Λάουρα Ζούγρη – Περί σιωπής

Η ‘’Σπασμένη φλέβα’’ έσπασε το συμβόλαιο της Παγώνας-Λάουρας Ζούγρη με τις εκδόσεις ‘’Μούρλεκιν’’. Η Παγώνα συγκλονισμένη από την τραγική απεικόνιση της νεοελληνικής πραγματικότητας στην ταινία, με ενοχική ντροπή, έκοψε το νήμα που οδηγούσε την έμπνευσή της σε εύπεπτες ερωτικές ιστορίες και αποφάσισε να αλλάξει θεματολογία. Αντιλαμβανόμενη ότι όλη η κ@ύλα είναι το Χρήμα αποφάσισε να γράψει ιστορίες ρεαλιστικού σουρεαλισμού με στοχαστική αναδίφηση του οικονομικού υπεδάφους των σχέσεων των ανθρώπων, και της αδυναμίας τους να παραδεχτούν τις μεταμφιέσεις των κινήτρων τους που ενορχηστρώνει ο μοναδικός θεός για τον οποίο σφάζονται μεταξύ τους.

Αναζητώντας νέο εκδοτικό οίκο, αντάξιο της ποιοτικής στροφής που επιχειρεί, για ν’ αποκτήσει πρόσβαση στο ανάλογο αναγνωστικό κοινό, η Λάουρα Ζούγρη έδιωξε την Παγώνα από μέσα της, έσβησε το όνομα απ’ την λογοτεχνική και αστυνομική της ταυτότητα και χτύπησε πολλές πόρτες επί ματαίω. Με τον λεκέ του ‘’Μούρλεκιν’’ στην πιάτσα κατάπινε τη μια απόρριψη μετά την άλλη. Δεν είν’ εύκολες οι θύρες, εάν το ταλέντο τες κουρταλεί. Όλοι οι μεγάλοι ιστορικοί οίκοι ζητούσαν πιστοποιητικά λογιοσύνης ή, έστω, ομοτραπεζοσύνης με προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους. Ο ‘’ΠΑΛΙΚΑΡΟΣ’’, ο ΠΑΡΑΓΙΟΣ, το ΛΙΒΑΝΙ, ο ΚΑΡΥΔΙΩΤΗΣ, ο ΣΑΡΑΒΑΛΑΣ, λοιδόρησαν το προηγούμενο έργο της. Μόνο οι εκδόσεις ΠΑΤΑΚΙ εκτίμησαν την αυθεντικότητα και το πάθος της και εμπιστεύτηκαν την επίδραση της ‘’Σπασμένης φλέβας’’ στη διασάλευση της συγγραφικής της ρουτίνας και την εξέλιξη του αστείρευτου ταλέντου της.

Το πρώτο έργο της νέας εποχής δεν προέκυψε τυχαία. Αναδύθηκε μέσα από την τελετουργική πράξη με την οποία η Λάουρα κάλεσε τη Μούσα της: πρόφερε φωναχτά ένα απάνθισμα υβριστικών λέξεων από το σύνολο των ταινιών του Γιάννη Οικονομίδη εν είδει προφορικού προοιμίου-επίκλησης την ώρα που η τηλεοπτική της οθόνη προέβαλλε εικόνες από την εξεταστική επιτροπή της βουλής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Ένα ζαλιστικό πινγκ πονγκ μεταξύ προσώπων και ύβρεων μέθυσε τη Μούσα και…η Μούσα μίλησε, η έμπνευση σφύριξε, η πρώτη φράση γεννήθηκε: ‘’Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής’’.

