Αν δεν σωθεί ο κόσμος, να σωθεί τουλάχιστον το καλοκαίρι
Έχω αράξει σε ένα καφέ σε μια παραλία της Ζακύνθου και είναι η πρώτη φορά -με εξαίρεση την πανδημία- που προσπαθώ να κάνω το πρόγραμμά μου για το καλοκαίρι, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τις υποχρεώσεις μου, τις επιθυμίες μου και τα οικονομικά μου, αλλά και τις γεωπολιτικές εξελίξεις.
Σκέφτομαι αν είναι εγωπαθές και ατομικιστικό να θέλω να πάω σε όλες τις αγαπημένες μου παραλίες ενώ ο κόσμος καίγεται -έχω μεγαλώσει σαν “καλό παιδί” και αυτό, αν και έχω κάνει μεγάλες προσπάθειες, έχει πολλές ενοχές που μάλλον θα με συνοδεύουν μέχρι τον τάφο- αλλά μετά σκέφτομαι πως ο κόσμος καιγόταν και πριν γεννηθώ και θα συνεχίσει να καίγεται και αφού πεθάνω, ενώ δεν ανήκω σε αυτούς που έχουν βάλει φωτιά στον πλανήτη. Υποθέτω πως είμαστε πολλοί αυτοί που κάνουμε τέτοιες συζητήσεις με τον εαυτό μας και σκεφτόμαστε πως “δεν δικαιούσαι να περνάς καλά όταν κάποιος αλλού υποφέρει”. Ακούγεται ηθικό, αλλά αν το καλοσκεφτείς, είναι παράλογο: κανείς δεν θα έπρεπε ποτέ να χαίρεται τίποτα.
Μια φίλη από τη Νορβηγία μου έστειλε μήνυμα σήμερα πως έκλεισε εισιτήριο για την Ελλάδα αλλά δεν ξέρει αν θα υπάρχουν καύσιμα για τα αεροπλάνα τότε. Της απάντησα πως θα ήταν ωραίο να έρθει και μετά να μην υπάρχουν καύσιμα για να επιστρέψει στη Νορβηγία, ώστε να μείνει στην Ελλάδα για πάντα.
Γύρω μου, πολλοί τουρίστες, Ολλανδοί οι περισσότεροι -υπήρχαν 24 πτήσεις τσάρτερ από το εξωτερικό για τη Ζάκυνθο σήμερα, και οι πτήσεις έχουν ξεκινήσει από τα τέλη Μαρτίου-, οπότε όλοι αυτοί οι τουρίστες είναι έξυπνοι γιατί, ό,τι και να γίνει αργότερα, θα έχουν κάνει μπάνια· κι εγώ έχω κάνει μπάνια και θα ήθελα φέτος να σπάσω το προσωπικό μου ρεκόρ και να κάνω μπάνια μέχρι τον Νοέμβριο.
Τι γίνεται, όμως, στον πλανήτη;
Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν αντιληφθεί εδώ και χρόνια πως δεν είναι πια η μια και μοναδική υπερδύναμη -στο παιχνίδι είναι πια και η Κίνα, η Ρωσία και η Ινδία- και κάνουν ό,τι μπορούν για να το ανατρέψουν αυτό και να διατηρήσουν την ηγεμονία τους.
Για όποιον δεν το έχει αντιληφθεί ακόμα, οι ΗΠΑ προσπαθούν να φέρουν κάτω την παγκόσμια οικονομία και να διαλύσουν την παγκόσμια οικονομική τάξη, με το σκεπτικό πως αυτός είναι ο μόνος τρόπος να διατηρήσουν την ηγεμονική τους θέση.
Ηγεμονική θέση στα ερείπια. Ωραία ιδέα. Ειδικά για μια χώρα όπως οι ΗΠΑ, που έχουν χρέος 39 τρισεκατομμύρια δολάρια, και μέχρι το φθινόπωρο θα έχουν ξεπεράσει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια. Βέβαια, η Wall Street -σε αντίθεση με την εργατική τάξη των ΗΠΑ- τα πάει μια χαρά.
Πολλοί θεωρούν πως η άκρως επιθετική στάση των ΗΠΑ οφείλεται στον Ντόναλντ Τραμπ αλλά δεν είναι καθόλου έτσι. Αυτή είναι η στάση των ΗΠΑ εδώ και δεκαετίες. Σε δεκάδες χώρες.
