Εσύ, μετά τις 7 Οκτώβρη 2023, τι θες να είσαι;

Αδερφέ Πιτσιρίκο, συνήλθα από το κόβιντ αλλά μου έμεινε ως κατάλοιπο ένα αίσθημα κόπωσης και μια σχετική αδυναμία συγκέντρωσης που ελπίζω με τον χρόνο να φτιάξουν. Το παρακάτω κείμενο άργησα πολύ να το τελειώσω και θα είναι το τελευταίο μεγάλο μου κείμενο για την Παλαιστίνη για αρκετό καιρό. Στο επόμενο διάστημα, θα εστιάσω περισσότερο στις ανθρώπινες επαφές και συναντήσεις και λιγότερο στην συγγραφή. Το κείμενο το διανθίζω με τρία τραγούδια που υμνούν την Παλαιστινιακή Αντίσταση.

Σφαγή μετά από άλλη σφαγή, μετά από άλλη σφαγή, μετά από άλλη σφαγή, χωρίς σταματημό. Αυτό είναι η Γάζα τώρα εδώ και πάνω από 2 μήνες. Ένα ατελείωτο γενοκτονικό σφαγείο. Σπίτια και πολυκατοικίες ισοπεδώνονται με βόμβες που σκάνε στην βάση τους και τα κάνουν σκόνη. Χιλιάδες άνθρωποι θαμμένοι σε αυτά τα σπίτια, χωρίς κανείς να τους έχει βγάλει. Τα σωστικά συνεργεία βομβαρδίζονται κι αυτά. Τα εργαλεία που έχουν δεν επαρκούν. Η Γάζα είναι αποκλεισμένη και δεν αφήνουν σωστικά συνεργεία άλλων χωρών να εισέλθουν για να βοηθήσουν.

Οι δημοσιογράφοι της Γάζας δολοφονούνται ο ένας μετά τον άλλο, πολλές φορές μαζί με τις οικογένειές τους. Πάνω από 80 δολοφονημένοι δημοσιογράφοι, άντρες και γυναίκες, αριθμός ρεκόρ δολοφονημένων δημοσιογράφων σε εμπόλεμη περιοχή με μεγάλη διαφορά από το επόμενο. Δημοσιογράφοι άλλων χωρών δεν μπορούν να εισέλθουν. Η Γάζα είναι αποκλεισμένη.

Οι δυτικοί “δημοσιογράφοι” δεν γράφουν τίποτα για αυτούς τους δολοφονημένους δημοσιογράφους της Γάζας. Είναι απασχολημένοι να αναμεταδίδουν άκριτα όλα τα τερατώδη ψέματα της ισραηλινής προπαγάνδας και να αποσιωπούν την πραγματικότητα της γενοκτονίας.

Καλά, για τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης να μην σχολιάσουμε. Είσαι σαν να ακούς απευθείας την Ισραηλινή πρεσβεία. Σε μέρα που οι Σιωνιστές έθαψαν ζωντανό κόσμο έξω από τα νοσοκομεία, δολοφόνησαν γιατρούς, χτύπησαν ακόμη και το μαιευτήριο της Γάζας και δολοφόνησαν κόσμο που είχε βρει καταφύγιο σε χριστιανικές εκκλησίες, αυτά μετέδιδαν τερατώδη ψέματα για μαχητές της Χαμάς που πιάστηκαν μαζικά μέσα σε νοσοκομείο και για όπλα που έκρυβαν σε θερμοκοιτίδες!

Τα μωρά και τα παιδιά της Γάζας δολοφονούνται με τον πιο απαίσιο τρόπο κάθε μέρα με μια συχνότητα και έναν ρυθμό που δεν έχει όμοιό του σε καμία πολεμική αναμέτρηση του 21ου αιώνα. Όλα είναι στρατιωτικός στόχος. Νοσοκομεία, σχολεία, εκκλησίες, τζαμιά μέχρι και νεκροταφεία. Η πιο νότια πόλη της Γάζας, η Ράφα, είναι και αυτή τώρα στόχος μαζικών βομβαρδισμών. Δεν υπάρχει πουθενά ασφαλές μέρος.

Από ιστορικής πλευράς, αυτό που συμβαίνει στην Γάζα ξεπερνά σε φρικαλεότητα οποιοδήποτε μεμονωμένο φρικαλέο πολεμικό γεγονός του Β Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο ΒΠΠ είναι το ιστορικό γεγονός και η περίοδος που έχω μελετήσει περισσότερο στην ζωή μου. Αθροιστικά και πολλαπλασιαστικά υπήρξε το πιο φρικτό γεγονός στην ανθρώπινη ιστορία. Οι άνθρωποι σκοτώθηκαν και δολοφονήθηκαν μαζικά σε μια πρωτοφανή κλίμακα, με όλους τους δυνατούς τρόπους. Από πνιγμούς και μαχαίρια μέχρι βομβαρδισμούς και πυρηνικά όπλα.

Η Γάζα συνδυάζει τα πιο τρομερά γεγονότα του Β Παγκοσμίου Πολέμου σε ένα.

Εκεί συνδυάζεται ο γενοκτονικός αποκλεισμός του Λένινγκραντ, με τις μάχες σπίτι σπίτι του Στάλινγκραντ, τους ανελέητους βομβαρδισμούς της Δρέσδης, την ηρωική εξέγερση στο γκέτο της Βαρσοβίας και αργότερα σε όλη την Βαρσοβία, την αθροιστική ισχύ στο τριπλάσιό της, των βομβών που έπεσαν σε Χιροσίμα και Ναγκασάκι χωρίς την ραδιενέργεια, και την σφαγή που έγινε στην Νανκίν.

Η Γάζα είναι το έγκλημα του αιώνα. Ένα έγκλημα που έγινε δυνατό εξαιτίας της ενεργής υποστήριξης των δυτικών καθεστώτων και ιδιαίτερα της γενοκτονικής Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.

Όλο αυτό το διάστημα είδαμε ένα καταιγισμό από βίντεο και φωτογραφίες που παρουσίαζαν την γενοκτονία στην Γάζα, παρά τις προσπάθειες των δυτικών media αλλά και των δυτικών ιντερνετικών κοινωνικών δικτύων, να τις θάψουν και να τις λογοκρίνουν. Στιγμιότυπα που ξεπερνούν τις πιο σκληρές ταινίες τρόμου.

Είναι αδύνατο να ξεχωρίσεις ποια βίντεο ήταν τα πιο αποτρόπαια και τα πιο συγκινητικά. Ήταν τέτοια η ποσότητά τους και αφορούσε τους πάντες, από διαμελισμένα μωρά και παιδιά ως δολοφονημένους ηλικιωμένους ανθρώπους που είχαν ζήσει την πρώτη Νάκμπα.

Έστω κι έτσι, κάποια με στοιχείωσαν περισσότερο.

Ένα βίντεο ενός 10χρονου τραυματισμένου κοριτσιού στο νοσοκομείο που έκλαιγε γιατί έχασε όλους τους συγγενείς του από τους βομβαρδισμούς, να παρηγορείται από μια γυναίκα, λέγοντάς του ότι πάρα πολλοί έχουν τώρα χάσει όλους τους συγγενείς τους αλλά τώρα θα στηρίζει ο ένας τον άλλο κι ας μην έχουν συγγενείς.

Την πίκρα αλλά και την αγωνιστικότητα ενός άλλου 10χρονου αγοριού να δηλώνει ότι είναι Παλαιστίνιος, δεν είναι Άραβας και οι Άραβες τον απογοήτευσαν που άφησαν να γίνει αυτή η γενοκτονία χωρίς αντίσταση.

Την συνέντευξη τύπου που έδωσαν παιδιά στο βομβαρδισμένο νοσοκομείο, καλώντας τον κόσμο να κάνει κάτι για να σταματήσει η σφαγή τους, τις μέρες που ξεκίνησε ο οργανωμένος πόλεμος του Ισραήλ κατά όλων των νοσοκομείων της Γάζας.

Οι εικόνες με τα νεκρά μωρά στις θερμοκοιτίδες αλλά και αυτές των αποκεφαλισμένων μωρών και παιδιών της Γάζας από τους ασταμάτητους βομβαρδισμούς σε περιοχή χωρίς αεράμυνα. Οι εικόνες των άταφων νεκρών στους δρόμους.

