Ο Νίκος από το Σοβιέτ της Πάτρας

“Πολύ τους υποστηρίζεις τους ανώμαλους πάντως”, μου είπε με περιπαιχτικό τρόπο και σταθερή φωνή ο ηλικιωμένος, αλλά ακμαιότατος, θερμός κομμουνιστής μανάβης. Δευτερόλεπτα νωρίτερα είχα διαπράξει, για πολλοστή φορά, το ολέθριο για την ψυχική μου ηρεμία λάθος να μιλήσω, να αντιπαραθέσω κάτι στα χαζοχαρούμενα στην αρχή, προκλητικά και χυδαία στη συνέχεια σχόλια, για τον ρόλο που κατέχουν στην κοινωνία μας οι ομοφυλόφιλοι/ες, ανώμαλοι και πoύστηδες, όπως τους αποκαλούσε ο αγαπητός οπωροπώλης – με το “π” να τονίζεται και να θυμίζει τα μπουκώματα του “π” σε κακορυθμισμένο μικρόφωνο -όσο εγώ μάζευα κρεμμύδια και ενώ προσπαθούσα να θυμηθώ τι άλλο χρειάζομαι.

Χαρακτηριστική ήταν παλιότερα η φράση του “υπάρχουν δύο ειδών πoύστηδες – πάντα με τονισμένο το “π” όπως προανέφερα – αυτοί που είναι πoύστηδες στην ψυχή και αυτοί που είναι πoύστηδες στον κώλo. Και αυτοί, οι πoύστηδες στον κώλo, είναι χειρότεροι.”

Αφορμή στάθηκε η κουβέντα που είχε νωρίτερα ο μανάβης με κάποιον πελάτη στο κατάστημα και η εμφανέστατη προσπάθειά του να πιάσει κουβέντα με μένα, αφού υπάρχει και η σχετική οικειότητα της γειτονιάς μεταξύ μας.

“Αυτή η αταξική κοινωνία που θέλετε εσείς οι κομμουνιστές -εξαιρετική ιδέα και κατά τη γνώμη μου- δεν χωράει τους ομοφυλόφιλους από ό,τι καταλαβαίνω κ. Τάκη”, είχα απαντήσει, και με το πού τελείωσα τη φράση μου είχα αντιληφθεί την οδυνηρή μου ήττα. Μα τι θες και μιλάς, αντηχούσε από παντού ενώ είχα ήδη πάρει τα βήματα για το απέναντι πεζοδρόμιο.

Πραγματικά ήταν σαν να είχαν σταματήσει γύρω μου όλοι οι άσχετοι περιπατητές, οι οδηγοί στα αυτοκίνητα, στα μηχανάκια και να με κοίταζαν με ειλικρινή απορία, με εκφράσεις ελαφρώς αγανακτισμένες, “τι κάθεσαι και ασχολείσαι;”

Ο γείτονας μανάβης γρύλιζε πίσω μου “μήπως σου αρέσει κι εσένα; να τις προσέχεις τις συμπάθειες που έχεις στους ανώμαλους” όσο εγώ απομακρυνόμουν χαιρετώντας τον.

Λίγο αργότερα, στο μυαλό μου είχε έρθει το “πόσο δίκιο έχετε” που λες κι εσύ Πιτσιρίκο συχνά, ως απάντηση σε τέτοιες περιπτώσεις, το οποίο με έκανε και γέλαγα μόνος μου περπατώντας στο δρόμο. Μετά σκέφτηκα και τη φράση του Τζιμάκου “ο πρωκτός, η κλειτορίς του ανδρός” που θα μπορούσε να είναι μόνιμη απάντηση σε ομοφοβικούς/ές και λοιπούς ρατσιστές.

Πιτσιρίκο, ήταν πολύ ενδιαφέρον το κείμενό σου για τον Κασελάκη και τον σεξoυαλικό του προσανατολισμό σε σχέση με την κοινωνία και τις αγκυλώσεις της.

