«Το χρέος–κόστος της ήττας θα το πληρώνουμε πολλά χρόνια ακόμα (;)»
Γεια σου, πιτσιρίκο.
Δεν ξέρω πραγματικά αν αυτά που γράφω, αγγίζουν κάποιους.
Αλλά καταθέτω, από ανάγκη προσωπική, τέσσερις παρατηρήσεις.
Ίσως κάποιοι διαφωνήσουν.
Όλα δεκτά. Η άποψη μου δεν έχει εμπάθεια, ούτε κακία. Είναι μια χαζή ίσως;
Αλλά πολιτική άποψη, με σεβασμό σε όλους.
Γιατί με πονάει πολύ, γιατί έχω ματώσει για ό,τι πάλεψα πολλά χρόνια. Χωρίς να περιμένω κάτι…
Πρώτη παρατήρηση:
Η πολιτική κατάσταση από την «Άνοιξη» του 2015, πάει από το κακό στο χειρότερο.
Από εκείνη την χρονιά ορόσημο για την αριστερά στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, και την ήττα των όσων οραματιστήκαμε, την επιθυμία για ανατροπή, την ανάγκη για ένα άλλο πολιτικό διακύβευμα, με το αξιακό φορτίο που κουβαλάει η αριστερά διαψεύστηκε.
Άρα, υπήρξε μια τεράστια ήττα για την αριστερά, αυτή η ήττα θα μας στοιχειώνει για πάρα πολλά χρόνια, θα μας θλίβει, θα μας ματώνει. Και δυστυχώς θα είναι καταδικαστική για την κοινωνία. Και δεν θα ξεπεραστεί, αν δεν σκύψουμε πάνω στο πρόβλημα με ενότητα, δημοκρατία, συμμετοχή, όραμα, ανιδιοτέλεια…
.
Δεύτερη παρατήρηση:
Όταν έχεις εμπλοκή στα κοινά, όταν εκτίθεσαι και ιδιαίτερα σε θέσεις υψηλές που καθορίζονται ζωές, και μια χώρα ολόκληρη, είναι δεδομένο πως θα υπάρχουν όλα τα φαινόμενα (αγάπη, μίσος, κακία, αυλοκόλακες, ρουφιάνοι, παρατηρητές, εχθροί, φίλοι κλπ)
Άρα ό,τι πράττεις, κρίνεται, και είναι απολύτως φυσικό.
Το ζήτημα είναι να κρίνεις ποιος είναι τι.
Γιατί σε κάποιους φαίνεται τόσο περίεργο;
Παρακολουθώ στα social, μια ανθρωποφαγία, διαβάζω τέρατα, αναθεματισμούς, προσωπολατρία, αποχωρήσεις, κατάρες, χαιρέκακα σχόλια, δηλητήριο κλπ.
Θεωρούν κάποιοι πως όλο αυτό το σκηνικό έχει σχέση με την Αριστερά;
Κρατώ μια φράση από τα νεανικά μου χρόνια, από έναν Αριστερό μεγάλης ηλικίας:
“Όλοι κρινόμαστε δια του παραδείγματος”.
Η Αριστερά, ο Αριστερός, κρίνεται με την στάση του, με το παράδειγμά του καθημερινά….
Δεν ισχύει το ό,τι δηλώσεις, (αυτό δεν είναι αριστερά) αλλά το τι πράττεις…
Ποτέ δεν ταυτίστηκα με πρόσωπα, αλλά με ιδέες, με αρχές, με οράματα.
Χωρίς να αμφισβητώ την μεγάλη αξία των προσώπων και των ηγετών.
Αλλά ο ηγέτης πρέπει να είναι υπηρέτης των αρχών και όχι οι αρχές στον ηγέτη.
Δεν θα κάνω κάποια πρόβλεψη, αυτή είναι δουλειά αστρολόγων.
Έχω ξεκάθαρη άποψη για το τι μέλλει γενέσθαι, άλλα θα περιμένω.
Χωρίς να εκπλαγώ για οτιδήποτε συμβεί, για πολιτικές επιλογές κλπ
Τρίτη παρατήρηση:
Εκείνο που πρέπει να δει η αριστερά σήμερα, είναι πως θα περιορίσει και τελικά θα βγάλει τον λύκο μέσα από το μαντρί. Που κατατρώει κάθε ζωντανό οργανισμό. Το πώς θα συμβάλει στην προστασία της κοινωνίας, στην χειραφέτησή της.
