Όλα είναι κωμωδία – και αυτή είναι η ελευθερία μας
Ζούμε σε μια εποχή με εξαιρετική αβεβαιότητα, συγκλονιστικές γεωπολιτικές αναταράξεις και καταιγισμό καταστροφικών ειδήσεων, ζούμε στο νέο πολυπολικό κόσμο που δεν ξέρεις τι θα συμβεί την επόμενη μέρα, αλλά αυτή η εποχή έχει κάτι θετικό για τους ανθρώπους.
Από τη στιγμή που είναι προφανές πως είμαστε όλοι αναλώσιμοι, οι ισχυροί μπορούν να διαλύσουν τους αδύναμους χωρίς επιπτώσεις, και το μόνο που έχει σημασία είναι το χρήμα, το πετρέλαιο και οι …σπάνιες γαίες, δεν έχει κανένα νόημα να προσποιούμαστε πως ζούμε σε κοινωνίες Δημοκρατίας, Δικαιοσύνης και Αξιοκρατίας, όπου οι άνθρωποι θα επιβραβεύονται για την προσπάθειά τους, την εργασία τους και την ηθική τους.
Άλλωστε, σήμερα δεν κρατιούνται ούτε καν τα προσχήματα. Στο παρελθόν, οι ισχυροί αναζητούσαν και μια δικαιολογία ή ένα πρόσχημα, για να πάρουν τον πλούτο των αδύναμων. Επικαλούνταν την δημοκρατία, τα δικαιώματα κλπ.
Σήμερα, λένε ξεκάθαρα και απροκάλυπτα πως θα πάρουν ό,τι θέλουν, απλά και μόνο επειδή έχουν την ισχύ να το κάνουν.
Με αυτό τον τρόπο η Γροιλανδία θα πέσει στα χέρια των ΗΠΑ -είτε επειδή θα την αγοράσουν, είτε επειδή θα την κατακτήσουν με στρατό-, και η Γάζα θα πέσει στα χέρια του Ισραήλ που σκοτώνει συστηματικά τους Παλαιστίνιους, μέσα σε γενική αδιαφορία.
Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και μέσα στις κοινωνίες. Οι ισχυροί διαλύουν τους αδύναμους.
Ζούμε στην Ευρώπη, που είναι αδύναμη και ανύπαρκτη, ενώ έκανε και το μοιραίο λάθος να ποντάρει στην Ουκρανία και να την ενισχύσει στρατιωτικά με όλη της την δύναμη, με αποτέλεσμα να ηττηθεί και η Ευρώπη μαζί με την Ουκρανία από τη Ρωσία, και η Ευρώπη να έχει ξεμείνει από όπλα και να πρέπει τώρα να αγοράσει όπλα από τις ΗΠΑ, για να αντιμετωπίσει τις ΗΠΑ που θέλουν τη Γροιλανδία, που είναι έδαφος της Ευρώπης.
Όπως και να το δεις, είναι κωμωδία.
Η Νορβηγία δίνει το Νόμπελ Ειρήνης στη Μαρία Κορίνα Ματσάδο από τη Βενεζουέλα, οι ΗΠΑ με στρατιωτική επιχείρηση σκοτώνουν ανθρώπους και απαγάγουν τον πρόεδρο της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, με αποτέλεσμα η Μαρία Κορίνα Ματσάδο να ενθουσιαστεί και να χαρίσει το Νόμπελ Ειρήνης στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος το αποδέχτηκε και έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό της Νορβηγίας, όπου του γράφει “αφού δεν μου δώσατε το Νόμπελ Ειρήνης, δεν είμαι υποχρεωμένος να σκέφτομαι την ειρήνη”.
Αφού δεν μου δώσατε το Νόμπελ Ειρήνης, θα κάνω πόλεμο. Σαν πεντάχρονο παιδάκι, που του παίρνεις το παιχνίδι και κρατάει την ανάσα του, για “να σου δείξει”. Βέβαια, και στα παιδιά έχουν αλλάξει κάπως τα πράγματα, αφού, πριν από μερικές μέρες, ένας 11χρονος στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ σκότωσε τον πατέρα του επειδή του πήρε την κονσόλα του Nintendo και δεν του την έδινε. Δεν μου δίνεις την κονσόλα, σε καθαρίζω.
Το ακόμα καλύτερο είναι πως η Ουκρανία που δέχεται εισβολή από τη Ρωσία, επικροτεί τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα, ενώ είναι βέβαιο πως θα επικροτήσει και την επικείμενη προσάρτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ.
Είναι όλο κωμωδία. Παγκόσμια κωμωδία
Δεν μπορείς να τα αντιμετωπίσεις σοβαρά όλα αυτά, και γελάω πολύ με όλους αυτούς που επιμένουν να κάνουν “σοβαρές” αναλύσεις, χωρίς να αντιλαμβάνονται πόσο γελοίοι είναι.
Μπορείς να συνεχίσεις να πιστεύεις πως ζεις σε μια ισχυρή Ευρώπη, στην οποία βασιλεύουν η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη, ή μπορείς να ανοίξεις τα μάτια σου, να αντιληφθείς την απάτη και να κάνεις τις προσωπικές σου επιλογές.
Μπορείς να συνεχίσεις να περιμένεις σωτήρες, να νομίζεις ότι το πρόβλημα είναι ο γελοίος, καταπιεσμένος και ανύπαρκτος Μητσοτάκης και όχι ότι είσαι ένας θλιβερός πολίτης ενός θλιβερού προτεκτοράτου, μπορείς να συνεχίσεις να τσακώνεσαι για τις …αμβλώσεις, τη θρησκεία, το Χριστό και την Παναγία, μπορείς να γαντζωθείς ακόμα περισσότερο στην παρασιτική δουλειά σου που έχει γίνει πια η ζωή σου, μπορείς να συνεχίσεις να πενθείς με τσιτάτα του Μπρεχτ για τον χαμένο ανθρωπισμό, ή μπορείς να τα αφήσεις όλα αυτά και να ζήσεις τη μια και μοναδική ζωή που έχεις και αφενός δεν ξέρεις την διάρκειά της, και αφετέρου αποδεικνύεται καθημερινά όλο και πιο αναλώσιμη.
Μπορείς να συνεχίσεις να ζεις στο χτες και να γκρινιάζεις για όλα ή μπορείς να αποδεχτείς τη νέα πραγματικότητα και το νέο “γενναίο” κόσμο.
Αν τίποτα δεν είναι εγγυημένο και όλα είναι μια κωμωδία, τότε ο φόβος χάνει τη δύναμή του.
Αυτή η εποχή σου επιτρέπει να ζήσεις ελεύθερος. Αν το επιθυμείς, βέβαια.
Και έχει και πολύ γέλιο αυτή η εποχή.
Ας τη ζήσουμε λοιπόν.
Άλλωστε, στο τέλος όλοι, ισχυροί και αδύναμοι, πεθαίνουμε. Και αυτό είναι το πιο αστείο απ’ όλα.
(Έγραψα αυτό το κείμενο σε ένα καφέ γεμάτο με οπαδούς της Μπάγερ Λεβερκούζεν που φοράνε κοντομάνικα και πίνουν μπίρες. Στην πλατεία στο Μοναστηράκι, είδα Τούρκους να αγοράζουν φράουλες. Δίπλα μου κάθεται ένα νεαρό ζευγάρι φοιτητών που κάνουν σχέδια για τις δουλειές που θα βρουν σε εταιρείες. Κάποτε ήμουν εγώ στη θέση τους.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.