Δεν ξέρω αν και κατά πόσο θα βοηθήσει η εκλογή του Σ. Κασελάκη την ελληνική κοινωνία να ωριμάσει κάπως, όσον αφορά την διαχείριση και την αποδοχή της ομοφυλοφιλίας. Κάποιοι και κάποιες ίσως να μαλακώσουν κάπως την στάση τους. Εκτιμώ, όμως, ότι οι υπερσυντηρητικοί και οι λοιποί ακροδεξιοί και φασίστες, που ακόμα και ως μειοψηφία είναι πάρα πολλοί στην ελληνική κοινωνία, ενώ έχουν το χαρακτηριστικό να ομαδοποιούνται-αγελοποιούνται αρκετά εύκολα, στοιχείο εμφανές και στο πρόσφατο εκλογικό αποτέλεσμα, όπου σχεδόν 3 εκατομμύρια συμπολίτες μας ψήφισαν Νίκη, Σπαρτιάτες, Ελ. Λύση και ΝΔ, θα σκληρύνουν την στάση τους.

Περιμένω σύντομα τον πρώτο που θα μου πει “ορίστε, θέλουν να εμφανίσουν την ανωμαλία ως κάτι φυσιολογικό. Το σύστημα βρήκε κι άλλον τρόπο να ωθήσει τους νέους προς την ομοφυλοφιλία” και άλλα τέτοια γραφικά, αστεία αλλά και επικίνδυνα.

Σε αυτήν την κατηγορία θα προσθέσω και την συμπαθή κατηγορία των συντηρητικών “αριστερών” που εύκολα θα πουν “εντάξει, ας μην παρουσιάζουμε ως απόλυτα φυσιολογική την ομοφυλοφιλία.”

Πολύ σύντομα θα πάρουμε την απάντηση νομίζω.

“Επ, Νικολάκη τι κάνεις;” μου είπε ο καλοσυνάτος φούρναρης όταν μπήκα μέσα στο μαγαζί του, το οποίο είναι παραδίπλα από το μανάβικο που προανέφερα.

“Τελικά είχες δίκιο ρε φίλε. Όντως, ο Κασιδιάρης έκανε εκπομπές μέσα από τη φυλακή. Εμένα έτσι και με χώσουν μέσα, θα μιλάω στο τηλέφωνο με τη γυναίκα και το παιδί μου το πολύ μια φορά την εβδομάδα και αυτός έκανε ολόκληρη προεκλογική εκστρατεία. Μου το είπε και η γυναίκα μου, αλλά δεν έδωσα βάση. Πάλι καλά που μου το είπες κι εσύ που τα παρακολουθείς και μου άνοιξες τα μάτια”

Αφορμή είχε σταθεί η ανοιχτή δήλωσή του σε μένα, κάποιες μέρες νωρίτερα, ότι θα ψηφίσει Κασιδιάρη στις εκλογές ως αντισυστημική επιλογή.

Αδυνατώντας να διαχειριστώ τον καλοσυνάτο αλλά και προφανώς εντελώς βλάκα φούρναρη, αρκέστηκα να του πω σε αρκούντως αυστηρό ύφος, “καλά ρε Τάσο, μ@λάκας είσαι; εσύ σκοτώνεσαι κάθε μέρα για ένα μεροκάματο κι αυτός έχει καταδικαστεί για σύσταση εγκληματικής οργάνωσης και κάνει προεκλογικές φιέστες από τη φυλακή; Aν δεν ήταν δικός τους, του συστήματος, θα τα έκανε αυτά; για σκέψου.

Είναι εκπληκτικό το πόσο αδιάφορο είναι για τέτοιους ανθρώπους -που ουσιαστικά δεν έχουν καμία σχέση με τον πυρήνα της ιδεολογίας του φασισμού- το γεγονός ότι ο κάθε Κασιδιάρης είναι δολοφόνος νεοναζί, έχει τατού σβάστικες, χαιρετάει ναζιστικά κλπ. Ακόμα πιστεύουν ότι είναι αντισυστημικοί.

Η βλακεία και ο φασισμός κάνουν το πιο ταιριαστό ζευγάρι, έχει γράψει ο Β. Ραφαηλίδης.

“Πάλι καλά” ανταπάντησα. “Και τι ψήφισες τελικά”, τον ρώτησα ενώ είχα αρχίσει να ροκανίζω ένα μεγάλο μπισκότο βουτύρου.

“Νικη!” μου είπε με πλατύ χαμόγελο. “Είναι καλοί άνθρωποι. Είναι χριστιανοί, ταπεινοί. Έχουν και καθοδήγηση από το Άγιο Όρος. Έχεις πάει ποτέ; Mιλάμε είναι σαν να είσαι κοντά στο Θεό εκεί. Θα είναι μια φωνή για εμάς τους φτωχούς μέσα στη Bουλή. Το έλεγα και στη γυναίκα μου, αλλά η χαζή πήγε και ψήφισε τον απατεώνα τον Βελόπουλο με τα τελοπόν.”