Το βίντεο ενός Νορβηγού γιατρού να λέει ότι αυτό που συμβαίνει τώρα στην Γάζα κάνει την κόλαση να φαίνεται πάρκο αναψυχής. Τις απελπισμένες σπαρακτικές εκκλήσεις μιας γιατρού να φωνάζει ότι δεν αντέχουν οι γιατροί άλλο, ότι αυτά που αντιμετωπίζουν δεν περιγράφονται και ότι χρειάζεται να έρθουν γιατροί από όλο τον κόσμο για να βοηθήσουν.

Κάποιοι έβγαλαν βίντεο δύο και περισσοτέρων ωρών με συγκεντρωμένο υλικό ντοκουμέντο της γενοκτονίας. Αυτά τα βίντεο κατεβαίνουν αμέσως και λογοκρίνονται στα δυτικά κοινωνικά δίκτυα. Μπορείς να τα βρεις μόνο στο Telegram. Το δυτικό σύστημα εξουσίας θέλει να κρατήσει τον πληθυσμό του στο σκοτάδι για το τι γίνεται στην Γάζα.

Τα δυτικά media έγιναν εργαλεία προώθησης και συγκάλυψης της γενοκτονίας. Να μην ξανακούσουμε για τα media της Βόρειας Κορέας ή οποιοδήποτε άλλου μη δυτικού καθεστώτος. Αν κάποιος τώρα δει εκπομπές της τηλεόρασης της Βόρειας Κορέας, θα πάρει απείρως καλύτερη ενημέρωση και ανάλυση για την Γάζα, σε σχέση με αυτήν που δίνεται από τα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Η καπιταλιστική δυτική ενημέρωση έγινε το νέο μέτρο για το πόσο χαμηλά και απαράδεκτα μπορεί να πέσει η δημοσιογραφία, όταν καλύπτει ένα γενοκτονικό γεγονός που στηρίζεται από την δυτική εξουσία.

Αυτή την πραγματικότητα της γενοκτονικής επίθεσης αντιμετωπίζει με τον πιο ηρωικό τρόπο η παλαιστινιακή αντίσταση που ακόμη 70 μέρες μετά, καταφέρνει και αντέχει στις πιο δύσκολες και τρομερές συνθήκες που έχει ποτέ αντιμετωπίσει αντιστασιακό κίνημα. Έφτασε και ξεπέρασε τον ηρωισμό που είχαν δείξει οι Βιετκόγκ, όταν αντιμετώπιζαν την φονική μηχανή της γενοκτονικής Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ. Με λιγοστά μέσα, χωρίς αεροπορία, τανκς, σμήνη από στρατιωτικά drones, συστήματα αεράμυνας και μέσα στα χαλάσματα και τον αποκλεισμό, δίνει κάθε μέρα την μάχη της, φέρνοντας απώλειες στον στρατό των μαζικών δολοφόνων μωρών και παιδιών.

Η αντίσταση που φέρθηκε με τον πιο ανθρώπινο τρόπο στους αιχμαλώτους της, ενώ ο αντίπαλος της έκανε γενοκτονία στον λαό της. Η αντίσταση που ποτέ δεν χρησιμοποίησε ανθρώπινες ασπίδες, ενώ ο ισραηλινός στρατός το κάνει συστηματικά και σε πολλές διαφορετικές περιπτώσεις.

Η αντίσταση που ξεφτίλισε το ισραηλινό καθεστώς και έδειξε την πραγματική γενοκτονική του φύση.

Για χρόνια ολόκληρα το Σιωνιστικό Ναζιστικό καθεστώς κυκλοφορούσε την αθλιότητα ότι για τις δολοφονίες των παιδιών της Γάζας στους προηγούμενους βομβαρδισμούς, έφταιγαν οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι λόγω της αντίστασής τους και έλεγαν ότι, όταν οι Παλαιστίνιοι αγαπήσουν τα παιδιά τους περισσότερο από όσο μισούν τους εχθρούς τους, τότε θα σταματούσαν οι δολοφονίες τους. Η παλαιστινιακή αντίσταση στις 7 Οκτώβρη 2023 πιάνοντας εκατοντάδες Ισραηλινούς αιχμάλωτους τοποθέτησε έναν καθρέφτη στο Ισραηλινό καθεστώς, ώστε όλοι να δουν πόσο αυτή η άθλια ρήση ισχύει για το ίδιο.

Το είδαμε όλοι. Το Ισραήλ δεν δίστασε να σκοτώσει τους δικούς του χωρίς έλεος, αποδεικνύοντας περίτρανα πόσο περισσότερο μισεί τους αντιπάλους του σε σχέση με το πόσο αγαπάει τους δικούς του ανθρώπους. Τους σκότωσε με τανκς, με απάτσι ελικόπτερα, με αδιάκριτους βομβαρδισμούς, με πυροβόλα, τους σκότωσε ακόμη κι όταν ύψωσαν την λευκή σημαία και φώναζαν ότι ήταν Εβραίοι.

Στο διάστημα της βραχύβιας εκεχειρίας, το ίδιο αυτό καθεστώς έφριξε με τις εικόνες των Ισραηλινών αιχμαλώτων να αγκαλιάζουν και να χαιρετούν φιλικά τους μαχητές της παλαιστινιακής Αντίστασης κατά την ανταλλαγή των αιχμαλώτων, ενώ το ίδιο ελευθέρωνε τους Παλαιστινίους αιχμάλωτους στις χειρότερες δυνατές συνθήκες, κακοποιημένους και βασανισμένους. Χιλιάδες Παλαιστίνιοι αιχμάλωτοι να κρατούνται για χρόνια σε τέτοιες συνθήκες, χωρίς ποτέ το μαρτύριό τους να γίνεται διεθνές ζήτημα. Κάποιοι από αυτούς να σκοτώνονται από τα βασανιστήρια.

Με την εποικιστική κοινωνία του Ισραήλ να είναι με διαφορά η πιο φασιστική όλων, με άτομα να βγαίνουν ανοιχτά και να πανηγυρίζουν για τις μαζικές δολοφονίες Παλαιστινίων παιδιών, να κοροϊδεύουν τα θύματα της γενοκτονίας, να ξερνάνε τον πιο φονικό φασισμό.

Με στρατιώτες να επιδεικνύουν την λεία από το πλιάτσικο των βομβαρδισμένων σπιτιών των Παλαιστινίων, τα κοσμήματα και τα χαλιά τους, όταν δεν ανατινάζουν με ενθουσιασμό αποθήκες με τρόφιμα και σχολεία, και όταν δεν ξεγυμνώνουν άμαχους με την πρόθεση να τους βασανίσουν ή να τους δολοφονήσουν. Μια κοινωνία όπου βγαίνουν ανακοινώσεις γιατρών της να χτυπηθούν στρατιωτικά τα νοσοκομεία της Γάζας και η οποία πανηγυρίζει για τα εγκλήματά της, ενώ επινοεί και πιστεύει τα μεγαλύτερα ψέματα που έχουν ποτέ ειπωθεί σε προπαγάνδα κατασκευής ακροτήτων, για να παριστάνει από πάνω και το θύμα.

Μια κοινωνία που προβάλλει στον πληθυσμό που καταπιέζει, εκτοπίζει, εξορίζει, βασανίζει, φυλακίζει και εξοντώνει για πάνω από 70 χρόνια όλα αυτά τα ανείπωτα εγκλήματα που η ίδια κάνει από βιασμούς μέχρι αποκεφαλισμούς.

Η εκεχειρία την μια βδομάδα που κράτησε ήταν από πλευράς του Ισραήλ μια φάρσα κι ένας εμπαιγμός. Από την πρώτη μέρα της εκεχειρίας δολοφόνησαν κόσμο στην Γάζα που ήθελε να γυρίσει στα σπίτια του ή έστω να δει αν είναι ακόμη όρθια. Στην δυτική όχθη εξαπολύθηκε ένα νέο κύμα βίας με καθημερινές δολοφονίες. Για κάθε έναν αιχμάλωτο που απελευθέρωνε το Ισραήλ έπιανε έναν άλλο. Ήταν φανερό ότι το ισραηλινό καθεστώς διψούσε για έναν νέο δεύτερο γύρο γενοκτονικής επίθεσης που θα ήταν χειρότερος από τον πρώτο και θα άνοιγε τον δρόμο και για την σχεδιασμένη επίθεση του στην δυτική όχθη.

Χρησιμοποίησε το διάστημα της εκεχειρίας για να ξαναγεμίσει τις αποθήκες των όπλων του με την άμεση βοήθεια των ΗΠΑ, και για να έρθει σε επαφή με μισθοφόρους που ήθελαν να σκοτώνουν παιδιά.

