Πέρσες

Το Ιράν δέχεται επίθεση από το Ισραήλ, τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους, και αγωνίζεται για την επιβίωσή του και την ανεξαρτησία του, αλλά το αφήγημα της σάπιας πια Δύσης είναι πως δέχεται επίθεση από το Ιράν, οπότε, ως άνθρωπος και Έλληνας, θέλω να εκφράσω τον θαυμασμό μου και την εκτίμησή μου για τους γενναίους Ιρανούς που αγωνίζονται για την πατρίδα τους, αν και δεν χρειάζονται την δική μου επιβράβευση.

Θέλω να εκφράσω τον θαυμασμό μου και για τον Αλί Χαμενεΐ, τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, ο οποίος δολοφονήθηκε μέσα στο γραφείο του από τις βόμβες των σιωνιστών.

Ο Αλί Χαμενεΐ, με πατέρα Τούρκο και μητέρα Περσίδα, φυλακίστηκε πολλές φορές στα χρόνια του Σάχη, πολέμησε στο μέτωπο στον πόλεμο του Ιράκ και της Δύσης εναντίον του Ιράν, επέζησε δολοφονικής απόπειρας σε βάρος του που του άφησε αναπηρία στο δεξί χέρι, μιλούσε τέσσερις γλώσσες, ένα από τα αγαπημένα του βιβλία ήταν οι “Άθλιοι” του Βίκτωρος Ουγκό, στα νιάτα του γοητεύτηκε από τους σοσιαλιστές διανοούμενους και αγωνιστές (Μαρξ, Τσε Γκεβάρα κλπ), ήταν κοντά σε μια οργάνωση που υποστήριζε τον ισλαμικό σοσιαλισμό, και, αν δεν προερχόταν από θρησκευτική οικογένεια και δεν είχε τόσο θρησκευτική εκπαίδευση, θα μπορούσε να είχε ασπαστεί τη θρησκεία του κομμουνισμού, οπότε θα κυνηγούσε και τον εαυτό του.

Αν ζούσα στο Ιράν και δεν είχα γίνει θρησκόληπτος, μάλλον θα ήμουν ένα από τα θύματα του Χαμενεΐ -εξολόθρευσε αριστερούς, κομμουνιστές και άλλους- αλλά οφείλω να του αναγνωρίσω πως δεν κρύφτηκε στο καταφύγιο, αν και ήξερε πως θα ήταν ο πρώτος στόχος του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Εκτιμώ τη γενναιότητα και τη συνέπεια, απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Ο Χαμενεΐ, στα 87 του χρόνια, προτίμησε να γίνει μάρτυρας και να ενώσει τους Ιρανούς απέναντι στους επιτιθέμενους, που δεν ήταν αρκετά έξυπνοι για να σκεφτούν πως τους ήταν πιο χρήσιμος ζωντανός. Με αυτόν τον τρόπο, αφαίρεσε από την πρώτη ημέρα της επίθεσης και το επιχείρημα του Ντόναλντ Τραμπ πως οι ΗΠΑ επιτίθενται στο Ιράν επειδή θέλουν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν· πού τα πουλάς αυτά, μωρή; Οι ΗΠΑ -δηλαδή το Ισραήλ- δεν επιθυμούν αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν. Το Ισραήλ επιθυμεί χάος στο Ιράν, εμφύλιο πόλεμο στο Ιράν, τριχοτόμηση του Ιράν και το Ιράν υποτελές όπως οι άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής, ενώ ο κύριος στόχος είναι, βέβαια, το πετρέλαιο. Και έχει αρκετές πιθανότητες να το πετύχει, με όλη τη σάπια Δύση στο πλευρό του και πακτωλούς χρημάτων για να εξαγοράζει προδότες (σ.σ. Συρία, Ιράκ, Λιβύη δεν μας δίδαξαν τίποτα;).

