Vive la France! Vive la Suisse!

Allons enfants de la Patrie/ Le jour de gloire est arrivé
Εμπρός παιδιά της Πατρίδας, Η μέρα της δόξας έφθασε
Contre nous de la tyrannie / L’étendard sanglant est levé etc, etc…
Ενάντια στην τυραννία μας το λαβωμένο λάβαρο υψώθηκε κλπ.
Χαίρε Πιτσιρίκο, ελπίζω να έχεις μια καλύτερη από την προηγούμενη εβδομάδα!

Μάλλον κατάλαβες πως καραγουστάρω τη Marseillaise. Στην οποία πουθενά δεν αναφέρεται οτιδήποτε γαλλικό, ούτε καν η Γαλλία σαν χώρα, κάποιος βασιλιάς ή Θεός ή ο λαός.

Περιέχει, ας χαρούν και τα εγχώρια εθνίκια, τρεις λέξεις με ελληνική ετυμολογία, Πατρίδα, Τυραννία και Θρίαμβος, και καλεί τους πολίτες της πατρίδας (το «πολίτες» διαφέρει από το «λαός») σε ένοπλη θριαμβική αντίσταση κατά της τυραννίας. Πολύ προχώ λοιπόν η παμπάλαια Marseillaise, πέμπτος (5ος) αρχαιότερος εθνικός ύμνος παγκοσμίως.

Πώς και την θυμήθηκα; Μα την τραγούδησαν μέσα στο γαλλικό κοινοβούλιο κάποιοι αριστεροί βουλευτές στα μούτρα της τραγικής πρωθυπουργού του Macron, Élisabeth Borne, για να την εμποδίσουν να ανακοινώσει την επιβολή της αντιλαϊκής νομοθεσίας περί του συνταξιοδοτικού των Γάλλων μέσω προεδρικού διατάγματος κόντρα στη βούληση της γαλλικής Βουλής.

Σε όποιο βίντεο από το γεγονός πέρασε από τα μάτια μου, ο προσβλητικότατος στίχος «Ενάντιά μας, της τυραννίας», που συνεχίζει: «Το ματωμένο λάβαρο είναι υψωμένο», δεν ακούγεται καθαρά, και μετάφρασή τους στα αγγλικά βρήκα μόνο στο βίντεο που έχει σηκώσει το Skynews (https://www.youtube.com/watch?v=3KNYauwTo3w). Τυχαία η στιγμιαία κακή ηχοληψία; Δεν νομίζω.

Και βέβαια είναι ορθότατη και υπευθυνότατη η στάση των βουλευτών του NUPES (New Ecological and Social People’s Union) που καλούν σε αγώνα τους Γάλλους μέσα από τη Βουλή, δηλώνοντας ξεκάθαρα, και ταυτόχρονα συμβολικότατα, πως καταπατιέται η όποια Δημοκρατία -République κι όχι Démocratie, για να είμαι ακριβής- αυτοί απολαμβάνουν.

Αν το καλοσκεφτεί κανείς, όταν μια Κυβέρνηση αυξάνει το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης, δηλώνει ουσιαστικά πως είναι ανίκανη να παράγει μέσω της δράσης της τον απαραίτητο εκείνον πλούτο που θα επιτρέψει στους εργαζόμενους να συνταξιοδοτηθούν αξιοπρεπώς στο νυν καθορισμένο, αν όχι μικρότερο, όριο ηλικίας. Είναι μια ομολογία αποτυχίας του συνόλου του οικονομικού έργου της ή μια άρνηση επιτέλεσης ενός στόχου που, αν μη τι άλλο, θα έπρεπε να έχει.

Ανέκαθεν, το πολιτικό εργαστήρι της Ευρώπης ήταν η Γαλλία και δη το Παρίσι, κάτι που δεν το διαφημίζουν ταξιδιωτικοί οδηγοί και γραφεία που εστιάζουν στα άλλα εξαιρετικά μεν, πιο …εύπεπτα δε, ατού της εμβληματικής πόλης.

