Γιατί, ρε Τσαφούλια;
Φίλες και φίλοι του καλύτερου blog, καλησπέρα!
Ε λοιπόν, δεν καταλαβαίνω τίποτα. Πιτσιρίκο, τα ‘χεις πει όλα, ακόμα κι αυτό: ότι δεν καταλαβαίνεις τίποτα. Παράνοια μόνο.
Ναι, αλλά εκεί που αρχίζω να αποδέχομαι αυτήν την παράνοια και να συμβιβάζομαι με το γεγονός ότι δεν καταλαβαίνω τίποτα, εκεί είναι που αρχίζω να το αμφισβητώ και να νομίζω πως τελικά καταλαβαίνω. Και κάθε φορά που νομίζω ότι καταλαβαίνω, έρχεται κάτι να μου αποδείξει το αντίθετο.
Ας αρχίσω από το γεγονός ότι εδώ και τέσσερα χρόνια μένω στη Γαλλία και μαθαίνω τα της Ελλάδας από εδώ. Για την επικαιρότητα πια ενημερώνομαι κυρίως από το Luben και διάφορα YouTube κανάλια, που παρακολουθώ κυρίως για ψυχαγωγία.
Ένας άνθρωπος που θεωρώ ότι κατέχει πνεύμα και οξυδέρκεια είναι ο Σωτήρης Τσαφούλιας, ο σκηνοθέτης του “Έτερος Εγώ” και του “Κοινού Παρονομαστή”. Μιλάει καθαρά, με επιχειρήματα, και βάζει τα πράγματα στη θέση τους όταν βγαίνει να μιλήσει δημόσια. Από την άλλη, ξεχωρίζω και τον Πάνο Βλάχο, έναν καλλιτέχνη που συνδυάζει ταλέντο με κοινωνική ευαισθησία. Είδα την παράσταση “Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού”, και ήταν τότε που άρχισα να αμφισβητώ το μαύρο σκεπτικό μου πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει καμία σωτηρία.
Αυτό που σκεφτόμουν ήταν πως τέτοιους καλλιτέχνες χρειαζόμαστε, καλλιεργημένους, με άποψη και φωνή αλλά να πουλάνε κιόλας. Να εκφράζονται ελεύθερα και να ταρακουνούν τη μάζα. Καλλιτέχνες με όμορφα τεχνάσματα που σου περνάνε το συναίσθημα που θέλουν με τέτοια μαεστρία, ώστε να μη μπορεί κανένας καλοθελητής να διαστρεβλώσει την τέχνη αυτή και να τη βαφτίσει στοχευμένη πολιτική σάτιρα και να της δώσει χρώμα.
Με τέτοια πρότυπα – λέω – κάτι μπορεί να γίνει.
Από τη μια ο Τσαφούλιας που με ορθό λόγο και επιχειρηματολογία εξηγεί τα αυτονόητα και αποδομεί όλα αυτά τα ψευτοκινήματα politically correct και me too. Τοποθετείται για τη Δικαιοσύνη στην Ελλάδα, αποδομώντας τις βαρύγδουπες δηλώσεις πολιτικών. Βγαίνει σε κάποια πρωινάδικα για να προβάλλει την αντίθετη πλευρά στα κοινά όπου σχολιάζονται μονόπλευρα. Γενικά, εξηγεί τα αυτονόητα, αλλά νομίζω πως έχει καταφέρει να ταρακουνήσει έστω και έναν άνθρωπο άνω των 50 (αυτό είναι το κοινό της τηλεόρασης πια) που ακόμη θεωρεί ότι ενημερώνεται για τα κοινά από αυτό το χαζοκούτι.
Από την άλλη, ο χαρισματικός Βλάχος που με τόση ενέργεια και πυγμή παρουσιάζει την άλλη πλευρά του συστήματος. Λέω, ορίστε, πέρα από εσένα και το Χριστόφορο, υπάρχουν καναδυό που είναι πιο διάσημοι αλλά και μπορούν να επηρεάσουν την κοινή γνώμη, μιας που αυτοί είναι ομορφόπαιδα και πουλάνε!
