Η δουλοπρέπεια των «επωνύμων» ή των «celebrities» και η απληστία της κοινωνικής αναγνώρισης

Εάν στη ταινία του Γιάννη Οικονομίδη « Το μικρό ψάρι», σας δημιούργησε θλίψη η σκηνή της εργάτριας, που παρακαλεί κλαίγοντας το σκληρό αφεντικό να μην την απολύσει, γιατί οι ζύμες που έφτιαχνε δεν ήταν όπως αυτός ήθελε, εάν κατακρίνετε την γλοιώδη συμπεριφορά ενός χαμηλόβαθμου υπαλλήλου όταν κολακεύει τον προϊστάμενο του, προκειμένου να τύχει μιας μικρής αύξησης του μισθού του η εάν ακόμη στο τέλος λυπάστε αυτούς που ευχαριστούν διάφορους επαγγελματίες φιλάνθρωπους, σκύβοντας το κεφάλι όταν αποδέχονται τις εορταστικές ημέρες τα κοινωνικά γεύματα η δέματα ρουχισμού, ας θεωρήσουμε ως ευνόητο ότι αυτή η συμπεριφορά της δουλοπρέπειας πυροδοτείται από μια μεγάλη ανισότητα: Την εισοδηματική και κοινωνική ανισότητα μεταξύ πλούσιου και πτωχού ή γενικά μεταξύ ταξικά ανώτερου και κατώτερου ανθρώπου.

Και η ανισότητα αυτή, η οποία λειτουργεί φαινομενικά σε βάρος της αξιοπρέπειας του πτωχού ή του ανώνυμου και ταξικά κατώτερου ανθρώπου, δημιουργεί την εσφαλμένη εντύπωση της συμπεριφορικής υπεροχής του πλούσιου η «επώνυμου» έναντι της αντιστοίχου ενός πτωχού η ανώνυμου προσώπου.

Κατανοώ -αν και δεν δικαιολογώ – την έλλειψη αξιοπρέπειας ενός ανθρώπου με βιοποριστικές ανάγκες, αλλά αδυνατώ να κατανοήσω την πλημμυρίδα δουλοπρέπειας των πλούσιων, « επωνύμων» η celebrities, η οποία έγινε ιδιαίτερα εμφανής απέναντι στην νέα πρέσβειρα της Αμερικής και κορυφώθηκε πρόσφατα, με αφορμή την δημοσίευση μιας διαμάχης μεταξύ μιας τραγουδίστριας της δεκαετίας του ’70 και μιας κοσμικογράφου, τα πρώτα βήματα της οποίας ανάγονται στην δεκαετία του ’80, εποχή που μεσουρανούσε ο μαιτρ του είδους, ο μακαρίτης πιά Ζάχος Χατζηφωτίου.

Η διαμάχη τραγουδίστριας και κοσμικογράφου- αμφότερες νεανίζουσες χάρη σε επιτυχημένες αισθητικές επεμβάσεις- δεν αφορούσε τυχόν παρερμηνεία πολιτικών η κοινωνικών απόψεων εκπεφρασμένων μέσα από τους στίχους κάποιου τραγουδιού, αφού τους στίχους -συνήθως ερωτικούς με ιδιαίτερες αναφορές σε χρώματα εσωρούχων- γράφει ένας οξύθυμος και βαρύς τύπος, ο θυμός του οποίου πιθανόν να προέρχεται από την επίγνωση της έλλειψης συνθετικού χαρίσματος.

Η διαμάχη αφορούσε την διαγραφή της κοσμικογράφου από το δίκτυο των φίλων της τραγουδίστριας, με την κοσμικογράφο να υπονοεί ότι η απρόσμενη αυτή ενέργεια της τραγουδίστριας είναι μια πράξη υποτέλειας, αποσκοπούμενη στον προσπορισμό οφέλους και σε εκτέλεση υποδείξεων μιας νέας πατρόνας της τραγουδίστριας , νεαρής σε ηλικία και σύζυγο γνωστού ηλικιωμένου εφοπλιστή.