Έχει τόση σημασία για τα καθ’ ημάς το όλο γαλλικό τζέρτζελο;

Χμμμ…

Η Ελλάδα ζήτησε, και η Αμερικανική πλευρά συναίνεσε, στο να αγοράσουμε (ναι, ΚΑΙ εσύ ΚΙ εγώ, αν και δεν τα παραγγείλαμε ούτε εσύ, ούτε εγώ) εξήντα τρία (63) επιθετικά αμφίβια οχήματα στην παραλλαγή μεταφοράς προσωπικού (AAVP-7A1), εννέα (9) αμφίβια οχήματα επίθεσης, στην παραλλαγή διοίκησης και ελέγχου (AAVC-7A1), τέσσερα (4) επιθετικά αμφίβια οχήματα της παραλλαγής ανάκτησης (AAVR-7A1) και εξήντα τρία (63) πολυβόλα 50 διαμετρημάτων.

Χώρες που μπλέκουνε άμεσα σε πόλεμο, μειώνουν ή αυξάνουν τα συνταξιοδοτικά όρια ηλικίας;

Οι Γάλλοι μάλλον ξέρουν καλά την απάντηση και ίσως ΚΑΙ αυτό να εξηγεί την ένταση και τη διάρκεια του ξεσηκωμού τους. Σύντομα θα ξέρουμε αν η γαλλική Βουλή θα καταφέρει να ρίξει την Élisabeth Borne, κάτι που πρόσκαιρα θα αναβάλει την περαιτέρω φτωχοποίησή τους. Σιγά μη γλιτώσουν· εδώ σε μια εβδομάδα μέσα χάνουν τη γη κάτω από τα πόδια τους οι Ελβετοί.

Οι τύραννοι έχουν πλέον πολλά ισχυρότατα μέσα στη διάθεσή τους για να πετύχουν τους στόχους τους.

Λες, Πιτσιρίκο, να banαριστεί η Marseillaise επειδή χρησιμοποιεί ρητορική …μίσους και καλεί απερίφραστα σε αιματοκύλισμα; «Qu’un sang impur abreuve nos sillons»: «Είθε το ακάθαρτο αίμα να ποτίζει τα αυλάκια μας»

Θα σε ξάφνιαζε αν ένας κάποιος δημοσιογράφος/ opinion maker monsieur Portochalté με ξυνισμένο υφάκι το πετούσε στον αέρα χαλαρά τώρα κοντά ή λίγο πιο μετά; Εμένα όχι.

Χαμός λοιπόν στους γαλλικούς δρόμους, όχι δίχως στοχευμένο χιούμορ όμως, όπως φαίνεται στο πανό γηραιάς κυρίας που δηλώνει πως «Si on avait voulu se faire baiser par le gouvernement on aurait élu Brad Pitt» «Αν θέλαμε να μας γ@μήσει η Κυβέρνηση, θα εκλέγαμε τον Brad Pitt».

Και είναι ένα θέμα, Πιτσιρίκο, κι όχι τόσο ασήμαντο όσο μπορεί να φανεί σε ξαναμμένους στρατευμένους με μια ιδέα:

Πόσο μια συλλογικότητα έχει δικαίωμα, όταν γίνεται μια διαδήλωση με συγκεκριμένα παλλαϊκά αιτήματα, να διαδηλώνει την παντελώς άσχετη/ άκαιρη προσωπική ιδεοληψία/ εμμονή /μ@λακία της, ντεμέκ συνασπισμένη/ συστρατευμένη με τους υπόλοιπους διαδηλωτές;

