Royal Flush

Σαν τα χιόνια, πολυαγαπημένε μου Πιτσιρίκο, ή μάλλον καλύτερα σαν την στάχτη που χιονίζει πάνω από τα πυρπολημένα -από τους αναρχοάπλυτους συριζαίους- δάση.

Γράφω σπάνια και προσπαθώ να μιλάω όσο λιγότερο γίνεται γιατί δεν βρίσκω πλέον κάποια ευχαρίστηση αλλά ούτε και ιδιαίτερο νόημα στο να εκφράζω τις σκέψεις μου και τις απόψεις μου.

Στην σημερινή εποχή το κοινό περί δικαίου αίσθημα θριαμβεύει, τα πάντα είναι ζήτημα απόψεων, ερμηνείας, ιδεολογίας, γούστου και δημιουργίας σεναρίων στο χαρτί και όχι γνώσεων, επιστημονικής και φιλοσοφικής -όχι αμπελοφιλοσοφικής- σκέψης, έρευνας, τεκμηρίωσης και εφαρμογής στο πεδίο.

Η επιλεκτική διαλογή δεδομένων και η απόρριψη όσων δεν ταιριάζουν με την εκάστοτε θεωρία έχει περάσει σε άλλα επίπεδα. Η θρησκευτική προσήλωση στο δόγμα, στην αρχική μας υπόθεση εργασίας που δεν πρέπει με κανέναν τρόπο να διαψευσθεί, στη θεωρία και στο σενάριο συνωμοσίας που ταιριάζει στην ψυχοσύνθεση του καθενός έχει σαν τέλειο δεκανίκι το διαδίκτυο. Αντί να ρίξει φως στα σκοτάδια της ανθρώπινης άγνοιας όπως ελπίζαμε, έγινε τελικά η τέλεια παρωπίδα για τα κλειστά μυαλά.

Αυτοί που προσπαθούν να δουν τα πράγματα όσο πιο σφαιρικά και αντικειμενικά μπορούν, κινδυνεύουν να γίνουν αντικείμενο χλεύης και μίσους. Όσοι υποστηρίζουν δογματικά και σκληροπυρηνικά κάποιες ιδέες ή απόψεις εξυψώνονται δυσανάλογα. Ή μάλλον καλύτερα, εξυψώνονται τόσο περισσότερο όσο πιο παράλογες και συγκρουόμενες με την πραγματικότητα είναι οι ιδέες και οι απόψεις που με θρησκευτική θέρμη υποστηρίζουν.

Η έννοια της επανάστασης τείνει, αν δεν έχει ήδη καταλήξει, να ταυτιστεί με την άρνηση της πραγματικότητας και την γνωσιακή απόσυρση σε έναν φανταστικό κόσμο μη εφαρμόσιμων λύσεων, παρανοϊκών ιδεών και παιχνιδιών ρόλου με απόλυτα πρόσημα σωστού/λάθους, καλού/κακού, φίλου/εχθρού.

Δεν μπορείς να αμφισβητείς κάποιον ή κάτι αποτελεσματικά, αν πρώτα από όλα δεν έχεις το θάρρος και την ικανότητα να αμφισβητείς τον εαυτό σου και τις ιδέες σου.

Ανάμεσα σε όλα αυτά εμείς, εγώ και εσύ, και σχεδόν όλος ο πληθυσμός του πλανήτη.

Σχεδόν όλος λέω, γιατί τα προβλήματα του Πιτσιρίκου και του Βασίλη δεν είναι τα προβλήματα της ελίτ. Όταν εμείς θα πεινάσουμε, αυτοί θα έχουν να φάνε, όταν θα κρυώνουμε θα έχουν θέρμανση, θα έχουν κλιματισμό και ενέργεια όταν εμείς θα λιώνουμε από την ζέστη.

Θα έχουν ΜΕΘ, ιατρούς και νοσηλευτές, όταν εμείς θα ψοφάμε από λοιμώδεις νόσους.

Μπορεί να μην πιστεύεις στις πανδημίες και στην κλιματική καταστροφή αλλά δεν πειράζει. Πιστεύουν αυτές σε εσένα.

Επίσης, όταν θα αρχίσουν οι λεηλασίες, οι ελίτ θα έχουν τα οπλισμένα μαντρόσκυλά τους για να τους προστατεύουν.

Σε μία εποχή που πριν 20-30 χρόνια πιστεύαμε πως θα αποτελέσει ορόσημο για την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού σε όλα τα πεδία, καταλήξαμε να έχουμε βέλτιστη δυνατότητα επικοινωνίας και διάδοσης της πληροφορίας, χωρίς καμία αναβάθμιση στην ποιότητά τους.

Λένε πως, αν οπλοφορείς χωρίς να ξέρεις να χρησιμοποιείς το όπλο, τότε σε περίπτωση σύγκρουσης έχεις κάνει ένα όπλο δώρο στον αντίπαλό σου. Αυτό νιώθω ότι κάναμε με το διαδίκτυο και την τεχνολογία.