Το παραπάνω γεγονός, όσο ασήμαντο και εάν φαίνεται σε σοβαρούς ανθρώπους, αναδείχθηκε ως σημαντικό από φαιδρά sites -εννοείται όσα δεν έχουν αναλάβει εργολαβικά την προώθηση της εικόνας της νεαρής συζύγου του εφοπλιστή, αφού η νεαρή σύζυγος ήταν ένα άγνωστο κορίτσι με υψηλές φιλοδοξίες, τις οποίες ικανοποίησε εν μέρει μέσω ενός επιτυχημένου γάμου με τον αρκετά μεγαλύτερο σε
ηλικία από τον πατέρα της εφοπλιστή- τα οποία, λοιπόν, sites για να επανέλθουμε στο κυρίως θέμα, έσπευσαν να προσάψουν στην τραγουδίστρια μια περιφρονητική συμπεριφορά απέναντι σε φίλους, οι οποίοι στήριξαν την πορεία της τραγουδίστριας.

Αντάλλαγμα της διαγραφής του παρελθόντος της τραγουδίστριας, ήταν εκ μέρους της νεαρής συζύγου- και νυν πατρόνας της- η προσφορά εξορμήσεων με το σκάφος του εφοπλιστή σε απόμακρες παραλίες, ταξιδιών σε εξωτικούς παραδείσους και διαμονής σε υπερπολυτελή θέρετρα, συμπεριλαμβανομένης στην παρέα και της θυγατέρας της τραγουδίστριας, για την οποία κανείς δεν γνωρίζει με τι ασχολείται.

Για την εμπέδωση, από το αναγνωστικό κοινό των sites, του ισχυρού δεσμού της νέας «φιλίας» και της ευτυχίας η οποία αναδύετο μέσα από την απρόσμενη αυτή σχέση, προβάλλονταν σχετικές φωτογραφίες, στις οποίες εμφανίζονταν σε διάφορες στάσεις εναγκαλισμού η τραγουδίστρια με την νεαρή σύζυγο του εφοπλιστή, με την μεν τραγουδίστρια να δείχνει πάντα χαρούμενη, την δε νεαρή σύζυγο συγκρατημένα
χαμογελαστή και την κεφαλή κλίνουσα στους ώμους της τραγουδίστριας.

Αναρτήσεις από sites γελοίου περιεχομένου έχουν πάντα ανοικτές τις θύρες υποδοχής σχολίων από αναγνώστες, των οποίων η τροφή από ειδήσεις ανάλογου επιπέδου χωνεύεται με την εκφορά σχολίων.

Η φαιδρότητα της ανάρτησης ενός θέματος δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη την απόρριψη της ανάγνωσης των σχολίων.

Τα σχόλια αναγνωστών – πέραν του χαβαλέ- συνηθίζεται να εκφράζουν την κοινή λογική, και στο συγκεκριμένο θέμα της διαμάχης τραγουδίστριας και κοσμικογράφου, τέθηκαν θέματα που αφορούσαν ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ τραγουδίστριας, πατρόνας και συζύγου της πατρόνας, χωρίς να μένει στο απυρόβλητο της κριτικής τόσο η διαγραφείσα κοσμικογράφος όσο και η άεργος θυγατέρα της τραγουδίστριας.

Η σοβαρότητα του κειμενογράφου δεν επιτρέπει να αναφερθεί σε σχόλια που εκκινούν από πλακομoύνια μεταξύ τραγουδίστριας και νεαρής συζύγου ή ερωτικά τρίγωνα με τον ηλικιωμένο σύζυγο της πατρώνας να παίρνει μάτι την συμβία του -αφού ο σύζυγος εφοπλιστής έχει διαγνωστεί λόγω ηλικίας, από τους αναγνώστες, ως στερούμενος ικανότητας τέλεσης ερωτικής πράξης- και καταλήγουν, από ψαγμένους με το ερωτικό παρελθόν της τραγουδίστριας, μέχρι και την παράδοση ιδιαιτέρων μαθημάτων της τραγουδίστριας προς την νεαρή σύζυγο για την ανώδυνη εισαγωγή φιαλών στον πρωκτò με σκοπό τη μεγιστοποίηση της ηδονής κατά την ερωτική πράξη ( Σημείωση ΓΚ: Οι σχολιαστές συχνά ανοίγουν και διάλογο μεταξύ τους για την διευκρίνιση ιδιαίτερων λεπτομερειών, που θα ήταν δυνατόν να επιφέρουν σύγχυση. Στο σχόλιο του ακόλουθου που ανέφερε την εισαγωγή φιάλης στον πρωκτò της τραγουδίστριας, σχολιαστής είχε την απορία για το μέγεθος της εισαχθείσης στο πρωκτό φιάλης, με τον ακόλουθο να του απαντάει: «Ρε μ@λάκα, αν θέλεις βάλεις μπουκάλι στο κώλo της δικιάς σου, και δεν την έχει πάρει ποτέ από πίσω, ξεκίνα με Coca Cola”).