Δεν νομίζω πως κατά την εξέλιξη των πορειών στη Γαλλία κάποιοι μέσα στο πλήθος ξαφνικά κι από το τίποτε να φωνάζουν «Φονιάδες των λαών ___(συμπληρώστε όποιους πολίτες χώρας …δεν γουστάρετε)» ή «Κάτω από τη μάσκα έχουμε φωνή- Μόρφωση Υγεία για κάθε μαθητή!» ή «Ούτε φασισμός, ούτε δημοκρατία. Κάτω ο κρατισμός, Ζήτω η αναρχία» ή «δεν υπάρχει ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη, αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη!» ή «Βραστούς, βραστούς, θα φάμε τους αστούς, Και τους γραφειοκράτες, στο φούρνο με πατάτες» ή «μπάτσοι αφήστε τα ρόπαλα και τις ασπίδες και πείτε μας που έχετε κρυμμένες τις Ρωσίδες» ή «κάτω τα χέρια από το κυνήγι, κάτω τα χέρια από τα σκυλιά μας» ή «το σeξ χωρίς συναίνεση είναι βιασμός» ή «Όχι στο internet. Είναι το θηρίο». Μάλλον επειδή οι πιθανότητες ο διπλανός να συντονιστεί, είναι σαφώς λιγότερες από το να …συφιλιαστεί, οπότε διαρρηγνύεται το κοινό μέτωπο προς τον κοινό(;) εχθρό.

Να ‘σαι καλά Πιτσιρίκο

A.

(Αγαπητέ φίλε, όταν στην Μασσαλιώτιδα αναφέρει την Πατρίδα, την Γαλλία δεν εννοεί; Η Γαλλία είναι η πατρίδα του ανθρώπου που το έγραψε, για τη Γαλλία πολεμάει. Η Μασσαλιώτιδα δημιουργήθηκε ως πολεμικό εμβατήριο. Ο εθνικός ύμνος της Γαλλίας γράφτηκε, αφού οι Γάλλοι είχαν προλάβει ήδη να κάνουν αστική επανάσταση. Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν του Διονυσίου Σολωμού -που αργότερα οι πρώτες στροφές του έγιναν ο εθνικός ύμνος της Ελλάδας- γράφτηκε πριν καν δημιουργηθεί ελληνικό κράτος, στην διάρκεια της επανάστασης του 1821· αρχικά, ο Σολωμός τον έγραψε στα ιταλικά και μετά στα ελληνικά. Η Μασσαλιώτιδα γράφτηκε από έναν αξιωματικό του γαλλικού στρατού το 1792 σε περίοδο πολέμου, ο Σολωμός δεν είχε δει ποτέ μάχη και αίμα στη ζωή του. Φυσικά, ο Σολωμός γνωρίζει τη Μασσαλιώτιδα, όταν γράφει τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν· πέρασαν και οι Γάλλοι από τα Επτάνησα. Επίσης, ο Σολωμός δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στην Ελλάδα, ενώ δεν έμαθε ποτέ πως έγινε εθνικός ποιητής. Είναι λογικό ο Σολωμός να αναφέρεται σε Έλληνες, αφού οι Έλληνες έκαναν απελευθερωτικό αγώνα και τους καλεί να ελευθερωθούν. Ο Γάλλος αξιωματικός δεν είχε λόγο να αναφερθεί σε Γάλλους, αφού υπήρχε Γαλλία. Ο Σολωμός δεν ήξερε πως το ποίημά του θα γίνει εθνικός ύμνος της Ελλάδας, αφού δεν υπήρχε Ελλάδα όταν το έγραφε. Επίσης, ο Σολωμός δεν θα μπορούσε να ξέρει πως 200 χρόνια μετά θα υπάρχουν τόσοι πολλοί εθελόδουλοι Έλληνες, που θεωρούν, όμως, πως είναι ανώτεροι από άλλους λαούς. Μη βγάλουμε και εθνικιστή τον Σολωμό, αρκετά έχει υποφέρει ο καημένος από αυτά που έχουν γράψει γι’ αυτόν κατά καιρούς. Τώρα, το ποιος διαλέγει ποιο ποίημα θα γίνει εθνικός ύμνος ενός κράτους, είναι μια άλλη υπόθεση. Πάντως, οι Έλληνες δεν είχαν και πολλές επιλογές. Μια χαρά είναι, πάντως, ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν· σε ηλικία δέκα ετών, είχα μάθει όλες τις στροφές απέξω, μετά από προτροπή του δασκάλου μου. Οι εθνικοί ύμνοι, τώρα που τα κράτη είναι εταιρείες, ακούγονται εκτός τόπου και χρόνου. Στη Γαλλία έχει γίνει συζήτηση για το αν οι πολεμικοί στίχοι της Μασσαλιώτιδας είναι σήμερα …πολιτικά ορθοί. Φυσικά, θα ήταν πολύ αστείο κάποιοι Έλληνες βουλευτές να τραγουδήσουν τον εθνικό μας ύμνο μέσα στη Βουλή ή και οπουδήποτε αλλού, αφού -και με δική τους ευθύνη- η Ελλάδα είναι ένα θλιβερό προτεκτοράτο. Από την άλλη, εμένα με συγκινεί ο εθνικός μας ύμνος. Υποθέτω και πολλούς άλλους. Δεν με συγκινεί ο εθνικός ύμνος σε αθλητικές εμποροπανηγύρεις· με συγκινεί σκέτος. Μπορεί να χρειαστεί ξανά μια μέρα ο εθνικός ύμνος, αν τελειώσει ο εθνικός ύπνος. Φυσικά, υπάρχει και η Διεθνής για όλους τους καταφρονεμένους του πλανήτη. Βέβαια, αν τραγουδήσεις σήμερα την Διεθνή, θα σε θεωρήσουν βλαμμένο, οι βλαμμένοι. Από την άλλη, εγώ ακούω την Διεθνή να σιγοπαίζει μέσα από τα χαλάσματα του καπιταλισμού, των τραπεζών και της κορπορατίλας.

