Το τυρί είναι δωρεάν μόνο στη φάκα
Αναρωτιέμαι τι θα έκαναν οι πολιτικοί της Ουκρανίας, τώρα που οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν την Ουκρανία, αν μπορούσαν να γυρίσουν τον χρόνο πίσω, πριν ξεκινήσει ο πόλεμος με τη Ρωσία.
Ο χρόνος, βέβαια, δεν γυρνάει πίσω για κανέναν μας -και οι επιλογές μας έχουν συνέπειες και ευθύνες- αλλά κάτι μου λέει πως οι πολιτικοί της Ουκρανίας θα έπαιρναν άλλες αποφάσεις, αν γνώριζαν την κατάληξη που θα είχε για τη χώρα τους η εμμονή τους να γίνει η Ουκρανία μέλος του ΝΑΤΟ.
Η Ουκρανία πίστεψε τις ΗΠΑ και το πληρώνει πολύ ακριβά.
Η Ουκρανία είναι ένα νέο κράτος και τα νέα κράτη κάνουν -συνήθως- πολύ μεγάλα λάθη. Το να εμπιστεύεσαι τυφλά τις ΗΠΑ -και την Βρετανία- είναι πολύ μεγάλο λάθος, και το ξέρουμε πολύ καλά αυτό από την Ιστορία.
Από την άλλη, η Ουκρανία μπορεί να είναι ένα νέο κράτος αλλά έχει πολιτικούς και διπλωμάτες που στελέχωναν τον κρατικό μηχανισμό της Σοβιετικής Ένωσης, και είχαν μεγάλη εμπειρία από τις διεθνείς σχέσεις και την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ενώ ήξεραν πολύ καλά, επίσης, το πώς λειτουργεί η Ρωσία. Αλλά δεν υπερίσχυσαν αυτοί, υπερίσχυσαν οι εθνικιστές. Ο εθνικισμός σε ένα νέο κράτος -που συνορεύει μάλιστα με μια από τις τρεις Μεγάλες Δυνάμεις, τη Ρωσία- αποδεικνύεται καταστροφικός.
Η Ουκρανία έχει μεγάλες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές, έχει χάσει εδάφη -η Ρωσία έχει καταλάβει σχεδόν το 23% της Ουκρανίας- και εκατομμύρια Ουκρανοί έχουν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, ενώ η Ουκρανία έχει καταστραφεί και θα χρειαστούν πάρα πολλά χρήματα, για να γίνει ξανά μια “κανονική” χώρα.
Το χειρότερο απ’ όλα είναι πως η καταστροφή της Ουκρανίας συνεχίζεται, αφενός γιατί δεν υπάρχει Ουκρανός πολιτικός που θα αποδεχτεί απώλεια εδαφών, και αφετέρου επειδή η Ρωσία πια δεν εμπιστεύεται ούτε την Ουκρανία, ούτε τους “συμμάχους” της Ουκρανίας, που ήθελαν να βάλουν βάσεις και πυραύλους στα σύνορά της.
Τα εδάφη που χάνει μια χώρα σε πόλεμο, μπορεί να τα αποκτήσει ξανά μόνο με πόλεμο -κοιτάξτε την Κύπρο- αλλά η Ουκρανία δεν μπόρεσε να νικήσει τη Ρωσία έχοντας στο πλευρό της τις ΗΠΑ και όλο το ΝΑΤΟ, οπότε πώς θα νικήσει τη Ρωσία μόνη της;
Αδιέξοδο.
Θυμάμαι το Μαϊντάν και την Πορτοκαλί Επανάσταση -ήταν τα χρόνια που οι ΗΠΑ ήταν χορηγοί χρωματιστών και “αυθόρμητων” επαναστάσεων σε διάφορες χώρες του κόσμου-, όπως θυμάμαι και την πυρκαγιά στο Σπίτι των Συνδικάτων στην Οδησσό, με τους ανθρώπους που κάηκαν ζωντανοί, και αυτούς που πηδούσαν από τα παράθυρα για να σωθούν, να ξυλοκοπούνται -κάποιοι μέχρι θανάτου- από τους φασίστες του “Δεξιού Τομέα” και άλλους νεοναζιστές. Από τότε, μπορούσε κάποιος να καταλάβει πως η κατάσταση στην Ουκρανία θα πάει στο διάολο. Όπως και πήγε.
Η Ουκρανία είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας. Η Ουκρανία είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλες τις χώρες.
Ο πολύς εθνικισμός οδηγεί στην καταστροφή μιας χώρας. Βέβαια, κάποιοι πλουτίζουν πουλώντας εθνικισμό. Και πολλοί περισσότεροι σκοτώνονται.
Πάντως, στο τέλος, όλοι αναγκάζονται να επιστρέψουν στο ρεαλισμό. Όσοι δεν έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον.