Για να επανέλθουμε στο βασικό μας θέμα, το οποίο δεν είναι ούτε το μέγεθος φιάλης που εισέρχεται σε οιονδήποτε πρωκτò, ούτε η ασημαντότητα των φαινόμενων διαφορών μεταξύ επωνύμων η αναγνωρίσιμων ατόμων, από τα συμπεριφορικά -ευρύτερα γνωστά στο κοινό- γεγονότα, από οιο nδήποτε κοινωνικό η οικονομικό χώρο και αν προέρχονται, διακρίνεται η παγίωση μιας εγχώριας διαταξικής έλλειψης αξιοπρέπειας, με μόνο διαφορισμό μεταξύ των τάξεων, του τρόπου έκφρασής της.

Μπορεί ο λόγος, το ύφος ή η κινησιολογία ενός «επώνυμου» να διαφέρουν– με όρους πολιτικής ορθότητας- από τα ανάλογα χαρακτηριστικά της απεγνωσμένης προσπάθειας αναζήτησης πόρων διαβίωσης ενός δυστυχούς εγκλωβισμένου στην παγίδα της φτώχειας, αλλά ο αποδέκτης της λεκτικής θωπείας ή δουλοπρεπούς συμπεριφοράς (θωπευόμενος), εφόσον δεν είναι βλάκας, στους θωπευτές, κόλακες ή
γλείφτες, όπως θέλετε πέστε τους («επώνυμους» η πλέμπα) τον ίδιο βαθμό εκτίμησης αποδίδει.

Η απόδοση της εκτίμησης προς μεν τον αδύνατο η πτωχό γίνεται με την επίδειξη αδιαφορίας, απαξίωσης ή ενίοτε και κριτικής επίπληξης, εάν η δουλοπρεπής κίνηση δεν εξυπηρετεί τα άμεσα συμφέροντα του αποδέκτη της δουλοπρεπούς συμπεριφοράς, προς δε τον πλούσιο η επώνυμο εκτός από την ανταπόδοση μιας φαινομενικής ευπροσηγορίας (ψευδής καταδεκτικότητα) ή την αποδοχή μιας κοινής φωτογράφισης, συχνά χωρίς την θέληση του θωπευόμενου, τις περισσότερες φορές και με την απαίτηση κάθε μορφής προσφοράς που θα εξυπηρετεί απώτερους στόχους.

Δίκην παραδείγματος, ας παρατηρήσουμε την παρακάτω φωτογραφία:

Οι αναλυτές των στάσεων του σώματος η των εκφράσεων προσώπου μπορούν να κατανοήσουν την αδιαφορία της πρέσβειρας, τόσο στην σωματική προσκόλληση της νεαρής κυρίας, θυγατέρας πρώην αλλαντοποιού και σύζυγο τραγουδιστή, η οποία δείχνει ενθουσιασμένη με την προοπτική ανάρτησης ενός ακόμη story στο Instagram (Σημείωση κειμενογράφου: Το κορίτσι αυτό ανεβάζει συνεχώς stories δείχνοντας στους ακόλουθο ;yς της πόσο ευτυχισμένη είναι), όσο και στον εναγκαλισμό Κυρίας, η οποία ασχολείται με την εμπορία νυφικών, και πιθανώς σκεπτόμενη ότι μια φωτογραφία δίπλα σε πρέσβειρα θα αποστομώσει τις κακεντρεχείς πρώην πελάτισσες, οι οποίες την αποκαλούσαν «κυριλέ μοδίστρα»