Όπως αντιλαμβάνεστε αγαπημένες φίλες και αγαπημένοι φίλοι του καλύτερου μπλογκ στην υφήλιο, η βλακεία με είχε κάνει σκόνη.

“Πάλι καλά να λες που δεν ψήφισε τον Κασιδιάρη” του είπα. Γέλασε. Γέλασα κι εγώ και αποχώρησα τρώγοντας το μπισκότο μου.

“Κύριε Νίκο μας, πολύ καλησπέρα σας. Πώς είστε; Πώς βιώνετε την εν γένει καθημερινότητα;” μου είπε ο παλιός φίλος και συμμαθητής μπαίνοντας στο μαγαζί μου.

“Κύριε Πέτρο, πολύ χαίρομαι που σας βλέπω. Όλα βαίνουν καλώς. Για να το θέσω ακριβέστερα, τα περισσότερα βαίνουν καλώς. Πλησιάστε να εναγκαλιστούμε.”

Με τον παλιό φίλο, όποτε βρισκόμαστε, κάτι που γίνεται συχνά τα τελευταία 2 χρόνια που εγκατέλειψε την Αθήνα όπου ζούσε για πολλά χρόνια και επέστρεψε στην Πάτρα, πάντα αστειευόμαστε χρησιμοποιώντας όσο μπορούμε πιο επίσημες εκφράσεις και καθαρεύουσα.

“Νίκο μου, όπως γνωρίζεις άλλωστε, πέρασα μια πολύ δύσκολη 10ετία όταν και διεγνώσθην με την συγκεκριμένη ψυχική νόσο που σου έχω πει και έπρεπε πρώτα να νοσηλευτώ και εν συνεχεία να ακολουθήσω βαριά φαρμακευτική αγωγή, με σύγχρονη ψυχοθεραπεία, ώστε να φτάσω στο σημείο να ισορροπήσω, να πάρω την εθελούσια έξοδο από το ευαγές τραπεζικό ίδρυμα στο οποίο εργάστηκα -με πάθος θα έλεγα επί σχεδόν μια 20ετία- και να αιτηθώ για την πενιχρή αναπηρική σύνταξη των 628€. Για να το πω με απλά λόγια, είμαι τρελός, παίρνω φάρμακα και θα τα παίρνω για πάντα, κάνω ψυχοθεραπεία, έχω πιστοποιητικό τρέλας και πληρώνομαι γι’ αυτό. Και το ερώτημά μου, φίλε Νίκο, είναι το εξής:

Όλοι αυτοί εκεί έξω, που πιστεύουν ότι έχουμε περάσει πλέον στην εποχή του Ελλάδα δύο τελεία μηδέν, είναι ψυχικά υγιείς; ή μήπως θα έπρεπε να κάνουν αίτηση για αναπηρική σύνταξη όπως εγώ;

Περιττό να αναφέρω πόσο τρανταχτά ήταν τα γέλια τα δικά μου, του συνεργάτη μου, αλλά και του ζευγαριού που είχε εμφανιστεί στην είσοδο και άκουσε τον φίλο Πέτρο.

“Γιατί γελάτε κύριοι” αναφώνισε ο φίλος Πέτρος, μιμούμενος την χαρακτηριστική ατάκα του Μητσοτάκη και έγινε χαμός από τα γέλια.

Ξεχωριστός άνθρωπος ο Πέτρος. Έξυπνος, ετοιμόλογος και με μια διάθεση αυτοσαρκασμού που σπάνια πετυχαίνεις, σε μια άλλη κουβέντα που είχαμε μου είχε πει χαρακτηριστικά, “ξέρεις φίλε μου, είχα χάσει επαφή με την πραγματικότητα και την κοινωνία για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Τώρα που έχω συνέλθει, έχω αράξει, κάθομαι και παρακολουθώ τον κόσμο γύρω μου, διακρίνω ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στην κοινωνία μας. Θερίζουν οι ψυχικές διαταραχές. Είναι απογοητευτική η εικόνα, αλλά τουλάχιστον προσπαθώ να βλέπω και την κωμική πλευρά της.”

