Το ποδόσφαιρο θα σταματήσει τον πόλεμο στο Ιράν και θα τον μεταφέρει στις ΗΠΑ

Πιτσιρίκο, πώς θα σταματήσει άραγε ο πόλεμος στο Ιράν; Να είναι η ακραία άνοδος της τιμής του πετρελαίου που, εκτός από την πετρελαϊκή κρίση που έχει προκαλέσει, μπορεί να επιφέρει και μια παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση;

Οι ΗΠΑ έδειξαν ότι είναι κάτι που τις επηρεάζει, γι’ αυτό άλλωστε φτάσαμε και σε (μια μάλλον εύθραυστη) εκεχειρία δύο εβδομάδων.

Ωστόσο, μοιάζει σίγουρο πως προτιμούν να τινάξουν την παγκόσμια οικονομία στον αέρα και να μαζέψουν τα ασυμμάζευτα αργότερα από την αποδοχή ότι η αυτοκρατορία τους πνέει τα λοίσθια.

Να είναι η πτώση του καθεστώτος Χαμενεΐ εκ των έσω; Οι Φρουροί της Επανάστασης αλλά και οι Ιρανοί πολίτες κρατάνε την κοιλιά τους από τα γέλια. Οι Ιρανοί είναι σίγουρο ότι προτιμούν τη θεοκρατική δικτατορία του Χαμενεΐ από τη δυτικότροπη «δημοκρατία» υποτέλειας και ραγιαδισμού που θα τους επιβάλλουν οι ΗΠΑ.

Να είναι η αιτία μια πυρηνική βόμβα που θα σκάσει μια μακάβρια πρωία στην Τεχεράνη; (Θέλουμε να πιστεύουμε ότι) ακόμη και ο ψυχάκιας Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ικανός για μια τόσο αποτρόπαια πράξη που θα οδηγήσει στη μεγαλύτερη τραγωδία της ανθρώπινης ιστορίας.

Πιτσιρίκο, δεν είμαι μέντιουμ. Ούτε ισχυρίζομαι ότι ξέρω απέξω και ανακατωτά τις πολιτικές αναλύσεις των ημερών του πολέμου για να μπορώ να προβλέψω με μαθηματική ακρίβεια τι θα συμβεί. Εδώ δεν μπορούν οι ίδιοι οι αναλυτές που έφαγαν τα χρόνια τους στα θρανία, τα αμφιθέατρα και τα βιβλία!

Το μετερίζι μου, όμως, βρίσκεται στα αθλητικά δρώμενα και κάτι μου λέει πως καμία από τις πιθανές αιτίες που ανέφερα παραπάνω δεν θα είναι ικανή συνθήκη οριστικού τερματισμού του πολέμου. Τη λύση θα τη δώσει το ποδόσφαιρο. Ναι, το έρμο το ποδόσφαιρο.

Δεν μπορώ να φανταστώ πως υπάρχει χώρα στον πλανήτη, ακόμη κι αυτές οι ΗΠΑ του Τραμπ, που να μπορεί να διαχειριστεί επικοινωνιακά την ταυτόχρονη διεξαγωγή πολέμου και Παγκόσμιου Κυπέλλου όσες εταιρίες διαχείρισης επικοινωνιακών κρίσεων και να προσλάβουν.

Ναι, την κατάπαυση πυρός, την εκεχειρία και την τυπική (αλλά σε καμία περίπτωση ουσιαστική) ειρήνη στη Μέση Ανατολή θα επιβάλλει το… Μουντιάλ!

Οι ΗΠΑ ετοιμάζονται το καλοκαίρι να συνδιοργανώσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου μαζί με τον Καναδά και το Μεξικό.