Δημιουργείται η εύλογη απορία, κατά πόσον η συνοδεία της πρέσβειρας σε κέντρα διασκέδασης, που εμφανίζεται ο τραγουδιστής σύζυγος, ο οποίος, σαν εκπαιδευμένη αρκούδα, χορεύει με την πρέσβειρα σε κάθε ευκαιρία, αποτελεί απόδειξη της Greek hospitality η μιας ταχείας αναπτυχθείσης φιλίας, δεδομένου ότι από την φύση της εργασίας του ζεύγους (Τραγουδιστής και θυγατέρα πρώην αλλαντοποιού, η οποία μάλλον δεν εργάζεται) είναι απίθανο το ζεύγος να προσδοκεί κάποια οικονομικά ανταλλάγματα ή πολιτικές εξυπηρετήσεις.

Η κοινωνιολογική ανάλυση ανάλογων φαινομένων δημοσιοποίησης κοινωνικών επαφών, σε συνδυασμό με τις αναπτυχθείσες από τα κοινωνικά δίκτυα τάσεις προβολής, οδηγεί στη βεβαιότητα ότι συμπεριφορές θωπείας «επωνύμων» προς ανθρώπους εξουσίας η ανώτερου κοινωνικοοικονομικού επιπέδου, ικανοποιούν την απληστία της «κοινωνικότητας».

Με απλά λόγια, άνθρωποι που δεν έχουν κανένα συμφέρον επιθυμούν την ανάπτυξη κοινωνικών σχέσεων με ανθρώπους εκτός του συνήθους κύκλου τους, με μοναδικό σκοπό την επίδειξη ενός «πλούτου κοινωνικότητας» η οποία προσμετράται με τις προβολές στα δίκτυα κοινωνικής ενημέρωσης, τις αναφορές στον ηλεκτρονικό τύπο και φυσικά από την αύξηση του αριθμού των ακολούθων.

Η απληστία της κοινωνικής αναγνώρισης, συχνά αναφερόμενη και ως «κοινωνική απληστία», είναι μια ακόρεστη, ψυχολογική ανάγκη για επιβεβαίωση, θαυμασμό, κύρος και αποδοχή από το κοινωνικό σύνολο και συχνά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. (Επισήμανση κειμενογράφου: Η αναφερόμενη περίπτωση του
τραγουδιστή που διασκεδάζει μια πρέσβειρα λειτουργεί έμμεσα σε βάρος της κοινωνίας, αφού οιαδήποτε κίνηση υποτέλειας χρεώνεται από τον αποδέκτη της ως χαρακτηριστικό του λαού στον οποίο είναι εγκατεστημένη η πρεσβεία).

Ως εκ τούτου, στην εποχή της μεγιστοποίησης του ατομικού κέρδους ή της προσπόρισης προσωπικού οφέλους, οικονομικού η κοινωνικού, με αντιπαροχή την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δεν προξενεί πλέον καμία εντύπωση η εικόνα ενός ογδοντάχρονου εφοπλιστή που χορεύει, στους ρυθμούς ενός πασίγνωστου
τραγουδιού μιας παραχριστιανικής οργάνωσης, της YMCA -που λατρεύουν οι ΜΑGA και ο Trump – σε εκδήλωση ενός Ναυτικού ομίλου, για χάρη της Αμερικανίδας πρέσβειρας, η οποία τον χειροκροτεί γελώντας μεν, αλλά πιθανώς σκεπτόμενη από μέσα της, πόσο ξεφτιλισμένα είναι όχι μόνο τα κατώτερα στρώματα των Ελλήνων -τα οποία η ίδια η πρέσβειρα στα χρόνια των μνημονίων είχε προσβάλλει ως
τεμπέληδες-  αλλά και αυτή η ολιγαρχία του τόπου.

Ο χορός, βέβαια, του γέροντα ολιγάρχη με πιθανολογούμενο όφελος την ανάληψη μεταφοράς αμερικάνικων φορτίων, μπροστά σε πρέσβειρα, λάτρη των ελληνικών μπουζουκιών και περικυκλωμένη από διάφορες κυρίες- συζύγους άλλων « επωνύμων» που καρτερικά περίμεναν στη σειρά για μια selfie, σε τίποτα δεν διαφέρει σε όρους υποτέλειας από την εικόνα ενός Πρωθυπουργού που αποζητάει ένα βλέμμα
του πλανητάρχη.

