Όχι άλλο γράψιμο

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο,
Κάποτε έγραφα για να ξεσκάω (όπως πάρα πολλοί άνθρωποι) και όταν κατάλαβα ότι το κάνω αυτό, σταμάτησα και άρχισα να γράφω ιστορίες. Σιχαίνομαι λοιπόν αυτό που κάνω τώρα γιατί καταλήγει το γράψιμο να είναι μία μορφή ψυχοθεραπείας.

Το γράψιμο δεν πρέπει να είναι μορφή ψυχοθεραπείας. Γράφουμε για να τα πούμε και μετά να συνεχίσουμε να κάνουμε ό,τι κάναμε. Σαν να έχουμε απέναντι τον ψυχοθεραπευτή μας. Οι ψυχοθεραπευτές γράφουν άραγε; Νιώθουν την ανάγκη; Για να τα πουν και αυτοί βρε αδερφέ.

Με κάθε λέξη που γράφω ακυρώνω, αυτό που λέω. Γι’ αυτό και χρειάζεται η ποίηση, η πύκνωση. Λάθος. Ούτε η ποίηση χρειάζεται πια. Πράξη χρειάζεται, πράξεις χρειάζονται για να γυρίσει κατιτίς από την ανάποδη γιατί η σωστή μεριά (της ιστορίας) είναι λάθος, είναι τελείως λάθος.

Δεν μπορούμε ούτε ν’ απαλύνουμε το μεγαλύτερο ανθρώπινο δράμα όλων, αυτό του να υπάρχουμε. Μόνο χειρότερα τα κάνουμε.

Έχει πλάκα που, αν καταφερθείς εναντίον του σκοταδιού (π.χ. εναντίον στους Α.Ρ.Δ. που είναι η ντουντούκα του συστήματος), αυτόματα κατηγορείσαι ότι παρακινείς το μίσος. Έχει πλάκα όλο αυτό. Οι μισάνθρωποι να κατηγορούν για μισανθρωπία. Οι σημασίες παραποιούνται, η αμφισημία των λέξεων και το νόημα τους κουρελιάζεται, βυθίζεται και χάνεται στην καταβόθρα των social media.

Δεν υπάρχει σωτηρία σε αυτόν τον πλανήτη, και στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα. Όλα έχουν εκπορvευτεί, όλα έχουν ξεπουληθεί. Καλά το λες, το γέλιο έχουμε (και τον ήλιο).

Όχι άλλο γράψιμο που να πάρει η ευχή (καλά, με τις ευχές χέσ’ τα κι άστα). Λίγη δικαιοσύνη μόνο (και αγάπη όπως λες). Αλλά το πρόλαβαν άλλοι αυτό, δικαιοσύνη είναι το εκλογικό μότο ενός κόμματος εξουσίας (hint, hint). Στο Stella Maris του McCarthy λέει η κεντρική ηρωίδα ότι, όταν ένα παιδί λέει κλαίγοντας ότι «είναι άδικο», έχει δίκιο.

Κι εγώ να κλάψω θέλω με όλα αυτά και να πω ότι είναι άδικο. Αλλά δεν είμαι παιδί και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να μην στηρίζω αυτό το κωλοσύστημα που ρουφάει και χωνεύει τα πάντα.

Ακούω τώρα τα failed songs του Matt Elliott. Ταιριάζουν.

Να είσαι καλά.

Γιώργος

(Αγαπητέ Γιώργο, σε νιώθω. Γιώργο, δεν φταίει το γράψιμο. Το να γράφεις κάνει πολύ καλό στην ψυχή σου. Σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Άλλο το γράψιμο, και άλλο τα ακατάσχετα σχόλια και οι μάταιοι διάλογοι στα social media. Αυτό δεν είναι γράψιμο, είναι ακράτεια και μοναξιά. Βέβαια, πολλοί άνθρωποι είναι μόνοι τους ή έχουν διάφορα ψυχολογικά, οπότε πάνε και βρίζουν κάποιον στα social media και νομίζουν πως έχουν παρέα. Ξέρουμε από έρευνες πως, αν ένας άνθρωπος έχει ψυχολογικά προβλήματα, θα γίνει χειρότερα αν επιμένει στα social media. Δεν φταίει το γράψιμο λοιπόν. Το γράψιμο είναι διασκεδαστικό, ψυχαγωγικό και υπέροχο. Το γράψιμο είναι συναρπαστικό. Κάποιες φορές, όταν γράφεις είναι καλύτερο και από το να κάνεις έρωτα. Καμιά φορά, όταν γράφεις, σκέφτεσαι πως μπορεί να υπάρχει Θεός. Εξαρτάται και πώς και γιατί γράφει κάποιος. Ο Καζαντζάκης έγραφε με το αίμα του. Ο Καζαντζάκης έγραφε και μάτωνε. Δεν φταίει το γράψιμο που οι άνθρωποι δεν περνούν σε πράξεις. Φταίει ότι είναι αποβλακωμένοι, παραιτημένοι και βαριά αμόρφωτοι. Δεν ξέρουν γιατί ζουν. Αν δεν ξέρεις γιατί ζεις, τι πράξεις να κάνεις; Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.