Αριστερά, Δεξιά και άλλα παραμύθια
Με αφορμή την δολοφονία του Τσάρλι Κερκ και τη σύλληψη του δολοφόνου του, έχουμε πάλι τη συζήτηση για το αν ο δράστης είναι αριστερός ή δεξιός ή παρανοϊκός, και ο καθένας επιλέγει την εκδοχή που τον βολεύει ή ταιριάζει με τις βεβαιότητές του.
Αυτά τα περί αριστερού ή δεξιού δράστη, σου δίνουν την εντύπωση πως ζούμε στην δεκαετία του ’60 ή του ’70 -με τον Ψυχρό Πόλεμο και τις επαναστατικές οργανώσεις στις χώρες της Δύσεις- και όχι στο 2025, με τη Σοβιετική Ένωση να έχει διαλυθεί εδώ και 35 χρόνια και τον νεοφιλελευθερισμό να είναι ο μόνος και απόλυτος κυρίαρχος.
Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους τι είναι σήμερα Αριστερά και Δεξιά, θα σου δώσουν διαφορετικές απαντήσεις.
Στην πραγματικότητα, κανείς δεν ξέρει τι είναι Αριστερά ή Δεξιά σήμερα, οπότε οι άνθρωποι αναπαράγουν απόψεις του παρελθόντος.
Ακούς και διαβάζεις συχνά, ένας άνθρωπος να χαρακτηρίζεται κομμουνιστής ή αναρχικός, μόνο και μόνο επειδή μιλάει κατά των ανισοτήτων, των ολιγαρχών ή των τραπεζών, ενώ, σε αυτόν τον μοντέρνο κόσμο, ο πιο συνηθισμένος χαρακτηρισμός για κάποιον που έχει διαφορετική άποψη από εμάς, είναι το “φασίστας”.
Βέβαια, δεν χρειάζεται να είσαι κομμουνιστής, για να επισημαίνεις πως δεν γίνεται οκτώ άνθρωποι να έχουν τον πλούτο του μισού πληθυσμού της Γης. Δεν γίνεται οκτώ άνθρωποι να έχουν τον πλούτο 4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Αυτό το σκέφτεται κάθε λογικός άνθρωπος, ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση.
Δεν χρειάζεται να έχεις συγκεκριμένη πολιτική τοποθέτηση, για να είσαι κατά των πολέμων ή της γενοκτονίας των Παλαιστινίων. Είναι θέμα κοινής λογικής και ανθρωπιάς.
Επίσης, ποια πολιτική τοποθέτηση;
Εκατομμύρια άνθρωποι σε όλον τον κόσμο απέχουν από τις εκλογές αλλά οι υπόλοιποι επιμένουν να τους τοποθετούν σε κόμματα.
Στην Ελλάδα, στις τελευταίες εθνικές εκλογές, η αποχή πλησίασε το 40%, αν και η ψήφος είναι υποχρεωτική στην Ελλάδα. Και η αποχή από τις εκλογές είναι απόδειξη πως όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτά τα σχήματα και τα κόμματα. Δεν είναι ότι έγιναν «απολίτικοι», αλλά ότι το πολιτικό σύστημα δεν τους εκπροσωπεί πια (σ.σ. Είναι αξιοσημείωτο πως η ψήφος είναι υποχρεωτική στην Ελλάδα αλλά ένα κόμμα μπορεί να απέχει από τις εκλογές. Δηλαδή, ένα κόμμα μπορεί να απέχει από τις εκλογές, αλλά οι ψηφοφόροι αυτού του κόμματος πρέπει να πάνε να ψηφίσουν. Μετά κάποιοι απορούν ακόμα για την χρεοκοπία και την διάλυση της Ελλάδας).
Με τα κόμματα και τις ιδεολογίες να είναι στα αζήτητα, δεν έχει κανένα νόημα να μιλάμε για Αριστερά, Δεξιά και Κέντρο.
Άλλωστε, ιδέες που κάποτε θεωρούνταν αριστερές, αργότερα έγιναν ιδέες της Δεξιάς. Ο κόσμος αλλάζει.
Σήμερα, οι ταμπέλες «Αριστερά» και «Δεξιά» δεν περιγράφουν την πραγματικότητα αλλά τη νοσταλγία μας για μια εποχή που είχε ακόμα ξεκάθαρες γραμμές.
Δεν υπάρχουν πια Αριστεροί και Δεξιοί∙ υπάρχουν άνθρωποι που κλείνουν τα μάτια και άνθρωποι που τα κρατούν ανοιχτά.
Η σύγκρουση δεν είναι ανάμεσα σε ιδεολογίες αλλά ανάμεσα σε λίγους πανίσχυρους και σε δισεκατομμύρια που παλεύουν για μια αξιοπρεπή ζωή.
Το μόνο που έμεινε από τις ιδεολογίες είναι οι φανέλες. Και τις φανέλες τις φοράνε οι χορηγοί.
Η μόνη ιδεολογία πια είναι το κέρδος. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια για ενήλικες.
Αν θες να βρεις τη διαφορά Αριστεράς–Δεξιάς, ψάξε την στις δυο τσέπες σου: και οι δύο άδειες είναι.
Όσο συνεχίζουμε να μιλάμε με όρους του χθες, θα παραμένουμε αιχμάλωτοι ενός παρελθόντος που δεν υπάρχει πια.
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.