Το έργο αρχίζει μ’ αυτή τη φράση σφηνωμένη στο στόμα του κεντρικού ήρωα και είναι το πρώτο σύμπτωμα ενός επικίνδυνου ιού, του βωβοϊού, που εξαπλώνεται ραγδαία σε όλον τον κόσμο. Προκαλεί, αρχικά, καλοήθεις βλάβες στις φωνητικές χορδές οι οποίες σταδιακά οδηγούν στην παράλυσή τους. Μεταλλάξεις του βωβοϊού, πλήττουν τα εγκεφαλικά κύτταρα και την έδρα της μνήμης στο μεγαλύτερο ποσοστό των νοσούντων. Ποια είναι η πηγή του κακού; Από ποιο εργαστήρι ‘’δραπέτευσε’’ ο ιός; Ποια συμφέροντα υπηρετεί η πανδημική του κατίσχυση;

Η Λ.Ζ. δημιουργεί ένα σύμπαν βουβών ανθρώπων που αντιδρούν ποικιλοτρόπως με το κακό που τους βρήκε. Άλλοι αποσύρονται στην απόλυτη ιδιωτεία, βουλιάζοντας στον θορυβώδη κόσμο των ψηφιακών κοινωνικών δικτύων που αναπαράγουν τους θορύβους του παρελθόντος, άλλοι περιφέρονται στην αγορά απαιτώντας ή επαιτώντας σπαρακτικά επικοινωνία με τη γλώσσα του σώματος, χειρονομίες και βρυχηθμούς. Οι πιο απαιτητικοί και απελπισμένοι αρπάζονται με χέρια, πόδια και σβέρκα μεταξύ τους, άλλοι ξύνονται μανιωδώς τρώγοντας τις σάρκες τους. Γεμάτοι μελανιές, πληγές, καρούμπαλα, σπασμένες φλέβες, ματωμένοι, ακρωτηριασμένοι περιφέρονται δίχως λόγια, δίχως σκέψη, δίχως μνήμη. Κάποιοι μασούν χαρτονομίσματα, ξερνούν και αφοδεύουν κέρματα ενός από αιώνες καταργημένου νομίσματος.

Το Ένα και Αληθινό νόμισμα είναι Αόρατο.

Ο τίτλος ‘’Περί σιωπής’’ που διάλεξε η Λ.Ζ., όπως και το περιεχόμενο παραπέμπουν σε γνωστό έργο του Ζ. Σαραμάγκου. Η νέα συγγραφική εποχή της σφραγίζεται από την επιρροή ενός σπουδαίου νομπελίστα συγγραφέα, γεγονός που την τιμά.

Πρόκειται για ένα πρωτότυπο στη σύνθεσή του μυθιστόρημα, αφού δοκιμάζει ποικίλα είδη του έντεχνου λόγου και όχι μόνο. Περιέχει στιχουργήματα, διαλογικά μέρη, ένθετους δοκιμιακούς αφορισμούς, ιστορικές παραπομπές, ένα κολάζ λογοτεχνικών ρευμάτων, μια πληθωριστική προσπάθεια της Λ.Ζ. να αποδείξει την αξία της πένας της, τη μόρφωσή της, την ικανότητα πλεύσης σε διαφορετικές θάλασσες στο ίδιο έργο και, κυρίως, να καταφέρει να αποδώσει με ψυχολογική αλήθεια τη διάχυση του ‘’δικαιώματος’’ της σιωπής σε μια ολόκληρη κοινωνία, σ’ έναν ολόκληρο κόσμο.

Φιλιά

Μερόπη

(Αγαπημένη Μερόπη, έχω πάρει σβάρνα τα βιβλιοπωλεία για να αγοράσω το “Περί σιωπής” της Λάουρας και δεν το βρίσκω πουθενά. Ως και στο Bublic πήγα. Τώρα θα βάλω μέσο τον Χρήστο Χωμενίδη, που είναι η Σάσα Σταμάτη της ελληνικής λογοτεχνίας, να μου βρει ένα αντίτυπο του βιβλίου, γιατί η Λάουρα είναι φίλη του. Με έχει εντυπωσιάσει η στροφή της Λάουρας στο ρεαλισμό και περιμένω να μας χαρίσει αριστουργήματα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.