Πιτσιρίκο μου, στην Πάτρα είναι πολύς ο κόσμος που έχει κυριολεκτικά λυσσάξει εναντίον του Πελετίδη. Μιλάμε για κάτι εμμονικούς τύπους που τραβάνε κάθε μέρα φωτογραφίες από σπασμένα πεζοδρόμια και άλλες κακοτεχνίες, οι οποίες φυσικά και είναι υπαρκτές, από βρώμικες μεριές της πόλης οι οποίες επίσης είναι υπαρκτές -αν και η ευθύνη γι’ αυτό βαραίνει κυρίως τους πολίτες που πολύ άνετα πετάνε σκουπίδια και αποτσίγαρα όπου να ‘ναι- σκούζοντας στα ΜΚΔ για την πόλη που καταρρέει, την πόλη που είναι ένα μαύρο χάλι όπως την κατάντησαν οι κομμουνιστές κολλητοί του δήμαρχου.

“Έχει γίνει η πόλη μας σοβιέτ, αρκετά τον ανεχθήκαμε”, έλεχε πρόσφατα σε παρέα ένας γνωστός παράγοντας της ΝΔ στην πόλη, που έτυχε να κάθεται δίπλα μου σε ένα καφέ.

“Η Πάτρα είναι ο παράδεισος του πλούσιου εργοδότη, αλλά εμείς έχουμε δήμαρχο έναν τύπο που είναι κολλημένος στο 1918 και δεν παίρνει τα ΕΣΠΑ που του δίνουν”, είδα να δηλώνει σε βίντεο έναν παλιό γνωστό και υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο με το “σπιράλ” που “ανοίγεται στην πόλη.”

Το “σπιράλ” είναι ακομμάτιστο φυσικά, αν και η συντριπτική πλειοψηφία των υποψηφίων του είναι φιλελέδες και ψηφοφόροι της ΝΔ. Σα να λέμε το “ποτάμι” της Πάτρας.
Φυσικά όλοι αυτοί δεν βλέπουν ότι όλη η χώρα καταρρέει γιατί είναι ηλίθιοι, ή γιατί τα παίρνουν.

Βλέπουν μια πόλη βρώμικη, επειδή οι τοίχοι των κτιρίων, σε πολύ εκτεταμένο βαθμό όντως, είναι μουτζουρωμένοι και για αυτό φταίει φυσικά ο δήμαρχος που δεν πλακώνει στο ξύλο τα κωλόπαιδα που κυκλοφορούν με ένα σπρέι στην τσέπη. Αδυνατούν να σκεφτούν γιατί οι πιτσιρικάδες έχουν αυτή την τάση. Αδυνατούν να σκεφτούν πόσο δύσκολα μπορεί να είναι για τους έφηβους τα χρόνια μετά τη χρεοκοπία της χώρας.

Επίσης κάποιοι από αυτούς βλέπουν μια εγκαταλειμμένη πόλη, όπως λένε, διότι έχει κοπεί η μάσα. Νέτα σκέτα. Μια παρέα επιχειρηματιών και διαπλεκόμενων πολιτικάντηδων που αδυνατούν να χωνέψουν πως ο δήμος έχει πάψει να τους δίνει πλέον υπερκοστολογημένες εργολαβίες και προμήθειες. Θέλουν να φύγει ο Πελετίδης για να κάνουν μπίζνες.

“Ρε κυρά τέτοια, πως σε είπαμε, θα πεις καμιά κουβέντα στον κομουνιστάκο τον δήμαρχο να πάρουμε καμιά δουλίτσα, τώρα που γνωριστήκαμε καλύτερα;”

Αυτή ήταν στο περίπου η φράση του μπαμπά βουλευτή της ΝΔ τότε, όπως μου την μετέφερε η φίλη που έχει μια συγκεκριμένη σχέση με τον δήμαρχο.

Και, φυσικά, το περιτύλιγμα όλων αυτών που ετοιμάζονται να ενωθούν αν χρειαστεί 2ος γύρος, έχει να κάνει με το άνοιγμα της πόλης στον τουρισμό, στον πολιτισμό, στην επιχειρηματικότητα κλπ.

Η μαύρη αλήθεια είναι βέβαια, ότι η δημοτική αρχή Πελετίδη έχει τα προβλήματά της στον τομέα του πολιτισμού. Είναι βλέπεις αυτή η χειραγώγηση από τα κεντρικά του ΚΚΕ. Αυτό που είχε γίνει για παράδειγμα με την αντικατάσταση του Αμπαζή από τον Καζάκο στο ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας είναι το πιο χαρακτηριστικό, και για μένα, ένα ντροπιαστικό στίγμα του Πέλε.

