Ο Αλέξης (μάλλον) είμαστε εμείς

Γεια σου πιτσιρίκο,
Μετά την παραίτηση του Αλέξη, ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο η άποψή μου ότι ο Αλέξης τόσο καιρό ήμασταν εμείς.

Και εξηγούμαι.

Ο Αλέξης, αντικειμενικά, ήταν ο άνθρωπος που εκπροσωπώντας την αριστερά με την ευρεία έννοια, ζήτησε λαϊκή εντολή για να τα βάλει με τα μνημόνιά τους, τους δανειστές και τους ολιγάρχες. Ο Αλέξης, στην ευκαιρία που του δόθηκε, στάθηκε λίγος. Στάθηκε τόσο λίγος, που δεν είχε καν το θάρρος να πει ότι εγώ, έστω και ως πρωθυπουργός, έστω και με το 60% όχι, δεν μπορώ να κάνω αυτό το βήμα. Παραιτούμαι, κάντε ό,τι καταλαβαίνετε.

Υπέγραψε μνημόνια, ξεπούλησε δημόσια περιουσία κ.ο.κ. Ό,τι έκαναν στην ουσία οι προηγούμενοι, που τόσο καιρό έλεγε ότι πολεμούσε.

Από εκείνη την ημέρα λοιπόν, την ημέρα του δημοψηφίσματος, έως σήμερα, ο Αλέξης δέχεται έναν αμετανόητο πόλεμο από το σύστημα. Γράψανε ψέματα, ειρωνεύονταν το βαφτιστικό όνομα της γυναίκας του, το ότι δεν φορούσε γραβάτα, το ότι δεν μιλούσε καλά αγγλικά. Μάλιστα, έφτασε στο σημείο να είναι στα δικαστήρια με εκδότες, αρχισυντάκτες και τρολ του διαδικτύου για να βρει το δίκιο του. Θέση από την οποία, αν δεν κάνω λάθος, σε επίπεδο πρωθυπουργού ή πρώην πρωθυπουργού, ελάχιστοι έχουν περάσει.

Αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί ενώ ο Αλέξης προσκύνησε και έβαλε την υπογραφή του όπου του ζητήθηκε εξακολουθούσε να δέχεται τον ίδιο πόλεμο ως την τελευταία μέρα. Γιατί ο Κυριάκος, έσπευσε την ημέρα της παραίτησής του να κάνει δήλωση από τα εξωτερικά αποχαιρετώντας τον εν μέσω μπηχτών και λοιδορίας;

Γιατί ο Αλέξης για το σύστημα ήμασταν εμείς. Υπήρξαν και άλλοι πολιτικοί που από το άρμα του αντιμνημονιακού πέρασαν σε αυτό του βαθύτατα μνημονιακού και όχι μόνο πήραν συγχωροχάρτι, αλλά εμφανίζονται στα μέσα σαν ηγέτες, πεφωτισμένοι άνθρωποι έτοιμοι να προσφέρουν σε κάθε ευκαιρία κτλ.

Στο πρόσωπο του Αλέξη δεν έβλεπαν τον Τσίπρα, έβλεπαν το 60%.

Έβλεπαν μια δυναμική, έστω και σβηστή από το 2015 και μετά, ανθρώπων να συνταχθούν πίσω από μια κίνηση εναντίον των συμφερόντων τους. Αυτή η κατάσταση λοιπόν έπρεπε να διαλυθεί, να λοιδορηθεί, να χάσει σε κάθε σημείο, έτσι ώστε στο μέλλον αυτοί που θα επιχειρούσαν κάτι ανάλογο να το σκέφτονταν 10 και 15 φορές πριν το πράξουν. Επίσης, όσοι είναι διατεθειμένοι να στηρίξουν τέτοιες κινήσεις, θα πρέπει να ζουν με την ότι κατά πάσα πιθανότητα θα εξαπατηθούν εκ νέου, οπότε δεν αξίζει ο κόπος.

Το κείμενο δεν καταλήγει πουθενά, είναι χωρίς επίλογο, χωρίς προβλέψεις.

Απλώς σκέψεις που ήθελα να μοιραστώ.

Να είστε όλοι καλά

Γιώργος

(Αγαπητέ Γιώργο, είναι ενδιαφέρουσα η σκέψη σου. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, ο Τσίπρας δεν χτυπήθηκε από τα ΜΜΕ, ούτε δέχτηκε πόλεμο. Αυτό ήταν το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ. Στην πράξη, τα πράγματα ήταν μάλλον διαφορετικά, ενώ οι συριζαίοι είχαν πιάσει στασίδι στα ΜΜΕ των μαφιόζων ολιγαρχών. Και αν δεν κάνω λάθος, τα Φώτα είδαμε τον Τσίπρα δίπλα στον Μαρινάκη, ενώ το προεκλογικό σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν Δικαιοσύνη Παντού. Το 61,3% για το ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του 2015 ήταν μια πολύ μεγάλη ήττα για τους ολιγάρχες και το πολιτικό κατεστημένο, και η πιο τρανή απόδειξη πως τα ΜΜΕ τους δεν επηρεάζουν τους πολίτες όσο νομίζουν πολλοί ακόμα και σήμερα. Ούτε είναι τυχαίο πως τα ΜΜΕ σήμερα δεν λένε κουβέντα για την αποχή στις εκλογές που πλησίασε το 50%. Ξέρουν από το εξωτερικό τι σημαίνει αυτή η αποχή. Η Γαλλία καίγεται. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.