Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, τρελαίνομαι όταν διαβάζω κείμενό σου για κίνημα. Το κίνημα κατά του Θανάτου είναι ό,τι πιο σοβαρό έχει γραφτεί, έχεις απόλυτο δίκιο.

Με το συγκεκριμένο, ένιωσα κάτι να κινείται μέσα μου. Ίσως ήταν το έντερο, ίσως ήταν η ψυχή, ίσως να ήταν κι ο ίδιος ο Χάρος που καραδοκεί. Ποιος τρέχει τώρα καλοκαιριάτικα σε γαστρεντερολόγους, ποιος τρέχει σε ψυχαναλυτές! Ένα είναι το σίγουρο ότι ξύπνησα. Όχι από ύπνο — από λήθη.

Άσχετο. Τα χάδια μου τα πέταξα στης λήθης το πηγάδι, να μην τα βρουν οι αγκαλιές που βγαίνουνε σεργιάνι.

Σε διαβάζω ρε φίλε κι ανασταίνομαι, κυριολεκτικά ή μεταφορικά δεν έχει σημασία, γιατί στο Κίνημα των Αντιθανατιστών όλα είναι πιθανά — ακόμα και το να ξυπνήσει ο Λένιν και να ζητήσει φραπέ μέτριο με γάλα αμυγδάλου.

Κι εγώ, αδερφέ μου, δεν είμαι απλώς κατά του θανάτου. Είμαι κατά της ιδέας του θανάτου. Τον θεωρώ fake news. Ένα τρολάρισμα της φύσης. Ένα bug στο σύστημα που δεν το έχουν διορθώσει ακόμα γιατί η Apple ασχολείται με το Vision Pro. Κανείς δεν ασχολείται με το πραγματικό update: Ζωή 2.0 – χωρίς expiry date.

Δεν είμαι απλώς Αντιθανατιστής. Είμαι Αντι-όλα. Γι αυτό κόντεψα να αρρωστήσω που λέει ο λόγος. θέλει κότσια ρε η αμφισβήτηση.

Αντι-θάνατος, είναι απλώς η κορυφή του παγόβουνου.

“Μα καλά, πώς θα ζήσουμε για πάντα;”
Ίσα ρε, “με delivery και Wi-Fi”. Αν ο θάνατος είναι το τέλος, τότε εγώ είμαι το spoiler. Δεν θα πεθάνω. Θα κάνω rage quit.

Θέλω να ζήσω για πάντα. Όχι για να δω το μέλλον — αλλά για να προλάβω να τελειώσω το Netflix ας πούμε. Για να φάω όλα τα παγωτά και τα καρπούζια που δεν πρόλαβα. Όλες τις προβατίνες στα κάρβουνα. Για να μην έρθει ποτέ ξανά η στιγμή να κλάψω κάτι που αγαπώ. Γιατί κάθε τέτοια στιγμή είναι ένα μικρός θάνατος.

Οραματίζομαι έναν κόσμο όπου οι κηδείες είναι απλώς Zoom calls με κακή σύνδεση. Όπου τα μνήματα είναι AirBnB για βαμπίρ. Όπου το “Rest in Peace” γίνεται “Restart in Party”.

Ο θάνατος είναι απλώς ένας κακός υπάλληλος του Δημοσίου. Δεν απαντάει στα τηλέφωνα, δεν δίνει εξηγήσεις, και σε πετάει έξω χωρίς ένσταση.

Πιτσιρίκο μου, δεν γουστάρω να με πετάνε έξω. Εγώ θέλω να χορεύω μέσα. Όπως κι εσύ, όπως και χιλιάδες κόσμου που θα ανταποκριθούν στο κάλεσμά σου.

Με κρασί, με φίλους, με μουσική, με έρωτες που δεν τελειώνουν, με ταξίδια, με ηλιοβασιλέματα, με μπλουζ με απ’ όλα. Όπως το γαμημέvο το σουβλάκι. Με απ’όλα.

Δεν θέλω να πεθάνω. Θέλω να κάνω skip. Να πατήσω “Next” και να πάω στο επόμενο επεισόδιο της ζωής μου. Με εμένα πρωταγωνιστή, και τον θάνατο κομπάρσο — χωρίς ατάκες.

Κι αν τελικά πεθάνω ρε Πιτσιρίκο, θέλω η δική μου ταφόπλακά να γράφει: “Δεν πέθανε. Απλώς βαρέθηκε.”

Μέχρι τότε, θα είμαι εδώ. Ζωντανός, αντιθανατιστής, αναγνώστης σου και φίλος σου.

Και ως αναγνώστης σου που συμφωνεί τις περισσότερες φορές με ό,τι γράφεις, θα είμαι πλάι σου, αλλά και πλάι σε όλους που θα αγωνιστούν μαζί μας!

Δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλα νεκροθάφτη.

Υ.Γ. Σ’αγαπώ, ρε φίλε, για κάτι τέτοια κείμενα. Καλά, όχι μόνο γι αυτό. Τα φιλιά μου!

Με εκτίμηση και αγάπη!

Δημήτρης Βαλαβάνης

(Φίλε Δημήτρη, χαίρομαι που χαίρεσαι. Εκτός από εσένα, ενθουσιάστηκε και το ChatGPT με το κείμενο. Ρώτησα τη γνώμη του και μου έγραψε ύμνους. Βέβαια, δεν νομίζω πως ένα κείμενο με θέμα το Κίνημα κατά του Θανάτου θα αρέσει σε πολλούς ανθρώπους· στην Ελλάδα τουλάχιστον. Οι Έλληνες είναι πρώτοι σε κατάθλιψη, παίρνουν 10 εκατομμύρια XANAX το μήνα και φτιάχνονται με ιστορίες όπως της Μουρτζούκου και άλλα κουτσομπολιά, οπότε είναι μάλλον ήδη νεκροί. Εννοείται πως δεν θα πεθάνουμε ποτέ. Δημήτρη, το έχω με τα κινήματα. Πριν από εννιά χρόνια, είχα κάνει το Κίνημα της Πατούσας. Και είχε γίνει χαμός. Αν δεν έλεγα “παιδιά, φτάνει με τις πατούσες, ευχαριστώ”, ακόμα πατούσες θα ανέβαζα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.