Αυτό που συμβαίνει τώρα είναι πως οι ΗΠΑ ξέρουν πως έχουν ελάχιστο χρόνο μέχρι η Κίνα να ξεπεράσει τις ΗΠΑ και στρατιωτικά -οικονομικά, η Κίνα έχει ξεπεράσει τις ΗΠΑ εδώ και αρκετά χρόνια-, οπότε προσπαθούν να αποκλείσουν την Κίνα από την ενέργεια και τωρινούς ή μελλοντικούς συμμάχους· στο Ιράν, στη Μέση Ανατολή, στη Βενεζουέλα, στην Κούβα, στη Γροιλανδία, στη Βαλτική, στην Αρκτική και, χτυπώντας βέβαια, μέσω της Ουκρανίας, τις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου της Ρωσίας, και κάνοντας πειρατεία σε πλοία του σκιώδους ρωσικού στόλου που μεταφέρουν πετρέλαιο, ώστε σχεδόν όλοι να έχουν ανάγκη την ενέργεια των ΗΠΑ. Οι δασμοί και οι κυρώσεις δεν πήγαν πολύ καλά για τις ΗΠΑ· το μπούλινγκ, οι ναυτικοί αποκλεισμοί και η πειρατεία πάνε πολύ καλύτερα, γιατί συμβαδίζουν με τις …δυτικές αξίες.
Οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την Ουκρανία με σκοπό να αποδυναμώσουν τη Ρωσία και το σχέδιο ήταν ο διαμελισμός της Ρωσίας, ώστε η Ρωσία να μη βρεθεί στη μέση στην τελική σύγκρουση ΗΠΑ-Κίνας.
Το σχέδιο των ΗΠΑ απέτυχε. Η Ρωσία, σταθερά και μεθοδικά, κατέλαβε τις περιοχές της Ουκρανίας στις οποίες ζούσαν εκατομμύρια Ρώσοι, και προχωράει προς την κατάληψη της Οδησσού, ώστε να αποκλείσει την πρόσβαση της Ουκρανίας στην θάλασσα.
Οι ΗΠΑ θα πολεμούσαν τη Ρωσία μέχρι τον τελευταίο Ουκρανό, οπότε τώρα που οι Ουκρανοί τελειώνουν -πριν τον πόλεμο ο πληθυσμός της Ουκρανίας υπολογιζόταν από 41 ως 43 εκατομμύρια, και σήμερα υπάρχει η εκτίμηση πως στην ελεύθερη Ουκρανία ο πληθυσμός είναι κάτω από 30 εκατομμύρια- οι ΗΠΑ σκέφτονται να πολεμήσουν τη Ρωσία μέχρι τον τελευταίο Ευρωπαίο.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία πλησιάζει σε διάρκεια τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ έχει ξεπεράσει σε διάρκεια τη συμμετοχή της Σοβιετικής Ένωσης στον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Ουκρανία είναι η πιο τρανή απόδειξη του τι συμβαίνει σε μια χώρα που είναι σύμμαχος των ΗΠΑ και κυβερνάται από τις ΗΠΑ: ολική καταστροφή.
Το καταπληκτικό είναι πως η Ουκρανία ήθελε να γίνει μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το ΝΑΤΟ διαλύεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν πάντα διαλυμένη. Όλα λάθος τα έκανε η Ουκρανία. Και τα λάθη πληρώνονται. Τουλάχιστον, οι Ουκρανοί ολιγάρχες και τα παιδιά τους κάνουν ζωάρα στο εξωτερικό και βγάζουν εκατομμύρια, ενώ οι συμπατριώτες τους σκοτώνονται για την …πατρίδα. Ο Ουκρανός που θα γράψει το βιβλίο “Δωσίλογοι” θα γνωρίσει μεγάλη επιτυχία.
Όλα λάθος τα κάνει και η Ευρώπη -για τους Ευρωπαίους πολίτες λάθος, οι Ευρωπαίοι ολιγάρχες πάντα πλουτίζουν-, που είδε τις οικονομίες της να παίρνουν την κατηφόρα μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία αλλά επέμεινε να στηρίζει την Ουκρανία.
Πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αποφασίσει πως η Ρωσία είναι ο εχθρός τους και στέλνουν αβέρτα όπλα στην Ουκρανία, ενώ επιτρέπουν στην Ουκρανία να επιτίθεται από τα δικά τους εδάφη με drones στη Ρωσία.
Το αφήγημα είναι πως η Ουκρανία κάνει επιθέσεις μέσα στη Ρωσία με όπλα που παράγει η ίδια αλλά όλοι ξέρουν πως αυτό δεν είναι αλήθεια. Και το ξέρουν και οι Ρώσοι.
Η Γερμανία -η οποία γελοιοποιήθηκε παγκοσμίως με την ανατίναξη του Nord Stream 1 το 2022· ακόμα συνεχίζονται οι …έρευνες- επιθυμεί να γίνει στρατιωτική δύναμη για να πολεμήσει τη Ρωσία, αλλά αφενός μάλλον δεν έχει ρωτήσει τη Γαλλία, τη Βρετανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, που μάλλον θυμούνται πολύ καλά τι τους συνέβη την τελευταία φορά που η Γερμανία ήταν στρατιωτική υπερδύναμη, και αφετέρου η Γερμανία έχει ξεχάσει τι της συνέβη την τελευταία φορά που πίστεψε πως ο εχθρός της είναι στη Μόσχα.
Το τι επιθυμούν ή το τι φαντασιώνονται οι ηγέτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν έχει καμία σημασία, γιατί δεν υπάρχει ενιαία εξωτερική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι ευρωπαϊκές χώρες δεν έχουν στρατό, έχουν ακόμα αμερικανικές βάσεις -ξέρετε κάποια παγκόσμια δύναμη να έχει στο έδαφός της ξένες στρατιωτικές βάσεις;-, ενώ η Ευρώπη γερνάει και πεθαίνει.
Επίσης, αφού διάφοροι έξαλλοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μας ενημερώνουν πως η Ευρώπη εξοπλίζεται στρατιωτικά για να είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει τη Ρωσία το 2029, δεν αποκλείεται η Ρωσία να κάνει στο μεσοδιάστημα ένα προληπτικό ισχυρό πυραυλικό χτύπημα σε κάποια στρατιωτική εγκατάσταση στη Γερμανία -ή στα γερμανικά στρατεύματα που βρίσκονται στη Λιθουανία-, ώστε να συνεδριάσει μετά το ευρωκοινοβούλιο για καμιά …δεκαριά χρόνια, για να αποφασίσουν πώς πρέπει να αντιδράσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα ανέκδοτο. Και αυτό το ανέκδοτο διέλυσε την Ελλάδα για πάντα. Γιατί η Ελλάδα είναι το απόλυτο ανέκδοτο.
Η Ευρώπη είναι το σκυλάκι των ΗΠΑ και -με ελάχιστες εξαιρέσεις- στηρίζει το τρομοκρατικό και γενοκτόνο κράτος του Ισραήλ. Στην Ευρώπη αξίζουν τα χειρότερα. Δεν με συμφέρει αυτό -γιατί ζω στην Ευρώπη- αλλά πρέπει να είμαι …αντικειμενικός.
Τούτων δοθέντων -και καθώς οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ετοιμάζονται για νέο φονικό χτύπημα στο Ιράν, και η Κίνα με τη Ρωσία προετοιμάζονται ήρεμα και όμορφα, ενώ στο τέλος μιας διαρκούς κλιμάκωσης μας περιμένει το πυρηνικό ολοκαύτωμα-, αποφάσισα από ποιο νησί θα ξεκινήσω το καλοκαιρινό μου πρόγραμμα. Αλλά δεν σας λέω, για να μη με ματιάσετε.
(Σκέφτομαι πως όλα αυτά που συμβαίνουν στον πλανήτη σήμερα θα ήταν πάρα πολύ αστεία -θα ήταν η απόλυτη κωμωδία- αν δεν σκοτώνονταν και δεν υπέφεραν τόσοι άνθρωποι. Από την άλλη, το να μπορείς να βλέπεις το αστείο της υπόθεσης, σε κρατάει λογικό. Δεν είναι κυνισμός, είναι διαύγεια.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.