθηκευμένα σπίτια, που θα τους πάρουν οι τράπεζες εάν καθυστερήσουν κάποια δόση.

Ούτε και για τους κομμένους λογαριασμούς από τους παρόχους, που τους υποσχέθηκαν φθηνό ρεύμα.

Και δεν θα κατέβουν σε καμία πορεία με αίτημα να βελτιωθούν τα άθλια δημόσια νοσοκομεία, ακόμη και εάν δουν σε ράντζα τους γονιούς τους να πεθαίνουν.

Ούτε ακόμη, μπροστά στο αφεντικό, θα τολμήσουν να μιλήσουν για απλήρωτες υπερωρίες ή ελεεινές συνθήκες εργασίας.

Οι οπαδοί! Α, οι υπέροχοι αυτοί οπαδοί, που ακολουθούν πιστά την ομάδα είναι πάντα έτοιμοι για ένα μεγάλο αγώνα.

Και όταν, αποκαμωμένοι από κάποια πορεία, από τις δυνατές φωνές μέσα στο γήπεδο και τις οδομαχίες με τους αντίπαλους οπαδούς, επιστρέψουν στα σπίτια τους το βράδυ, θα απολαύσουν στην τηλεόραση μια άλλη μάχη. Αυτή του Survivor.

Γ.Κ.

Υ.Γ.1 Οι λούμπεν οπαδικοί στρατοί, με μισθωτούς στρατάρχες, δεν έχουν καμία σχέση με τους φιλάθλους οπαδούς της εργατικής τάξης, που μέσα από την εξέδρα δίνουν σε κάθε παιγνίδι, με την πρώτη ευκαιρία, τον δικό τους κοινωνικό αγώνα.

(Αγαπητέ φίλε, η πρώτη μου κοπάνα από το σχολείο ήταν για να πάμε στο γήπεδο. Δεν είμαι με τον Ολυμπιακό αλλά έχω πάει πολλές φορές στο Καραϊσκάκη, όπως και σε πολλά άλλα γήπεδα. Τώρα πια δεν πάω γιατί δεν μου αρέσει αυτό που έχουν γίνει οι ομάδες, ούτε με εκφράζουν οι ιδιοκτήτες τους. Επίσης, δεν με συγκινούν οι παίκτες-μηχανάκια. Το μπάσκετ έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον αλλά και πάλι. Ο Γκάλης ήταν ένας και τον ζήσαμε. Τώρα είμαι με τον Γιάννη. Ο Γιάννης να κερδάει. Από τον Ολυμπιακό του μπάσκετ, ξεχωρίζω τον προπονητή του. Γράφει στο πρόσωπό του τι άνθρωπος είναι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.