Από τα παραπάνω φαίνεται η ποιοτική διαφορά της απώλειας της αξιοπρέπειας μεταξύ πτωχού ή ανώνυμου και «επώνυμου πολίτη, η οποία για τον μεν πτωχό η ανώνυμο άτομο είναι ακούσια και ανεξάρτητα της δουλοπρεπούς η μη συμπεριφοράς του, οφειλόμενη κατά κύριο λόγο στην δεινή οικονομική του θέση, για τον δε επώνυμο εκούσια, ως αποσκοπούσα σε αύξηση της οικονομικής η κοινωνικής ισχύος του.

Τέλος, η εγχώρια δουλοπρέπεια των «επωνύμων» δεν είναι σύμπτωμα οφειλόμενο στις επικρατούσες συνθήκες της εποχής του νεοφιλευθερισμού- οι οποίες φυσικά το οξύνουν- αλλά φαινόμενο που διαχέεται ιστορικά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ως κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας.

Γ.Κ.

Υ.Γ.1 Σε αντιδιαστολή της δουλοπρέπειας «επώνυμων» καλλιτεχνών που γλείφουν από πρέσβειρες μέχρι νεαρές φιλόδοξες συζύγους εφοπλιστών, για να τους χρηματοδοτήσουν ένα κέντρο και να εμφανίζονται, να δώσω τα εύσημα μου στην τραγουδίστρια Ιουλία Καλλιμάνη που σε χυδαίο σχόλιο θαμώνα του μαγαζιού που εμφανίζεται , αντί να κοιτάξει το συμφέρον του επιχειρηματία, του είπε: «Δεν μου γ@μιέσαι, λέω εγώ ρε μ@λάκα».
Υ.Γ.2 Τα αναφερθέντα παραδείγματα της τραγουδίστριας και της νεαρής συζύγου εφοπλιστή καθώς και του τραγουδιστή ή του ογδοντάχρονου εφοπλιστή που χορεύουν για να διασκεδάσουν μια πρέσβειρα δεν χρήζουν φωτογραφικής προσθήκης, γιατί αποτελούν μια σταγόνα στον ρέοντα ποταμό της εγχώριας δουλοπρέπειας των «επωνύμων». Άλλωστε, το φαινόμενο διαχέεται ιστορικά σε ολόκληρη την πολιτική,
κοινωνική η οικονομική πυραμίδα του τόπου, ως πιθανό κατάλοιπο της Τουρκοκρατίας.

(Αγαπητέ Γ.Κ., δεν ξέρω ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και δεν έχω ιδέα για αυτά που περιγράφεις, πέρα από το ότι η πρέσβης των ΗΠΑ είναι σαν μπουζουκοβίζιτα. Η δουλοπρέπεια και η ανάγκη πολλών ανθρώπων να είναι φίλοι “διασημοτήτων” ή να παριστάνουν τους φίλους “διάσημους” ανθρώπων μάλλον δεν είναι  χαρακτηριστικό μόνο της ελληνικής κοινωνίας, αλλά στην Ελλάδα μοιάζει ακόμα πιο γελοίο, γιατί οι “διάσημοι” στην Ελλάδα είναι σχεδόν όλοι γραφικές περιπτώσεις· όπως είναι και η χώρα σήμερα. Πάντως, όλη αυτή η πόζα στα social media φωνάζει δυστυχία και μοναξιά. Ξέρω ανθρώπους που τα κοροϊδεύουν και τα κατηγορούν αυτά στους άλλους αλλά τα κάνουν και οι ίδιοι. Τι να πεις; Ας κάνει ο καθένας ό,τι θέλει. Αλλά τουλάχιστον να αποδεχτεί αυτό που είναι και να κάνει παρέα με τους ομοίους του. Γιατί πολλοί τέτοιοι άνθρωποι θέλουν να ξεπλυθούν πάνω σου. Όχι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.