Στους χρόνους της καταστροφής…εικοσιδυό και πέρα!!!

Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Ήγγικεν η ώρα λοιπόν. Αν η 100-χρονη περιοδικότητα της ελληνικής ιστορίας επιβεβαιωθεί, είμαστε ακριβώς εδώ, στη ρωγμή του χρόνου.

Τα ιστορικά γεγονότα δεδομένα. Οι αιτίες και οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που οδήγησαν σε αυτά ακόμα πιο γνωστές.

Δημιούργησε η ιστορία συνειδήσεις; Αν κρίνω ότι όλοι είναι υπερήφανοι και γνωρίζουν τι έγινε το 1821 αλλά, την ίδια ώρα, αγνοούν τι έγινε το 1922, συμπεραίνω πως όχι.

Αναμενόμενο. Δεν ταιριάζει με τον εγωισμό, τον εγωκεντρισμό και την διάνοια που περισσεύει σε αυτό τον λαό.

Οι αποφάσεις (για το σύνολο) λαμβάνονται με γνώμονα τον τσαμπουκά και το ατομικό συμφέρον (σχήμα οξύμωρο).

Αυτοκριτική, λογική επιχειρηματολογία και μακροχρόνιος σχεδιασμός: έλα μωρέ, εμείς θα σώσουμε τον κόσμο; Ποιος ζει ποιος πεθαίνει τώρα.

Προσοχή, όμως: Οι προκείμενες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες εξυπηρετούνται τώρα όπως και τότε. Τα γεγονότα; Οψόμεθα. Καμία ιδέα για το τι θα επακολουθήσει;

Από τις λασπώδεις όχθες του Σπρέε, κάπου ανάμεσα στο Δυτικό και Ανατολικό Βερολίνο,

Ανδρέας

Υ.Γ.1 Αγαπητέ Πιτσιρίκο. Μεγάλωσα σε μια τυπική επαρχιακή πόλη της Ελλάδος. Εκεί που η όποια δραστηριότητα ξεκινάει με το ερώτημα: “Τι θα πει ο κόσμος;”. Εκεί, που το παραπάνω ερώτημα δημιουργεί σύγχρονους καιάδες. Και όχι, το χωριό Κωσταλέξι βρίσκεται τυχαία 10 χιλιόμετρα έξω από την πόλη. Για αυτή την πόλη λοιπόν με βασάνιζε για χρόνια η εξής απορία: Πώς μπορεί αυτός ο τόπος να έβγαλε το μεγαλύτερο παλληκάρι στον αγώνα ενάντια των κατακτητών στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο; Κατέληξα να απαντήσω στον εαυτό μου, βλέποντας στο πρόσωπο ενός ανθρώπου τη συνισταμένη αντίδραση που προκύπτει ενάντια στην μοιρολατρική, κατσαπλιάδικη και χαιρέκακη κυρίαρχη αντίληψη.

Υ.Γ.2 Σύντομος οδηγός επιβίωσης για τη Γερμανία. Το σημαντικότερο εφόδιο για να έρθει και να ζήσει κάποιος στη Γερμανία είναι να εγκαταλείψει των εγωκεντρικό νεοελληνισμό του. Παράκληση λοιπόν προς τους άθλιους Νεοέλληνες: Κανένα σύμπαν ΔΕΝ θα συνωμοτήσει, όσο και να το επιθυμεί κάποιος. Το βιβλίο του Λατίνου συγγραφέα είναι όνομα και πράγμα γέννησης ψεύτικων οραμάτων (το λέει ο τίτλος του βιβλίου άλλωστε). Και με την ευκαιρία που μου δίνεται, να πω δυο λόγια για τη περίφημη φράση που βρίσκεται στο συγκεκριμένο βιβλίο. Ύμνος στην παθητικότητα και στην αποποίηση ευθυνών. Η φράση αυτή, που αποτέλεσε οδηγό ζωής για πολλούς Νεοέλληνες, αντίκειται στον 2ο Νόμο της Θερμοδυναμικής. Απαραβίαστος Νόμος!!! Και αν κάποιος θεωρεί ότι θα καταφέρει να ελέγξει και να διανέμει τις υπάρχουσες μακροσκοπικές κοινωνικές καταστάσεις στον ατομικό μικρόκοσμό του, παρακαλώ να μας πληροφορήσει και εμάς πώς το κατάφερε. Έτσι, ώστε να πάρουμε το βραβείο Νόμπελ.

Από το Δίσκο “Χρονικό” του Γιάννη Μαρκόπουλου.
1922 (Στους χρόνους της καταστροφής):

(Αγαπητέ φίλε, δεν βρίσκω τίποτα πιο αστείο από το ότι οι Έλληνες ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 και το “Ελευθερία ή Θάνατος”, κλεισμένοι στα σπίτια τους και ζητώντας άδεια για να βγουν έξω. Πραγματικά, είναι ξεκαρδιστικό. Καλά, το πιο αστείο είναι ότι δεν έχουν αντιληφθεί πόσο αστείο είναι. Η καταστροφή στην Ελλάδα έχει γίνει. Η καταστροφή έχει γίνει στα μυαλά και στις συνειδήσεις των ανθρώπων. Γι’ αυτό, όποιος θέλει να ζήσει με αξιοπρέπεια, φεύγει από την Ελλάδα. Βέβαια, μια εθνική καταστροφή με ορατό αποτέλεσμα -δηλαδή την απώλεια εθνικού εδάφους από το προτεκτοράτο- είναι κάτι το αναμενόμενο πια. Οι Έλληνες δεν αντιδρούν σε τίποτα. Είναι μεταλλαγμένοι. Μακάρι το εμβόλιο να έχει κάποιο συστατικό που θα τους μεταλλάξει και πάλι. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.