Τι είδους βέβαια συνεργασία είναι αυτή με μια χώρα (Καναδάς) στην οποία έχουν επιβάλλει εχθρικούς δασμούς και την οποία σε κάποια φάση απειίλησαν μέχρι και ότι θα… τη μετατρέψουν στη 51η τους πολιτεία; Ή με μία χώρα (Μεξικό), στα σύνορα της οποίας ο Τραμπ ήθελε να χτίσει τείχος για να μην μπορούν να εισέρχονται οι μετανάστες στις ΗΠΑ και την οποία έχει απειλήσει με στρατιωτική εισβολή εάν δεν μπορεί να λύσει από μόνη της το πρόβλημα των ναρκο-καρτελ;

Βέβαια, εδώ μιλάμε για τον Ντόναλντ Τραμπ, τον άνθρωπο που μπορεί το πρωί να συζητάει ανακωχή με το Ιράν και το βράδυ της ίδιας ημέρας να το απειλεί με πυρηνικά. Αλλά και αντίστροφα όπως είδαμε την ημέρα σύναψης της εκεχειρίας. Ίδιας πάστας άνθρωπος φαίνεται ότι είναι και ο πρόεδρος της FIFA, Τζιάνι Ινφαντίνο, με τον οποίο δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι τα έκαναν πλακάκια.

Η FIFA έδωσε βραβείο Ειρήνης στον -όπως αποδείχθηκε τελικά- πολεμοχαρή πρόεδρο και τείνει να επιβεβαιωθεί.

Δεν αποκλείεται, πιτσιρίκο μου, στην τελετή έναρξης του Μουντιάλ, ο εξίσου ψυχοπαθής Ινφαντίνο να δώσει συγχαρητήρια στον Τραμπ για την ειρήνη που κατάφερε να εξασφαλίσει με το Ιράν, σε έναν πόλεμο που Ο ΙΔΙΟΣ ξεκίνησε.

Όπως δεν αποκλείεται, ο Ινφαντίνο να δώσει συγχαρητήρια στο Ιράν για την αυταπάρνησή του να εμφανιστεί στο Μουντιάλ, και μέσα από το ποδόσφαιρο να αποδείξει ότι βρίσκεται σε φάση ανοικοδόμησης από την καταστροφή την οποία προκάλεσε η… διοργανώτρια χώρα που το φιλοξενεί στα γήπεδα της. Παράνοια…

Και τώρα περνάμε στον τρόπο που ο πόλεμος θα μεταφερθεί στο εσωτερικό των ΗΠΑ. Γιατί ασφαλώς, το μεγάλο… κλάμα της υπόθεσης είναι η συμμετοχή της εθνικής ομάδας του Ιράν στη μεγαλύτερη ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλανήτη, η οποία διεξάγεται, όπως είπαμε, επί …αμερικανικού εδάφους.

Ειλικρινά και παρά τις όποιες εξαγγελίες της FIFA πως δεν τίθεται θέμα μη συμμετοχής του Ιράν στο Μουντιάλ, δεν μπορώ να φανταστώ με ποια συναισθήματα θα αγωνιστούν οι διεθνείς του στα αμερικανικά γήπεδα γνωρίζοντας πως μόλις λίγες εβδομάδες πριν, η διοργανώτρια χώρα βομβάρδιζε, χωρίς καμία αίσθηση της αναξιοπρέπειας και της απανθρωπιάς της, σχολεία με μικρά παιδιά στο Ιράν.

Η τραγωδία της Μινάμπ, με τους 120 νεκρούς μαθητές, είναι ήδη βαθιά ριζωμένη στο εθνικό, συλλογικό θυμικό των Ιρανών.

Στα πρόσφατα φιλικά παιχνίδια προετοιμασίας που έδωσε η εθνική ομάδα του Ιράν, κατά την ανάκρουση του εθνικού ύμνου της χώρας κρατούσε στα χέρια της σχολικές τσάντες, σαν σύμβολο μνήμης της ανείπωτης τραγωδίας που συνέβη εξαιτίας των ΗΠΑ. Φανταστείτε να βάλουν με το νου τους να επαναλάβουν μια τέτοια συμβολική πράξη μέσα σε αμερικανικό έδαφος με όλο τον πλανήτη να βλέπει.

