Όχι άλλους έξυπνους, σώσαμε

Έχω αρχίσει να φοβάμαι τους έξυπνους πιτσιρίκο.
Να τους τρέμω.
Παλιά το έπαιζα και εγώ έξυπνη και σκεπτόμουν μάλιστα ότι φυσικά το καλύτερο είναι να μείνω πάντα έξυπνη και όμορφη, αλλά κι όταν πια δεν θα ‘μαι τόσο όμορφη, θα μου μείνει το έξυπνη και όλα καλά.

Έτσι θυμάμαι μας τα έλεγαν και μικρά όταν ήμασταν: «Η Μαιρούλα είναι πρώτη μαθήτρια», «εμένα ο δικός μου έγινε απουσιολόγος και πρόεδρος του δεκαπενταμελούς».

«Εσύ, καλό μου, παίζεις με τα άλλα παιδάκια ή είσαι εντελώς βλαμμένο;» δεν θυμάμαι να μας ρώτησε ποτέ κανείς.

Είναι λογικό, βέβαια, στην Ελλάδα να απασχολούν οι σχολικές επιδόσεις των παιδιών και γενικά το πώς θα επενδύσει κανείς το μυαλό του, αφού όπως είναι γνωστό είμαστε η χώρα με την υψηλότερη αναλογία έξυπνων ανθρώπων επί του πληθυσμού.

Βρίθουμε από διάνοιες.

Δεν μπορεί να μην έχεις ακούσει το κλισέ ότι οι απόφοιτοί μας, όπου πάνε, διαπρέπουν. Περίπατο σου λέει κάνουνε στα Ιμπίριαλ και στα Γέιλ, στραγάλια τρώνε να περάσει η ώρα του μαθήματος.

Αφού ξέρουμε τα καλύτερα μαθηματικά της Ευρώπης, μιλάμε τη γλώσσα που αναπτύσσει τον εγκέφαλο σε πλήρη έκταση, για μας η επιτυχία είναι μονόδρομος δεν είναι επιλογή.
(Πράγματι, υπάρχει κόσμος που τα πιστεύει όλα αυτά και ακόμα περισσότερα.)

Την ίδια στιγμή βέβαια, η χώρα πάει από το κακό στο χειρότερο και γυρισμό δεν έχει από ό,τι φαίνεται.

Την απάντηση σε αυτό το οξύμωρο έχει δώσει από νωρίς η Ελληνίδα δασκάλα στο γονιό που έχει πάει να ακούσει συγχαρητήρια: «Είναι πολύ έξυπνος, λίγο να διάβαζε και να πρόσεχε» («Λίγο να μην ήτανε τέτοιο ψώνιο να νομίζει ότι όλοι του χρωστάνε», ήθελε να πει κατά βάθος.)

Από αυτό το χαρισματικό δυναμικό πάντως, η χώρα εξοπλίζεται ευτυχώς με τους καλύτερους.

Έχουμε πολλούς έξυπνους δημοσιογράφους –για κάποιους μίλησες και στο podcast της Δευτέρας– που μπορούν να κοροϊδεύουν πολλούς και για πολύ σε πείσμα της γνωστής ρήσης.

Έχουμε πολλούς έξυπνους πολιτικούς που διαφθείρουν στρατιές ανθρώπων και τους μετατρέπουν σε κουρδιστές μαϊμούδες, βγαίνοντας ξανά και ξανά.

Έξυπνους γιατρούς που επειδή σπούδαζαν μια ζωή αντιμετωπίζουν τους άρρωστους σαν να τους χρωστάνε.

Έξυπνους επιχειρηματίες, δικηγόρους και πάει λέγοντας.

Όποιον τομέα και αν σκεφθείς που χρειάζεται ας το πούμε μια παραπάνω αντίληψη, σε πιάνει σιχαμάρα.

Αλλά αν, σε κάποια συζήτηση, αναφερθεί η ιστορία ενός επιχειρηματία που από οδηγός λεωφορείου έγινε εφοπλιστής, και όλη η χώρα τώρα κρέμεται από τα αρxίδια του, όλο και κάποιος θα γυρίσει να πει το φοβερό «μάγκας ο τύπος, τον παραδέχομαι».

Και θα του τρέξει και ένα σαλάκι από την κρυφοζηλίτσα.

Ή αν κάποιος ξέρει να μιλάει, ανεξάρτητα του τι λέει, θα μείνει το πλήθος με το στόμα ανοικτό. Modus operandi, casus belli και δε συμμαζεύεται. Δεν πειράζει αν αυτός που μιλάει κάνει τους ανθρώπους δυστυχισμένους. Αν κάνει τον κόσμο χειρότερο. Ξέρει πού μπαίνει η λέξη «διελκυστίνδα» και αυτό έχει τη σημασία του.

Από ό,τι φαίνεται, όμως, η αποθέωση της ευφυίας έκανε τον κύκλο της, διένυσε τον αιώνα της και πλέον δεν υπολογίζεται ως η σπουδαιότερη ικανότητα.

Μας έσωσε αρκετά μέχρι ώρας, την Ελλάδα και την ανθρωπότητα γενικώς.

Στο εξής, όμως, δεν θα ήταν άσχημα να δοκιμάσουμε και καμία άλλη αρετή, την κατανόηση, την καλοσύνη, την αξιοπρέπεια. Μπορεί να έχουν αυτές να μας προσφέρουν περισσότερα.

στροφορμή

(Αγαπητή φίλη, οι Έλληνες έχουν τις δυνατότητες που έχουν και οι άλλοι άνθρωποι και μπορούν να διαπρέψουν. Με την προϋπόθεση να φύγουν από την Ελλάδα. Πάντως, κανείς ακόμα δεν μου έχει απαντήσει σε μια απορία μου: Αφού οι Έλληνες είμαστε όλοι τόσο γαμάτοι, πώς γίνεται να έχουμε πετύχει ένα τόσο χάλια αποτέλεσμα; Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.