Το 34% των Ευρωπαίων καταναλωτών έχασε μέρος ή και όλο το εισόδημα του κατά την καραντίνα – Το 54% δεν τα βγάζει πέρα

Πιτσιρίκο, οι Βρετανοί αύξησαν την κατανάλωση φρέσκων φρούτων (+33%) και λαχανικών (+31%), αλλά και σνακ (+29%), αλκοόλ (+29%) και άλλων εύγευστων, μα και βλαπτικών για την υγεία εδεσμάτων (+34%), όπως αναφέρει ο Guardian, ωστόσο, η είδηση είναι αλλού.

Και συγκεκριμένα στο ότι το 34% των κατανωλωτών στις χώρες που έγινε η έρευνα (Γαλλία, Γερμανία, Φινλανδία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ρουμανία, Ισπανία και Σουηδία οι άλλες εννέα) δήλωσε ότι έχασε μέρος ή και όλο του το εισόδημα κατά τη διάρκεια της καραντίνας.

Επίσης, το 54% των Ευρωπαίων δήλωσε ότι αντιμετωπίζει πολύ μεγάλα οικονομικά προβλήματα εξαιτίας των περιοριστικών μέτρων για την Covid 19, με τους Βρετανούς να είναι ελαφρώς πιο κάτω (51%) από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Το ότι το 42% των Βρετανών μαγειρεύει πλέον περισσότερο και πειραματίζεται με νέες συνταγές, αλλά και ότι αυξήθηκαν κατά 35% όσοι αγοράζουν τοπικά προϊόντα και το 87% εξ αυτών θα συνεχίσει να το κάνει, είναι λεπτομέρειες για να χρυσώσουν το χάπι της καραντίνας, που είναι το λάθος φάρμακο.

Αλλά τα έγραψες πολύ καλύτερα για το lockdown, που δεν έχει φέρει κανένα αποτέλεσμα ένα μήνα μετά την επιβολή του, στο σχόλιο σου για τις μηνύσεις που πρέπει να γίνουν κατά του κράτους.

Το λάθος φάρμακο ήταν και το μνημόνιο, που μας το παρουσίαζαν σαν σωτηρία για την οικονομική κρίση το 2010.

Κατόπιν εορτής ομολόγησαν κυνικά ότι ήταν λάθος.

Την ίδια παραδοχή θα κάνουν πιθανότατα και σε μερικά χρόνια για την καταστροφική από όλες τις απόψεις (οικονομική, κοινωνική, ψυχική) καραντίνα, που βλάπτει επίσης και τη γενική υγεία.

To ότι σχεδόν τα πάντα στην Ελλάδα είναι χάλια, δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι και αλλού όλα είναι ρόδινα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το μακελειό με τους πέντε νεκρούς -ένα μωρό, ο 45χρονος Έλληνας πατέρας του και τρεις γυναίκες 25, 52 και 73 ετών- στην πόλη Trier της Γερμανίας, όπου ένας 51χρονος έπεσε με το αμάξι του πάνω σε πεζούς, τραυματίζοντας και άλλα 15 άτομα, όπως μεταδίδει το Reuters.

O δράστης είναι Γερμανός και κοιμόταν τις τελευταίες μέρες στο αυτοκίνητο, που είχε δανειστεί από κάποιον, ενώ δεν είχε δηλωμένη διεύθυνση, αλλά ούτε και ποινικό μητρώο και εξετάζεται πλέον αν αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα.

Είχε καταναλώσει μεγάλη ποσότητα αλκοόλ, ενώ δεν φαίνεται να πρόκειται για τρομοκρατική ενέργεια, που ήταν το κίνητρο για άλλες φονικές επιθέσεις κατά το πρόσφατο παρελθόν στη Γερμανία και συγκεκριμένα το 2016 στη χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου (12 νεκροί), τον Οκτώβριο του 2019 σε μία συναγωγή (δύο νεκροί) και το Φεβρουάριο του 2020 κοντά στη Φρανκφούρτη, όπου ένοπλος είχε σκοτώσει εννέα μετανάστες και τη μητέρα του πριν αυτοκτονήσει.

Ευτυχώς για την ώρα στην Ελλάδα δεν έχουμε τέτοιου τύπου τυφλές τρομοκρατικές επιθέσεις, που γίνονται στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες.

Ουσιαστικά, δεν έχουμε καν τρομοκρατία, αλλά, παρ’ όλα αυτά, έχουμε έναν πολύ αυστηρό τρομονόμο.

Επί τη ευκαιρία, μου ζήτησαν να βγάλω την κουκούλα, μάλλον γιατί φορούσα και μάσκα και γυαλιά ηλίου -παρά τη συννεφιά- και έμοιαζα σαν τρομοκράτης έξω από το ταχυδρομείο.

Αν και πήγα 8 παρά το πρωί, περίμενα κάνα μισάωρο με μόλις τρία άτομα μπροστά μου για να πάρω τελικά ένα συστημένο για τη μητέρα μου, το οποίο ανέφερε την τυπική έγκριση διαδικασιών, που ουσιαστικά είχαν εγκριθεί από πέρσι, όταν και τις έτρεξα, γυρίζοντας τη μισή Αθήνα.

Ευτυχώς, δεν είχαμε τότε καραντίνα.