Ο δεύτερος γύρος ξεκίνησε κι από τότε που ξεκίνησε από τον Δεκέμβρη, έχει συμβεί κάτι πολύ άσχημο στον δυτικό κόσμο. Ενώ ξεκίνησε ο δεύτερος γύρος της γενοκτονίας της Γάζας με τουλάχιστον διπλάσια αγριότητα, σφοδρότητα και μανία από την πλευρά του γενοκτονικού εποικιστικού καθεστώτος του Ισραήλ, οι αντιδράσεις, οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες μειώθηκαν στο μισό.

Κι ενώ στον δεύτερο γύρο της γενοκτονίας έχουν απομείνει πολύ λιγότερα νοσοκομεία να περιθάλψουν τους τραυματίες, το φαγητό μετά από 2 μήνες γενοκτονικού αποκλεισμού είναι λιγότερο από ποτέ, το ίδιο και το νερό που οι μαρτυρικοί κάτοικοι της Γάζας το βρίσκουν μόνο με την βροχή, το ίδιο με το ηλεκτρικό και τις τηλεπικοινωνίες.

Κι ενώ η πλειοψηφία των σπιτιών έχει καταστραφεί και οι άνθρωποι κοιμούνται στους δρόμους και συλλαμβάνονται μαζικά, γδύνοντας τους δημόσια.

Κι ενώ αλλού μακελεύουν κόσμο όχι μόνο με βομβαρδισμούς αλλά και με εκτελέσεις εξ επαφής, ακόμη και παιδιών.

Κι ενώ χιλιάδες κόσμος είναι θαμμένος στα χαλάσματα και δεν έχει καν καταμετρηθεί ο θάνατός του και υπάρχουν άνθρωποι που ψυχορραγούν τώρα σε αυτά.

Κι ενώ φτάνουν οι πρώτες αναφορές για ανθρώπους να πεθαίνουν από την πείνα και με τις μολυσματικές αρρώστιες να χτυπάνε μεγάλα κομμάτια του πληθυσμού.

Κι ενώ είδαμε ακόμη να θάβεται κόσμος ζωντανός από τις μπουλντόζες στις αυλές των νοσοκομείων και σκυλιά να χρησιμοποιούνται από τον ισραηλινό στρατό, για να κατασπαράξουν ασθενείς μέσα σε αυτά.

Ενώ λοιπόν συμβαίνουν όλα αυτά οι αντιδράσεις στον δυτικό κόσμο, αντί να φουντώσουν, μειώθηκαν.

Γιατί;

Γιατί χάθηκε έτσι η ανθρωπιά στον δυτικό κόσμο, η αγωνιστικότητα, το αίσθημα δικαιοσύνης;

Τι τα κατέστρεψε και τα έπνιξε;

Γιατί αυτή την στιγμή που το δυτικό πολιτικό και οικονομικό σύστημα εξουσίας ξερνάει ναζισμό στους Παλαιστίνιους, το ίδιο και χειρότερο με αυτό των παλιών Ναζιστών κατά των Εβραίων, για να στηρίξει την Γενοκτονία της Γάζας, οι αντιγενοκτονικές και αντιφασιστικές αντιδράσεις στην δύση δεν είναι καθόλου στο ύψος των περιστάσεων;

Αυτό αφορά όλους τους πολιτικούς χώρους. Εδώ είδαμε τους “Αντίφα “ της Γερμανίας και της Αυστρίας να στηρίζουν την γενοκτονία και να γίνονται προπαγανδιστές του Σιωνιστικού Ναζισμού. Είδαμε στην Ελλάδα άτομα που λένε ότι είναι αναρχικά να γράφουν ψόφο στην Χαμάς και άλλα να αναπαράγουν όλη την τερατώδη ισραηλινή προπαγάνδα εναντίον της. Είδαμε αριστερούς να έχουν βάλει την γενοκτονία της Γάζας σαν τελευταία προτεραιότητα και να μιλάνε για οτιδήποτε άλλο εκτός από αυτό.

Η τελευταία μεγάλη συγκέντρωση και διαδήλωση που έγινε για την Παλαιστίνη στην Αθήνα ήταν στις 5 Νοέμβρη. Παινέψαμε το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ που στήριξε και ανέδειξε στον πρώτο μήνα μετά τις 7 Οκτώβρη, το Παλαιστινιακό αλλά τώρα σοβαρά, ρε ΚΚΕδες; Ακόμη να βγει νέα κεντρική συγκέντρωση και διαδήλωση; Τι περιμένουν;

Πέρα από τι κάνουν οι πολιτικές ομάδες, υπάρχει ένα πιο δομικό πρόβλημα. Για κάθε αναρχικό άλλωστε που συκοφαντεί την παλαιστινιακή αντίσταση υπάρχει ένας άλλος που την στηρίζει. Για κάθε κομμουνιστή και αριστερό που τώρα αδιαφορεί για την γενοκτονία της Γάζας, υπάρχει ένας άλλος που ενδιαφέρεται και κινητοποιείται. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο.

Πρέπει να μιλήσουμε έξω από τα δόντια χωρίς ωραιοποιήσεις και ευχολόγια για να το εκθέσουμε σωστά.

Ο δυτικός άνθρωπος που απαρτίζει την δυτική μάζα είναι ο πιο υποταγμένος, χειραγωγούμενος και παραπληροφορημένος άνθρωπος του πλανήτη. Ζει σε ένα σύστημα που δεν δίνει δεκάρα για τον ίδιο, οι αξίες του αλλά και η πραγματικότητα του είναι ο κυνισμός, η καχυποψία, ο εγωκεντρικός ναρκισσισμός, ο ανταγωνιστικός ατομικισμός.

Η υπέρτατη αξία που δίνει την υπέρτατη δύναμη είναι το χρήμα. Το βίωμά του λοιπόν περιστρέφεται στο κυνήγι, το άγχος, την αναμονή, την προσδοκία, την λαχτάρα, την λατρεία και τον φόβο του χρήματος μέσα σε ρόλους που του το δίνουν και μέσα σε συναλλαγές όπου αυτό κυριαρχεί και αποφασίζει.

Αυτό το σύστημα της θεοποίησης και της απόλυτης κυριαρχίας των δυνάμεων του χρήματος προσπαθεί να παγκοσμιοποιήσει και έχει παγκοσμιοποιήσει η Δύση τους τελευταίους αιώνες με γενοκτονίες, αποικιοκρατίες και εποικισμούς, παγκόσμιους πολέμους και έλεγχο των χρηματοπιστωτικών θεσμών και μηχανισμών που το ίδιο κατάφερε να τους κάνει διεθνείς.

Και τώρα το κάνει και με τεχνολογικούς και εφιαλτικούς μηχανισμούς παρακολούθησης, επιτήρησης και καταστολής.

Το βίωμα του δυτικού ανθρώπου είναι πνιγερό, κοντόφθαλμο, επιφανειακό, εκμεταλλευτικό και αλλοτριωτικό. Έχει χάσει την βαθιά επαφή με την φύση, την κοινότητα, την αλληλεγγύη, την συντροφικότητα, την αγάπη. Εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό του να καταναλώνει τα πολιτισμικά σκουπίδια που προωθούν την ανταγωνιστικότητα, την ανασφάλεια, τον τρόμο τον θάνατο, σε μια ζωή που καθορίζεται και εκτιμάται από το πόσο χρήμα θα εισπραχθεί και θα δαπανηθεί, όπου όλα πωλούνται και αγοράζονται. Το νερό, η επικοινωνία, το σeξ, η αίσθηση ασφάλειας, η αρρώστια ακόμα και η ίδια η γέννηση και ο θάνατος γίνονται συναλλαγές όπου αποφασίζει το χρήμα.

Τέτοιο βίωμα δεν αντέχεται, γι’ αυτό και το escapism είναι ο πιο ανερχόμενος καπιταλιστικός τομέας.

Οι άνθρωποι στην δύση θέλουν να ξεχαστούν, να χαλαρώσουν, να περάσουν επιτέλους καλά, όπως λένε οι ίδιοι.

Για ιστορικούς λόγους έχουν χάσει την δυνατότητα να δημιουργούν μαζικά επαναστατικά κινήματα αντίστασης. Έχουν γίνει πολύ ατομιστές και μολυσμένοι από ένα σύστημα που αλλοτριώνει πολλαπλά την ανθρώπινη ζωή, αλλά και δειλοί και φοβισμένοι και απογοητευμένοι για να μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο. Και τώρα αυτό φαίνεται.