Με τους νόμους που έχει περάσει ο Τραμπ μέχρι και για τρομοκράτες τους κόβω να ανακηρύσσονται, με το ICE να τους συλλαμβάνει ή (γιατί όχι) να τους εκτελεί σε παγκόσμια τηλεοπτική μετάδοση. Μέχρι να φτάσουμε σε τέτοιες ακρότητες βέβαια, νωρίτερα οι Αμερικανοί είναι σίγουρο ότι θα έχουν ψάξει τα πράγματά τους, θα τους έχουν μαντρώσει στα ξενοδοχεία τους, θα έχουν παρακολουθήσει κάθε τους κίνηση και γενικά θα έχουν φροντίσει η… φιλοξενία να είναι υποδειγματική.

Η ομοσπονδία του Ιράν έχει ζητήσει οι αγώνες της ομάδας να μεταφερθούν εξ ολοκλήρου στο Μεξικό, αίτημα το οποίο βέβαια έχει απορριφθεί από τη FIFA για λόγους προγραμματισμού της διοργάνωσης. Αν με ρωτάς το βλέπουν τελείως λάθος.

Στο πλαίσιο της αντίστροφης λογικής που τόσο σου αρέσει να γράφεις πιτσιρίκο (με τα πιο πολλά τέτοιου τύπου κείμενά σου να έχουν απείρως περισσότερη λογική από τη συμβατική βέβαια), θα ήθελα να παρακαλέσω τους Ιρανούς να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να βρεθούν σε αυτό το Μουντιάλ.

Στον όμιλο του Ιράν, τα 2/3 παιχνίδια του έχουν οριστεί να διεξαχθούν στο Ινγκλγουντ της παραδοσιακά προοδευτικής και προπύργιου των Δημοκρατικών, Καλιφόρνια. Το τρίτο θα γίνει στο Σιάτλ, όπου οι Δημοκρατικοί κερδίζουν ανελλιπώς από τις προεδρικές του 1988 και μετά.

Φαντάσου, πιτσιρίκο μου, οι Καλιφορνέζοι και οι κάτοικοι του Σιάτλ να επιδείξουν αλληλέγγυα αντιμετώπιση στην εθνική ομάδα του Ιράν, ρε τι έχει να γίνει.

Αν τελικά ο Τραμπ πάρει το ρίσκο να διεξάγει εκεί τα ματς, θα μιλάμε μάλλον για τους πρώτους αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου στην ιστορία που θα γίνουν κεκλεισμένων των θυρών ή, εάν οι Αμερικάνοι έχουν το θράσος να εκδώσουν εισιτήρια, για τη χαμηλότερη προσέλευση ever! Ή μήπως όχι;

Τέτοια τρομακτική ευκαιρία οι πολιτικοί αντίπαλοι του Ντόναλντ Τραμπ δεν θα έχουν ξανά. Αν ήμουν το Δημοκρατικό κόμμα, θα αγόραζα όλα τα εισιτήρια των αγώνων του Ιράν επί αμερικανικού εδάφους και θα έβαζα Καλιφορνέζους ακτιβιστές να φωνάζουν σε όλο το 90λεπτο “Ιράν, Ιράν” κρατώντας σχολικές τσάντες.

Τέτοια ξεφτίλα μέσα στο σπίτι του δεν θα τη σήκωνε ο πορτοκάλι ψυχάκιας. Όλος ο πλανήτης θα παρακαλούσε για συνεχόμενες νίκες και προκρίσεις του Ιράν. Ε ρε διαιτητικές σφαγές που θα γίνονταν κατά του καημένου του Ιράν μέχρι να το αποκλείσουν.

Και κάπως έτσι το Ιράν είτε προκαλώντας το ίδιο το γεγονός είτε συνεργαζόμενο με τους τοπικούς… αντιφρονούντες θα μεταφέρει τον πόλεμο στον εσωτερικό των ΗΠΑ προκαλώντας εμφύλιο.