Παρεμπιπτόντως, θα μπορούσαν να μου είχαν παραδώσει το συστημένο σπίτι -αφού με βρήκαν εκεί- αλλά μου ζήτησαν να μου κάνει εξουσιοδότηση η μητέρα μου, στέλνοντάς με στο ταχυδρομείο.

Φέτος, τρέχω άλλες δύο διαδικασίες -τουλάχιστον αυτή τη φορά διαδικτυακά-, οπότε, ακόμα κι αν κάποια πιστοποιητικά κάνουν μήνες να εκδοθούν, τουλάχιστον δεν θα περιμένω πια σε καμία ουρά.

Επίσης, οι τεράστιες ουρές που σχηματίζονται έξω από τράπεζες, ταχυδρομεία και άλλες δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και ο συνωστισμός στα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι μία ακόμα απόδειξη ότι το ελληνικό κράτος δεν σέβεται τους πολίτες.

Δεν θα έπρεπε να υπάρχουν ουρές, ούτε να στοιβάζεται σαν σαρδέλες ο κόσμος, ακόμα και χωρίς κορωνοϊό. Αλλά, δυστυχώς, φαίνεται ότι αυτό δεν θα αλλάξει ούτε με αφορμή τον κορωνοϊό.

Αυτό που μπορεί να αλλάξει είναι ότι στο μέλλον ίσως να τρώμε κρέας που παρασκευάζεται σε εργαστήριο, δηλαδή, όχι από σφαγμένα ζώα και η Σιγκαπούρη έδωσε ήδη έγκριση για εργαστηριακές κοτομπουκιές, όπως μεταδίδει το BBC.

Θα τις φτιάχνει η Startup εταιρία Eat Just σε εργαστήριο στο Σαν Φραντσίσκο από κύτταρα μυών του κοτόπουλου, αλλά και άλλων ζώων και το μέγεθος αυτής της αγοράς εναλλακτικού κρέατος θα φτάσει τα 140 δισ. δολ. την επόμενη δεκαετία.

Θα αντιπροσωπεύει, επίσης, το 1/10 της συνολικής βιομηχανίας κρέατος (1,4 τρισ. δολ.).

Πρόκειται για μία επανάσταση για την παγκόσμια βιομηχανία τροφίμων, και δύο ακόμα εταιρίες στο Ισραήλ -αλλά και μία του Bill Gates- αναμένεται να μπουν στην αγορά του εργαστηριακά παρασκευασμένου κρέατος.

Μερικοί επιστήμονες προειδοποιούν, πάντως, ότι οι επιπτώσεις της για το κλίμα μπορεί να είναι χειρότερες, ενώ προς το παρόν μία μερίδα εργαστηριακές κοτομπουκιές κοστίζει και 50 δολάρια.

Οι τιμές αναμένεται να πέσουν σταδιακά, αλλά και πάλι αυτό το προηγμένο κοτόπουλο θα είναι ακριβό, ενώ παραμένει άγνωστη και η αντίδραση των καταναλωτών.

Πάντως, δεν θα χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, ενώ το εργαστηριακό κοτόπουλο θα έχει και λιγότερα μικρόβια από το φυσιολογικό πουλερικό.

Μακάρι να κάνουν το ίδιο και με τα ψάρια, δηλαδή, να μην τα σκοτώνουν, αλλά να φτιάχνουμε εργαστηριακή ψαρόσουπα από τα κύτταρα τους· άλλωστε, ήδη στη Σιγκαπούρη το επιχειρούν με όστρακα και καβούρια.

Έτσι ίσως μια μέρα να μην βλέπουμε πια δίχτυα σαν αυτά που είχαν ρίξει την Τετάρτη στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Κολύμπησα μέχρι εκεί – από την παραλία με τις ομπρέλες – αλλά ευτυχώς κανένα αθώο πλάσμα της θάλασσας στα συρματοπλέγματα του βυθού δεν είχε πιαστεί .

Ήταν, όμως, αρκετά μακριά από την ακτή και κρύωσα πολύ.

Δεν πρόλαβα να απαθανατίσω κι έναν μεγαλούτσικο ροφό, καθώς τον έκρυψαν κάτι κακαρέλοι και σαργοί.

Ούτε κι αυτούς φωτογράφισα καλά, ενώ και τα πλάνα με τα μελανούρια και τις σάλπες ήταν μακρινά.

Μόνο ένα σκουλήκι της φωτιάς (αν αγγίξεις τα άσπρα ποδαράκια του νιώθεις φαγούρα και πόνο και την είχα πάθει έτσι στη Σίφνο το ’96, πρόσφατα, δηλαδή) άξιζε τελικά.

Και κρύφτηκε και ο ήλιος, που βγήκε για άλλη μια μέρα ένα σκάρτο μισάωρο, πίσω από μία παχιά συννεφιά.

Γιατί είναι μύθος ότι η Ελλάδα δεν έχει βαρυχειμωνιά. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, χτες έβρεξε πολύ στο νησί -και σήμερα είναι βροχερός ο καιρός- και συνειδητοποίησα πως, τελικά, μου αρέσει η βροχή. Αλλά δεν μου αρέσει η βροχή στην Αθήνα, μέσα στα τσιμέντα. Μου αρέσει η βροχή, όταν είμαι μέσα στα δέντρα και βλέπω τον ορίζοντα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.