Πώς θα μπορούσε να ξεπεραστεί αυτό το βίωμα που κάνει ανίκανο έναν άνθρωπο να αντισταθεί σε μια τεράστια αδικία και να τον ξεσηκώσει, ενώ γίνεται η γενοκτονία ενός ηρωικού και επαναστατημένου λαού; Να τον κάνει να δει κατάματα τον φασισμό που έχει επικρατήσει στην δύση και να τον ωθήσει να αντιδράσει όπως πρέπει;

Εδώ αντιμετωπίζουμε ένα παράδοξο. Ο μόνος τρόπος ο δυτικός να πάψει να είναι ένα συνένοχο υποταγμένο τέρας και να ξαναγίνει άνθρωπος ή να γίνει άνθρωπος για πρώτη φορά, είναι να εξεγερθεί. Αλλά πως να εξεγερθεί ενώ είναι στην κατάσταση του συνένοχου και υποταγμένου τέρατος;

Εδώ χρειαζόμαστε μπροστάρηδες, ανθρώπους που δεν φοβούνται και έχουν εξοργιστεί με αυτά που κάνει ο δυτικός ναζισμός σε τέτοιο βαθμό ώστε να αφιερώσουν την υπόλοιπη ζωή τους για να ανατραπεί αυτός ο φασισμός. Πόσοι είναι αυτοί στην δύση; Πόσοι είμαστε τώρα τέτοιοι; Μπορούμε να συνδεθούμε μεταξύ μας με τον πιο συντροφικό και αγωνιστικό τρόπο και να αλλάξουμε την Ιστορία;

Δεν έχει πια σημασία η προηγούμενη πολιτική καταγωγή κάποιου ή αν ήταν πολιτικοποιημένος.

Πολιτικά έγινε reset στον δυτικό κόσμο. Το reset ξεκίνησε το 2020 και τώρα ολοκληρώθηκε. Έχω δει δεξιούς και χριστιανούς θρησκευόμενους τώρα να πονάνε την Γάζα και την Παλαιστίνη κι άλλους από αριστερά να γράφουν αηδίες ή να αδιαφορούν.

Αυτή την στιγμή, και η στήριξη στο γενοκτονικό εποικιστικό καθεστώς του Ισραήλ αλλά και η εναντίωση σε αυτό, διαπερνά όλους τους πολιτικούς χώρους.

Ως κίνημα αντίστασης στην δύση ξεκινάμε από την αρχή και αυτό που τώρα μας συνδέει είναι η φρίκη, η θλίψη και η οργή που νιώθουμε για την Γενοκτονία της Γάζας όπως σε μια άλλη εποχή ήταν η εναντίωση στον γενοκτονικό πόλεμο των ΗΠΑ στο Βιετνάμ.

Οι υπόλοιποι που δεν νιώθουν αυτή την φρίκη, θλίψη και οργή είναι το κομμάτι του δυτικού κόσμου που με διάφορους τρόπους και σε διαφορετικούς βαθμούς στηρίζει και τον δυτικό φασισμό και την γενοκτονία της Γάζας.

Είμαστε στην 73η μέρα της Γενοκτονίας. Για πόσο ακόμη θα επικαλούνται ότι δεν ξέρουν; Δεν δικαιολογείται στην εποχή μας.

Δεν γίνεται να έχουμε πέσει σε τέτοια αθλιότητα ώστε αυτό τον καιρό που γίνεται η γενοκτονία να γίνονται ταραχές και συγκρούσεις με μπάτσους στην Ευρώπη για ένα ιδιωτικό έγκλημα και σε έναν αγώνα βόλεϊ αλλά όχι γιατί χιλιάδες μωρά και παιδιά έχουν σφαγιαστεί σε αποκλεισμένη πολιορκημένη περιοχή με την ενεργή στήριξη των δυτικών καθεστώτων που ζούμε.

Είναι ντροπή.

Εν τω μεταξύ, κόσμος χάνει τις δουλειές του, ποινικοποιούν την αντίσταση σε γενοκτονία, αντιστρέφουν τους ρόλους θύτη θύματος, 6χρονος με παλαιστινιακή καταγωγή δολοφονείται και φοιτητές πυροβολούνται γιατί φοράνε παλαιστινιακή μαντίλα, διαδηλώσεις απαγορεύονται, άνθρωποι συλλαμβάνονται με σκευωρίες και κατασκευασμένες κατηγορίες, γίνονται εισβολές μπάτσων σε σπίτια για δημοσιεύσεις στο X Twitter ή γιατί κάποιοι μίλησαν υπέρ της Παλαιστινιακής Αντίστασης, μπάτσοι μπαίνουν σε σχολές για να συλλάβουν φοιτητές που εναντιώνονται στην γενοκτονία και συνθήματα υπέρ της Παλαιστινιακής απελευθέρωσης δαιμονοποιούνται.

Όλα αυτά γίνονται στον δυτικό κόσμο.

Κι αν νομίζουν κάποιοι ότι αυτά αφορούν μόνο το θέμα της Παλαιστίνης, τους έχω άσχημα νέα. Στην Ελλάδα που ζω, αυτούς τους μήνες που γίνεται η γενοκτονία, οι μπάτσοι έχουν δολοφονήσει έναν νέο Ρομά, πήγαν να σκοτώσουν μια αντιφασίστρια, περνάνε νόμους που οδηγούν σε μαζικό εγκλεισμό και για μια ολόκληρη βδομάδα ασχολούνται με το πόδι ενός μπάτσου Ματατζή σε άσχετα επεισόδια που έγιναν σε έναν αγώνα βόλεϊ προσπαθώντας να ξεπλύνουν ένα φονικό σώμα που κάνει χημικό πόλεμο σε όλους τους κατοίκους και τσακίζει στο ξύλο όποιον διαμαρτύρεται κατά της φασιστικής εξουσίας τους.

Τα δυτικά καθεστώτα, έχοντας βαθύνει μια διαδικασία εκφασισμού στο εσωτερικό τους από το 2020 η οποία εκκινήθηκε πριν 40 περίπου χρόνια με το πέρασμα στην νεοφιλελεύθερη φάση τους, γιατί όσον αφορά τον υπόλοιπο κόσμο, ποτέ δεν είχε σταματήσει ο φασισμός της δύσης, τώρα επιταχύνουν αυτή την διαδικασία με την ενεργή στήριξη τους στην γενοκτονία της Γάζας.

Αυτή είναι η αλήθεια και αυτή η κατάσταση ιστορικά αλλάζει μόνο με μαζική εξέγερση διαρκείας που μπορεί να εξελιχθεί σε πλήρης αντιφασιστική Επανάσταση.

Διαφορετικά, ο δυτικός φασισμός θα συνεχίσει να ριζώνει στο εσωτερικό της Δύσης και να στηρίζει γενοκτονίες στο εξωτερικό. Διαφορετικά, η μοίρα μας είναι να τον αποδεχτούμε και να γίνουμε αθέλητα ή ηθελημένα συνένοχοι στον ναζισμό της εποχής μας.

Στο αλλοτριωμένο βίωμα που παράγει γενοκτονικά τέρατα, το εξεγερσιακό βίωμα είναι τώρα το μόνο που δίνει ελπίδα και προοπτική.

Όπως είχα γράψει πριν περίπου μισό χρόνο σχολιάζοντας των ξεσηκωμό των νέων της Γαλλίας:

“Για το δυτικό καπιταλιστικό σύστημα το εξεγερσιακό βίωμα είναι ο μόνος τρόπος για να νιώσει κάποιος τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά όταν σκοπός αυτού του συστήματος είναι να προωθεί, να επιβραβεύει και να ανυψώνει τέρατα τα οποία, ως οντότητες, λειτουργούν εντελώς αντίθετα σε σχέση με το πραγματικό δυναμικό της ανθρώπινης ζωικής βιολογίας.

Πρότυπο τέρας που δοξάζεται σε αυτό το σύστημα ως το πιο επιτυχημένο και δυνατό, είναι αυτό που θα μαζέψει το περισσότερο χρήμα. Έτσι θα είναι σε θέση να έχει ό,τι θέλει που σε αυτό το σύστημα σημαίνει τα πάντα ακριβώς γιατί σε αυτό το σύστημα είσαι κάτι μόνο όταν έχεις κι έτσι το χρήμα είναι τα πάντα και τα πάντα είναι χρήμα. Κι έτσι, σε αυτό το σύστημα μοιραία και αναγκαστικά, τα άψυχα αντικείμενα ιεροποιούνται ενώ η πραγματική ζωή, κάθε ζωή που δεν είναι το πρότυπο τέρας, χάνει κάθε ιερότητα.