Η σημερινή γενιά θεωρεί τα βίντεο πάνω από 30 sec τεράστια και βαρετά! Ας είναι ο Βλάχος λοιπόν εκείνος που θα μπορέσει μέσα από την τέχνη του -καλά είναι και μοντέλο ο τύπος- να προβληματίσει το νεανικό κοινό -μιας που τα γεμίζει τα θέατρα απο πιτσιρίκια- και ας είναι ο Τσαφούλιας εκείνος που θα προβληματίσει το κοινό άνω των 60 και όποιους νοικοκυραίους είναι κολλημένοι στις τηλεοράσεις τους και βλέπουν πρωινάδικα για να ενημερώνονται.
Να σου πω την αλήθεια, επειδή κάπου στο κείμενό σου “Πώς στρώθηκε ο δρόμος για τον φασισμό” γράφεις πως οι καλλιτέχνες που σέβονται τον εαυτό τους δεν εμφανίζονται στην τηλεόραση, προβληματίστηκα με τον Τσαφούλια αλλά μετά σκέφτηκα πως ίσως με την ευφυΐα του να έκανε το συλλογισμό πως η τηλεόραση έχει ακόμα δύναμη, ας βγαίνω εκεί να με ακούει αυτός ο κόσμος που η μοναδική πηγή πληροφόρησής του είναι αυτό το χαζοκούτι από αυτές τις βίζιτες και τους φελλούς. Έτσι, συνέχισα να τον ακούω θεωρώντας πως πράγματι βγαίνει στην τηλεόραση αλλά έχει βαθύ σκοπό.
Δηλώνουν λοιπόν και οι δύο (Τσαφούλιας – Βλάχος) πως είναι πολύ καλοί φίλοι. Τέλεια, λέω, τους θαυμάζω και τους δύο για τα έργα τους, είναι και φίλοι, λογικό, βάζω τη σφραγίδα μου.
Κάπου εδώ έρχεται το χτύπημα κάτω απ’ τη μέση. Στην πιο πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στη βαριά αμόρφωτη Φαίη, εκεί που μιλούσε όμορφα και τον άκουγα με προσοχή, ξαφνικά πετάει ότι εκτιμά βαθύτατα τον Κυριάκο Πιερρακάκη. Ίσως είμαι ακόμα μικρός και δεν μπορώ ακόμα να κατανοήσω κάποια πράγματα.
Πώς ένας καλλιεργημένος άνθρωπος που σέβεται τον εαυτό του και τον διακατέχει το πνεύμα, διαβάζει πολύ και δημιουργεί όμορφο περιεχόμενο να έχει εκτίμηση για έναν φελλό και κάθαρμα σαν τον Πιερρακάκη; Πώς γίνεται επίσης να είσαι πολύ καλός φίλος με τον Πάνο Βλάχο; Δεν έχω φίλους που τρέφουν βαθιά εκτίμηση για τον Πιερρακάκη.
Και αναρωτιέμαι:
Τι καταλαβαίνω και τι όχι;
Υπάρχει κάτι στην κρίση μου για το οποίο μπορώ να είμαι σίγουρος;
Εγώ είμαι παράλογος ή η κοινωνία είναι σχιζοφρενική;
Πώς μπορώ να πιστεύω σε καλλιτέχνες και διανοούμενους, όταν ακόμα κι αυτοί γκρεμίζουν το αφήγημά τους με μία και μόνο πρόταση;
Πείτε μου κι εσείς, φίλοι του blog, βγάζετε εσείς κανένα νόημα;
Εγώ όχι. Δε βγάζω νόημα.
Τα φιλιά μου απο το Sergy της Γαλλίας
Αλέξανδρος
Υ.Γ.1: Χρόνια πολλά! Και στα 40 Πιτσιρίκο μας, κι ακόμα παραπάνω… να μας αφησεις κληρονομιά αυτο εδώ το blog για να θυμίζουμε στα παιδιά μας πως κάποτε υπήρχε ένας διαδικτυακός χώρος οπου μπορούσαμε να σκεπτόμαστε και να προβλιματιζόμαστε ελεύθερα και να αλληλεπιδρούμε ακόμα με άλλους ανθρώπους χωρίς να ”χύνεται αίμα” κάθε φορά!
Υ.Γ.2: Ο αρχικός τίτλος που έδωσα σε αυτά που γράφω ήταν ”Δε βγάζω νόημα” αλλα μετά σκέφτηκα πως αν βάλλω τον Τσαφούλια στον τίτλο αμέσως θα γίνει πιο πιασάρικο. Έκανα clickbait!
Υ.Γ.3: Την κάρτα απλά την είδα σε ένα mini market και σε σκέφτηκα!
