Σκιάχτηκα

Αγαπητέ Πιτσιρίκο, το πρωί, «Σκιάχτηκα».
Όπως ήμουν στο γραφείο, αρχίζει να χτυπά η σειρήνα.
Αρπάζω το κράνος, σφυρίχτρα, λουκάνικο για να με βρει ο σκύλος στην αναζήτηση, και τρέχω προς την αυλή της εταιρείας.

Από άλλο γραφείο, μια συνάδελφος με βατραχοπέδιλα και αναπνευστήρα.

Από την αποθήκη βγαίνουν συνεργάτες με βάρκα και ένα κανό.

Τρέχουμε όλοι προς το ποτάμι.

Λέω εδώ είμαστε, ήρθε η ώρα μας.

Παίρνω ένα κομμάτι χαρτί και αρχίζω να γράφω, στο παιδί μου και ένα μήνυμα για της επόμενες γενιές.

“ΖΗΣΑΜΕ, σε μια χώρα που μας φρόντιζε,

Όταν έβρεχε ψάχναμε ψηλό βουνό, όταν χιόνιζε μέναμε στην Μεσογείων 16 ώρες ( προσωπικό βίωμα), όταν μπαίναμε σε τρένο έκλαιγε όλη η χώρα, όταν ψάχναμε για λεφτά ακούγαμε παντού μπεεε, όταν πηγαίναμε σε νοσοκομείο παίρναμε μαζί προμήθειες.

Το μόνο που θα σωθεί -γιατί αυτό προέχε είναι η νέα φρεγάτα Belharra, γι’ αυτήν υπάρχουν λεφτά. Τι να τα δώσουμε σε υποδομές κλπ; Όχι, βρε κουτό.”

Όπως τα έγραφα λοιπόν αυτά, η βάρκα που ήμουν επάνω έπλεε στην Λεωφόρο Σπάτων, βλέπω τον Χαρδαλιά να κάνει κουπί και να στέλνει μηνύματα στο 112.

Και να φωνάζει “προφυλαχτείτε από μόνοι σας εγώ το είπα, τώρα είναι η ώρα της ατομικής ευθύνης” και έστριψε αριστερά για Παλλήνη.

Χαμογέλασα και συνέχισα όσο μπορούσα με τον κυματισμό, να γράψω πόσο ωραία είναι η χώρα μας.

Τα σέβη μου και να προσέχουμε μην χαθούμε στο βάθος των λυμάτων που μας έχουν ρίξει.

Π.

(Αγαπητέ φίλε, έχει ενδιαφέρον η ζωή στην Ελλάδα. Δεν πλήττουμε ποτέ. Εγώ ξύπνησα με το 112. Κάθομαι τώρα εδώ στο σπίτι και περιμένω να σταματήσει η βροχή για να βγω μια βόλτα -μια απόπειρα που έκανα νωρίτερα δεν πήγε και πολύ καλά γιατί έγινα μούσκεμα, οπότε επέστρεψα τρέχοντας- αλλά μάλλον η βροχή δεν θα σταματήσει σήμερα ή αύριο. Ευτυχώς μένω σε ψηλό σημείο και δεν θα πλημμυρίσουμε, γιατί καταλαβαίνω πως με τόση βροχή θα πρέπει να έχουν πλημμυρίσει πολλές περιοχές της Αττικής, και, ίσως, να έχουν γίνει καταστροφές. Όπως τα γράφετε είναι. Σκέφτομαι, όμως, πως, παρ’ όλα αυτά, ανήκουμε -ακόμα- στους τυχερούς του πλανήτη. Τουλάχιστον όσοι έχουμε καταφέρει να επιβιώσουμε σε αυτή τη χώρα. Όμορφη είναι η χώρα μας. Αν και κάνουμε ό,τι μπορούμε για να την ασχημύνουμε. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.