Κι ως σύστημα, υποχρεώνει τους υπόλοιπους ανθρώπους που δεν βρίσκονται στην θέση του πρότυπου τέρατος, να δρουν με τις ίδιες αρχές και αξίες που παράγουν το πρότυπο τέρας.

Ανταγωνιστικότητα, καχυποψία, διαχωρισμός, ταύτιση με ρόλους που αποφέρουν χρήμα, επιβεβαίωση μέσω κατοχής αντικειμένων, ναρκισσισμός, εγωισμός, φιλαργυρία, απληστία, σκληρότητα, αναισθησία και κυνισμός.

Με τέτοιες αρχές και αξίες μετά αναρωτιούνται κάποιοι γιατί η κοινωνία υποφέρει από επιδημίες κατάθλιψης και άλλων ψυχικών νοσημάτων, μοναξιάς, παχυσαρκίας και αγχωτικών διαταραχών.”

1ο Παράρτημα Η σχέση Σιωνιστών με τους Γερμανούς Ναζί

Να έχουμε στο νου μας ότι όταν μιλάμε για Σιωνισμό μιλάμε για ένα ιδεολογικό και πολιτικό ρεύμα που ιστορικά συνεργάστηκε με τον Γερμανικό Ναζισμό αλλά και με κάθε άλλο φασισμό του μεσοπολέμου. Το εύρος και η έκταση της συνεργασίας τους έχει μελετηθεί στα βιβλία του Εβραίου αντισιωνιστή Lenni Brenner, Zionism in the Age of the Dictators και στο 51 Documents: Zionist Collaboration With the Nazis

Μεταφράζω στα Ελληνικά και κάποιες μαρτυρίες από Εβραίους αντιφασίστες αγωνιστές.

Ο Ρούντολφ Βρμπά ήταν ένας ηρωικός αντιφασίστας Εβραίος.

Ήταν ένας επιζών του Majdanek και του Άουσβιτς. Δραπέτευσε από το Άουσβιτς το 1944, για να προειδοποιήσει τους Εβραίους της Ουγγαρίας για το πρόγραμμα εξόντωσης των Ναζί. Ακολουθεί μέρος της μαρτυρίας του για τον Σιωνισμό.

1. «Το σιωνιστικό κίνημα της Ευρώπης έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη μαζική εξόντωση των Εβραίων. Πράγματι, πιστεύω ότι χωρίς τη συνεργασία των Σιωνιστών θα ήταν πολύ πιο δύσκολο έργο….

Οι Σιωνιστές είπαν ότι δεν είμαστε Τσεχοσλοβάκοι ή δεν είμαστε Γερμανοί, δεν είμαστε Γάλλοι, είμαστε Εβραίοι και πρέπει, ως Εβραίοι, να επιστρέψουμε στη χώρα μας, στο Ισραήλ ή στην Παλαιστίνη και να βρούμε το κράτος μας…

Μετά ήρθε ο νόμος της Νυρεμβέργης, ο οποίος ήταν νόμος, που εκδόθηκε από ένα κατ’ όνομα πολιτισμένο κράτος [Ναζιστική Γερμανία], ο οποίος έλεγε ότι οι Εβραίοι δεν ανήκουν στην Ευρώπη, αλλά στην Παλαιστίνη. …

Έτσι, σε μια πλατφόρμα, ο ναζισμός και ο σιωνισμός είχαν κάτι κοινό: και οι δύο κήρυτταν ότι οι Εβραίοι δεν ανήκουν στην Ευρώπη αλλά στην Παλαιστίνη. …

Και, φυσικά, οι Γερμανοί είπαν: «Βλέπετε ότι οι Εβραίοι μπορεί να μην εμπιστεύονται εμάς, αλλά θα εμπιστεύονται εσάς», στους Σιωνιστές, «γιατί είδαν ότι τους λέγατε πάντα την αλήθεια: ότι ανήκετε στην Παλαιστίνη, ότι είστε ένα ξένο στοιχείο εδώ.»…

Και έτσι, τα εβραϊκά συμβούλια επιλέχθηκαν κατά προτίμηση από γνωστούς Σιωνιστές. Και, επειδή οι γνωστοί Σιωνιστές έγιναν αξιοσέβαστοι, πολλοί Εβραίοι που ήταν ούτως ή άλλως αξιοσέβαστοι έγιναν Σιωνιστές. Έτσι σχημάτισαν εβραϊκά συμβούλια από έναν σιωνιστικό πυρήνα, οχυρωμένο από αξιοσέβαστα μέλη της κοινωνίας: κορυφαίους δικηγόρους, κορυφαίους επιχειρηματίες, κορυφαίους οικονομολόγους και αυτό ήταν τα εβραϊκά συμβούλια. …

Τους υποσχέθηκαν οι Γερμανοί ή η τοπική φασιστική κυβέρνηση να προστατεύονται από κάθε διάκριση και δίωξη γιατί χρειάζονται για τη διαχείριση των εβραϊκών υποθέσεων.

Είχαμε, λοιπόν, εδώ ήδη μια σιωνιστική κλίκα επιβεβλημένη από χρήματα μεγάλων Εβραίων επιχειρηματιών που θα ήταν έτοιμοι να συμβαδίσουν με τις διακρίσεις κατά των μαζών του εβραϊκού πληθυσμού που δεν ήταν ούτε πλούσιοι ούτε σιωνιστές, και με άλλα λόγια δεν ανήκαν στην κλίκα. …

Δεν τους εμπιστευόμουν λοιπόν, παρά το γεγονός ότι οι Ναζί τους έδωσαν δύναμη μετά τους Νόμους της Νυρεμβέργης.

Τους θεωρούσα απλούς φασίστες και τους θεώρησα από την αρχή ως κατάπτυστα πλάσματα που συνεργάζονται με τους φασίστες και αποκομίζουν κέρδη από αυτό για να εξαιρεθούν από τις διακρίσεις που γίνονται σε βάρος των άλλων. …

Οπότε, δεν εμπιστευόμουν τους Ναζί ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο από τα εβραϊκά σιωνιστικά συμβούλια. Πράγματι, συνειδητοποίησα ότι οι Σιωνιστές και οι Ναζί είναι σχεδόν πανομοιότυποι εχθροί μου που έχουν και τα δύο ένα κοινό, να με βγάλουν από το σπίτι με 25 κιλά σε ένα άγνωστο μέρος και να αφήσουν τη μητέρα μου εντελώς ανυπεράσπιστη στο σπίτι.

Οι νέοι, ο πυρήνας της αντίστασης, είναι πάντα 16 με 30. Κάθε στρατιώτης ξέρει ότι είναι το καλύτερο υλικό για να πολεμήσει.

Έμεινα έκπληκτος από το γεγονός ότι οι Σιωνιστές που παρίσταναν τους προστάτες των Εβραίων, το πρώτο πράγμα στο οποίο συμφώνησαν ήταν να αφήσουν να φύγει ένας πιθανός πυρήνας αντίστασης που θα μπορούσε στην έσχατη λύση να προστατεύσει τις οικογένειες με βία αν χρειαζόταν . …

2. Είμαι Εβραίος. Παρά ταύτα –και μάλιστα γι’ αυτό– κατηγορώ ορισμένους Εβραίους ηγέτες για μια από τις πιο φρικτές πράξεις του πολέμου. Αυτή η μικρή ομάδα Κουίσλινγκ ήξερε τι συνέβαινε στα αδέρφια τους στους θαλάμους αερίων του Χίτλερ και αγόρασαν τη ζωή τους με το τίμημα της σιωπής.

Ανάμεσά τους ήταν ο Δρ [Ρούντολφ] Κάστνερ, ηγέτης του συμβουλίου που μίλησε για όλους τους Εβραίους στην Ουγγαρία…

Ενώ ήμουν αιχμάλωτος με αριθμό 44070 στο Άουσβιτς –ο αριθμός είναι ακόμα στο χέρι μου– συνέταξα προσεκτικά στατιστικά στοιχεία για τις εξοντώσεις… Πήρα μαζί μου αυτά τα τρομερά στατιστικά στοιχεία, όταν δραπέτευσα το 1944 και μπόρεσα να ειδοποιήσω τρεις εβδομάδες στους Ούγγρους Σιωνιστές ηγέτες ότι ο Άιχμαν σχεδίαζε να στείλει ένα εκατομμύριο Εβραίους στους θαλάμους αερίων του. …

Ο Κάστνερ πήγε στον Άιχμαν και του είπε: «Γνωρίζω τα σχέδιά σου, άφησε μερικούς Εβραίους της επιλογής μου και θα σιωπήσω».