Εγώ, Πιτσιρίκο μου, βαρέθηκα – τουλάχιστον για την ώρα – να μιλάω. Είπα αυτά που είχα να πω και μετά από ένα σημείο αισθάνομαι πως τα λόγια μου περισσεύουν, πέφτουν στο κενό ή με καθιστούν αντικείμενο χλευασμού, αντιπάθειας ή μίσους.

Δεν έχω απολύτως κανέναν λόγο ή συμφέρον για να προσπαθήσω να πείσω κάποιον για πράγματα τα οποία δεν τον αντιπροσωπεύουν.

Δεν έχω κανένα λόγο να προσπαθήσω να αποδείξω πως ξέρω περισσότερα από τους άλλους, είτε στον τομέα μου είτε σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο. Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να δικαιολογήσω τις επιλογές μου ή να κατακρίνω τις επιλογές των άλλων εφόσον δεν επηρεάζουν τη ζωή μου.

Επίσης, δεν θεωρώ πως έχω το αλάθητο του ποντίφικα. Όταν η πραγματικότητα συγκρούεται με τα πιστεύω και τις απόψεις μου επανεξετάζω και, σε περίπτωση που χρειάζεται, αναθεωρώ τα πιστεύω και τις απόψεις μου, αντί να ψάχνω να μανουβράρω τα δεδομένα ώστε να βγω λάδι.

Με συναρπάζει το παιχνίδι του πόκερ, Πιτσιρίκο μου, και χωρίς να έχω παίξει ποτέ στη ζωή μου προσπαθώ να το μελετάω γιατί έχω μάθει πολλά από την μελέτη αυτή.

Πολλοί το θεωρούν ένα ακόμα τυχερό παιχνίδι, και κάποιοι που καταλαβαίνουν λίγο περισσότερο το θεωρούν ένα παιχνίδι στρατηγικής. Κάποιος από τους μεγάλους παίκτες έγραψε πως δεν είναι ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Το πόκερ είναι σαν την ζωή, είναι ένα παιχνίδι καταστάσεων και αποφάσεων. Αν παίρνεις σταθερά όσο πιο σωστές αποφάσεις γίνεται, αυξάνεις μακροπρόθεσμα το κέρδος σου. Ο καλός παίκτης έχει κερδίσει ως τώρα περισσότερα από όσα έχει χάσει, παίρνοντας σταθερά σε κάθε περίσταση την ορθότερη των αποφάσεων, λαμβάνοντας υπόψιν πως ακόμα και έτσι μπορεί να ηττηθεί κάποιες φορές.

Θα κερδίσει όμως περισσότερες φορές, ή θα κερδίσει όταν το διακύβευμα θα είναι μεγαλύτερο από όλες τις περασμένες ήττες συνολικά.

Διαβάζοντας λοιπόν διαπίστωσα πως, ενώ από τζόγο δεν έχω ιδέα, παίζω αξιοπρεπές πόκερ με τη ζωή μου. Δεν ξεκίνησα φανταστικά, αλλά στην πορεία έμαθα και έχω ακόμα πολύ πράγμα μπροστά μου.

Στο σημείο που βρίσκομαι αυτή τη στιγμή κερδίζω σημαντικά, και δεν μιλάμε για οικονομικό κέρδος αλλά σφαιρικά. Για να συνεχίσω να κερδίζω, ή τουλάχιστον να μην χάσω, πρέπει να σταματήσω να μιλάω και να συγκεντρωθώ ακόμα περισσότερο στο παιχνίδι. Η πάρλα μου αποσπά την προσοχή.

Γι’ αυτό και η αραιή παρουσία μου τον τελευταίο καιρό. Δεν σε ξέχασα, δεν σε ξεχνάω ποτέ και ξέρεις πολύ καλά, όπως και εγώ, πως για ένα εκατομμύριο καλούς λόγους είναι αδύνατο να σε ξεχάσω.

Είμαι σίγουρος πως σε αφήνω με καλή παρέα, αφού την έχεις διαλέξει ο ίδιος, και σας στέλνω όλη την αγάπη μου από ένα αδιέξοδο κάπου στην Ερημιά του Κόσμου.

Βασίλης

(Φίλε Βασίλη, ταυτίζομαι. Χωρίς αλλά. Από πόκερ δεν έχω ιδέα. Η τελευταία φορά που έπαιξα ήταν πριν γίνω 20 χρονών στο σπίτι ενός συμμαθητή μου, ένα καλοκαίρι στην Κύθνο. Έπαιξα για να είμαστε τέσσερις. Μου είχαν γράψει σε ένα χαρτί τους συνδυασμούς των φύλλων, οπότε, κάθε φορά που ήταν η σειρά μου, κοιτούσα τα φύλλα μου και το χαρτί, για να δω τι φύλλα έχω, η ώρα περνούσε και οι άλλοι με έβριζαν. Το Φλος Ρουαγιάλ μου άρεσε πολύ. Μου θυμίζει το Κιρ Ρουαγιάλ, το κοκτέιλ σαμπάνιας. Να περνάτε υπέροχα. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.