Μήτσος και Παυλάρας (Α’ μέρος)

Ελλάδα, 05/08/2051
230 χρόνια έχουν περάσει από την πρώτη Ελληνική επανάσταση και 31 από την ένδοξη δεύτερη επανάσταση που είναι γνωστή ως η “σύγκρουση με τις μάσκες”, η οποία έγινε ένα Σαββατοκύριακο του Δεκέμβρη του 2020.

Τότε, μια τεράστια μάζα ανθρώπων, φορώντας μάσκες για να μην κολλήσουν τον κορονοϊό, πλημμύρισε το κέντρο της Αθήνας και συγκρούστηκε με τις δυνάμεις των ΜΑΤ, κρατώντας τις σωστές αποστάσεις ασφαλείας και πλένοντας τακτικά τα χέρια τους κατά την διάρκεια των συγκρούσεων.

Το έναυσμα των ταραχών ήταν ότι η τότε προδοτική αντιπολίτευση και μερικοί ελάχιστοι υποστηρικτές της, κατηγόρησαν την κυβέρνηση των Αρίστων ότι κάνει ξανά lockdown την χώρα, βάζοντας έτσι σε κίνδυνο την υγεία των Ελλήνων.

Ο κόσμος αντέδρασε και ξεχύθηκε στους δρόμους φορώντας μάσκες και κουβαλώντας αντισηπτικά και ζητούσε επίμονα τα lockdown να συνεχιστούν.

Μετά από ένα ΣΚ ταραχών -τηρουμένων όμως όλων των αποστάσεων ασφαλείας και τα υδρο-κανόνια να ραντίζουν αντισηπτικό- έπρεπε να πάνε πάλι στις δουλειές τους, οπότε η επανάσταση έλαβε τέλος.

Οι ελάχιστοι αριστεροί που υπήρχαν στην Ελλάδα πλέον έχουν εκδιωχθεί.

Τα δήθεν αριστερά κόμματα διαλύθηκαν καθώς δεν είχαν κανένα ψηφοφόρο και τα πρώην στελέχη τους έχουν ήδη προσαρτηθεί στην Νέα Δημοκρατία, αφού, ούτως ή άλλως, και αυτοί κατά βάθος δεξιοί ήταν όπως όλοι οι Έλληνες.

Λίγο αργότερα, ο πιο σημαντικός άνθρωπος, ευεργέτης και πρωθυπουργός της Νέας Ελλάδας απεβίωσε σε ένα τρομερά αλλόκοτο ατύχημα με ένα καφέ καπουτσίνο την ώρα που τον ρουφούσε σαν ελληνικό, το οποίο ήταν τόσο φρικιαστικό που κανένας δεν ήθελε να συζητά τις λεπτομέρειες, οι οποίες και προς τιμήν του δεν έχουν καταγραφεί.

Αφού ανακηρύχθηκε ως Μεσσίας της χώρας μετά θάνατον σε μια λιτή τελετή -στην οποία ακόμα και σήμερα όλοι Έλληνες θυμούνται πόσο υπέρκομψη ήταν η πρώτη κυρία- την θέση του πήρε ο αντιπρόεδρος Άδωνις.

Οι εκλογές σταμάτησαν, καθώς ήταν ένα περιττό έξοδο για το κράτος, μιας και όλος ο κόσμος ψήφιζε πάντα το ένα και μοναδικό κόμμα που είχε απομείνει.

Ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ισόβιος υπουργός στο Υπουργείο Συμπαράστασης μέχρι το τέλος του και τιμητικά αναγράφεται πάνω στον σταυρό της τελευταίας κατοικίας του “ο Αλέξης ο Τσίπρας”. Η τελετή έγινε στον Μητροπολιτικό ναό χωρίς γραβάτες.

Στην Αθήνα -η οποία πλέον ζει ένδοξες μέρες με τον 25ο δοκιμαστικό μεγάλο περίπατο του ισόβιου δημάρχου της, που ίσως να είναι και το τελευταίο δοκιμαστικό- δυο φίλοι ο Μήτσος και ο Παυλάρας, 30 χρονών και χρόνια άνεργοι τα τελευταία 13 χρόνια, κάθονται στα διπλανά μπαλκόνια του σπιτιού των γονιών τους που μένουν και συζητούν.

