Τουλάχιστον 730 νεκροί από πυροβολισμούς στις ΗΠΑ, μετά το μακελειό στο σχολείο του Τέξας

Τουλάχιστον 730 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε 650 περιστατικά πυροβολισμών σε 43 από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ, Πιτσιρίκο, μετά το μακελειό στο δημοτικό σχολείο του Τέξας, δηλαδή, μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες, όπως επισημαίνει το Skynews.

Ανάμεσα στα θύματα ήταν και 23 παιδιά -περισσότερα από όσα σκοτώθηκαν στο σχολείο του Uvalde- ενώ 66 ήταν έφηβοι.

Τα στοιχεία είναι κάτι παραπάνω από προβληματικά για τους πολιτικούς, που προσπαθούν να βρουν κοινό έδαφος για το πώς -ή αν- θα αλλάξουν τους νόμους για την οπλοκατοχή στις ΗΠΑ.

Πολιτικοί θα ακούσουν και μαρτυρίες γονέων, αλλά και επιζώντων από τη σφαγή στο δημοτικό σχολείο του Uvalde, μεταξύ των οποίων και η 11χρονη Miah Cerillo, η οποία πασαλείφτηκε με το αίμα της νεκρής φίλης της και έκανε την πεθαμένη για να γλιτώσει.

Η ακρόαση θα γίνει από Επιτροπή της Βουλής των Αντιπροσώπων κι ενώ Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί είναι διχασμένοι σχετικά με το ποιοι και πόσοι νόμοι για την οπλοκατοχή πρέπει να αλλάξουν.

Η συχνότητα δολοφονιών με όπλα δείχνει ότι το μακελειό στο Uvalde δεν ήταν η εξαίρεση και στην πραγματικότητα μόνο σε πέντε μέρες από τις 24 Μάη και μετά καταγράφηκαν λιγότερα θύματα.

Τα περισσότερα περιστατικά αφορούν έναν θάνατο κάθε φορά από συμπλοκές συμμοριών στους δρόμους ή ενδοοικογενειακή βία ή και από την αστυνομία.

Αλλά υπήρξαν και 34 περιστατικά μαζικών πυροβολισμών, δηλαδή, με τέσσερα ή περισσότερα θύματα κάθε φορά, μετά το μακελειό στο δημοτικό σχολείο του Τέξας.

Οι 34 περιπτώσεις μαζικών πυροβολισμών είχαν τραγικό απολογισμό 35 νεκρούς και 161 τραυματίες σε 17 πολιτείες.

Συνολικά, έχουν σημειωθεί 250 περιστατικά μαζικών πυροβολισμών το 2022, περίπου όσα και το 2021 στο ίδιο χρονικό διάστημα.

Να περάσουμε, όμως, και σε μία ευχάριστη είδηση, καθώς πραγματοποιήθηκε η πιο λεπτομερής χαρτογράφηση του βυθού γύρω από την Ανταρκτική, σε μία έκταση 48 εκ. τετρ. χιλιομέτρων και σε βάθος μέχρι 7.432 μέτρα στον Νότιο Ωκεανό, όπως μεταδίδει το BBC.

Το εγχείρημα κράτησε πέντε χρόνια και πραγματοποιήθηκε κυρίως από τα σόναρ παγοθραυστικών πλοίων, που κατέγραψαν υποθαλάσσια φαράγγια και βουνά σε γεωγραφικό πλάτος μέχρι και 50 μοιρών προς τον Νότιο Πόλο.

Η αμέσως προηγούμενη χαρτογράφηση είχε γίνει σε γεωγραφικό πλάτος μέχρι και 60 μοιρών από το κέντρο της Ανταρκτικής και η διαφορά μπορεί να φαντάζει μικρή, αλλά, αν διαιρεθούν τα 48 εκ. τετρ. χιλιόμετρα σε τετράγωνα πλέγματος 500 μέτρων, το 23% αυτών των κυψελών έχει πλέον μία σύγχρονη μέτρηση βάθους, έναντι 17% μέχρι πρότινος.

Ουσιαστικά, πρόκειται για μία διπλάσια έκταση που έχει πλέον χαρτογραφηθεί, ενώ αποκαλύφθηκε και το μέγιστο βάθος της Ανταρκτικής, που είναι 7.432 μέτρα και βρίσκεται νότια της τάφρου του South Sandwitch.

Η χαρτογράφηση του πυθμένα της Ανταρκτικής είναι, όμως, σημαντική κυρίως για την ασφαλή ναυσιπλοϊα και για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας, μέσω της γνώσης για την ποσότητα των ιχθυοαποθεμάτων και της καλύτερης διαχείρισης τους.

Μπορεί να δώσει επίσης πληροφορίες για τις μεταβολές στον θαλάσσιο πάγο της, αλλά και για την κλιματική αλλαγή, επειδή οι ωκεανοί παίζουν καθοριστικό ρόλο στη μεταφορά της θερμότητας σε όλο τον πλανήτη.

Και κάπου εδώ μπαίνουν στην εξίσωση και οι “ειδικοί” που λένε ότι λόγω της υπερθέρμανσης των ωκεανών έχουν αυξηθεί οι συγκεντρώσεις των μεδουσών.