Αλλά εγώ είμαι Έλληνας -με την καλή έννοια- και ξέρω πως ήταν ο Μέγας Αλέξανδρος, ο πρώτος που κατέλυσε την περσική αυτοκρατορία και εκπολίτισε τους Πέρσες και πως μόνο οι Έλληνες άξιζαν να κατακτήσουν την Περσία και να δώσουν τα φώτα τους στους Πέρσες· καλά αστειεύομαι.

Αλλά αιώνες μετά τον Μεγαλέξανδρο ήρθαν οι Άραβες και εξάπλωσαν το Ισλάμ στην Περσία -κακό πράγμα οι θρησκείες, και σίγουρα προτιμώ τον Ζωροαστρισμό των Περσών από το Ισλάμ- αλλά το Ιράν, τους τελευταίους τρεις αιώνες δεν κατακτήθηκε, αν και προσπάθησαν πολύ να το κατακτήσουν Βρετανοί, Ρώσοι και άλλοι.

Εγώ πάντα αγαπούσα τον Ξέρξη. Στο σχολείο μας τα είχαν κάνει μπαλόνια με τους ήρωες Έλληνες που νίκησαν τους Πέρσες αλλά εγώ είχα χορτάσει ήδη με τον ηρωισμό των Ελλήνων -πόσο ηρωισμό να αντέξει ένα παιδάκι στη σύγχρονη Ελλάδα με ρουφιάνους παντού;- και είχα φάει χοντρό σκάλωμα με τον Ξέρξη που μαστίγωνε τα κύματα και αλυσόδενε την θάλασσα. Μαστίγωνε τα κύματα, ρε bro! Από τότε ήμουν λοξός, οπότε με γοήτευσε ο λοξός Ξέρξης που μαστίγωνε τα κύματα. Αν και αυτό, προφανώς, ήταν συμβολικό.

Και αργότερα λάτρεψα τις τραγωδίες που μιλούσαν όχι για τους νικητές Έλληνες αλλά για τους ηττημένους. Ναι, οι αρχαίοι Έλληνες -που δεν ήταν τόσο γαμάτοι όπως οι σημερινοί- έγραφαν και για τους ηττημένους.

Στους Πέρσες, ο Αισχύλος γράφει για τη ναυμαχία της Σαλαμίνας, αλλά από τη σκοπιά των ηττημένων Περσών και οι θρήνοι στην αυλή του Ξέρξη μου ξέσκιζαν την ψυχή. Και μετά η Εκάβη, η Ανδρομάχη, οι Ικέτιδες και -πάνω από όλα- οι Τρωάδες. Και μετά, από το …διεθνές ρεπερτόριο, η Μάνα κουράγιο και τα παιδιά της του Μπρεχτ.

Καταλαβαίνω αυτούς που θέλουν να είναι πάντα με τους νικητές, αν και τους βαριέμαι.

Αλλά εμένα με γοητεύουν οι ηττημένοι. Η ανθρώπινη διάσταση του πολέμου, η συνέπεια, η θυσία, ο σεβασμός στον “εχθρό”, η αξιοπρέπεια μέσα στην ήττα.

Αν και οι Ιρανοί δεν έχουν ηττηθεί ακόμα.

Και αν έχω μάθει ένα πράγμα στη ζωή μου, είναι πως αυτός που είναι διατεθειμένος να χύσει το αίμα του, δεν είναι ποτέ ηττημένος.

Και κομμάτια να τον κόψεις, σε έχει νικήσει.

Άλλωστε, οι Πέρσες έχουν χιλιετίες Ιστορίας πίσω τους, και έχουν δρόμο μπροστά τους.

(Ξέρξη, για πάρτη σου το έγραψα αυτό. Πάντα σε αγαπάω. Και μαστιγώνω τα κύματα, για πάρτη σου. Και με μαστιγώνουν και τα κύματα, σαδoμαζό φάση. Εκείνον τον Αρταξέρξη δεν γουστάρω. Αυτός χαντάκωσε τους Πέρσες, με τα νταραβέρια με τους Ιουδαίους. Να του το πεις. Θα του τα πω κι εγώ από κοντά, όταν βρεθούμε.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.