Το ποδόσφαιρο στο παρελθόν έχει γίνει όπλο στα χέρια δικτατοριών για επίδειξη δύναμης (βλέπε Μουντιάλ Χιλής 1962 ή Αργεντινής 1978) ή οικονομικής ευμάρειας (βλέπε Κατάρ 2022). Γιατί να μην έχει έρθει η ώρα να γίνει η αφορμή να πέσει η δικτατορική νταβατζοκρατία, που λυμαίνεται τον πλανήτη, με όχημα την εθνική ομάδα του Ιράν;

Μιχάλης

Υ.Γ.1 Το ζήτημα τής συμμετοχής του Ιράν στο Μουντιάλ ενδιαφέρει αρκετά τον ελληνικό αθλητικό τύπο (κυρίως) γιατί φέρνει εύκολα κλικ στα sites. Σημαντική σημείωση πως αρχηγός της εθνικής ομάδας του Ιράν είναι ένας παίκτης που αγωνίζεται στο ελληνικό πρωτάθλημα και συγκεκριμένα στον Ολυμπιακό, ο Μεχντί Ταρέμι. Οτιδήποτε σχετικό συμβεί λοιπόν, θα λάβει μεγάλες διαστάσεις στην ελληνική ειδησεογραφία και θα έχει ενδιαφέρον πως θα αντιμετωπίσει το ελληνικό κοινό τα γεγονότα που θα προκαλέσει ενδεχόμενη παρουσία της Εθνικής Ιράν στα αμερικανικά γήπεδα το καλοκαίρι.

Υ.Γ.2 Θα ήθελα σε παρακαλώ να χρησιμοποιήσεις για κεντρική φωτογραφία του άρθρου αυτή που σού επισυνάπτω με την εθνική ομάδα του Ιράν να κρατάει συμβολικά σχολικές τσάντες (ή έστω κάποια παρόμοια). Σίγουρα μία από τις πιο δυνατές εικόνες του 2026 στα αθλητικά δρώμενα.

(Αγαπητέ Μιχάλη, ο πόλεμος κατά του Ιράν δεν θα τελειώσει. Το στομάχι μου μου λέει πως το Ιράν είναι το δεύτερο επεισόδιο του Παγκοσμίου Πολέμου -μετά την Ουκρανία- και οι ΗΠΑ κάνουν ό,τι μπορούν για να βάλουν στον πόλεμο την Κίνα, τον μεγάλο τους αντίπαλο. Ξεκίνημα πολέμου, εν μέσω διαπραγματεύσεων, με πρώτο χτύπημα τον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, δεύτερο χτύπημα “κατά λάθος” σε δημοτικό σχολείο με 168 κοριτσάκια νεκρά, χτυπήματα ΗΠΑ και Ισραήλ σε υποδομές του Ιράν -εγκλήματα πολέμου- και τον Ντόναλντ Τραμπ να απειλεί με γενοκτονία των Ιρανών -δηλαδή, προφανή απειλή για χρήση πυρηνικών-, δεν είναι ένας πόλεμος που θα τελειώσει έτσι απλά· όλα αυτά έχουν σκοπό να εξαγριώσουν τους πάντες. Βέβαια, δεν ξέρω αν ο Ντόναλντ Τραμπ θα συνεχίσει για πολύ ακόμα να είναι ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Ο Τραμπ είναι πια βάρος και για το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, οπότε, αν οι συνεργάτες του θέλουν να έχουν πολιτικό μέλλον, θα πρέπει να τον ξεφορτωθούν. Και υπάρχουν τρόποι -όχι μόνο ο συνταγματικός- για να συμβεί αυτό. Αυτές είναι οι σκέψεις μου και δεν είμαι γεωστρατηγικός αναλυτής. Όσο για το Παγκόσμιο Κύπελλο, τον περασμένο Οκτώβριο, όταν αποκλείστηκε η Εθνική ομάδα της Ελλάδας, είχα φτιάξει αυτό το μιμίδι:

Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.