Προφανώς έχουν γίνει κι άλλα λάθη και υπάρχουν παραλείψεις. Όμως είναι ολοφάνερη η βελτίωση σε πολλούς τομείς, δεν υπάρχουν εντάσεις, και το σημαντικότερο, χωρίς να ροκανίζονται χρήματα από διάφορους. Χωρίς να πληρώνουμε τεράστια ποσά για την ύδρευση και τα δημοτικά τέλη.

Ο Πελετίδης φίλες και φίλοι, είναι το απόλυτο επιχείρημα για όλους εμάς που λέμε ότι το ΚΚΕ δεν θέλει. Δεν είναι οι ψηφοφόροι του στην Πάτρα όλοι κομμουνιστές φυσικά. Και κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν το ΚΚΕ προσεγγίσει τους απέχοντες από τις εκλογές, θα κερδίσει κάμποσους από αυτούς. Παρεμπιπτόντως, η τεράστια αποχή στις πολιτικές συζητήσεις και ειδικά στα τηλεοπτικά πάνελ, τους είναι αδιάφορη. Ανύπαρκτη θα έλεγα. Είμαστε αόρατοι. Ενώ η συμμετοχή στις εσωκομματικές εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ ήταν “μαζική”. Ανέκδοτο.

Θα είχε ενδιαφέρον να γίνει μια ανάλυση της αποχής από τα λαμπερά μυαλά του μπλογκ, με κείμενα και πόντκαστ.

(Κώστα, σε έχει πιάσει το αόρατο χέρι της αγοράς και δεν σε αφήνει να ξεδιπλώσεις τις σκέψεις σου τώρα τελευταία νομίζω…)

Κλείνω εδώ, αν και θα μπορούσα να γράψω πολλά ακόμα, ειδικά για το φαινόμενο Πελετίδη και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στην πόλη.

Με τα πόντκαστ που κάνετε, είστε όλοι μια ανάσα και μια πολύ ωραία συντροφιά όσο εγώ ασχολούμαι με τα ρεβίθια, τα μυρωδικά και τα μπαχαρικά μου.

Να είστε όλοι καλά. Σας στέλνω την αγάπη μου και την ευγνωμοσύνη μου, που λέει και ο φίλος μας ο Π.

Νίκος από το Σοβιέτ της Πάτρας

(1. pacsafe είναι η μάρκα των τσαντών που κλειδώνουν με έξυπνο τρόπο και σε προστατεύουν από κλοπές, Πιτσιρίκο μου. Ρίξε μια ματιά. Νομίζω αξίζουν τα παραπάνω χρήματα.
2. Μου έχει κάτσει το λαιμό να μάθω ποιος γνωστός συγγραφέας, σου είχε πει ότι ο Καζαντζάκης δεν αξίζει, ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, όπως είχες αναφέρει σε ένα πόντκαστ, νομίζω με το υπέροχο Νινί.
3. Γιώργο από την Αιθιοπία, έπαθα πλάκα με τους Ούγγρους που παίζουν σκα. Έχουν κι άλλα φοβερά κομμάτια. Τσέκαρε τους Melbourne Ska Orchestra, ειδικά το ομώνυμο άλμπουμ του 2013.
4. Εννοείται θα ψηφίσω και θα ψηφίσω Πελετίδη.)

(Φίλε Νίκο, πολλοί μεγαλύτεροι άνθρωποι έχουν μεγαλώσει με τις ιδέες άλλων εποχών και κοινωνιών. Δεν το λέω για να τους δικαιολογήσω. Βέβαια, όταν ακούς ανθρώπους να λυσσάνε με το πώς ερωτεύονται οι άλλοι άνθρωποι, κάτι δεν πάει καλά με αυτούς. Πάντως, πληθαίνουν οι φορές που λέω “Δίκιο έχετε κύριε/κυρία” και απομακρύνομαι ταχύτατα. Στο κείμενο για τον Κασσελάκη, έγραψα αυτό που εύχομαι να συμβεί, δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι τα πράγματα θα γίνουν έτσι. Δεν θα ψηφίσω στις δημοτικές εκλογές αλλά θα ήθελα να ψηφίζω στην Πάτρα, για να ψηφίσω τον Πελετίδη. Από την άλλη, αν ήμουν ο Πελετίδης, δεν θα έκανα στους Πατρινούς τη χάρη να είμαι δήμαρχος. Θα τους άφηνα με τους Μπέους τους. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.