(Αγαπητέ Αλέξανδρε, δεν γνωρίζω ιδιαίτερα την δουλειά του Σωτήρη Τσαφούλια και δεν τον έχω παρακολουθήσει σε συνεντεύξεις του. Από τον Πάνο Βλάχο, έχω ακούσει κάποια τραγούδια του. Και οι δυο μου φαίνονται συμπαθείς. Αλέξανδρε, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να εκτιμάει όποιον θέλει. Στην Ελλάδα, κοντεύουμε να ποινικοποιήσουμε και τη φιλία, κοντεύουμε να ποινικοποιήσουμε τις ανθρώπινες σχέσεις. Όχι, κανείς δεν θα πει σε κανέναν ποιοι θα είναι οι φίλοι του και ποιους θα εκτιμάει. Αυτό είναι προσωπική υπόθεση του καθενός. Αλέξανδρε, πρέπει να υπάρχει πολύ μεγάλη απελπισία σε μια κοινωνία, για να περιμένουμε λύσεις από τους καλλιτέχνες. Οι καλλιτέχνες κάνουν την δουλειά τους. Αυτό πολλοί δεν το καταλαβαίνουν, και βλέπουν κάποιους καλλιτέχνες που τολμούν να πουν ανοιχτά τις σκέψεις τους σαν να είναι ο … Τσε Γκεβάρα. Να σου θυμίσω πως στην Ελλάδα του 1960, υπήρχαν καλλιτέχνες, συγγραφείς, ποιητές και δημιουργοί με τεράστιο μέγεθος -κάποιοι και παγκοσμίως-, όπως ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ελύτης, ο Σεφέρης, ο Κακογιάννης, ο Τσαρούχης, αλλά η ύπαρξη αυτών των σπουδαίων δημιουργών δεν απέτρεψε την έλευση της χούντας. Αλέξανδρε, εγώ πάντα θέτω ένα ερώτημα -και όχι μόνο για τους καλλιτέχνες- και είναι αυτό: “Ποιος σε πληρώνει;”. Εκεί είναι η απάντηση σε όλα. Επίσης, καλό είναι να βλέπουμε τι κάνουν οι άνθρωποι και όχι τι λένε. Αν με εκτιμάς κάπως, υποθέτω πως αυτό οφείλεται και στο ότι αρνήθηκα να εμφανιστώ έστω και μια φορά στην τηλεόραση, αρνήθηκα προτάσεις για προσωπική τηλεοπτική εκπομπή -και τα χρήματα που συνεπάγεται αυτό-, αρνήθηκα προτάσεις να βάλω υποψηφιότητα για βουλευτής, και ο βίος μου είναι κοντά στις απόψεις μου. Δεν λέω άλλα και κάνω άλλα. Και αυτό δεν το κάνω για να με εκτιμούν, αλλά επειδή έτσι νιώθω. Πάντως, αυτοί που θα ήθελα να με εκτιμούν, με εκτιμούν. Για τους άλλους, δεν με νοιάζει, δεν είναι ο κόσμος μου. Κατά τ’ άλλα, ξέρω πολύ καλά σε ποια χώρα ζω, ξέρω τι είναι η Ελλάδα σήμερα, ζω μέσα στην κοινωνία και ξέρω πώς σκέφτονται οι άνθρωποι, έχω γνωρίσει μεγάλο μέρος του πολιτικού, δημοσιογραφικού και καλλιτεχνικού κόσμου, οπότε δεν περιμένω και πολλά. Η Ελλάδα έχει τεράστια έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού, και, με τους θανάτους να είναι σχεδόν διπλάσιοι από τις γεννήσεις, αυτό το πρόβλημα θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο. Κοίτα τα οικονομικά στοιχεία της Ελλάδας, διάβασε τη σύνθεση του πληθυσμού της Ελλάδας, κοίτα τον δείκτη γήρανσης της Ελλάδας, κοίτα το ρυθμό φυγής των νέων Ελλήνων στο εξωτερικό, και τα ξέρεις όλα για τη χώρα. Τα στοιχεία είναι στοιχεία, δεν είναι απόψεις ή επιθυμίες. Σε ευχαριστώ για τις ευχές σου, εγώ μερικά μπάνια θέλω να κάνω ακόμα και να διαβάσω και όσα βιβλία μπορώ ακόμα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.