Message in a bottle, από το Όλο

-Καλημέρα, μικρή μου!
-Καλημέρα, Άγγελε…
-Ταραγμένη σε βλέπω, τι συμβαίνει;
-Δεν ξέρω, Άγγελε, δεν ξέρω πώς να σου το πω.

-Δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα, μικρή μου, εδώ όλοι – καταλαβαίνεις τι εννοώ – ξέρουμε τα πάντα για τα πάντα. Θυμάσαι;

-Ναι, αλλά δεν μπορώ ακόμα να το συνηθίσω.

-Γι αυτό θα σου λέω “καλημέρα μικρή μου”, μέχρι να το συνηθίσεις. Είναι δύσκολο να συνηθίσει κανείς την αιωνιότητα και την αίσθηση του Όλου, ακόμα και μετά από ύπαρξη διάρκειας μόνο είκοσι περιστροφών του γαλάζιου βράχου γύρω από το αστέρι του, μέσα στην ψευδαίσθηση που λέγεται “ζωή”. Δεν είσαι μικρή, δεν υπάρχει μέρα, θυμάσαι; Όλα είναι όλα και τίποτα μαζί, δεν υπάρχει πριν ή μετά ή τώρα. Όλα είναι Όλα και ό,τι ξεχωρίζεις λίγο είναι μία ψευδαίσθηση, όπως η “ζωή”. Γιατί δεν μπορεί να λείπει κάτι από το Όλο, ούτε οι ψευδαισθήσεις μπορούν να λείπουν. Αλλιώς πώς θα ήταν Όλο;

-Ναι αλλά αυτό; Αυτό είναι τρομακτικό.

-Συγκεντρώσου μικρή μου, είναι μία ψευδαίσθηση.

-Η μητέρα μου, Άγγελε. Η μητέρα μου, αυτή που στηθοδέρνεται για το παιδί της που της το δολοφόνησε το κράτος, και για τα αγέννητα παιδιά… Αυτή λέει τώρα πως το κράτος έχει δικαίωμα να δολοφονεί στοχευμένα παιδιά, γεννημένα και αγέννητα, όταν έχουν άλλο χρώμα και όταν οι γονείς τους θέλουν να περάσουν μία ανύπαρκτη γραμμή του γαλάζιου βράχου! Πώς γίνεται αυτό;

-Συγκεντρώσου μικρή μου, είναι μία ψευδαίσθηση.

-Η ψευδαίσθησή μου κάηκε ζωντανή Άγγελε, κάηκε μαζί με άλλες, από την ψευδαίσθηση ενός μηχανισμού που λέγεται κράτος και που εξυπηρετεί ψευδαισθήσεις εξουσίας και πλούτου, κάποιων ψευδαισθήσεων που λέγονται άνθρωποι. Έχεις δίκιο, τώρα ξέρω τι συμβαίνει. Αλλά τότε η φωτιά έκαιγε, ο τρόμος και ο πόνος ήταν αληθινοί τότε.

-Έτσι λειτουργεί το Όλο, αλλιώς δεν θα ήταν Όλο. Εμπεριέχει στις ψευδαισθήσεις του το καλό και το κακό, το υπέροχο και το φρικτό, το άσχημο και το όμορφο, την αγάπη και το μίσος. Εκεί διαχωρίζεται σε αντίθετα, για να βγάζει η “ύπαρξη” νόημα μέσα στον ίδιο της τον παραλογισμό, γιατί μόνο έτσι βγάζει νόημα. Μετά τελειώνει και επιστρέφουμε στο Όλο, απορώντας για τις πράξεις αυτών που βρίσκονται ακόμα μέσα στην ψευδαίσθηση της ζωής. Απλά για εσένα είναι ακόμα δύσκολο, δεν έχεις ολοκληρώσει την επανένταξη στο Όλο. Θα πάρει λίγο καιρό ακόμα, συνήθως χρειάζονται τόσες περιστροφές του βράχου γύρω από το αστέρι του, όσες έζησες στην ψευδαίσθηση της ύπαρξης.

-Είναι πολλά είκοσι χρόνια Άγγελε, είναι πολλά για να βιώνω αυτή την ντροπή.

-Στο μεγάλο σχήμα του Όλου δεν είναι τίποτα, ούτε μία ανάσα καν. Θα περάσουν σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

Η -Όταν συναντήσω την μητέρα μο,υ όμως; Όταν φύγει από την “ύπαρξη”, όταν φύγει από τη “ζωή” και έρθει εδώ; Πώς θα την κοιτάξω στα μάτια; Πώς θα αγκαλιάσω κάποια που επικροτεί τις δολοφονίες αυτών που με δολοφόνησαν; Πώς θα ακούσω αυτό που έχει να μου πει;

-Όπως κοιτάζεις και εμένα, όπως αγκαλιάζεις και εμένα. Όπως ακούς εμένα.

-Μα εσύ δεν έχεις ούτε μάτια, ούτε σώμα. Ούτε φωνή…

-Έτσι ακριβώς μικρή μου, δεν θα έχει ούτε αυτή, όπως δεν έχεις ούτε εσύ. Σκέφτεσαι ακόμα με όρους ύπαρξης. Εδώ, τώρα, είμαστε στο Όλο, είμαστε το Όλο, είμαστε το Τώρα, είμαστε το Εδώ. Εσύ είσαι το Όλο.