Εμπρός της γης οι κολασμένοι
της πείνας σκλάβοι εμπρός εμπρός
Το δίκιο από τον κρατήρα βγαίνει
σαν βροντή σαν κεραυνός.

Φτάνουν πια της σκλαβιάς τα χρόνια
όλοι εμείς οι ταπεινοί της γης
που ζούσαμε στην καταφρόνια
θα γίνουμε το παν εμείς.

Στον αγώνα ενωμένοι
κι ας μη λείψει κανείς
Ω! Νάτη, μας προσμένει
στον κόσμο η Διεθνής.

Θεοί, αρχόντοι, βασιλιάδες
με πλάνα λόγια μας γελούν,
της γης οι δούλοι κι οι ραγιάδες
μοναχοί τους, θα σωθούν…

Για να λείψουν τα δεσμά μας
για να πάψει πια η σκλαβιά
να νιώσουν πρέπει τη γροθιά μας
και της ψυχής μας τη φωτιά.

Και αν τολμήσουν και αντικρίσουν
της ψυχής μας τους κεραυνούς,
θα δούνε τότε αν μπορούνε
πως θα είναι οι σφαίρες μας για αυτούς.

Σε ό,τι αφορά τις συλλογικότητες, η ελληνική κοινωνία είναι τόσο διασπασμένη, που το “Όλοι μαζί” το λέει μόνο ο ΣΚΑΪ, στις βλακώδεις καμπάνιες του. Είναι εντυπωσιακό το ότι τόσοι υπόδουλοι άνθρωποι προσπαθούν να πείσουν πως είναι τόσο διαφορετικοί μεταξύ τους. Βέβαια, κανείς δεν μιλάει για πλούσιους και φτωχούς. Έχουν σοβαρότερα θέματα να λύσουν, όπως το πώς θα συνδυάσουν τις γυναικοκτονίες με τα …Τέμπη. Εντάξει, είναι για τον ψυχίατρο όλοι αυτοί. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.