Δεν λένε, βέβαια, ότι οι μέδουσες ήταν σαφώς περισσότερες τη δεκαετία του 1980, δηλαδή, πριν “βαθύνει” η κλιματική αλλαγή.

Τότε, μία πελαγία είχε τσιμπήσει και τη Μαργαρίτα Παπανδρέου, η οποία αποδείχτηκε αλλεργική και χρειάστηκε νοσηλεία.

Κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να επιστρατευτεί ολόκληρο πλοίο -με εντολή Ανδρέα Παπανδρέου- και να μαζέψει κυριολεκτικά όλες τις μέδουσες από τον Σαρωνικό.

Έκτοτε ήταν εξαφανισμένες, μέχρι που εμφανίστηκαν ξανά με τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Μέδουσες, πανδημία, πόλεμος, ακρίβεια, φτώχεια, αστυνομία στα πανεπιστήμια, “επαγγελματίες τραυματίες” κατά τον καταλληλότερο -σύμφωνα με τα καθεστωτικά ΜΜΕ- πρωθυπουργό.

Πέρα από το φαινόμενο Μητσοτάκης, ο λόγος που οι μέδουσες επέστρεψαν αρχικά στον Σαρωνικό, από όπου εξαπλώθηκαν σιγά, σιγά στο Αιγαίο και το Ιόνιο, ήταν το lockdown.

Τα περιοριστικά μέτρα είχαν ως συνέπεια να παίρνουν τα δεξαμενόπλοια με πολύ αργούς ρυθμούς άδεια ελλιμενισμού στον Πειραιά, με συνέπεια να συνωστίζονται δεκάδες πλοία αρόδου λίγο έξω από το λιμάνι.

Εκεί άδειαζαν μαζικά το έρμα τους (τα νερά που αντλούν στα αμπάρια για να έχουν καλύτερη ισορροπία στο ταξίδι και τα αδειάζουν πριν μπουν σε λιμάνι), που περιείχε προφανώς και τις μέδουσες και για αυτό το φθινόπωρο του 2020 και τον χειμώνα του 2021 εντοπίζονταν αρχικά στον Σαρωνικό.

Το καλοκαίρι του 2021 επεκτάθηκαν και στο Αιγαίο, αλλά ποτέ σε πραγματικά ανησυχητικό βαθμό.

Πιο πιθανό είναι να μην έχει τη δυνατότητα να πάει κάποιος στη θάλασσα για οικονομικούς λόγους -διότι για τα πάντα χρειάζεται, δυστυχώς, αυτό το άτιμο το χρήμα, ακόμα και για ένα μπάνιο- παρά επειδή έχει πολλές μέδουσες.

Επίσης, μόνο η πελαγία και η χρυσαώρα τσιμπούν, δηλαδή η ροζ -και όχι μωβ- τσούχτρα και η μεγάλη καφέ χρυσαώρα, οι οποίες έχουν και πολύ μακριές νηματοκύστεις, που δεν διαθέτουν οι ακίνδυνες κοτυλόριζα (μοιάζει σαν τηγανητό αυγό στο πάνω μέρος και έχει μπλε μπιλάκια στο κάτω), αουρέλια και ακουάρια (αυτές οι δύο είναι διάφανες).

Οι νηματοκύστεις είναι λεπτές και ξεχωρίζουν από τα πλοκάμια της μέδουσας, όπως φαίνεται στη φωτογραφία.

Ναι, τελικά ο νοτιάς έφερε κάμποσες μέδουσες πελαγία την Τετάρτη 8/6 στο Θυμάρι.

Επισκίασαν και την πρώτη εμφάνιση μίας μικρής ζαργάνας για το φετινό καλοκαίρι, αλλά και τα κοπάδια γόπας, σαρδέλας και αθερίνας που ταξίδευαν στους βυθούς, παρέα με μπαρμπούνια, δράκαινες και σαργούς.

Μαζί και με αρκετές σακούλες και μάζεψα μία από τις μεγαλύτερες που έχω βρει ποτέ στη θάλασσα.

Μία κυρία πήγε να βγάλει στην ακτή και μία μέδουσα πελαγία.

“Οι ειδικοί έχουν πει να μην τις βγάζουμε, διότι μπορεί να τις πατήσει κάποιος και να τσιμπηθεί” επικαλέστηκα κι εγώ τους ειδικούς, γιατί λυπήθηκα τη μέδουσα, που θα την έκαιγε ο ήλιος.

Και λέγοντας ότι θα την πάω στα σκουπίδια, την άφησα σε ένα σημείο που η θάλασσα καταλήγει σε κάτι βράχια, σχηματίζοντας έναν κολπίσκο, στον οποίο δεν κολυμπάει ποτέ κανείς.

Όταν γυρίσει σε βοριά, θα παρασυρθεί μαζί με τις υπόλοιπες και πάλι στα ανοιχτά, στο πέλαγος, όπως λέει και το όνομα τους (pelagia noctiluca – η μέδουσα του πελάγους που λάμπει τη νύχτα).

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, στις ΗΠΑ γίνεται ο πόλεμος, όχι στην Ουκρανία. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.