(Την Κυριακή του Πάσχα, είχαμε καλεσμένες στο σπίτι δυο κυρίες από την Ουκρανία. Έχουν οικογένειες στην Ουκρανία, έχουν και οι δυο πτυχία, και δουλεύουν ως καθαρίστριες σε ξενοδοχεία του νησιού, για να στηρίξουν τις οικογένειές τους. Οι μισθοί στην Ελλάδα είναι σήμερα υπερτριπλάσιοι από τους μισθούς στην Ουκρανία, ενώ στην Ελλάδα υπάρχουν δουλειές στον τουρισμό, και δεν έχουμε και πόλεμο. Η μια κυρία ήταν από την ανατολική Ουκρανία, η άλλη κυρία από την δυτική. Η πρώτη κυρία μας έδειξε βίντεο, όπου είναι νύχτα, έχουν πέσει για ύπνο, και στο βάθος πέφτουν βόμβες ή ακούγονται πυροβολισμοί. Οι άνθρωποι προσαρμόζονται στα πάντα. Μας είπε ακόμα πως ο Μπάιντεν ήταν φίλος της Ουκρανίας, ενώ ο Τραμπ είναι εχθρός της Ουκρανίας. Ήθελα να της πω πως η πρόταση του Τραμπ να σταματήσει ο πόλεμος τώρα είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να συμβεί στην Ουκρανία αυτή τη στιγμή και σε αυτή την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, αλλά δεν είπα τίποτα, γιατί καταλαβαίνω τον πόνο ενός ανθρώπου που η χώρα του δέχεται επίθεση και βρίσκεται σε πόλεμο, ενώ τα παιδιά της βρίσκονται ακόμα εκεί, και θα έρθουν στο νησί, όταν κλείσουν τα σχολεία. Ο άνδρας της δεν πολεμάει, είναι κλεισμένος στο σπίτι του -για να αποφύγει τη στρατολόγηση- και τα ψώνια για τρόφιμα τα κάνουν τα παιδιά της που είναι μικρά. Δεν κρίνω, άλλωστε είμαι κατά όλων των πολέμων. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι πως και οι δυο κυρίες έχουν συγγενείς που ζουν στη Ρωσία -Ρώσους και Ουκρανούς- αλλά δεν τους θεωρούν συγγενείς τους πια. Τους έχουν ξεγράψει. Ο πόλεμος διαλύει τις ανθρώπινες σχέσεις. Επίσης, παρατήρησα πως η κυρία από τη δυτική Ουκρανία -δηλαδή, μακριά από το μέτωπο- ήταν πολύ πιο ήρεμη. Λογικό είναι αυτό, οι Ρώσοι δεν θα φτάσουν ποτέ εκεί και δεν είναι στόχος τους να φτάσουν εκεί. Βέβαια -και της το είπα αυτό-, όταν τελειώσει ο πόλεμος με τη Ρωσία, η Πολωνία θα βρει έναν τρόπο να προσαρτήσει εδάφη της δυτικής Ουκρανίας -η Ουκρανία και η Πολωνία έχουν παλιές ιστορίες και οι εθνικιστές Ουκρανοί είχαν σφάξει χιλιάδες Πολωνούς- και γέλασε. Γέλασε γιατί μάλλον έτσι θα γίνει. Τους είπα ότι σε δέκα χρόνια, Ουκρανοί και Ρώσοι θα αναρωτιούνται γιατί έγινε αυτός ο πόλεμος και γιατί σκοτώθηκαν μεταξύ τους, όπως αναρωτιούνται σήμερα και πολλοί πρώην Γιουγκοσλάβοι για τον εμφύλιο στη Γιουγκοσλαβία. Δεν νομίζω ότι συμμερίστηκαν την άποψή μου, αλλά είναι λογικό αυτό, αφού η χώρα τους είναι ήδη στον τέταρτο χρόνο πολέμου με τη Ρωσία. Εννοείται πως και οι δυο μισούν τους Ρώσους και, ιδιαίτερα, τον Πούτιν. Η κυρία από την ανατολική Ουκρανία είπε πως, αν ο Ζελένσκι υπογράψει ειρήνη, οι Ουκρανοί θα τον ανατρέψουν και θα βάλουν στην θέση του κάποιον άλλον για να συνεχιστεί ο πόλεμος. Δεν νομίζω πως θα γίνει αυτό, αλλά ούτε αυτό το είπα. Κάποια στιγμή, η κυρία από την ανατολική Ουκρανία είπε πως η Ουκρανία είναι ευρωπαϊκή χώρα και οι Ουκρανοί, σε αντίθεση με τους Ρώσους, ξέρουν πως είναι να ζεις ελεύθερος και να ανήκεις στην Ευρώπη μαζί με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που θέλουν τώρα η Ουκρανία να συνεχίσει να πολεμάει μόνη της. Της είπα με τρόπο πως, σε ό,τι έχει να κάνει με την ελευθερία και την Ευρώπη, το τυρί είναι τζάμπα μόνο στη φάκα. Και αυτό το ζήσαμε στο πετσί μας και εμείς οι Έλληνες. Άλλο που δεν μάθαμε τίποτα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.