Ο Άιχμαν όχι μόνο συμφώνησε, αλλά έντυσε τον Κάστνερ με στολή SS και τον πήγε στο Μπέλσεν για να εντοπίσει μερικούς από τους φίλους του.

Η άθλια διαπραγμάτευση δεν τελείωσε εκεί.

Ο Κάστνερ πλήρωσε στον Άιχμαν πολλές χιλιάδες δολάρια. Με αυτή τη μικρή περιουσία, ο Άιχμαν μπόρεσε να αγοράσει τον δρόμο του προς την ελευθερία όταν κατέρρευσε η Γερμανία, για να εγκατασταθεί στην Αργεντινή…

3. Γιατί ο γιατρός Κάστνερ πρόδωσε τον λαό του όταν μπορούσε να είχε σώσει πολλούς από αυτούς προειδοποιώντας τους, δίνοντάς τους την ευκαιρία να πολεμήσουν, την ευκαιρία να οργανώσουν τη δεύτερη «εξέγερση της Βαρσοβίας» που φοβόταν ο Άιχμαν;

Θα μπορούσε, λοιπόν, η ηττοπαθής διάθεση του γιατρού Κάστνερ να ενισχύθηκε από τη μνήμη των λόγων που χρησιμοποίησε ο γιατρός Χάιμ Βάιζμαν, πρώτος Πρόεδρος του Ισραήλ, όταν μίλησε σε μια σιωνιστική συνέλευση στο Λονδίνο το 1937;

Αυτός είπε:

“Είπα στη Βρετανική Βασιλική Επιτροπή ότι οι ελπίδες των έξι εκατομμυρίων Εβραίων της Ευρώπης επικεντρώθηκαν στη μετανάστευση. Με ρώτησαν: «Μπορείς να φέρεις έξι εκατομμύρια Εβραίους στην Παλαιστίνη;» Απάντησα: «Όχι.» Οι παλιοί θα αγνοηθούν. Θα αντέξουν τη μοίρα τους ή όχι. Είναι σκόνη, οικονομική και ηθική σκόνη σε έναν σκληρό κόσμο… μόνο ένα κλαδί θα επιβιώσει… Έπρεπε να το αποδεχτούν. … Αν νιώσουν και υποφέρουν, θα βρουν τον τρόπο – Μπιτσαρίτ Χαγιάμιμ [«Όταν έρθει ο Μεσσίας, όλοι οι νεκροί θα αναστηθούν»] – στο πλήρωμα του χρόνου… Προσεύχομαι να διατηρήσουμε την εθνική μας ενότητα, γιατί είναι όλα όσα έχουμε.”

«Μόνο ένα κλαδί θα επιβιώσει…». Ο Κάστνερ, όπως και ο Χίτλερ, πίστευε σε μια κυρίαρχη φυλή, ένα εβραϊκό έθνος που δημιουργήθηκε από Top People for Top People από Top People; Ήταν αυτός ο τρόπος με τον οποίο ερμήνευσε τον ζοφερό λόγο του γιατρού Chaim Weizmann και είχε δίκιο; Εάν ναι, ποιος επρόκειτο να επιλέξει το κλαδί; Ποιος θα έλεγε ποιοι κόκκοι θα σχημάτιζαν το σωρό ηθικής και οικονομικής σκόνης, που προοριζόταν να περιμένει τον ερχομό του Μεσσία; …

Η οικογένειά μου, προφανώς, σχημάτισε τη σκόνη που επρόκειτο να παρασυρθεί στους φούρνους από τους Ναζί που χρησιμοποιούσαν τους Σιωνιστές Εβραίους ηγέτες ως σκούπες τους…»

Διαβάστε το βιβλίο του “I Escape from Auschwitz” για να μάθετε περισσότερα.

Ένας άλλος ηρωικός αντιφασίστας Εβραίος ήταν ο Μάρεκ Έντελμαν, ο τελευταίος επιζών ηγέτης της Εξέγερσης του Γκέτο της Βαρσοβίας.

Να τι είπε για τον Σιωνισμό:

«Κατά τη διάρκεια του πολέμου, δεν μας πέρασε καν από το μυαλό ότι οι Σιωνιστές παρέμεναν σκόπιμα παθητικοί όσον αφορά τη φυσική καταστροφή των Εβραίων για να δικαιολογήσουν επιπλέον την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ… Αλλά σήμερα, ακόμη και αναγνωρισμένοι ιστορικοί μιλούν ανοιχτά για τον τρόπο που κάποιοι από τους Σιωνιστές που ζουν στην Παλαιστίνη εκμεταλλεύτηκαν πολιτικά το Ολοκαύτωμα!

Ο πρώτος Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπεν Γκουριόν πίστευε ότι όσο χειρότερα είναι για τους Εβραίους στην Ευρώπη, τόσο το καλύτερο για το Ισραήλ. Το έκανε πράξη… Ο Μπεν Γκουριόν ένιψε τα χέρια του από τη Διασπορά… Ήδη από ένα συνέδριο του κόμματος Mapai τον Δεκέμβριο του 1942, είπε ότι η τραγωδία των Ευρωπαίων Εβραίων δεν τους «αφορούσε άμεσα». Αυτά ήταν τα λόγια ενός ηγέτη που ήταν πρόθυμος να θυσιάσει τις ζωές εκατομμυρίων Εβραίων στην ιδέα ενός εβραϊκού κράτους. Δεν λέω ότι θα μπορούσε να είχε σώσει χιλιάδες ανθρώπους, αλλά θα μπορούσε να είχε πολεμήσει για αυτούς τους χιλιάδες ανθρώπους. Δεν το έκανε. Δεν ξέρω αν αυτό ήταν σκόπιμα».

Τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, ο Primo Levi ήταν συγγραφέας και επιζών του Άουσβιτς. Εγραψε:

“Όσο για τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Menachem Begin “φασίστας” είναι ένας ορισμός που μπορώ να δεχτώ. Νομίζω ότι ακόμη και ο Begin δεν θα τον αρνιόταν. Ήταν μαθητής του Jabotinsky, ο οποίος εκπροσωπούσε τη δεξιά πτέρυγα του Σιωνισμού, ο οποίος αποκαλούσε τον εαυτό του φασίστα και ήταν ένας των συνομιλητών του Μουσολίνι. Ναι, ο Μπεγκίν ήταν μαθητής του. Αυτή είναι η ιστορία του Μπέγκιν… Το Ολοκαύτωμα είναι η αγαπημένη άμυνα του Μπέγκιν. Και αρνούμαι οποιαδήποτε εγκυρότητα αυτής της άμυνας.”

Αυτό που είναι σημαντικό τώρα είναι να εκτεθούν οι φασίστες Σιωνιστές που τολμούν να χρησιμοποιήσουν τη μνήμη των θυμάτων του Ολοκαυτώματος για να δικαιολογήσουν το συνεχιζόμενο Ολοκαύτωμα των Παλαιστινίων, ενώ ιστορικά οι ίδιοι ήταν είτε συνεργάτες με τους Γερμανούς Ναζί είτε στην καλύτερη περίπτωση, αδιάφοροι να πολεμήσουν εναντίον τους σε πλήρης αντίθεση με τόσους πολλούς Εβραίους αντιφασίστες παρτιζάνους που πολέμησαν ενάντια στη Γενοκτονική Ναζιστική Αυτοκρατορία μαζί με άλλους αντιφασίστες παρτιζάνους.

2ο Παράρτημα

Η μαρτυρία ενός αντισιωνιστή Εβραίου της εποχής μας

Μετέφρασα στα ελληνικά το κείμενο του Raphael Mimoun, ενός Εβραίου αντισιωνιστή.

“Μεγάλωσα σε ένα σιωνιστικό νοικοκυριό, πέρασα 12 χρόνια σε ένα σιωνιστικό κίνημα νεολαίας, έζησα 4 χρόνια στο Ισραήλ και έχω φίλους και οικογένεια που υπηρέτησαν στο IDF.