✞ Μήτσος και Παυλάρας ✞

Π: Μήτσε το άκουσες ε; Από τον Νοέμβριο πάλι lockdown και μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Μας έχει πάει γαμιώvτας ρε συ, μια ζωή με τον κορονοϊό. Δεν έχω δει ποτέ πώς είναι τα δέντρα το φθινόπωρο. Τα έχω δει μόνο από κάτι φωτογραφίες από δημοσιογράφους. Τι τυχεροί αυτοί και οι Αστυνομικοί… Γεννήθηκαν με ανοσία στον κορονοϊό και μπορούν να κυκλοφορούν.

Μ: Ε, εντάξει ρε συ. Λογικό είναι. Αφού και ο υπουργός Τσιόδρας λέει τόσες μέρες στα κανάλια ότι τα κρούσματα πάλι θα αυξηθούν σε όλη την Ελλάδα μετά τις 30 Σεπτεμβρίου και θα πρέπει να προστατευτούμε για μπορέσουν να έρθουν πάλι οι τουρίστες του χρόνου.

Π: Ναι ρε συ, αλλά την θυμάσαι την μικρή κόρη της Σοφίας; Αυτή που το έσκασε στο εξωτερικό;

Μ: Πώς δεν την θυμάμαι. Το ποντίκι που εγκατέλειψε την χώρα της με το πού τελείωσε το σχολείο; Και τι κατάλαβε; Τώρα που έχουμε ανάπτυξη δουλεύει για τους ξένους. Κανονικά, θα έπρεπε να πληρώνει μια ζωή για την δωρεάν ελληνική παιδεία που πήρε εδώ. Άλλοι θα σκότωναν να πάρουν αυτή την παιδεία. Ναι, τι με αυτή;

Π: Είπε στη μάνα της, ότι ο κορονοϊός έχει τελειώσει και έχει βρεθεί εμβόλιο από το 2021. Και ότι μόνο σε εμάς στην Ελλάδα δεν μας το έχουν πει. Επίσης, της είπε ότι εδώ και 30 χρόνια στον υπόλοιπο κόσμο όλοι είχαν εμβολιαστεί και είναι πλέον είναι όλοι καλά.

Μ: Ώχου μωρέ μαλ@κα. Καλά νταξ Παυλάρα… Κάθεσαι και εσύ και ακούς τη κυρά-Σοφία που της τα λέει η κόρη της η ψεκασμένη και δεν ακούς τον κύριο καθηγητή και υπουργό Τσιόδρα που έχει πτέρυγα με το όνομά του στο Χάρμπαρ.

Π: Χάρβαρντ…

Μ: Ναι μωρέ επιστήμονα και εσύ. Σε αυτό το Χάρβραντ… Δεν θυμάμαι το όνομα, το είχα ακούσει στην τηλεόραση μια φορά ότι του έχουν φτιάξει δική του πτέρυγα. Αυτή ρε πήγε στο εξωτερικό και νομίζει ότι έγινε και καμιά σπουδαία. Το πουταvάκι. Μάλλον καμιά αριστερή θα είναι. Αφού μας λένε από τώρα στις τηλεοράσεις κάθε μέρα ότι τα κρούσματα θα αυξηθούν από τέλη Σεπτέμβρη, πρέπει να πάμε για lockdown πριν πεθάνουμε όλοι. Τι δεν καταλαβαίνεις;

Π: Τώρα που είπες να πεθάνουμε όλοι. Πέθανε ρε ο μπάρμπα Μπίλης.

Μ: Όχι ρε συ! Πωωω… Πότε; Από τι;

Π: Αυτοκτόνησε. Θυμάσαι που του πήρε η τράπεζα το σπίτι πριν καμιά εικοσαριά χρόνια και τον έβαλαν να πληρώνει ενοίκιο στο σπίτι του; Πλήρωνε και τον ΕΝΦΙΑ του σπιτιού παρόλο που του το είχαν πάρει. Ε, είχε κλείσει και το μαγαζί του στην κρίση του ’20 και έφτασε να μην έχει φράγκο να ταΐσει τα 3 άνεργα παιδιά του, οπότε φούνταρε από τον 5ο.