Πως υπάρχει πραγματική διέξοδος. Πως ο κόσμος δεν μπορεί να είναι έτσι. Πως δεν μπορούμε να ζούμε, καθημερινά όλο και πιο υποβαθμισμένη την ζωή μας. Οικονομικά, πολιτιστικά, αισθητικά, περιβαλλοντολογικά κλπ
Με σύγχρονο τρόπο, αλλά χωρίς ανούσιους εκσυγχρονισμούς.
Δεν μπορούμε να ζούμε με την δεξιά, και την ακροδεξιά κυρίαρχη.
Και εμείς να κλαίμε γιατί είπαν το παιδί μας «κεφάλα».
Δεν μπορεί η μαφία, το έγκλημα, με ή χωρίς γραβάτες, να κάνει κουμάντο και εμείς να κρατάμε το μαγαζάκι μας περίκλειστο.
Δεν μπορεί η ανασφάλεια, ο φόβος να πάω μια βόλτα χωρίς να κινδυνεύω, να μην είναι μια δράση προοδευτική. Αλλά γήπεδο των φασιστών.
Δεν μπορεί η βία, η εκμετάλλευση παιδιών, γυναικών, οι βιασμοί, η ανελευθερία των επιλογών. Να είναι απλά στην καθημερινότητα μας.
Δεν μπορεί ο πολιτισμός, η διασκέδαση να είναι το Netflix και το Survivor.
Δεν μπορεί η υγεία, η παιδεία να είναι για τους έχοντες.
Δεν μπορεί το περιβάλλον να είναι πολυτέλεια.
Δεν μπορεί για να έχεις ένα σπίτι και κυρίως οι νέοι να πρέπει να δίνουν ένα νεφρό.
Χιλιάδες δεν μπορεί…
Τέταρτη παρατήρηση:
Τι χαμπάρια τώρα;
Θα περιμένουμε στωικά, το τσουνάμι να μας πνίξει;
Θα κλαίμε ή θα γελάμε για τις επιλογές κάποιων φωτισμένων;
Θα βολευόμαστε στον μικρόκοσμό μας;
Θα πληκτρολογούμε με ηδονή;
Μπροστά είναι τα δύσκολα, και αν εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι, μέσα από απλά και πιο σύνθετα ζητήματα δεν κουνήσουμε τον ποπό μας και μετράμε μόνο τις χαμένες ευκαιρίες. Τότε κλάφτα Χαράλαμπε.
Μπροστά μας είναι οι Αυτοδιοικητικές εκλογές, ίσως είναι ένα πεδίο που μπορεί κάτι να ανατείλει…
Ας μικρύνουμε το κόστος της ήττας, πριν μας φάνε τα πανωτόκια…
Συγγνώμη αν στεναχωρώ κάποιους, απλά μια ανολοκλήρωτη σκέψη καταθέτω.
Καλή δύναμη σε όλους.
Πέτρος
(Αγαπητέ φίλε, από τη στιγμή που η Αριστερά εγκατέλειψε την πάλη των τάξεων και το έριξε στην πάλη των ταυτοτήτων, δεν είναι Αριστερά αλλά lifestyle. Στο μυαλό μας η Αριστερά είναι κάτι προοδευτικό αλλά αυτό δεν ισχύει πια. Υπάρχουν αριστεροί, δεν υπάρχει Αριστερά. Ποιος αριστερός -από αυτούς που μας έκαναν να αγαπήσουμε την Αριστερά- θα δεχόταν να βρίσκεται στη Βουλή ενός προτεκτοράτου; Ο αριστερός, ο δημοκράτης, ο πατριώτης θα έλεγαν πως πρώτα πρέπει να ενωθούμε για να απελευθερώσουμε τη χώρα μας. Όσο για τα πρόσωπα, δεν υπάρχει ούτε ένα πρόσωπο στα κοινοβουλευτικά αριστερά κόμματα που να με συγκινεί. Βασικά, δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζί τους. Αν υπάρξει Αριστερά, θα το καταλάβουμε από την κοινωνική της δράση. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.