Όταν αυτός είναι ο κόσμος σου, είναι δύσκολο να δεις το απαρτχάιντ όταν συμβαίνει.

Μεγάλωσα στη Γαλλία, σε μια εβραϊκή κοινότητα, όπου ο κανόνας ήταν η άνευ όρων αγάπη και υποστήριξη για το Ισραήλ. Ο Σιωνισμός δεν κατονομάστηκε καν γιατί αυτό ήταν το μόνο που ξέραμε. Οι Εβραίοι σχεδόν εξαφανίστηκαν από πογκρόμ και επαναλαμβανόμενα ολοκαυτώματα, και ένα εβραϊκό κράτος ήταν ο μόνος τρόπος για να μας κρατήσει ασφαλείς.

Όλος ο Σιωνισμός έχει τις ρίζες του στο τραύμα και τον φόβο. Είναι πρώτα και κύρια μια ιδεολογία αυτοαπελευθέρωσης. Πρόκειται για την αγάπη των Εβραίων, την επιβίωση για τους Εβραίους.

Αλλά ο Σιωνισμός όπως κάθε άλλος εθνοτικός εθνικισμός, έχει να κάνει με την προτεραιότητΆ *μας* της ασφάλειας και της ευημερίας.

Όπως όλοι οι εθνικισμοί, τροφοδοτηθήκαμε με μια ιστορική αφήγηση εντελώς χωρισμένη από την πραγματικότητα: ότι η Παλαιστίνη ήταν σε μεγάλο βαθμό ένα ακατοίκητο κομμάτι ερήμου πριν την αποικίσουμε, ότι το 1948 οι Παλαιστίνιοι έφυγαν πρόθυμα επειδή έκαναν χώρο στους αραβικούς στρατούς να «πετάξουν τους Εβραίους στη θάλασσα», ότι οι Άραβες ηγέτες απέρριψαν όλες τις ειρηνευτικές προσφορές του Ισραήλ και των ΗΠΑ και ήταν απρόθυμοι να μοιραστούν τη γη, ότι το Ισραήλ είναι η μόνη δημοκρατία στη Μέση Ανατολή, ότι, παρά την τρομοκρατία, ο IDF τηρεί τα υψηλότερα ηθικά πρότυπα και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής.

Έτσι, ο πρώτος λόγος που οι Ισραηλινοί δεν θα κάνουν ποτέ πρόθυμα ειρήνη με τους Παλαιστίνιους είναι ότι οι Ισραηλινοί (και οι Σιωνιστές Εβραίοι σε όλο τον κόσμο) ζουν σε έναν παράλληλο κόσμο. Γνωρίζουν εναλλακτικά ιστορικά γεγονότα που τροφοδοτούν περισσότερο τον εθνικισμό, τον μιλιταρισμό και τον εξτρεμισμό.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα τελευταία 100 χρόνια σύγκρουσης έχουν απανθρωποποιήσει τους Παλαιστίνιους στα μάτια των Ισραηλινών Εβραίων. Το εννοώ αυτό με κυριολεκτικό τρόπο: οι Ισραηλινοί δεν είναι σε θέση να συμπάσχουν με τους Παλαιστίνιους, δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τον παλαιστινιακό πόνο.

Έτσι, όταν ο Ισραηλινός Στρατός βομβαρδίζει τη Γάζα και σκοτώνει παιδιά, ο μέσος Ισραηλινός πιστεύει ότι
1) φταίνε οι Παλαιστίνιοι, που δεν συμφωνούν στην ειρήνη, που συνεχίζουν να απειλούν και να επιτίθενται στο Ισραήλ, κλπ.
2) Το Ισραήλ απλώς αμύνεται και ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση

Το ίδιο σκεπτικό δικαιολογεί την υπαίθρια φυλακή της Γάζας. Στρατιωτικά σημεία ελέγχου στη Δυτική Όχθη, μπουλντόζες που ισοπεδώνουν σπίτια; κλπ. Οι Ισραηλινοί έφτιαξαν ακόμη και τον όρο «Pallywood», γιατί για αυτούς, όλα είναι μια παράσταση για να στρέψουν τον κόσμο ενάντια στο Ισραήλ. Το βάσανο είναι είτε ψεύτικο είτε αυτοπροκαλούμενο.

Φυσικά, υπάρχουν ορισμένοι Ισραηλινοί αριστεροί και αντισιωνιστές που αγωνίζονται για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης. Αλλά είναι μια μικρή, και συρρικνούμενη μειοψηφία. Οι περισσότεροι Ισραηλινοί δεν σκέφτονται τι σημαίνει η παλαιστινιακή ελευθερία, η αξιοπρέπεια και η σωματική ευημερία να διαγράφονται συστηματικά.

Το Ισραήλ είναι, εξ ορισμού, ένα κράτος απαρτχάιντ: αν ένας Εβραίος και ένας Άραβας διαπράξουν το ίδιο ακριβώς έγκλημα στη Δυτική Όχθη, θα αντιμετωπίσουν δύο διαφορετικά νομικά συστήματα. Ο Εβραίος θα αντιμετωπίσει ένα πολιτικό δικαστήριο, ο Άραβας θα αντιμετωπίσει ένα στρατοδικείο. Δύο νομικά συστήματα για δύο εθνοτικές ομάδες.

Αλλά οι Ισραηλινοί δεν μπορούν να καταλάβουν ότι αυτό είναι άδικο. Όταν πολεμούν ενάντια σε ανθρώπους που αποκαλούν την κατοχή της Δυτικής Όχθης «απαρτχάιντ», είναι επειδή οι Ισραηλινοί πιστεύουν ειλικρινά ότι όλα αυτά είναι αυτοάμυνα και χρειάζονται και είναι θεμιτά.

Αυτοί οι δύο παράγοντες (εναλλακτική ιστορία και απανθρωποποίηση) σημαίνουν ότι είναι *φυσικά αδύνατο*–και εννοώ ότι με τον πιο κυριολεκτικό τρόπο–το Ισραήλ να τερματίσει πρόθυμα την κατοχή και να συμφωνήσει σε μια δίκαιη λύση της σύγκρουσης. Η ειρήνη δεν μπορεί να έρθει από το Ισραήλ.

Η ισραηλινή κοινωνία γίνεται πιο ακραία, πιο εθνικιστική, πιο βίαιη και πιο εδραιωμένη στη δική της ιστορική αφήγηση και στη δική της αυτοθυματοποίηση. Σε αυτό το σημείο, είναι απλώς παραληρηματικό να περιμένουμε ότι τα πράγματα θα αλλάξουν από το Ισραήλ.

Το *μόνο* που μπορεί να φέρει την παλαιστινιακή απελευθέρωση είναι εάν το κόστος της κατοχής υπερτερεί των οφελών της. Και αυτό απαιτεί, όπως και για τα απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική και τον Νότο των ΗΠΑ, τεράστια εξωτερική πίεση.”

Αυτό το κείμενο γράφτηκε πριν 2 χρόνια. Τώρα η κατάσταση είναι πολύ χειρότερη. Η ισραηλινή κοινωνία είναι η πιο εκφασισμένη κοινωνία του πλανήτη και με διαφορά από την δεύτερη. Πάνω από 80% δηλώνει ότι δεν τους ενδιαφέρει ο παλαιστινιακός πόνος και ότι η επιχείρηση στην Γάζα δεν πρέπει να υπολογίσει τις ζωές των αμάχων. Πολλοί βγάζουν βίντεο που κοροϊδεύουν τις Παλαιστίνιες για τις συμφορές τους. Άλλοι πανηγυρίζουν ανοιχτά και χαίρονται με τις φωτογραφίες και τα βίντεο που δείχνουν κομματιασμένα μωρά από τις Ισραηλινές βόμβες.

Επομένως, μην ωραιοποιούμε και μην παρουσιάζουμε εκτός των πραγματικών διαστάσεων το κίνημα αντίστασης των Ισραηλινών. Τώρα είναι μικρότερο ιστορικά από το κίνημα αντίστασης των Γερμανών κατά της Ναζιστικής Γερμανίας. Θα θέλαμε πολύ να είναι μεγαλύτερο αλλά δεν είναι.

Μεγαλύτερο είναι σε χώρες όπως οι ΗΠΑ όπου Εβραίοι μπορούν να κάνουν μεγάλες συγκεντρώσεις κατά της Γενοκτονίας της Γάζας και να φωνάζουν “Όχι στο Όνομά μας”

Στο Ισραήλ δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Ίσως γιατί, όταν ένα γενοκτονικό εποικιστικό καθεστώς έχει ριζώσει για δεκαετίες, τότε τα περιθώρια αμφισβήτησης στο εσωτερικό του έχουν γίνει απελπιστικά μικρά.

