Η Δημοκρατία έγινε ανέκδοτο
Η Μαρίν Λεπέν καταδικάστηκε για υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος, με τέσσερα χρόνια φυλάκιση και πενταετή στέρηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι, οπότε -αν και η Λεπέν θα κάνει έφεση- δεν θα μπορεί να είναι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές της Γαλλίας το 2027.
Το γεγονός πως η καταδίκη της Μαρίν Λεπέν έρχεται τη στιγμή που είναι η πιο δημοφιλής πολιτικός στη Γαλλίας -όπως ακριβώς συνέβη με τη φυλάκιση του Εκρέμ Ιμάμογλου στην Τουρκία-, είναι λογικό να προκαλεί σκέψεις και υποψίες. Άλλωστε, οι κατηγορίες που προκάλεσαν την καταδίκη της Λεπέν και 25 συγκατηγορουμένων της αφορούν μια περίοδο 10 ετών· δεν είναι κάτι που συνέβη πέρσι ή φέτος.
Αλλά τα προηγούμενα χρόνια, η Μαρίν Λεπέν ήταν χρήσιμη. Κυριολεκτικά, απαραίτητη.
Η Ακροδεξιά ήταν ο χρήσιμος μπαμπούλας ώστε να εκλέγεται Πρόεδρος της Γαλλίας ο εκάστοτε “δημοκρατικός” υποψήφιος, έχοντας -αρχικά- ως αντίπαλο τον Ζαν-Μαρί Λεπέν και, στη συνέχεια, την κόρη του, Μαρίν Λεπέν.
“Ψηφίστε στον δεύτερο γύρο τον Σαρκοζί, ψηφίστε τον Ολάντ, ψηφίστε τον Μακρόν, για να μη βγάλει Πρόεδρο η Ακροδεξιά”.
Αυτό ακούστηκε πολλές φορές, τις τελευταίες δεκαετίας, και έγινε πράξη, μέχρι που οι Γάλλοι πολίτες συνειδητοποίησαν πως η Δημοκρατία τους είναι κάπως …αυταρχική, οπότε δεν τους φοβίζει πια η Ακροδεξιά. Όταν κάποιοι “δημοκρατικοί” ακολουθούν ακροδεξιά πολιτική ως κυβέρνηση, γιατί να σε φοβίζει η Ακροδεξιά;
Δεν πιστεύω πως υπάρχουν εκλεγμένοι πολιτικοί που δεν έχουν κάνει υπεξαίρεση δημοσίου χρήματος. Το θέμα είναι ποιος θα δικάσει τους εκλεγμένους πολιτικούς, αφού τους ανήκει και η Δικαιοσύνη. Η Δικαιοσύνη είναι ιδιωτική και ανήκει σε οικονομικούς και πολιτικούς ολιγάρχες.
Ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν πως τους πολιτικούς πρέπει να τους στέλνουν στα σπίτια τους οι πολίτες και όχι οι δικαστές. Επίσης, θεωρώ πως οι πολίτες έχουν τους πολιτικούς που τους αξίζουν.
Η καταδίκη της Λεπέν θα προκαλέσει μεγαλύτερα προβλήματα στη γαλλική κοινωνία από αυτά που λύνει, ενώ θα φέρει ακόμα μεγαλύτερη άνοδο της Ακροδεξιάς στη Γαλλία και στην Ευρώπη. Οι πιο ψύχραιμοι το έχουν αντιληφθεί ήδη, ενώ όσοι αντιμετωπίζουν την πολιτική χαζοχαρούμενα και οπαδικά είναι ενθουσιασμένοι και πανηγυρίζουν για την καταδίκη της Λεπέν. Να θυμάστε πως η ζωή έχει και παρακάτω. Για παράδειγμα, η Μικρασιατική Καταστροφή, πριν γίνει καταστροφή, ήταν θρίαμβος των ελληνικών στρατευμάτων και της Ελλάδας.
Στις ΗΠΑ, έγινε τεράστια προσπάθεια από τους αντιπάλους του να αποκλειστεί ο Ντόναλντ Τραμπ από τις προεδρικές εκλογές, αλλά ο Τραμπ εξελέγη πρόεδρος, αν και είχε 34 καταδίκες για κακουργήματα. Όσο περίεργο κι αν φαίνεται, ο Ντόναλντ Τραμπ αναγκάστηκε να γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ, για να μην πάει φυλακή.
Ευτυχώς που επιτράπηκε στον Ντόναλντ Τραμπ να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, γιατί, κατά την ταπεινή μου γνώμη, αν είχε αφαιρεθεί από τον Τραμπ το δικαίωμα του εκλέγεσθαι, στις ΗΠΑ θα ξεσπούσε εμφύλιος πόλεμος.