-Όταν θα έρθει η μητέρα μου τότε;

-Θα είσαι εσύ, θα είστε το Όλο. Τίποτα απ’ όλα αυτά που συμβαίνουν στην “ύπαρξη” δεν είναι κάτι περισσότερο από μία ψευδαίσθηση. Αυτοί που σας σκότωσαν, αυτοί που σκοτώθηκαν, είναι όλα μία ψευδαίσθηση που ανήκει απλά στο…

-Όλο, το ακούω αλλά δεν το καταλαβαίνω ακόμα.

-Ο πιο απλός τρόπος για να το καταλάβεις είναι να σκεφτείς ένα γεωμετρικό σχήμα. Για να είναι αυτό που λέει το όνομά του, πρέπει να πληροί κάποια κριτήρια, έτσι δεν είναι;

-Οπότε;

-Αν στο τετράγωνο λείπει μία γωνία ή μία πλευρά;

-Δεν είναι τετράγωνο. Είναι κάτι άλλο αλλά όχι τετράγωνο.

-Μπράβο. Αν στο Όλο λείπει κάτι, οτιδήποτε, έστω και το πιο ελάχιστο πράγμα, τι είναι; Ή μάλλον, τι δεν είναι;

-Δεν είναι όλο.

-Αν λείπει το μίσος, η δυστυχία, ο πόνος, η φρίκη; Τι είναι;

-Υπέροχο μεν, αλλά δεν είναι όλο. Γιατί, όμως, δεν το κρατάμε υπέροχο; Ας μην είναι Όλο, ας λείπουν πράγματα. Γιατί δεν το κάνουμε;

-Προσπαθούμε, μικρή μου, για αυτό μπαίνουμε στην ψευδαίσθηση και προσπαθούμε να φανταστούμε πώς μπορεί να είναι όταν δεν είναι Όλο, όταν λείπουν τα “αρνητικά”. Αλλά για κάποιον λόγο, μπαίνουμε και με την μορφή των αρνητικών, σκιζόμαστε σε δύο αντικρουόμενα κομμάτια. Το καθένα από αυτά θεωρεί αρνητικό το άλλο και θετικό τον εαυτό του, γιατί βλέπουν τα πράγματα διαστρεβλωμένα μέσα από τον διαχωρισμό τους. Και κάνουμε φριχτά πράγματα ο ένας στον άλλον, γιατί δεν καταλαβαίνουμε πως είμαστε Ένα όταν είμαστε στην ψευδαίσθηση, μέχρι που τελειώνει ο χρόνος μας και επιστρέφουμε εδώ. Γινόμαστε πάλι Ένα, κατανοούμε και ξαναπροσπαθούμε. Δεν αλλάζει ποτέ, γιατί είναι αδύνατο να αλλάξει. Γιατί είναι στην φύση του Όλου.

-Μακάρι να μπορούσα να της μιλήσω, Άγγελε, λέει ότι μιλάει μαζί σου.

-Δεν μιλάει μαζί μου, αλλιώς θα μιλούσε με εσένα. Μιλάει με κάποιο μέρος της ψευδαίσθησης που έχει διαλέξει σαν αλήθεια της.

-Τι να κάνω τότε;

-Ίσως κάποιος που γνωρίζει να διαβάζει το μπλογκ του Πιτσιρίκου μικρή μου, πες της αυτό που θέλεις να της πεις σαν ένα μήνυμα σε ένα μπουκάλι, και ίσως της το μεταφέρει.

-Εντάξει λοιπόν. Μαμά, άκουσέ με: τίποτα απ’ όλα αυτά δεν είναι αλήθεια, είμαστε όλοι Ένα, είμαστε Όλο. Όταν μισείς και αδιαφορείς για τα παιδιά των άλλων, μισείς και αδιαφορείς για εμένα και τον εαυτό σου. Ξέρω, είναι δύσκολο να καταλάβεις, αλλά προσπάθησε. Δεν έχει σημασία, είσαι μία ψευδαίσθηση όπως ήμουν και εγώ. Αλλά σου λείπω, έτσι δεν είναι; Σε πόνεσε όταν έφυγα, έτσι δεν είναι; Το ίδιο νιώθουν όλοι εκεί όταν χάνουν τα παιδιά τους. Μην περιμένεις να έρθεις εδώ για να μαλακώσει η ψυχή σου. Αλλά αν θέλεις να είσαι στο κομμάτι που είναι τα αρνητικά μέσα στην ψευδαίσθηση, σε παρακαλώ μην επικαλεστείς ποτέ ξανά το όνομά μου. Ήμουν ένα από τα παιδιά που δολοφόνησε το ίδιο το σύστημα που δολοφονεί τα παιδιά των άλλων, είμαστε Ένα, Τώρα, Εδώ. Θα καταλάβεις όταν έρθεις και δεις τα πράγματα από ψηλά, όπως τα βλέπω εγώ.

-Τέλεια μικρή μου, όπως θα έλεγε γελώντας τρανταχτά και ο Πιτσιρίκος σε ένα από τα πόντκαστ του. Και μιας και στέλνουμε αυτό το κείμενο μέσω του Βασίλη, έχεις κάτι άλλο να προσθέσεις, κάτι να πεις στους αναγνώστες του μπλογκ;

-Ναι,

-Αγάπη Όλο!

Άγγελος και Μ.

…με την φιλική συμμετοχή του Βασίλη

(Φίλε Βασίλη, να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.