Ένα καλοκαίρι ακόμα

Αντικειμενικά, η γενιά μου ήταν μια πολύ τυχερή γενιά, σε σχέση με τους παππούδες μας, τις γιαγιάδες μας και τους γονείς μας. Δεν γνωρίσαμε πολέμους, προσφυγιά και ακραία φτώχεια. Αλλά τώρα είμαστε -μαζί με όλους τους άλλους- στην αρχή ενός Μεγάλου Πολέμου.

Κάποιοι βιώνουν ήδη τον πόλεμο.

Χτες, εδώ στη Ζάκυνθο, φάγαμε παρέα με δυο κυρίες από την Ουκρανία και τον εννιάχρονο γιο της μιας κυρίας. Οι δυο γυναίκες βρίσκονται στη Ζάκυνθο για να δουλέψουν σε ξενοδοχείο, όπως και πέρσι.

Με το πού έφτασαν στην Ελλάδα, έπεσαν βόμβες στην πόλη της Ουκρανίας που ζει η μια κυρία, και όπου πηγαίνει σχολείο ο 16χρονος γιος της. Της είπε στο τηλέφωνο “έπεσαν κάτι βόμβες εδώ δίπλα”. Ψύχραιμος ο γιος, ψύχραιμη και η μητέρα, οι άνθρωποι προσαρμόζονται και στον πόλεμο. Οι βόμβες γίνονται κανονικότητα, μετά από κάποιο διάστημα. Ο 16χρονος θα έρθει στη Ζάκυνθο στα τέλη Μαΐου, όταν τελειώσει το σχολείο -αν δεν τον έχει πετύχει καμιά βόμβα στο μεταξύ-, ο εννιάχρονος θα συνεχίσει το σχολείο εδώ από τη Ζάκυνθο, με τηλεκπαίδευση.

Οι δυο κυρίες από την Ουκρανία έχουν αποφασίσει να μη συζητούν για τον πόλεμο. Είναι προφανές πως αντιλαμβάνονται ότι είναι ένας πόλεμος που έχει να κάνει με τα χρήματα και τις σφαίρες επιρροής. Αυτές και οι δικοί τους άνθρωποι, απλά βρέθηκαν στη μέση. Στο λάθος σημείο, τη λάθος στιγμή. Δεν το παίρνουν προσωπικά, προσπαθούν να επιβιώσουν, χωρίς να κλαίγονται. Άλλωστε, έχουν συγγενείς Ρώσους στην Ουκρανία, έχουν συγγενείς Ουκρανούς και Ρώσους στη Ρωσία. Και βέβαια, κανείς από αυτούς δεν θέλει τον πόλεμο. Αλλά δεν τους ρώτησαν.

Οι άνδρες στην Ουκρανία να πολεμούν με τα όπλα που στέλνουν οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, οι γυναίκες στα ξενοδοχεία της Ελλάδας και άλλων χωρών, να σερβίρουν τους πολίτες των χωρών που εξοπλίζουν τη χώρα τους για να πολεμάει. Το βρίσκω εξαιρετικά μοντέρνο. Καλά, που έγινε ο πόλεμος στην Ουκρανία και βρέθηκαν εργατικά χέρια για τον ελληνικό τουρισμό. Δηλαδή, αν σταματήσει ο πόλεμος, θα καταρρεύσει το τουριστικό θαύμα της Ελλάδας.

Είχα διαβάσει πως μάλλον θα εγκριθούν από τις ΗΠΑ τα 95 δισεκατομμύρια δολάρια ως …βοήθεια στην Ουκρανία, το Ισραήλ και την Ταϊβάν, αλλά δεν το είπα στις δυο κυρίες από την Ουκρανία. Αφενός θα το μάθουν, αφετέρου δεν μπορούν να κάνουν κάτι για να σταματήσει ο πόλεμος. Ούτε πιστεύουν πως θα σταματήσει σύντομα ο πόλεμος.

Τι δουλειά έχουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή και στην Ταϊβάν;

Θα έλεγα πως οι ΗΠΑ αγωνίζονται για την δημοκρατία και την ελευθερία αλλά δεν είμαι στο payroll της αμερικάνικης πρεσβείας, όπως είναι αυτοί που τα γράφουν και τα λένε αυτά.

Πάντως, βλέποντας τις κινήσεις και τη …βοήθεια των ΗΠΑ -και το Διεθνές Δίκαιο να έχει πάει στον διάολο-, καταλαβαίνεις ποια είναι τα δυο στρατόπεδα: από τη μια οι ΗΠΑ και οι άλλες χώρες του ΝΑΤΟ, και απέναντι Κίνα, Ρωσία και Ιράν. Υπάρχουν και οι ουδέτερες χώρες αλλά κάποια στιγμή θα πρέπει κι αυτές να …τοποθετηθούν.

Ο Μεγάλος Πόλεμος έχει ξεκινήσει. Μένει να ενωθούν οι περιφερειακοί πόλεμοι και αυτό να ανακοινωθεί και επίσημα.

Σκέφτομαι πως η επίσημη έναρξη του Τελικού Πολέμου θα γίνει με ένα πυρηνικό χτύπημα.

Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε και επίσημα με τη ρίψη πυρηνικών βομβών από τις ΗΠΑ στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, ο Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει με ένα πυρηνικό χτύπημα.

Και όπως έγινε στην Ιαπωνία το 1945, θα χτυπηθούν άμαχοι.

Η πυρηνική βόμβα που έριξαν οι ΗΠΑ στη Χιροσίμα λεγόταν “Little Boy”, οπότε η νέα πυρηνική βόμβα που θα πέσει θα πρέπει να λέγεται “Little Girl”, στο πλαίσιο της ισότητας των δυο φύλων. Ή μπορεί να έχει ένα non binary όνομα, για να είναι συμπεριληπτική και να μην προσβάλει άτομα άλλων φύλων ή ταυτοτήτων. Σκέφτομαι πως το ιδανικό όνομα για την επόμενη πυρηνική βόμβα είναι το “Babe”. Και το “Love” δεν είναι άσχημο.

Καλό θα ήταν οι πυρηνικές βόμβες που θα σημάνουν την επίσημη έναρξη του πολέμου, να μη πέσουν Αύγουστο, όπως έγινε στην Ιαπωνία το 1945.

Αυτό θα ωφελήσει πολύ και τον ελληνικό τουρισμό, που είναι στα ντουζένια του κάθε Αύγουστο.

Ένα καλοκαίρι ακόμα.

(Ενώ τα γράφω αυτά, δυο κοριτσάκια από την Ελλάδα και ένα αγοράκι από την Ουκρανία παίζουν στον κήπο και λυσσάνε. Πατσιμού; Παταμούστο τακ!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.