Ιπτάμενα αυτοκίνητα (με click away)
Γεια σου φίλε Πιτσιρίκο,
Νόμιζα ότι δεν θα προλάβαινα να ξαναγράψω πριν τα Χριστούγεννα, αλλά πολλές φορές τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα είχαμε υπολογίσει.
Εγώ βρήκα χρόνο, ο ιός μεταλλάχθηκε, κι η ελληνική κυβέρνηση αιφνιδιάστηκε.
Όχι, λάθος, το είπε κι ο πρωθυπουργός: δεν αιφνιδιάστηκαν, απλά τα πράγματα δεν πήγαν όπως περίμεναν.
Επίσης, υπάρχει και μια άλλη διαφοροποίηση ανάμεσα στα παραδείγματα που ανέφερα: η μετάλλαξη ενός ιού είναι φυσικό φαινόμενο, ενώ ο καπιταλισμός -αν και πολλοί τον εμφανίζουν ως τέτοιο- δεν είναι.
Πάντως, η ελληνική κυβέρνηση τώρα υπόσχεται ότι έρχονται εκατομμύρια χρωματιστές χάντρες -ε, συγνώμη, δόσεις εμβολίου εννοούσα- για τους ιθαγενείς.
Μιλάμε για την ίδια κυβέρνηση που χρειάστηκε 4 μήνες να ανακαλύψει ποιες είναι οι σωστές διαστάσεις για μια παιδική μάσκα.
Αυτός ο κόσμος είναι ένα ανέκδοτο που γράφεται μόνο του.
Σαν τον άλλο, τον Μπόρις Τζόνσον, που υπόσχεται στους Βρετανούς ότι τα σύνορα θα ανοίξουν σύντομα.
Οι Βρετανοί φαγώθηκαν να βγουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση για να κλείσουν τα σύνορα, και τώρα θέλουν να τα ανοίξουν ξανά.
Γενικά, έχω παρατηρήσει πως τα όσα θέλουμε, τα όσα λέμε, και τα όσα κάνουμε τελικά είναι τρία εντελώς διαφορετικά πράγματα.
Γιατί;
Μα γιατί η ανθρώπινη φύση είναι περίπλοκη.
Και το πρόβλημα είναι ότι συχνά ζητάμε απλές απαντήσεις σε περίπλοκες ερωτήσεις, και τείνουμε να απλοποιούμε πράγματα που δεν είναι καθόλου απλά.
Ακούω, για παράδειγμα, να λένε για την πρόοδο της επιστήμης, την πρόοδο των κοινωνιών, την πρόοδο των ανθρώπων.
Η πρόοδος, λόγω της απλότητας που αναζητούμε, εμφανίζεται ως ένα γραμμικό φαινόμενο: χθες-σήμερα-αύριο.
Μα η πρόοδος δεν μπορεί ποτέ να γενικευτεί: αφορά μόνο ένα μικρό σχετικά θέμα, σε ένα μικρό σχετικά τοπικό πλαίσιο, σε μια μικρή σχετικά χρονική συγκυρία.
Πριν 50 χρόνια, οι γονείς μας έλεγαν ότι το 2020 θα έχουμε ιπτάμενα αυτοκίνητα.
Σε κάποιες χώρες έχουν, έστω και σε πειραματικό στάδιο.
Στην Ελλάδα έχουμε θεία κοινωνία, μπουζούκια και click away.
Στην Ελλάδα, επίσης, πριν 50 χρόνια -κι ίσως και σήμερα- ρίσκαρες μέχρι και τη ζωή σου αν, ως άντρας, είχες ερωτικές σχέσεις με έναν άλλον άντρα.
Πριν 2500 χρόνια -έστω, υπό ορισμένες προϋποθέσεις- δεν ήταν έτσι.
Γενικά, στην επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση, δεν φαίνεται να έχουν αλλάξει και πάρα πολλά: ακόμα κολίγους, τσιφλικάδες, και πασάδες βλέπω.