Το γεγονός πως ο Τραμπ κέρδισε τη λαϊκή ψήφο στις ΗΠΑ με όλες αυτές τις κατηγορίες εναντίον του, αφενός λέει πολλά για τους αντιπάλους του και αφετέρου αποδεικνύει πως οι πολίτες των ΗΠΑ ξέρουν πολύ καλά πως οι πολιτικοί τους -και ο Τραμπ- κολυμπούν στην διαφθορά.
Μου φαίνεται αστείο να πρέπει να αποφασίσει το δικαστήριο, αν οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι. Εννοείται πως οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι, όπως είναι και οι δικαστές. Η διαφθορά είναι βασικό συστατικό του καπιταλισμού. Ζώντας σε καπιταλιστικό καθεστώς, είναι όλοι διεφθαρμένοι· και οι πολιτικοί, και οι πολίτες και οι δικαστές. Ας είμαστε ειλικρινείς, δεν είναι κακό.
Υπάρχουν ακόμα εκατομμύρια άνθρωποι που πιστεύουν σε εκλογές και σε πολιτικούς που μπαίνουν στην πολιτική όχι για να πλουτίσουν αλλά για να προσφέρουν στη χώρα τους και να σώσουν τους …φτωχούς. Εντάξει, σε πολλούς ανθρώπους αρέσουν τα παραμύθια. Επίσης, πολλοί άνθρωποι πιστεύουν στον άγγελο που έστειλε ο Θεός για να πει στην 14χρονη Μαρία πως θα γκαστρωθεί από έναν κρίνο και θα γεννήσει τον γιο του. Τι να σας πω, εγώ δεν έχω καλή σχέση με τα ναρκωτικά.
Και, βέβαια, οι πολίτες ψηφίζουν εκατομμυριούχους για να τους λύσουν τα προβλήματα και επιμένουν να τους ψηφίζουν για δεκαετίες, αν και οι πολιτικοί γίνονται όλο και πιο πλούσιοι και οι πολίτες όλο και πιο φτωχοί. Βλέπετε, η Δικαιοσύνη δικάζει την διαφθορά αλλά δεν δικάζει την ηλιθιότητα, που δεν θεωρείται κακούργημα, αν και θα έπρεπε.
Η Δημοκρατία είναι υπερεκτιμημένη και οι εκλογές ένα κατάλοιπο άλλων εποχών. Ένας ξεπερασμένος θεσμός. Ούτως ή άλλως, θα έχεις ή καπιταλισμό ή Δημοκρατία. Και τα δυο μαζί δεν γίνεται.
Αυτό που ζούμε σήμερα στη Γαλλία, στην Τουρκία, στις ΗΠΑ και σε όλον τον κόσμο, είναι η ουσιαστική κατάργηση των εκλογών. Δηλαδή, θα γίνονται εκλογές αλλά μόνο αν δεν έχει καμία σημασία ποιον ψηφίζεις. Αν υπάρχει κίνδυνος να γίνει κάποιο “ατύχημα”, θα αναβάλλονται οι εκλογές ή θα φυλακίζονται οι “ακατάλληλοι” υποψήφιοι ή θα αποκλείονται από το δικαίωμα ψήφου αυτοί οι πολίτες που δεν ξέρουν να ψηφίζουν “σωστά”. Συνεχίστε να ψηφίζετε εσείς -καλά, οι εκλογές σε ένα προτεκτοράτο, όπως η Ελλάδα, είναι ένα κακόγουστο αστείο-, εγώ δεν θα πάρω.
Και να θυμάστε, ο Πούτιν είναι δικτάτορας, ο Πούτιν είναι Χίτλερ, και η Ρωσία δεν έχει δημοκρατία όπως έχουμε εμείς.
Ο Πούτιν πρέπει να γελάει πάρα πολύ με τις περιπέτειες των “δημοκρατιών” της Δύσης, που έχουν βαλθεί να τον δικαιώσουν. Τα πάνε πολύ καλά.
Η Ευρώπη δεν κινδυνεύει ούτε από την Ακροδεξιά, ούτε από τη Ρωσία. Η Ευρώπη κινδυνεύει από τη …Δημοκρατία. Που έγινε ανέκδοτο.
(Δεν έχω πια καμία αμφιβολία πως οι κυβερνώντες απευθύνονται στους πολίτες σαν να απευθύνονται σε ηλίθιους. Και μάλλον έχουν δίκιο.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.