Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη

Δεν έλειπα από την Ελλάδα τα τελευταία 15 χρόνια και δεν έχω πάθει Αλτσχάιμερ, οπότε ξέρω πολύ καλά τι έχει συμβεί στην πολιτική ζωή της χώρας, σε αντίθεση με κάποιους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, που δηλώνουν πως, αν και ήταν δίπλα στον Αλέξη Τσίπρα, ήταν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που ήταν κυβέρνηση από το 2015 έως το 2019, και ψήφιζαν στη Βουλή, πρέπει να διαβάσουν το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, “Ιθάκη”, για να μάθουν τι έγινε στη χώρα.

Θα σας πω τι έγινε στη χώρα:

Η Ελλάδα χρεοκόπησε το 2010, με κύριους υπεύθυνους τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας και το ΠΑΣΟΚ -αλλά και το σχεδόν 80% των πολιτών που ψήφιζε αυτά τα δυο κόμματα επί δεκαετίες-, η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες, η Ελλάδα υποθηκεύτηκε και ξεπουλήθηκε, οι υποδομές της διαλύθηκαν, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες μετανάστευσαν, και η ταφόπλακα στην Ελλάδα μπήκε το 2015 από τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός υποσχόμενος ελπίδα και ανατροπή, αλλά το μόνο πράγμα που ανέτρεψε ήταν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος

“Ναι, αλλά ο Τσίπρας δεν έκλεψε”

Οι Έλληνες θεωρούν αυτονόητο πως οι πολιτικοί που ψηφίζουν είναι κλέφτες και απατεώνες, οπότε, αντί να ζητούν αποτελέσματα από τους πολιτικούς -οι πολιτικοί κρίνονται από τα αποτελέσματα της δουλειάς τους- μιλούν για την ηθική τους. Αντί να αναζητούν τον ικανότερο πολιτικό, ψάχνουν για …καλό άνθρωπο. “Ο δικός μας είναι πιο ηθικός από τον δικό σας”. Βέβαια, η ηθική δεν έχει σχέση με την πολιτική. Τα κράτη δεν έχουν ηθική, τα κράτη έχουν συμφέροντα. Ηθική έχουν οι άνθρωποι. Ή δεν έχουν. Από την άλλη, οι πολιτικοί είναι επαγγελματίες ψεύτες, οπότε το να αναζητάς ηθική στους πολιτικούς, με κάνει να σκέφτομαι πως εσύ που το κάνεις αυτό, είσαι ανήθικος ή τραγικά αφελής. Α, και ο Τσίπρας δεν εξελέγη με σύνθημα “Εγώ δεν θα κλέψω”. Άλλα πράγματα υποσχέθηκε για να εκλεγεί.

“Δεν έφταιγε ο Τσίπρας, έφταιγαν οι συνεργάτες του που ήταν απατεώνες”

Και ποιος τους διάλεξε αυτούς τους συνεργάτες; Ο Τσίπρας. Χώρια που κάποιοι συνεργάτες του Τσίπρα αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το καλοκαίρι του 2015, μετά το δημοψήφισμα, οπότε, είτε τους συμπαθείς είτε τους αντιπαθείς, θα πρέπει τουλάχιστον να τους αναγνωρίσεις πως τήρησαν το λόγο τους, σε αντίθεση με τον “ηθικό” Τσίπρα. Το αφήγημα πως ο αρχηγός-ηγέτης είναι πεντακάθαρος, λεβέντης και αετός αλλά οι γύρω του είναι ακατάλληλοι και τον παρασύρουν, το έχω ακούσει και διαβάσει για τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Κώστα Σημίτη, τον Κώστα Καραμανλή, τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αλέξη Τσίπρα, ενώ το ακούω σήμερα και για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Όποιος πιστεύει αυτό το επιχείρημα είναι τέρμα ηλίθιος. Βέβαια, σε μια χώρα που πάντα φταίνε οι …άλλοι και όλοι είναι θύματα και αθώοι, και δεν έχουν καμία ευθύνη, δεν μου κάνει εντύπωση η θυματοποίηση και του Τσίπρα.

“Από τον Μητσοτάκη, χίλιες φορές ο Τσίπρας”

Μαζί σας· ακόμα και για …αισθητικούς λόγους. Η απόλυτη ήττα για τους Έλληνες είναι ότι 15 χρόνια μετά τη χρεοκοπία της χώρας έχουν για 7 χρόνια κυβέρνηση το ένα από τα δυο κόμματα που ευθύνονται για τη χρεοκοπία της, και για πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, παρέα με ακροδεξιούς, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Μάκης Βορίδης και ο Θάνος Πλεύρης. Κοιτάς την ελληνική κυβέρνηση και ξέρεις πως η Ελλάδα είναι τελειωμένη.

Αλλά, υπάρχει και ένα “αλλά”. Ποιος έφερε τον Μητσοτάκη και μας τον φόρεσε καπέλο για -ήδη- εφτά χρόνια; Ο Τσίπρας. Ο Τσίπρας έφερε τον Μητσοτάκη.

Γιατί έφερε ο Τσίπρας τον Μητσοτάκη; Επειδή, ο Τσίπρας το 2015 -μετά το δημοψήφισμα- πέρασε το μήνυμα στην ελληνική κοινωνία πως η Ελλάδα είναι τελειωμένη, πως δεν έχει καμία σημασία τι ψηφίζουν -ακόμα και σε ένα δημοψήφισμα- και πως οι κυβερνήσεις είναι διακοσμητικές.

Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ήταν πάλι πρώτο κόμμα αλλά όσοι προσέχουν τα στοιχεία, παρατήρησαν πως ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε πάνω από 300 χιλιάδες ψήφους από τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015, ενώ -και αυτό είναι το κυριότερο- η αποχή εκτινάχτηκε στο 44%, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ της Μεταπολίτευσης.

Ναι, ξέρω, δεν φταίει ο Τσίπρας για αυτό, φταίνε οι …συνεργάτες του. Που δεν τους άλλαξε, όμως. Γιατί ήταν αθώος και ηθικός, και δεν καταλάβαινε πως οι συνεργάτες του είναι λαμόγια.

Για όσους δεν καταλαβαίνουν πως ο Τσίπρας μας φόρεσε τον Μητσοτάκη, να φέρω ένα άλλο παράδειγμα. Όταν την περασμένη δεκαετία, μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, είδα ένα βίντεο με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον Τζορτζ Μπους και τον Μπιλ Κλίντον, να κάνουν μια κοινή δήλωση για το πόσο κακός και επικίνδυνος είναι ο Ντόναλντ Τραμπ, το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν “μάγκες, για να είναι πρόεδρος ο Τραμπ τώρα, κάποιες ευθύνες θα έχετε κι εσείς”.

“Τι μπορούσε να κάνει ο Τσίπρας;”

Να παραιτηθεί. Ο Τσίπρας, όχι μόνο δεν παραιτήθηκε μετά το δημοψήφισμα αλλά ψήφισε το νέο Μνημόνιο παρέα με τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, και φρόντισε να εφαρμοστούν όλα αυτά τα υπέροχα μέτρα που τελείωσαν την Ελλάδα για πάντα. Όσο για το επιχείρημα ότι ο Τσίπρας έβγαλε την Ελλάδα από τα Μνημόνια το 2018 -ο Μητσοτάκης λέει πως το έκανε αυτός το 2022-, να παρακάμψω την επικοινωνιακή “κανονικότητα” και να θυμίσω πως σχεδόν κανένας εφαρμοστικός νόμος των Μνημονίων δεν έχει καταργηθεί ακόμα, ενώ η υποθήκευση όλου του δημόσιου πλούτου έχει διάρκεια 99 χρόνων και η αποπληρωμή των δανειακών συμβάσεων φθάνει μέχρι το 2070. Όσο για το ΤΑΙΠΕΔ και το Υπερταμείο δεν έχουν ημερομηνία λήξης, ενώ διαχειρίζονται την «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας προς όφελος των δανειστών. Οι μόνοι Έλληνες που έχουν βγει από τα Μνημόνια είναι αυτοί που εγκατέλειψαν τη χώρα και αυτοί που πέθαναν. Οι υπόλοιποι, υπομονή· όλοι θα πεθάνουμε κάποτε.

Δεκαπέντε χρόνια μετά τη χρεοκοπία, δεν υπάρχει πια καμία δικαιολογία. Ξέρουμε πολύ καλά τι έγινε, ποιοι το έκαναν, αλλά, κυρίως, ποιοι το επέτρεψαν. Η Ελλάδα δεν καταστράφηκε από έναν πρωθυπουργό, ένα κόμμα ή μια τετραετία· καταστράφηκε από μια νοοτροπία που επιβιώνει ακόμα: τη νοοτροπία του «σωτήρα». Περιμένουμε πάντα κάποιον άλλον να μας βγάλει από το χάος, την ώρα που εμείς συνεχίζουμε να φερόμαστε σαν να μην έχουμε καμία ευθύνη.

Δεν ξέρω γιατί τόσοι πολλοί Έλληνες ψάχνουν για πατερούλη. Σε όλη την διάρκεια της Ιστορίας του Ελληνικού Κράτους, οι Έλληνες ψάχνουν για πατερούλη, πατέρα του έθνους, Εθνάρχη και άλλα τέτοια. Κάποιοι λένε πως αυτό έχει να κάνει με την Ορθοδοξία και πως το βλέπεις να συμβαίνει και σε άλλες ορθόδοξες χώρες, όπως η Ρωσία. Δεν ξέρω αν ισχύει αυτό, γιατί και οι Τούρκοι έχουν τον Κεμάλ Ατατούρκ, τον πατέρα των Τούρκων.

Σκέφτομαι πως μπορεί οι Έλληνες να μην ψάχνουν για πατερούλη, αλλά για τσοπάνη. Αν είσαι πρόβατο, θα βρεις τσοπάνη σίγουρα. Τσοπάνη με χαμόγελο και Armani. Αλλά τσοπάνη.

Όσο ψάχνουμε για πατερούλη, τόσο θα βρίσκουμε τσοπάνηδες. Κι αυτό δεν είναι πολιτική τραγωδία· είναι εθνική επιλογή. Μέχρι να σταματήσουμε να λειτουργούμε σαν κοπάδι και να αποφασίσουμε να φερόμαστε ως πολίτες, θα ζούμε ξανά και ξανά τις ίδιες απογοητεύσεις, με άλλα πρόσωπα αλλά την ίδια ιστορία και την ίδια κατάληξη.

(Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι πως υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν πως ο Αλέξης Τσίπρας έκατσε και έγραψε βιβλίο. Το βρίσκω καταπληκτικό!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.