Μ: Έλα ρε… Κρίμα ο φουκαράς. Να σου πω όμως, Θεός σχωρέστον και έτσι, αλλά έφταιγε και αυτός ρε συ… Εμ, τι; Τόσα χρόνια είχε μαγαζί. Επιχειρηματίας ρε. Δεν έβαλε τίποτα στην άκρη για τα δύσκολα; Να έχει να περάσει 30 χρόνια, αν γίνει καμιά στραβή; Φταίει, πώς;

Π: Μα ήταν μόνο 28 χρόνων όταν το έκλεισε ρε Μήτσο. 8 χρόνια είχε το μαγαζί ρε συ, πόσα να μαζέψει;

Μ: Καλά, δικαιολογίες, χαζός ήταν. Τέλος πάντων, Θεός σχωρέστον δεν θέλω να πω τίποτα κακίες για τα πεθαμένα του.

(Κάνουν τον σταυρό τους)

Μ: Και τι να κάνει και η τράπεζα ρε Παυλάρα; Να κλείσει και να χάσουμε τις καταθέσεις μας; Ρε συ, πρέπει να σκέφτεσαι και μόνος σου λίγο.

Π: Ποιες καταθέσεις, ρε Μήτσο; Εγώ δεν έχω λεφτά στην τράπεζα, ζούμε οικογενειακώς από την υπερανάληψη του πατέρα μου 13 χρόνια τώρα.

Μ: Ρε Μπάμπη, είσαι μπιτ για μπιτ κοντόφθαλμος γαμώτο. Στην τράπεζα έχει τα λεφτά του το αφεντικό του πατέρα σου. Αν κλείσει η τράπεζα, πώς θα τον πληρώσει;

Π: Ναι… Έχεις ένα δίκιο. Δεν το σκέφτηκα αυτό.

Μ: By the way, τι κάνει ο πατέρας σου ρε;

Π: Δεν ξέρω, έχει να έρθει σπίτι 3 εβδομάδες. Δουλεύει υπερωρίες με το νέο νόμο.

Μ: Άντε ρε. Μπράβο του, να είναι καλά ο Άνθρωπος να δουλεύει.

(Παύση)

Π: Τα έμαθες; Ο Τσιόδρας περιμένει δίδυμα πάλι. Θα έχει 32 παιδιά τώρα.

Μ: Μπράαααβο! Είδες ρε, αν σε αγαπάει ο Θεός; Προικισμένος σε όλα του. Ακόμα πυροβολάει στο ψαχνό το θηρίο.

Π: Θα του κάνει δώρο λέει η Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών ένα μεγαλύτερο οικογενειακό πούλμαν για να κυκλοφορεί.

Μ: ΟΚ, δίκαιο. Είναι καλλιτέχνης ο άνθρωπος. Τον έχεις ακούσει να ψέλνει; Τρομερός ο κυρ Σωτήρης. Μιλάμε η φωνή του -παρά την ηλικία του- είναι καμπάνα.

Π: Ναι, ναι. Διάβασα θα ψάλλει στο νέο σήμα της ΥΕΝΕΔ-HD που θα παίζει, όταν ξεκινάει το πρωινό πρόγραμμα.

M: Ε, λογικό. Του αξίζει. Μια ζωή, όσο μπορώ να θυμηθώ, μας φροντίζει ο άνθρωπος. Μεγάλος επιστήμονας και ευεργέτης.

(Κουνάνε και οι δυο το κεφάλι τους καταφατικά)

Π: Θα ξεκινήσει λέει τον άλλο μήνα τελικά και η δίκη αυτού του κλέφτη που είχε μπει στο κοσμηματοπωλείο και αυτοκτόνησε πέφτοντας στην τζαμαρία.

Μ: Πω πω. Ακόμα ρε συ; Μα καλά είναι δυνατόν; Έχουν περάσει 32 χρόνια. Δεν είχαμε γεννηθεί ακόμα. Σκέψου ρε συ τι ταλαιπωρία έχουν περάσει τώρα τόσοι νοικοκύρηδες άνθρωποι που τους τραβάνε τόσα χρόνια. Ντροπή.