Η ανθρώπινη ζωή είναι περίπλοκη, απλές απαντήσεις δεν υπάρχουν, κι η πρόοδος δεν έρχεται ούτε ομοιόμορφα, ούτε παντού, ούτε όπως την θέλουμε.
Καλό είναι, επίσης, να ξέρει κανείς -αν θέλει, γιατί οι περισσότεροι δεν θέλουν- ότι ούτε η πρόοδος είναι φυσικό φαινόμενο.
Δηλαδή, αν κανείς έχει αράξει και περιμένει να του πέσει η πρόοδος στο κεφάλι ως ανοιξιάτικη ψιχάλα, θα περιμένει μέχρι να πεθάνει.
Κι ίσως, τελικά, η μόνη πρόοδος που μπορούμε να ελέγξουμε είναι η ατομική: αν μπορούμε σήμερα να σκεφτούμε διαφορετικά συγκριτικά με χθες, αν μπορούμε να παραδεχτούμε στον εαυτό μας ότι «ναι, έκανα λάθος», και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε, έχουμε ήδη πραγματοποιήσει ένα βήμα για να αλλάξουμε τον κόσμο.
Να είσαι καλά, Πιτσιρίκο, και (ξανά) καλά Χριστούγεννα σε σένα και όλους τους φίλους και φίλες του μπλογκ.
Χρήστος
Υ.Γ. Η φινλανδική κυβέρνηση ψήφισε πρόσφατα ειδικό νόμο που θεμελιώνει τα δικαιώματα σε χρηματική αποζημίωση όσων τυχόν εμφανίσουν ανεπιθύμητες ενέργειες από τον εμβολιασμό. Φυσικά, αυτό πέρα από την ιατρική περίθαλψη που θα χρειαστούν, η οποία είναι αυτονόητη. Αντί για εμβολιασμούς πρωθυπουργών και υπέρκομψων κυριών για τις κάμερες, μήπως να έκαναν κι αλλού κάτι τέτοιο, για να καθησυχάσουν τους πολίτες; Φυσικά, προϋπόθεση θα ήταν να τους θεωρούσαν πολίτες.
(Φίλε Χρήστο, η πρόοδος έχει σχέση με την ελευθερία. Και η ελευθερία, όπως πολύ εύστοχα το έγραψε ο Ανδρέας Κάλβος, έχει σχέση με την αρετή και την τόλμη.
Εντάξει, πιτσιρικίζει ο Κάλβος αλλά ήταν καλός και ταλαιπωρημένος άνθρωπος, οπότε δεν πειράζει· άσε που οι συμπατριώτες μου εδώ στη Ζάκυνθο θεώρησαν καλό να γράψουν με χρυσά γράμματα την φράση του στον τοίχο του Δημαρχείου, ένα κτίριο από το οποίο έχουν περάσει πολλά λαμόγια χωρίς αρετή και τόλμη. Χρήστο, Έλληνες και πρόοδος είναι αντίθετες έννοιες. Οι Έλληνες είναι μόνιμα κολλημένοι στο παρελθόν και νομίζω πως δεν έχουμε δει ποτέ κάποιον να περπατάει προς τα μπροστά, κοιτώντας διαρκώς πίσω. Για να πας μπροστά, πρέπει να κοιτάς μπροστά. Οπότε, όποιος Έλληνας θέλει να πάει μπροστά, φεύγει από την Ελλάδα. Χρήστο, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν να σκεφτούν. Νομίζουν πως κάνουν δικές τους σκέψεις αλλά αυτό που κάνουν είναι να αναπαράγουν αυτά που άκουσαν στην τηλεόραση ή διάβασαν στο Διαδίκτυο. Δικές τους σκέψεις, δεν. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ελλάδα έχει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη και αντιπρόεδρο της κυβέρνησης τον Άδωνη. Βέβαια, αυτό είναι πολύ αστείο. Αλλά τα πιο αστεία έρχονται το 2021, με τους εορτασμούς για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821. Εκεί να δεις μετάλλαξη που θα πέσει. Να είσαι καλά, Χρήστο. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