Κατακλείδα

Η γενοκτονία της Γάζας από το Σιωνιστικό Ναζιστικό καθεστώς και η ηρωική Παλαιστινιακή Αντίσταση έδρασαν σαν κεραυνοί που φώτισαν τα σκοτάδια της Δύσης.

Όλη η υποκρισία, η διπροσωπία, ο ρατσισμός και η γενοκτονική παρόρμηση των δυτικών καθεστώτων βγήκαν στο φως.

Το ίδιο το σύστημα που αλλοτριώνει, εκμεταλλεύεται, καταστρέφει την φύση για το χρήμα, βασίζεται στις πιο κραυγαλέες ανισότητες και στα πιο τερατώδη συστήματα μαζικής προπαγάνδας, αποκαλύφθηκε ως το ίδιο σύστημα που στηρίζει την μαζική σφαγή παιδιών και την γενοκτονία ενός ηρωικού καταπιεσμένου λαού.

Οι δισεκατομμυριούχοι του που αρπάζουν τον πλούτο της κοινωνίας και τον σφετερίζονται σαν δικό τους, είναι οι ίδιοι Σιωνιστές δισεκατομμυριούχοι που προωθούν τώρα την Γενοκτονία της Γάζας. Η πολιτική του ηγεσία είναι τώρα η πιο ανυπόληπτη και αιμοδιψής της ιστορίας του.

Η Παλαιστίνη μας ελευθέρωσε. Δεν υπάρχει επιστροφή στην κανονικότητα μετά από αυτό το έγκλημα. Τουλάχιστον για αυτούς που κάνουν τις συνδέσεις και μπορούν να δουν πως η γενοκτονική καταστολή στην Γάζα αφορά την ίδια την απάνθρωπη λειτουργία του συστήματος που ζούνε και την ανάγκη να το ανατρέψουν και να φέρουν στην θέση του ένα άλλο που βασίζεται σε θεμελιακές ανθρώπινες αξίες όπου οι γενοκτονίες είναι αδιανόητες.

Οι υπόλοιποι που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να κάνουν τις συνδέσεις αποδεικνύουν ότι θέλουν να παραμείνουν υποταγμένα και χειραγωγούμενα κομμάτια αυτού του συστήματος και τίποτα δεν μπορεί να τους αλλάξει. Ούτε το έγκλημα του αιώνα.

Είναι τώρα επιτακτική ανάγκη να αναθερμάνουμε το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη και να το κάνουμε πιο δυνατό και αποφασισμένο να συγκρουστεί με την φασιστική εξουσία της δύσης όσο ποτέ. Ειδικά στις ΗΠΑ που η εξουσία της διαδραματίζει τον πιο αποφασιστικό και κρίσιμο ρόλο στην στήριξη του Ισραήλ. Αλλά και σε χώρες όπως η Ελλάδα που είναι κοντά γεωγραφικά στην Παλαιστίνη και είναι γεμάτες με αμερικανικές βάσεις.

Σήμερα έχει συγκέντρωση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις άλλων χωρών. Η συμμετοχή μας σε αυτές είναι το ελάχιστο δυνατό που έχουμε να κάνουμε αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι.

Γράφω το ελάχιστο δυνατό γιατί οι δράσεις κατά της γενοκτονίας θα έπρεπε να είναι συνεχείς και πολύμορφες. Από απεργίες εργατών που εμποδίζουν την μεταφορά πολεμικού υλικού στο Ισραήλ και τέτοιες έχουν ήδη γίνει σε κάποιες χώρες, μποϋκοτάζ πολυεθνικών που έχουν στενές σχέσεις με το Ισραήλ που και τέτοια έχουν γίνει και διαδίδονται, πολιορκίες των Ισραηλινών πρεσβειών με αίτημα την αποχώρησή τους και διαδηλώσεις που έχουν το σθένος να συγκρούονται με αστυνομικές δυνάμεις κρατών που στηρίζουν την γενοκτονία, καταλήψεις σχολείων και σχολών, ακόμη και γενικές απεργίες. Δεν γίνεται να έχουν ισοπεδωθεί όλα τα σχολεία και τα πανεπιστήμια της Γάζας, και οι μαθητές και οι φοιτητές της Δύσης να μην έχουν αντιδράσει με μαζικό κίνημα καταλήψεων και ανυπακοής.

Σε αραβικές χώρες, όπως η Αίγυπτος και η Ιορδανία, όπου ο κόσμος θέλει να στηρίξει την Παλαιστίνη έμπρακτα ακόμη και να πάει μαζικά εθελοντής να πολεμήσει μαζί με την αντίσταση, είναι μοιραίο να γίνουν σαρωτικές εξεγέρσεις που θα κάνουν αυτές του 2011 να φαίνονται σαν βόλτα σε πάρκο. Δεν γίνεται να σταθούν εξουσίες που ακόμη σκύβουν το κεφάλι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ και επιτρέπουν την γενοκτονία να συνεχίζεται απρόσκοπτα.

Η Υεμένη δείχνει τον δρόμο. Μια χώρα που αντιμετώπισε γενοκτονικό πόλεμο για πολλά χρόνια με την στήριξη της δύσης και τώρα δείχνει την μεγαλύτερη έμπρακτη αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη από όλες τις χώρες.

Το παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη αλλάζει εντελώς τον ιστορικό ορίζοντα.

Το ζήτημα να έρθει μια άλλη κοινωνία που θα χρησιμοποιεί την συσσωρευμένη γνώση και τεχνολογία για το καλό όλων με βάση τις ανθρώπινες αξίες της αλληλεγγύης, της συνεργασίας και της ενσυναίσθησης κι όχι για την παραγωγή Σιωνιστών δισεκατομμυριούχων και την στήριξη γενοκτονιών, γίνεται πάλι επίκαιρο μετά από 50 χρόνια.

Για να αντισταθούμε στον δυτικό φασισμό, για να εναντιωθούμε στην Γενοκτονία της Γάζας, για να δείξουμε αλληλεγγύη στην Παλαιστινιακή Αντίσταση, για να ελευθερωθεί η Παλαιστίνη και ο κόσμος ολόκληρος.

Εάν δεν είσαι εξοργισμένος, εάν δεν έχεις επαναστατατικοποιηθεί από αυτό που συμβαίνει στη Γάζα, την εκτυλισσόμενη Γενοκτονία, την ενεργό υποστήριξη της Γενοκτονικής Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ και των περισσότερων δυτικών καθεστώτων, εάν συνεχίζεις να ζεις τη ζωή σου σαν αυτό να μην έχει συμβεί και αν ζεις στον δυτικό κόσμο, τότε συγχαρητήρια. Αποδείχτηκες ένα αξιολύπητο κυνικό αδιάφορο άτομο, ένα εξατομικοποιημένο υποταγμένο σκουπίδι στον δυτικό δολοφονικό άπληστο και ρατσιστικό φασισμό, ένα απαθές ανθρωπάκι ικανό μόνο για διαφυγή, καταναλωτισμό, χρήμα και ναρκισσισμό, ένα άτομο που έχασε την ικανότητά του να έχει ενσυναίσθηση, να εκφράζει αλληλεγγύη, να παλεύει για τη ζωή, ένα γενοκτονικό τέρας.

Αν είσαι εξοργισμένος, είσαι ο αδερφός και η αδερφή μου.

Εσύ τελικά τι θες να είσαι μετά τις 7 Οκτώβρη 2023;

Ένα υποταγμένο χειραγωγημένο ανθρωπάκι που συναινεί σε γενοκτονίες ή ένας άνθρωπος που σηκώνεται όρθιος με ιστορική αίσθηση, συνείδηση και ευθύνη;

Γρηγόρης Αρετάκης

(Αγαπητέ Γρηγόρη, η αποκτήνωση των ανθρώπων στην Δύση έχει γιγαντωθεί και δεν χρειαζόταν να περιμένουμε να διαπραχθεί Γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, για να το αντιληφθούμε αυτό. Οι μετάνθρωποι πληθαίνουν. Αλλά υπάρχουν ακόμα άνθρωποι, όπως υπάρχει και η επιλογή του ποιος θέλεις να είσαι στη μια και μοναδική ζωή που έχουμε να ζήσουμε. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.