Π: Τι τους τραβάνε, ρε Μήτσο; Αφού έξω είναι, δεν έχει ξεκινήσει καν ακόμα η δίκη. Από αναβολή σε αναβολή είναι. Ο ένας μάλιστα πέθανε από γεράματα.

Μ: Τι σημασία έχει, ρε συ; Για σκέψου να μπαίνουν οι κλέφτες μέσα στο σπίτι σου να χτυπάνε μόνοι τους και να βρίσκεις και τον μπελά σου και να περιμένεις τόσα χρόνια με το άγχος για την δίκη.

Π: Ναι, ρε Μήτσο, δίκιο έχεις.

(Ρουφάνε τον καφέ τους)

Π: Τα έμαθες για τον Άδωνη; Θα αποσυρθεί από πρόεδρος της ΝΔ, γιατί τελείωσε τις σπουδές του ο γιος του Μεσσία και γυρνάει Ελλάδα. Οπότε, θα γίνει αυτός πρωθυπουργός.

Μ: Άντε ρε, μπράβο! Τόση ώρα δεν μου λες τα πιο σημαντικά. Επιτέλους, ένας Μητσοτάκης πάλι πρωθυπουργός. Και ο Άδωνις καλός ήταν, δεν λέω, αλλά Ελλάδα χωρίς Μητσοτάκη δεν γίνεται.

Π: Ναι… Και ο Άδωνις θα γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας τώρα. Θα αντικαταστήσει την γυναίκα του στην ΠτΔ, γιατί ξεκινάει και αυτή μια καινούργια εκπαιδευτική εκπομπή.

Μ: Ναι, το άκουσα αυτό! Επιτέλους λίγη ποιότητα στην ΥΕΝΕΔ-HD ρε αδερφέ.

(Παύση)

Π: Διαβάζω τώρα, σε 10 μέρες είναι τα γενέθλια του Θεόδωρου Πάγκαλου. Γίνεται 113 χρόνων.

Μ: Άντε ρε; Χιλιόχρονος να ‘ναι. Καλός άνθρωπος. Πω πω, είδες τι κάνει η ιατρική σήμερα ε; Αυτός ο τεχνικός νοημοσύνης, πως το λένε, γαμάτο.

Π: Τεχνητή νοημοσύνη… Ναι, ρε Μήτσο, αλλά εμείς δεν έχουμε πρόσβαση σε αυτά και είναι και πανάκριβα. Τι να το κάνεις;

Μ: Ρε Παυλάρα, με στεναχωρείς ώρες-ώρες. Ο Πάγκαλος είναι υπουργός της κυβέρνησης και εθνικός ήρωας που πολέμησε ως πατριώτης για την Ελλάδα στις ταραχές του ’20 από το εξοχικό του για την πτώση των Κουμμουνιστών. Αν δεν έχει αυτός πρόσβαση αυτός, ποιος θα έχει;

Π: Ναι, ρε συ, δίκιο έχεις. Αλλά εμείς δεν το πληρώνουμε και αυτό;

Μ: Παύλο, κανόνισε ρε… Με φουντώνεις. Σαν αυτούς τους αριστερούς ακούγεσαι που τους στείλαμε στα ξερονήσια να ζουν με τους φίλους τους τους λαθραίους. Κατ’ αρχάς, είσαι άνεργος δεν πληρώνεις τίποτα. Κατά δεύτερον, σταμάτα να σκέφτεσαι έτσι, γιατί θα καταλήξεις σε καμία βραχονησίδα. Ευτυχώς, έχουμε και το lockdown και δεν θα σε ακούω να λες άλλες χαζομάρες για λίγο καιρό. Άντε πάμε να ακούσουμε τώρα ειδήσεις, θα μιλήσει ο κύριος Τσιόδρας σε λίγο.

Π: Πάμε, ναι. Τα λέμε, Μήτσο.

Μ: Έγινε, Παυλάρα.

Δ.

(Αγαπητέ φίλε, ωραίος. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.