Τόσο γάτα πια;
Αγαπημένε πιτσιρίκο,
Διαβάζουμε και ακούμε διάφορες φωνούλες -στο διαδίκτυο κυρίως- που γράφουνε και με κεφαλαία γράμματα κιόλας καμία φορά- πόσο λάθος έχουμε χτίσει το σύστημα, πως θα πεθάνουμε για χάρη του καπιταλισμού, πως τα παγκόσμια οικονομικά τραστ μας παίζουν κομπολόι και άλλα τέτοια.
Για να μη βγάλω και την ουρά μου απ’ έξω, προσωπικά μεγάλο μέρος της ζωής μου το έχω αφιερώσει σε αυτό τον ιερό σκοπό: «να καταλάβουν οι άνθρωποι».
Εδώ και κάποιο καιρό όμως –έχει βοηθήσει και το μπλογκ σου, να τα λέμε αυτά– έχω αναθεωρήσει ριζικά αυτήν την οπτική.
Δηλαδή, για κάτσε, ποια είμαι εγώ, ή εγώ και οι φίλοι μου ας το πούμε έτσι, που κατέχουμε την αλήθεια και οι άλλοι –οι κακόμοιροι, οι απαίδευτοι, τους καημένους- αδυνατούν να καταλάβουν;
Και πού είναι το δύσκολο στο να αντιληφθούν αυτό που για μένα είναι προφανές; Τόσο γάτα είμαι δηλαδή που βλέπω ότι θα πεινάσουμε ενώ η γη θα έπρεπε να φθάνει για όλους μας; Ότι καταστρέφεται ο πλανήτης και εμείς παθαίνουμε κατάθλιψη μέρα μεσημέρι, ενώ θα μπορούσαμε να ζούμε ωραίοι και ελεύθεροι στα λιβάδια και τους αγρούς;
Αυτά και μια κότα θα τα καταλάβαινε.
Το επισημαίνεις και εσύ πολύ συχνά.
Όχι, όχι, οι άνθρωποι δεν είναι χαζοί. Αυτή η θεώρηση –πέρα από βαθιά ελιτιστική- είναι και λάθος. Ή για να το φιλοσοφήσουμε και λίγο, αν είναι σχεδόν όλοι χαζοί, τότε η ιδιότητα αυτή εκφυλίζεται και τελειώνει εκεί η ιστορία.
Ίσως οι μεγάλες αλλαγές, αν υπάρχουν τέτοιες στο χώρο και στο χρόνο, γίνονται όταν οι άνθρωποι φθάνουν στο μη περαιτέρω. Και παρά τις εποχές που αλλάζουν και θεωρητικά προοδεύουμε, αυτό το μη περαιτέρω είναι για την ανθρώπινη ύπαρξη ο θάνατος. Από πείνα, από πόλεμο, από αρρώστια, διάλεξε και πάρε.
Μέχρι το μη περαιτέρω, ο καθένας κοιτάει το συμφέρον του και αυτό δεν είναι ένα κουσούρι που κάποιοι το έχουν και κάποιοι όχι. Απλά, δεν είναι για όλους το ίδιο και το μπερδεύουμε με την καλή πρόθεση.
Το συμφέρον το δικό μου είναι να κρατιέμαι σε πνευματική εγρήγορση και να το παίζω ξύπνια. Μου αρέσει, είναι μια κατάσταση που αισθάνομαι ωραία μέσα σε αυτήν.
Τώρα, αν τυχαίνει να αρέσει και σε άλλους και να χαιρόμαστε μαζί, είναι μια καλή συγκυρία.
Μπορεί και όχι, αλλά σε μεγάλος μέρος, πιστεύω ναι.
Καλή συνέχεια
Στροφορμή
Υ.Γ. Μπάνια τέλος, όπως έχεις καταλάβει, γιατί ο καιρός κρύωσε αλλά και γιατί η Πολιτική Προστασία είπε ότι αυτή τη φορά μπορούμε μεν να πηγαίνουμε για κολύμπι, αλλά εντός της πόλης μας. Μα αν μπορούσα να κολυμπήσω εντός της πόλης μου, δεν θα ήξερα καν την ύπαρξη σου αγαπητή Πολιτική Προστασία. Θα ‘μουν αέρας, θα ‘μουν σύννεφο, γοργόνα θα ‘μουν μες το βυθό.
(Αγαπητή φίλη, είσαι στο σωστό δρόμο. Για εμένα ήταν πολύ ανακουφιστικό όταν συνειδητοποίησα -και, κυρίως, το αποδέχτηκα- ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν κάποιον να τους λέει τι να κάνουν. Θέλουν πατερούλη. Θέλουν αφεντικό. Δεν έχει σημασία τι λένε· σημασία έχει τι κάνουν. Διαφορετικά, καταλήγεις γραφικός σαν αυτούς που σέρνονται δεκαετίες στις διαδηλώσεις και φωνάζουν “εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά”, ενώ έχουν πάει 60 χρονών και δεν έχουν περάσει ούτε μια μέρα στην ενήλικη ζωή τους χωρίς αφεντικό. Χωρίς αφεντικό θα είναι μόνο όταν πεθάνουν. Να φοβάσαι τους ανθρώπους με το μόνιμα σηκωμένο δάχτυλο. Είναι τα μεγαλύτερα καθάρματα. Γι’ αυτό δεν μπορώ πια τους “αριστερούς”. Γενικά, δεν μπορώ αυτούς που κάνουν μόνιμα υποδείξεις στους άλλους. Μου θυμίζουν κάτι περιοδικά της δεκαετίας του ’80 και του ’90, όπου οι ιδιοκτήτες τους και οι συντάκτες τους ήξεραν τα πάντα και σου έλεγαν ακόμα και με ποιο τρόπο πρέπει να κάνεις έρωτα. Αυτούς μου θυμίζουν κάτι σύντροφοι που είναι πολύ δημοκράτες αλλά θέλουν να σου πουν και πώς πρέπει να ζεις. Τα μπάνια τα συνεχίζω εγώ. Κάνω μπάνια για όλους σας. Πάντα ήμουν αλτρουιστής. Ο Ερρίκος Ντυνάν θα ήταν περήφανος για εμένα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.